بعضی تقصیرات اساسی به گردن دولت و مجلس است

بعضی تقصیرات اساسی به گردن دولت و مجلس است

بیانات حاج منصور ارضی حرم سیدالکریم ، مناجات کمیل 5 مرداد 97

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها

"فَیَا مَنْ هُوَ عَلَى الْمُقْبِلِینَ عَلَیْهِ مُقْبِلٌ وَ بِالْعَطْفِ عَلَیْهِمْ عَائِدٌ مُفْضِلٌ‏ وَ بِالْغَافِلِینَ عَنْ ذِکْرِهِ رَحِیمٌ رَءُوفٌ وَ بِجَذْبِهِمْ إِلَى بَابِهِ وَدُودٌ عَطُوفٌ‏ أَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِنْ أَوْفَرِهِمْ مِنْکَ حَظّاً وَ أَعْلاَهُمْ عِنْدَکَ مَنْزِلاً وَ أَجْزَلِهِمْ مِنْ وُدِّکَ قِسْماً وَ أَفْضَلِهِمْ فِی مَعْرِفَتِکَ نَصِیباً"
«پس اى خدایى که به هر که رو سوى تو آورد توجه و اقبال کرده و با عطوفت و مهر فضل و احسان مى‏ کنى و به آنان که از یاد تو غافلند هم رءوف و مهربان هستى و با عاطفه و لطف و جاذبه محبت آنها را نیز به درگاهت مى‏ کشانى و از تو (اى خدا) درخواست مى‏ کنم که بهره مرا از فضل خود بیشتر و منزلتم را نزد خویش بالاتر از همه آنان قرار دهى و قسمتم را از دوستى و عشق و محبتت بزرگتر و نصیب معرفتم را به تو افزونتر گردانى»
این دقت برای همه ماباشد, ما همیشه دعوت داریم و باید روی بیاوریم، حتی ماه رمضان به سوی ما اقبال می‌کند
" أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَیْکُمْ شَهْرُ اللَّهِ" (خطبه شعبانیه)
اما در مسیر بندگی همیشه اینطور است که خود خداوند مُقبل و روی آورنده به سوی بندگان است، یعنی اول ایشان به بندگان روی می‌آورد و سپس بندگان، بندگی آغاز می‌کنند. بارها شنیدید"زیر هر الله تو لبیک ماست" قبل از آنکه من و شما ذکر الله بگوییم خداوند لبیک گفته است. همیشه خود شخص تعیین کننده مسیر بندگی نیست  او یک حرکتی می‌کند، حرکتی که اصلاً محسوس نیست و بیشتر بندگی را خداوند کمک می‌دهد "فَیَا مَنْ هُوَ عَلَى الْمُقْبِلِینَ عَلَیْهِ مُقْبِلٌ" این همان توحید و ربوبیتی است که در وجود همه بندگان قرار گرفته است کُنه عبودیت همین رُبوبیت است و از سویی دیگر اگربه مسیربندگی نگاه کنیم، وجود مقدس حضرت حق به شکلی کمک می‌دهد که آدم فکر می‌کند همه راه با پای بندگی طی شده...
ظاهراً در کودکی یک دست را مادر و دستی دیگر را پدر می‌گرفت و ما راه می‌آمدیم و حتی گاهی اوقات تند هم راه می‌آمدیم اما وقتی دست خودرا جدا می‌کردیم زمین می‌خوردیم! اما خداوند بالاتر از این حرفها است و این را باید بفهمیم چون خیلی‌ها این را نمی‌فهمند! راه می‌روند، طی می‌کنند و می‌خواهد کاری کنند با خداوند شرط میگذارد این نماز را می‌خوانم تا حاجت مرا بدهی! بنده خداوند این طور نیست. بنده خداوند درخواست و التماس دارد، گریه و قسم هم دارد ولی برای خداوند چیزی را تعیین نمی‌کند. چون تعیین کردن کار وسوسه شیطان است! شیطان یک کار کوچک را انجام نداد ولی برای خداوند کاری بزرگ تعیین کرد! و تا روزی که همه زنده هستند بر این انحراف باقی است، خدا نکند ما چیزی را تعیین کنیم و باید حواسمان باشد، اکثر ما سردر گم هستیم.
 و الحمدلله ثروتمندان هم سر در گم هستند با اینکه همه چیز را احتکار کردند و با بی‌انصافی، اسراف کردند باز هم سردرگم در این جنایات خود هستند! مثلاً طرف آمار می‌دهد دویست تن طلا در دست مردم است، این یعنی در هر خانه‌ای طلا هست.
