در مقابل امام خمینی خیلی از مدعیان نمره صفر آوردند

در مقابل امام خمینی خیلی از مدعیان  نمره صفر آوردند

بیانات حاج منصور ارضی در دعای کمیل شب بیست و پنجم ماه جمادی الاول مورخ دوازدهم بهمن ماه ۱۳۹۷ حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام


اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم 
بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها


" وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَمیعًا وَلا تَفَرَّقوا وَاذکُروا نِعمَتَ اللَّهِ عَلَیکُم إِذ کُنتُم أَعداءً فَأَلَّفَ بَینَ قُلوبِکُم فَأَصبَحتُم بِنِعمَتِهِ إِخوانًا وَکُنتُم عَلى شَفا حُفرَةٍ مِنَ النّارِ فَأَنقَذَکُم مِنها کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُم آیاتِهِ لَعَلَّکُم تَهتَدونَ " «و همگی به ریسمان خدا [= قرآن و اسلام، و هرگونه وسیله وحدت‌]، چنگ زنید، و پراکنده نشوید! و نعمت(بزرگِ) خدا را بر خود، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید، و او میان دلهای شما، الفت ایجاد کرد، و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره‌ای از آتش بودید، خدا شما را از آن نجات داد؛ این چنین، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می‌سازد؛ شاید پذیرای هدایت شوید(سوره آل عمران آیه ۱۰۳) .» دستور براین است، افرادی که در خط "وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ"هستند کمتر ضربه می‌خوردند ویا اصلاً ضربه نمی‌خورند به همین دلیل قرآن بحث اعتصموا را عنوان داشته و در مجموع بیان براین است، کسانی که عاصم هستند هیچ وقت بین آنها تفرقه نمی‌افتد. دشمنان - دشمن درونی، نفس اماره وشیطان و چه دشمنان بیرونی - اسلام از همین طریقِ تفرقه استفاده می‌کنند. این صورت کلی است و این تفرقه تا جایی می‌رسد که به خانواده نیز نفوذ دارد و یا در هیئت و مجلس و هر جایی دیگر! هرکجا که فاصله بیشتر باشد حتی به اندازه یک قدم دشمنان خود را موفق می‌دانند. به همین سبب امام چهارم علیه السلام در یکی از مناجاتهای خودبه گروه معتصمین می‌پردازند. این نشان دهنده این است که اهل بیت نمی‌خواهند هیچ راهی برای شیطان باز بماند و روزی کسی پیدا نشود که بگوید از این راه شیطان به من ضربه زده، و می‌فرمایند ما راهکارش را دادیم! این مناجات چنین آغاز می‌شود:
"اَللَّهُمَّ یا مَلاذَ اللّائِذینَ، وَیا مَعاذَ الْعآئِذینَ، وَیا مُنْجِىَ الْهالِکینَ، وَیا عاصِمَ الْبآئِسینَ، وَیا راحِمَ الْمَساکینِ، وَیا مُجیبَ الْمُضْطَرّینَ وَیاکَنْزَ الْمُفْتَقِرینَ، وَیا جابِرَ الْمُنْکَسِرینَ، وَیا مَأوَى الْمُنْقَطِعینَ"
«خدایا اى پناه پناه جویان و اى پناه ده پناهندگان و اى نجات دهنده هلاک شدگان و اى‏ نگهدار بیچارگان و اى مهر ورز مسکینان و اى اجابت کننده درماندگان‏ و اى گنج فقیران و اى جبران کننده دل‏شکستگان و اى جاى ده دور از وطنان»
از لغات "مَلاذَ" و "مَعاذَ" معلوم می‌شود دو شکل پناه وجود دارد و در مناجاتهای دیگر مثل ابوحمزه شما کلماتی مثل (عَائذ، یَفْزَع الیه، اَلوُذُ ،وَلَجَائ) را شنیدید و بدانید پناهندگی و پناه بردن اشکال مختلفی دارد، ولی معلوم است این موضوعات نزدیک هم هستند وافرادی که بیان و تسلط بیشتری به زبان عربی دارند می‌توانند معانی مترادفی برای آن بیابند. در هر صورت این پناهجو ، بنده است و کسانی هستند که واقعاً به خدا پناه می‌آورند. من و شما نیز به خداوند پناه می‌بریم ولی با غُر و فریاد و یا بعد از حرف نامربوط زدن، مثلاً یک وقتی آن قدر کار سخت می‌شود که ناگهان بلند می‌شود و می‌آید مناجات و کمیل! در حالی که اگر در مشکل نباشد از همانجا در خانه می‌گوید «الهی العفو» شیطان هم می‌گوید شما مشتری من هستید که خداوند را فقط در سختیهای بزرگ یاد می‌کنید
"وَیا مُنْجِىَ الْهالِکینَ"
