رفتارهای ما باید سه جنبه داشته باشد؛ اول در برخورد با مردم کریمانه، دوم خود انسان هم با دیگران کریمانه و بدون چاپلوسی برخورد کنیم و سوم در برخورد با تملّق دیگران مراقب نفس خود باشیم.

رفتارهای ما باید سه جنبه داشته باشد؛ اول در برخورد با مردم کریمانه، دوم خود انسان هم با دیگران کریمانه و بدون چاپلوسی برخورد کنیم و سوم در برخورد با تملّق دیگران مراقب نفس خود باشیم.                    
بیانات حاج منصور ارضی در زیارت عاشورا روز بیست و پنجم ماه صفر مورخ بیست و سوم آبان ماه ۱۳۹۶ حسینیه لباس فروشان


بسم الله الرحمن الرحیم

بدانید که نیازهاى مردم به شما از نعمت‌هاى خداوند بر شماست از آن‌ها ملول نشوید که گرفتار مى‌شوید. 
از خصلت‌های مومن به فرموده پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به خصلت ششم یعنی " کَرِیمَ الْمُرَاجَعَهِ " بزرگوار در بازگشت رسیدیم. 
مردم زمانی‌که به بعضی از افراد مراجعه می‌کنند برخورد مناسبی ندارند شاید کمک هم بدهند. یا حتی حاشیه‌ و یا اشکالی درست کنند و آن شخص کاملا از این‌که مشکل خود را با وی درمیان گذاشته و یا از او مشورت گرفته، پشیمان می‌شود. حضرت می‌فرمایند هنگامی‌که مردم به شما مراجعه می‌کنند با آنان کریمانه رفتار کنید. گاهی اوقات انسان کمکی نمی‌تواند بکند لیکن آن‌چنان برخورد زیبایی دارد که حتی اگر گره کار هم باز نشود اخلاق و کرامت را احساس می‌کنند. اوج این رفتار در امام حسن و امام حسین علیهما السلام وجود داشت. وقتی سائلی به در خانه می‌آمد این بزرگواران از حیاء و حفظ آبروی سائل از پشت در به سائل کمک می‌کردند. این داستان امام حسن علیه السلام و مرد شامی را شنیده‌اید، که شخصی با ناسزا به سراغ امام حسن علیه السلام آمد ولی امام کریمانه با او رفتار کردند و زمانی‌که مرد شامی می‌خواست بازگردد، گریه می‌کرد و می‌گفت من وقت آمدن دشمن امام حسن علیه السلام آمدم ولی حالا که می‌خواهم بازگردم دوست او باز خواهم گشت، این نتیجه برخورد کریمانه حضرت بوده است.
نکته بعدی کسی‌که برخورد " کَرِیمَ الْمُرَاجَعَهِ " دارد دیگر با تملّق و چاپلوسی رفتار نمی‌کند، بعضی‌‌ها حرف‌هایی می‌زنند که انسان هرقدر هم برنفس خود مسلط باشد باز عنان نفس از دست‌شان می‌رود، این باید در مرام ما تصحیح شود. حالا مداح و یا سخنرانی را دوست داری برای‌شان دعا کن، به‌درستی سلام و احوال پرسی کنید، از جملات غلو آمیز و خارج از اعتقادات استفاده نکنید. بعضی از کارهای ما شبیه بت‌پرستی است که غلط است. هرکسی شأنی دارد و البته خود انسان هم باید مواظب باشد و در مواجهه با این سخنان و تعریف‌ها کریمانه برخورد کند. دقت کنید که رفتارهای ما باید سه گونه باشد؛ اول در برخورد با مردم کریمانه برخورد کنیم، دوم خود انسان هم کریمانه و بدون چاپلوسی برخورد کند و سوم در برخورد با تملّق دیگران مراقب نفس خود باشد.
اباعبدالله علیه السلام فرمودند: " اِعلَموا أنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَیکُم مِن نِعَمِ اللّهِ عَلَیکُم، فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ فَتَحورَ نِقَما " بدانید که نیازهاى مردم به شما از نعمت‌هاى خدا بر شماست از آن‌ها ملول نشوید که گرفتار مى‌شوید. (دانشنامه امام حسین علیه السلام، جلد ۱۴)
اگر زمانی متوجه شدید که کسی به شما مراجعه نمی‌کند بدانید خداوند این نعمت را به شما عطا نکرده است. 
امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: " اِنَّهُ لَیَعْرِضُ لِى صاحِبُ الْحاجَةِ فَاُبادِرُ اِلى قَضائِها مَخافَةَ اَنْ یَسْتَغْنِىَ عَنْها صاحِبُها " نیازمندى که به من مراجعه مى‌کند من زود نیاز او را بر طرف مى‌کنم از ترس این‌که او بى‌نیاز شود و این کار نیک از دستم برود.

