شب دوازدهم ماه صفر 1395

شب دوازدهم ماه صفر 1395         
مراسم شب هفتم (دهه اول ماه صفر) مصادف با شب دوازدهم ماه صفر در حسینیه مرحوم چمنی با حضور عزاداران سیدالشهداء حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) برگزار گردید
گزارش جلسه

مراسم شب ششم (دهه ادوم) مصادف با شب یازدهم ماه صفر حسینیه مرحوم چمنی(ره) با نماز جماعت مغرب و عشاء و تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز گردید سپس حجت الاسلام و المسلمین سید رضا جعفری سخنرانی پرداختند و در ادامه حاج منصور ارضی به مرثیه سرایی و روضه خوانی پرداختند سپس با مداحی و نوحه خوانی حاج محمدرضا نیکنامی ، حاج سید علی قریشی این جلسه به پایان رسید.

اجمالی از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین سید رضا جعفری در شب هفتم(دهه دوم ) مصادف با شب دوازدهم ماه صفر1395 در حسینیه مرحوم چمنی(ره)


حجت السلام والمسلیمن سید رضا جعفری مثل همیشه با این آیه سخنان خود را آغاز نمود
"فَسَتَذْکُرُونَ مَا أَقُولُ لَکُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ"
 پس به زودى آنچه را به شما مى‏ گویم به یاد خواهید آورد و کارم را به خدا مى‏ سپارم خداست که به [حال] بندگان [خود] بیناست 
اما موضوع سخنرانی "آیات آفاقی و انفسی" با این آیات آغاز شد:
سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی الْآفَاقِ وَفِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ أَلَا إِنَّهُمْ فِی مِرْیَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطٌ (فصلت 53و54) 
به زودى نشانه‏ هاى خود را در افقها[ى گوناگون] و در دلهایشان بدیشان خواهیم نمود تا برایشان روشن گردد که او خود حق است آیا کافى نیست که پروردگارت خود شاهد هر چیزى است، آرى آنان در لقاى پروردگارشان تردید دارند آگاه باش که مسلما او به هر چیزى احاطه دارد.
مفاد این آیه کریمه در مقام ارائه آیات به نحوی تفصیلی به نفوس است. این نحوه خاص برای رویت آیات الهی اولاً و بذات میسور انسان نیست در واقع در شأن هیچ انسانی نیست که به خودی خود این مطلب عظیم راطلب کند. در ابتدای این آیه کریمه با " سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا" به این موضوع اشاره نموده ، پس فقط شأن تلفی ، امکان و دریافت را دارد. همانگونه که در آیه 4 سوره احزاب به ان اشاره می‌شود " مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ"( خداوند براى هیچ مردى در درونش دو قلب ننهاده است) همانگونه که در روایات اشاره شده قلب انسان در بیندو انگشت پروردگار است"إِنَّ قُلُوبَ بَنِی آدَمَ کُلَّهَا بَیْنَ إِصْبَعَیْنِ مِنْ أَصَابِعِ الرَّحْمَنِ" پس هیچ پیشرفت و تغییری فقط از جانب مومن نیست بلکه او جز نیاز و عجز چیزی برای ارائه ندارد! حضرت جواد علیه السلام و دیگر ائمه به این موضوعات اشاره کردنداز جمله می‌فرمایند" الْمُؤمِنُ یَحْتاجُ إلی ثَلاثِ خِصال: تَوْفیق مِنَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ واعِظ مِنْ نَفْسِهِ، وَ قَبُول مِمَّنْ یَنْصَحُهُ" امام محمد تقی جواد الائمه - علیه السلام - فرمود: مؤمن در هر حال نیازمند به سه خصلت است: توفیق از طرف خداوند متعال، واعظی از درون خود، قبول و پذیرش نصیحت کسی که او را نصیحت نماید. هر گاه که مومن از این وصف ایمان جدا شود دیگر مومن نیست. محتاج بودن مومن به معنی احتیاج او به دیگری نیست، اگر ابراز احتیاج به دیگری دارد از جهت مضمون فوق در روایات به این صورت آمده است:
 "أبیَ اللّه أن یُجریَ الأشیاء الاّ بأسبابها"
 خداوند امتناع دارد که چیزها را جز به وسیله اسباب آنها به اجرا درآورد.(بحارالأنوار، ج2، ص 90، باب 14، حدیث 14 و 15 و همان، ص 168، باب 22، حدیث 1)
هدایت خلق به واسطه پیامبران توسط خداوند صورت می‌پذیرفت. در واقع خداوند هدایت انسان را به وسیله دو حجت انجام می‌دهد اول انبیاء و رسول حجت ظاهر و دوم حجت باطن که عقل نامیده می‌شود. پس"اَوَّلُ ما خَلَقَ اللهُ العقلَ، فقال له اَقبِل فَأقبَلَ ثم قال له اَدبِر فَاَدبَرَ ثم قال و عزّتی و جَلالی ما خَلَقتُ خَلقاً اَکرَمَ عَلَیَّ منک، بکَ آخُذُ و بک اُعطی و بِک اُثِیبُ و بک اُعاقِبُ" نخستین چیزی که خداوند آن را آفرید عقل است. به او گفت: پیش آی، پیش آمد و گفت: باز پس شو، باز پس شد. سپس فرمود: قسم به عزّت و جلال خود، هیچ آفریده ای را گرامی‌تر از تو نیافریده ام، به وسیله تو میگیرم و می‌بخشم و ثواب و عقاب خود را به تو مربوط گردانیدم(کنزالعمال، ج 3، ص 383) با اینکه هدایت و نعمت بخشیدن از شئونات خاص خداوند است ولی آن را با واسطه به عقل می‌سپرد.
روایت است از پروردگار سوال شد یا رَبّ لِماذا خَلَقْتَ الخَلْق؟
قال: "کُنْتُ کَنزا مَخفّیا فَاَحبَبْتَ اَن اُعْرَف فَخَلَقْتُ الخلَقَ لاُِعرَف"
یعنی: پروردگارا! برای چه مخلوقات را آفریدی؟ خدای تعالی فرمود: گنجی پنهان بودم، دوست داشتم که شناخته شوم، پس خلق را آفریدم تا مرا بشناسند.آفریدگار عالم و پروردگار بنی آدم ـ در جواب سؤال داود علیه السلام این هشت کلمه فرموده است که هشت بهشت را کلیدِ در است، بلکه جملگی کمالات ارباب قُرُبات و مقامات اصحاب کرامات در ضمن آن اشاراتْ مُضمَر است."خَلَقَ اللَّهُ الْمَشِیئَةَ بِنَفْسِهَا ثُمَّ خَلَقَ الْأَشْیَاءَ بِالْمَشِیئَة" (صدوق، توحید، باب 55، ح8) خداوند مشیّت را به نفس خود مشیّت آفرید و تمام اشیاء را از مشیّت آفرید.
اگر بخواهیم ملاحظه جمع راداشته باشیم باید بگوییم حضرات آل الله صنعتشان منصوب به حق تعالی می‌باشد، حتی انبیاء هم به واسطه پیروان و دوست داران آل الله با خداوند در ارتباط بودند مثلاً آنکه حضرت موسی علیه السلام را در کوه طورخطاب قرار داد در بعضی نقلها جناب سلمان بوده و یا بعضی از شیعیان مهیمن بوده اند. در شرافت حضرت موسی و هارون همین بس که در بعضی روایات حضرت موسی را به خود تشبیه و حضرت امیر را به هارون تشبیه نموده اند. پس خدای سبحان خلق نمی‌کند که عذاب کند. اقتضای وجودی حق تعالی جلوه کردن است و دلیل برای موجودی است کهمحدود می‌باشد اما وجودصرف و بی نهایت هدف نمی‌تواند داشته باشد. پس مخلوقات همه به سوی او هستند و حتی تجلی خداوند واسطه ای برای هدایت مخلوقات است.


صوت ها
شب هفتم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج منصور ارضی دانلود فایل
شب هفتم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج محمدرضا نیکنامی دانلود فایل
شب هفتم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج سید علی قریشی دانلود فایل

تصاویر

نظرات

ارسال نظر

پست الکترونیک شما در بخش نظرات عمومی منتشر نخواهد شد.