 ما هیچ وقت دعا نکردیم ما را در بندگی خودت موفق کن و ما را به رضای خودت برسان! خداوند تو که گفتی دنیا پست است و اصلاً اسمش را گذاشتی "دنی" ولی من همش درحال دویدن به دنبال دنیا هستم. لذا کسی که به شب زنده داری می‌پردازد باید ببیند اقبال خداوند اورا به این شب زنده داری کشانده است. من با وسایل رسیدن به این شب زنده داری کار ندارم ممکن است با دوستت آمده باشید. این که پا در مجلس مناجات گذاشتی اقبال خداوند است چون خیلی‌ها به نزدیکی حرم سیدالکریم هم می‌آیند اما خیلی سخت است به اینجا آمدن!
من امشب چند دقیقه به زیارت پرداختم و به سیدالکریم سلام دادم و گفتم همه چیز با تو است. در خواب دیدم در جاده‌ای شلوغ در حرکتم و در این راه ماشینهایی بزرگ همه چپ‌کرده و از جاده منحرف شده هستند. جاده لغزنده از باران و روغن و بعضی چاله‌ها ،مرا پرت می‌کنند ولی باز خود را به جاده می‌رسانم و به مسیر خود ادامه میدهم و عاقبت رسیدم به بازار حرم سیدالکریم و دیدم چه جاده‌ای را پشت سر گذاشتم و این حکایت همان صراط مستقیم است که خیلی‌ها فکر می‌کنند در صراط هستند واز بزرگانی حکایت شده چپ کرده و یا منحرف شده‌اند شاید ما نیز از همین چپ شده‌ها بشویم ویا باشیم.
مثلاً طرف می‌گوید من اگر این جنس را بفروشم چطور جای آن بگذارم؟! در حالی که همین الان روزی اورا خدا میدهد و سرمایه او نیز از طرف خدا رسیده است این به دنبال تضمین می‌گردد! یعنی رزاقیت خداوند را از یاد برده است. همه در این روزها دارند باخت می‌دهند! همه در حال انحراف و یا چپ کردن هستند! این مسیر زندگی همان راهی است که شهدا به راحتی ازآن گذشتند! بعضی افراد روزی را در دستان خود می‌بیند و نقشی برای خدا در زندگی قائل نیست! 
شخصی دارای چشم بینابود و می‌دید مردی فریاد و ناله میزد و قسم می‌داد که او را به قبر خود نرسانید! نگاه کردم و دیدم قبر او چه خبر است از آتش و خشم. همه ما بی‌توجه به خداوند متعال شدیم. خدا کند زودتر ایام محرم بیاید تاخود به خود امام حسین علیه السلام همه را به سوی خود کشد و هرگنهکار و بی گناه و مومن و متقی همه به سوی او به حرکت در بیا‌یند. ما از یاد بردیم هر اقبالی که نسبت به این روضه‌ها و گریه کردن‌ها صورت می‌گیرد این ما نبودیم! 
"بِالْعَطْفِ عَلَیْهِمْ عَائِدٌ مُفْضِلٌ‏ وَ بِالْغَافِلِینَ عَنْ ذِکْرِهِ رَحِیمٌ رَءُوفٌ"
او که به خداوند روی آورده مورد فضل و عنایت خداوند قرار می‌گیرد، من یقین دارم به من که غافل بودم رحمت و رأفت عنایت شده است. عده‌ای خیال کردند آمریکا و اذنابش قدرت مطلق هستند در حالی که همه دنیا به هم ریخته و همه سر درگم هستند! ولی ما نفهمیدیم محبت امام حسین چقدر ما را کمک کرده. بی‌خبری می‌گفت اگر ما نبودیم چه کسی می‌آمد برای شما گریه میکرد و سینه می‌زد! 