در گرفتاری مشکل خود را به جز برای سه‌کس به شخص دیگری اظهار نکنید؛ اول افراد دین‌دار، دوم جوانمردان و سوم افرادی که شرافت خانوادگی دارند. 
خُب کسی چیزی می‌خواهد که در توان شما نیست، لااقل برای او دعا کنید خداوند در قرآن وعده داده است کسی که تقوا پیشه کند من حیث لایحتسب به او رزق می‌رسد " وَ مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَه مَخرَجاً * وَ یَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِب " (سوره طلاق آیه ۲و۳) این موضوع وعده شده حتی کسی‌که نیت می‌کند که گناه نکند خداوند به او رزق می‌رساند و این توجه کردن حتما موثر است.
در روایت دیگری از امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: " اَیُّما مُؤْمِنٍ مَنَعَ مُؤْمِنا شَیْئا یَحْتاجُ اِلَیْهِ وَهُوَ یَقْدِرُ عَلَیْهِ مِنْ عِنْدِهِ اَوْمِنْ عِنْدِ غَیْرِهِ اَقامَهُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ مُسْوَدّا وَجْهُهُ مُزْرَقَةً عَیْناهُ مَغْلُولَةً یَداهُ اِلى عُنُقِهِ، فَیُقالُ هذَا الْخائِنُ الَّذى خانَ اللّهَ وَرَسُولَهُ ثُمَّ یُؤْمَرُبِهِ اِلَى النّارِ " هرکسی بتواند مستقیم و یا با واسطه، نیاز مؤمنى را برآورد و از انجام آن خوددارى نماید خداوند عزّوجل او را در قیامت با چهره‌ای سیاه و چشمانى کبود و دست‌هاى بسته برگردن برپا نگه‌دارد و اعلام شود: این همان خائنى است که به خدا و پیغمبر خیانت کرده است. سپس فرمان می‌رسد که او را به‌سوى آتش جهنّم ببرند. (بحار الانوار)
از طرفی هم توجه کنید که این یک رویه برای عده‌ای نباشد که همیشه حاجات و دیون خود را با کمک دیگران بخواهند مرتفع سازند. اصلا بحث سر کم و زیاد آن نیست بلکه این منش برای عده‌ای یک عادت نشود. یا گاهی برای بعضی‌ها کاری را انجام می‌دهی مثلا وامی تهیه می‌کنی ولی متاسفانه اقساط آن را نمی‌دهند باید در بحث کمک همه امور به‌صورت منصفانه رعایت شود و این تاثیر خوبی دارد.
در روایتی آمده است امام حسین علیه السلام با یکی از انصار که برای حل مشکل خود خدمت حضرت می‌رسد به‌گونه‌ای رفتار کریمانه دارند که قبل از آن‌که شخص لب به سخن بازکند امام فرمودند ای برادر خواسته خود را بر کاغذ بنویس. پس از نوشتن امام نیز خواسته او را اجابت کرد و به او چنین فرمودند ای برادر انصاری اگر گرفتار شدی مشکل خود را به جز برای سه‌کس به شخص دیگری اظهار نکن؛ اول افراد دین‌دار، دوم جوانمردان و سوم انسان‌هایی که شرافت خانوادگی دارند و آبروی کسی را نمی‌برند. دین‌دار برای حفظ دین خودش هم که شده به تو یاری می‌رساند، جوانمرد به سبب جوانمردی خود حیا می‌کند و به کمک تو می‌آید. فرد اصیل و شریف و خانواده‌دار می‌داند که تو با رفتن به سوی او از آبرویت مایه گذاشتی و برای انجام خواسته‌ات کوشیده و آبروی تو را حفظ می‌کند. (تحف العقول)
پس این خصلت برخورد کریمانه بسیار مهم است، مخصوصاً در این زمان که بعضی از افراد با مشکل مالی روبرو هستند تا حد امکان به این افراد و یا حداقل خانواده‌شان کمک کنید تا محتاج دیگران نشوند. در یک جمله می‌گویم اگر می‌خواهید مانند امام حسن علیه السلام باشید باید قدمی بردارید.

نظرات

ارسال نظر

پست الکترونیک شما در بخش نظرات عمومی منتشر نخواهد شد.