افرادی که درصدد نابودی خود هستند، حالا با عواملی مختلف، یعنی یک وقت دیگران تورا به مهلکه می‌اندازند و یک وقت خودت به کسی اعتماد بیجا داری کاری را می‌سپاری و او تو را نابود می‌کند. چه چیزی در هلاکت است؟ منظور مریضی و مشکلات و حاجات نیست، ببینیم وقتی در هلاکت افتادیم چه کسی ما را نجات می‌دهد و به او پناه می‌بریم؟ اگر نگاه سیاسی هم داشته باشیم، به سن ما که هستند، آن روزها خیلی از افرادی که درجات بالای ایمان را می‌توانستیم بر روی آنها بگذاریم، عالم و غیرعالم، انقلاب را دیوانگی و حضرت امام را اول دیوانه می‌دانستند. هم لباسی امام خمینی بودند ولی می‌گفتند مردم را بکشتن می‌دهد. امام میفرمود پیروزی ازآن ملت است. در مقابل خیلی از مدعیان در مقابل امام نمره صفر آوردند، مردند و حالا خدای ایشان بیامرزد. اصلاً باورنکردنی بود این انقلاب جان بگیرد و آن مردان آهنین، شاه و پشتوانه آمریکا یک مرتبه از جا کنده شوند و فرار کنند! خیلی عجیب بود هنوز بعد از چهل سال فکر می‌کنیم به انقلاب، عجیب بود وعجیب‌تر از آن اینکه بعد از چهل سال هنوز عده‌ای بریدند و ریزش دارند. کسانی که در عمق درگیریها و اعتراضات مردمی بودند چرا؟! 
فقط این یادتان باشد یک جمله جوابِ سوال است. کسی که از راه حرام تغذیه کند نابود می‌شود این تغذیه این نان کم و یا زیاد هرچه هست، حرام اگر بدانی و یا ندانی بر تو اثر می‌گذارد. از حرام است که اهل مناجات به مومن دیگر ناسزا می‌گوید، هیچ چیز مثل حرام خواری سریع و باقدرت اثر نمی‌گذارد. یک وقت می‌بینی هزاران فرد به این هیئتها می‌آیند و می‌روند و کسی که باقی می‌ماند خودش متوجه می‌شود،چرا! به همین دلیل خیلی هامواظب درآمد و خوراکشان هستند. این حرفها برای شب‌زنده دارها است فکر نکنید این حرفها برای دیگران است این حرف برای خود ماست چون هیچ چیز مثل حرام خواری تاثیر ندارد، باز هم تاکید میکنم فرق ندارد می‌دانید حرام است یانه اثر خود را می‌گذارد! 
حالا ما چه کنیم؟! در ماه یک قسمت از پول خودرا با عنوان رد مظالم این احتیاط را جواب می‌دهد، نمی‌دانی ویا شبه ناک است با ردمظالم این مشکل را می‌توانید حل کنیم، اگر هم می‌دانید حرام را جدا کنید. الان هم آن نابکاری که مسئول و غیر مسئول است و به سر درگمی دچار شده‌اند آنها نیز از راه حرام تغذیه شدند "عَدُوٌّ إلاَّ الْمُتَّقین‏" شخصی که از راه حرام تغذیه می‌شود اصلاً حرف زدنش تغییر می‌کند حتی روضه شنیدن و روضه خواندش تغییر می‌کند، ما خودمان را می‌گوییم من روضه خوان و توی گریه کن! 
من تجربه‌های حاصل از این عمر را برای شما بازگویی کردم، یک وقت حرام می‌گوییم و این در خواندن اثر دارد. دیدم یک وقتی دعای توسل می‌خوانیم و شب جمعه یک حال دیگری داریم ولی یک شب جمعه دیگر اما هرچه تلاش میکنیم هیچ تغییر حالی پیدا نمی‌کنیم. من همه این مطالب را چشیده‌ام و می‌گویم، نمی‌شود این ادعیه را در این هنگام شب خالصانه بخوانیم و خالصانه گریه نکنیم! هر وقت ایمان را روضه خوان کم و زیاد کند بر روی دیگران نیز تاثیر دارد. این خداوند کیست که من  هلاک شده‌ را نجات می‌دهد؟ 
"وَیاکَنْزَ الْمُفْتَقِرینَ"
یادتان باشد این حرف را بعدها خواهید دید گنج برای فُقرای در خانه خدا است. گنج به دست مسئول و وزیر و وکیل نیست، این خدایی که من می‌شناسم چنان قدرتمند است که گنج را به دست فقرایی در خانه خود می‌رساند.
"وَیا جابِرَ الْمُنْکَسِرینَ"
یک وقت دلت می‌شکند یک وقت دستت و حتی یک وقت شیشه عمرت، اما شکستگی در خانه خدا چیز دیگری است. یک وقتی برای امام حسین علیه السلام گریه می‌کنیم ولی از روی محبت، اما یک وقت دلت برای امام حسین علیه السلام می‌شکند یک وقتی میآییم در خانه خدا چون عشق می‌کنیم ولی یک وقت با دل شکستگی به در خانه خدا می‌آییم و از دنیا ضربه خوردیم، از مردم و دنیا اذیت شدید... آن قدیمها که ما مثلاً درس انکسار نور را می‌خوانیدم بحث بر این بود تا نور نشکند وارد یا خارج نمی‌شود، جالب نیست؟ نور با ورود خود تغییر مسیر می‌دهد وطیفهای مختلف پیدا می‌کند، شما نیز هر وقت دلتان میشکند یکی از اهل بیت را جلوی خود می‌بینید و به او متوسل می‌شوید! به خودش قسم هر وقت دلت می‌شکند به امام حسین علیه السلام نگاهت می‌افتد!
می‌گفتند آب نیست و کاری نمی‌توان کرد، و حالا که آب از آسمان جاری شده باز هم کار از دست خارج شده! چون آن وقت که آب نبود نمی‌گفتند خدا می‌رساند و همه یکدیگر را متهم می‌کردند و یا به غیر خدا متوسل می‌شدند، حالا که نزول آب از آسمان است بدون تدبیر خرابی به همراه دارد. خدایا کاری کن ما فقر خودمان را در خانه تو بیاوریم! هر وقت فقر خود را در خانه غیرخدا بردیم هم آبرویمان رفته و هم جبران نشد!