در حدیثی امام صادق علیه السلام اشاره میکنند هر شب دو میلیون فرشته از ملائکه خاک آلوده برسر و سینه می‌زنند و گریه میکنند ولی شیعیان به زیارت امام حسین علیه السلام نمی‌روند بعد هم فرمودند شما وقتی روبه قبله بایستید و سلام بدهید همان زیارت است. راوی حدیث می‌گوید من روزی بیست بار این زیارت را انجام می‌دادم! اما حالا شما بعد از نماز واجب خودت به امام سلام میدهی؟
از همین دوستان خودمان، وقتی نماز تمام می‌شود بلند می‌شوند میروند تلفن جواب بدهند و یا بی‌توجه به تعقیبات نماز مشغول دنیای خود می‌شوند! بعد از نماز صبح، باز هم مشغول دوست و رفیق می‌شوند! تسبیحات بعد از نماز حضرت زهرا سلام الله علیها ارثی است که به ما رسیده از ایشان چقدر با این تسبیحات ازحضرت زهرا سلام الله علیها یاد می‌کنیم؟! پس ما جز همان دسته غافلین هستیم 
"وَ بِالْغَافِلِینَ عَنْ ذِکْرِهِ رَحِیمٌ رَءُوفٌ"
ما جزو همین دسته غافلین هستیم و خداوند از دریچه رحیم و رئوفیتش به ما توجه کرده و ما آمدیم اینجا! و به همین ترتیب در ایام زیارتی اباعبدالله و یا شب جمعه به مناجات می‌پردازیم، شما دور یا نزدیک اگر توجه نکنید که حضرت چه مقامی دارند و به چه علت به شهادت رسیدند، ویا اصلاً اسلام مگر چقدر عظمت دارد که اباعبدالله جان خود را برای آن می‌دهند! و در ادامه مناجات مریدین بحث در این است:
" وَ بِجَذْبِهِمْ إِلَى بَابِهِ وَدُودٌ عَطُوفٌ"
خداوند ما را می‌کِشد و مارا جذب می‌کند، چقدر خرج می‌کند؟! از او که کم نمی‌آید ما حسابگر هستیم! خداوند به قدری خرج ما می‌کند تا بیاییم در خط، تا برسیم به سیدالکریم و یا برسیم به اباعبدالله و کمیل! همه شکل برای ما تهیه دیده‌اند و ما فقط می‌خوریم و می‌خوابیم ، و نعمت هم فراوان است! حالا یکی می‌خواهد به جای رزق حلال روزی خود را حرام به دست آورد، فرق نمی‌کند دزدی یا گران فروشی ...
بله بعضی تقصیرات اساسی به گردن دولت و مجلس است و اینها همه اگر حواسشان نباشد صددرصد زودتر از ما به جهنم می‌روند؟! چون کار نکردند و یا اگر کار کردند بیشتر احتیاط کردند، اما دقت کنید من برای خودم می‌گویم خداوند ده بار تورا می‌آورد به درِ این خانه! بار یازدهم می‌بینی نتوانستی بیایی! خیلی راحت نمی‌آیید، نمی‌فهمیم در زیارت فردی، یک فضیلتی دارد ولی در زیارت مخصوصه جمعی فضیلتی بی قیمت و بسیار ارزشمندتر است، بعضی از حجاج حتی ناراحت این بودند که در حال زیارت خانه خدا و در سفر حج نمی‌توانند به زیارت مخصوصه علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام برسند افرادی هستند، که متوجه مقام این حال دست جمعی هستند. وقتی که مریضی برای شما پیش می‌آید برای شفای و درمان خود قرض نمی‌کنید؟ به حال اضطرار باشید قرض نمی‌کنید؟ خُب این سفر نیز می‌تواند درمان دل و قلب و روح شما باشد. اگر می‌شود، یک شب از این روزهای زیارت مخصوصه شما خود را به حرم علی‌بن موسی‌الرضا برسانید و به زیارت مخصوصه مشغول شوید! این دنیا هیچ تکانی نمی‌خورد و ما هستیم که تکان می‌خوریم، اگر همه افرادی که اینجا هستند ناگهان بمیرند، شاید چند مغازه تعطیل شود اما دنیا اصلاً از جای خود تکان نمی‌خورد. 
"‏ أَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِنْ أَوْفَرِهِمْ مِنْکَ حَظّاً"
خدایا واقعاً اگر می‌خواهید چیزی به ما بدهی مالذت عطای تو را ببریم. اگر زن و زندگی و فرزند و ماشین و حتی مجلس اهل بیت می‌خواهید به ما بدهی ما از این عطای تو لذت ببریم! توجه کردید می‌روید و در مجلس می‌نشینید و گریه نمی‌کنید و یا اصلاً دلتان نمی‌شکند وارتباطی با اهل بیت برقرار نمیکنید! چون تغییر کردیم، همه تغییر کردیم! حتی از زیارت نیز آن لذت سابق را نمی‌بریم! زیارت یعنی زائر،امام  را بغل میگیرد، از دور که امام حسین علیه السلام را  سلام می‌دهید حضرت را بغل می‌گیرید! اما قبول نمی‌کنیم چون مشغول شنیدن چرندیات از موبایل و دنیای مجازی هستیم.
روایت می‌فرماید کسی که به سمت حضرت ابا عبدالله می‌رود اقبال حضرت زهرا سلام الله علیها است، می‌فرماید برای پسر من آمدی به زیارت؟ خوش آمدید! ما هر‌وقت توانستیم بیایم به در خانه اهل بیت و مخصوصاًاباعبدالله اقبال پیامبر و امیرالمومنین و حضرت زهرا و امام حسن و خود حضرت امام حسین علیهم السلام بوده است