حمایت ما از حجاب یک وظیفه است که از آن غفلت می‌کنیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "إِلهى وَكَمْ مِنْ عَبْدٍ أَمْسى وَ اَصْبَحَ فى كَرْبِ الْمَوْتِ وَحَشْرَجَةِ الصَّدْرِ، وَ النَّظَرِِ اِلى ما تَقْشَعِرُّ مِنْهُ الجُلُودُ، وَتَفْزَعُ لَهُ القُلُوبُ، واَنَا فى عافِيَةٍ مِنْ ذلِكَ كُلِّهِ، فَلَكَ الْحَمْدُ يا رَبِّ مِنْ مُقْتَدِرٍ لا يُغْلَبُ، وَ ذى اَناةٍ لايَعْجَلُ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجْعَلْنى لِنَعمائِكَ مِنَ الشّاكِرينَ، وَ لِآلائِكَ مِنَ الذّاكِرينَ" «خدایا چه بسیار بنده‌ای که شامگاهان و صبحگاهان نمود در سختی مرگ و به شدت و تنگی نفس زنان، و با نگاه به آنچه که بدن‌ها از دیدنش می‌لرزد، و دل‌ها از آن بی‌تاب می‌شود و من از همه اینها در عافیت و سلامتی هستم، پس تو را سپاس ای پروردگار که توانای شکست ناپذیری، و بردباری که شتاب نورزی، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و مرا بر نعمت هایت از شاکران و در برابر عطاهایت از ذاکران قرار بده» یکی از نکات دعای جوشن صغیر متنبه شدن است، توجه به اینکه انسان تکان بخورد و حواس خود را جمع کند. نکته تنبه در بیداری است. در این قسمت از دعا بیان براین است که چه بسیاری از بندگان خدا که شبها را به صبح می‌رسانند، شاید این باشد که شب، سختی خود را دارد و در حال نیاز و حاجت درد بیشتر است. بعضی می‌گویند در نبود نور درد بیشتر احساس می‌شود ولی در روز و روشنایی توجه کمتری به درد و مشکل می‌شود. با همه این حرفها یک عده از بندگان هستند که روزگار می‌گذرانند و در سختی مرگ هستند. امشب یکی از جانبازان دفاع مقدس به جمع یارانش پیوست و برای شستنش حاضر شدیم -حاج حسن سماواتی بودند- که از دوپا جانباز شدند و در اثر تصادف از دنیا رفتند. حالا در ساعت جان دادن "كَرْبِ الْمَوْتِ" معلوم می‌شود که مرگ سختی و کراهت دارد، همینطور ما می‌گوییم ولی بعضی افراد که با دعا و قرآن مأنوس هستند نیز از مرگ می‌ترسند. در کار دنیا تنها چیزی که بازدارنده است و باعث حواس جمعی ما می‌شود یاد مرگ است. چقدر ما روایت داریم که یاد مرگ باشیم. معلوم نیست مرگ چه وقت به سراغ انسان می‌آید وقتی چنین امری را به یاد داشته باشیم دیگر برای هر چیزی حرص نمی‌زنیم و دنبال جمع کردن مال برای دنیا نیستیم. بله کار خیر جمع می‌کند ولی مال و ثروت را برای دنیا جمع نمی‌کند. در همین ایام عده‌ای به فکر جمع و محیا کردن مجلس امام حسین علیه السلام هستند و حتی عده‌ای از سال قبل به فکر بودند و پول کنار گذاشته اند! این خیلی خوب است. این جمعیتی که برای زیارت یا مناجات به حرم حضرت سیدالکریم علیه السلام آمده‌اند چندین برابرشان در خیابانها و تفرجگاه‌ها مشغول خوشگذرانی هستند. مثلاً همه که به کهف الشهدا نمی‌روند برای مناجات، عده‌ای هم برای تفریح و فراموشی به تفریح و خوشگذرانی می‌پردازند. دور بودن از یاد مرگ همه ما را در برگرفته است. مرگ اول در سینه گیر می‌کند "حَشْرَجَةِ الصَّدْرِ" و نه بالا می­رود و نه پایین می‌رود. حالا برای تنفس دستگاه می‌گذارند و ملزوماتی به او نصب می‌کنند و دکتر می‌گوید مغزش اشکالی دارد و یا قلبش و یا... کار نمی‌کند و به همین حال است تا مرگش فرا برسد. در همین زمان فرد محتضر چیزی را می‌بیند که پوست تنش می‌لرزد " النَّظَرِ اِلى ما تَقْشَعِرُّ مِنْهُ الجُلُودُ" من این حال را بالای سرخیلی از افراد دیدم، حالا چیزی که می‌بینند چیست که آنها را می‌لرزاند؟ در جواب شاید بتوان گفت عالم برزخ است؛ عالمی که واقعاً وحشت دارد. در این حال پوست بدن می‌لرزند، باید رفت و رسید تا بینیم چه می‌شود. ولی برگشتی ندارد که بخواهیم بازگو کنیم. جالب اینجاست که باید ترس را در قلب جستجو کرد و در پوست چه لرزشی است، که حضرت بیان می‌کند. حضرت می‌فرماید "تَفْزَعُ لَهُ القُلُوبُ" قلب جیغ می‌زند. امام صادق علیه السلام می‌فرمایند حضرت اباعبدالله کنار حضرت علی اکبر علیهما السلام فزّع کرد. - امام صادق علیه السلام در زیارت اباعبدالله در کتاب ابن مقرم بیان می‌دارد- فزّع یعنی جیغ زدن و این نکته مهمی است که این فریاد با لب و صدا نیست بلکه با قلب است که قرآن نیز به آن اشاره دارد: "وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ" «شفاعت در پیشگاه خدا جز برای کسانی که به آنان اذن دهد سودی ندارد، [آن روز شفیعان و امیدواران به شفاعت مضطربانه به انتظار اذن خدا برای شفاعت هستند] تا زمانی که با صدور اذن شفاعت دل هایشان آرام گیرد.» ببینید این لرزش پوست و فریاد قلب به کجا می‌رسد! خب کسی که چنین درکی داشته باشد توجه خاصی به مرگ پیدا می‌کند. در این دعا نمی‌فرمایند ترس از مرگ شما را از زندگی کردن باز بدارد، می‌فرماید با این توجه به مرگ بگو "اَنَا فى عافِيَةٍ مِنْ ذلِكَ كُلِّهِ" یک عده در مسیر مرگ قراردارند تا وقتش فرابرسد ولی من در زندگی عافیت دارم و در بعضی فرازهای دیگر به صحت جسم اشاره می‌شود. حضرت بیان می‌کند حالا که فهمیدی تو در عافیت هستی قدر بدان و حمد خدا کن. برای خیلی از عزیزانی که به سمت مناجات و شب­زنده‌داری با خدا می‌آمدند اتفاقی افتاده که چندین ماه گرفتار شده­اند. پس عافیت و سلامت ما جای شکر دارد و باید این بیان شود. خیلی از دوستان که اینجا نشسته‌اند حاجت دارند و یا مریضی دارند که حالش بد است التماس دعا دارند؛ و این موقعیتی است که باید در آن گفته شود "فَلَكَ الْحَمْدُ يا رَبِّ مِنْ مُقْتَدِرٍ لا يُغْلَبُ" حمد خدای که هیچ چیز بر او غلبه ندارد و صلوات بر محمد و آل محمد "وَاجْعَلْنى لِنَعمائِكَ مِنَ الشّاكِرينَ" واقعاً کسی که خداوند را دوست دارد و برای بندگی زحمت کشیده و خداوند هم می‌داند او راست می‌گوید، او را در بین شاکرین قرار می‌دهد. چنین بنده­ای با هر اتفاقی حمد خدا را فراموش نمی‌کند؛ حتی اگر مریض باشد اول الهی شکر می‌گوید بعد از مریضی و مشکلاتش حرف می‌زند، این یعنی زبان شکر دارد. از خدا بخواهیم ما را جز این افراد قرار بدهد. این مقامی است که باید خداوند برای انسان جعل کند. یک وقتی هم شخصی زبانش حمد خدا را می‌گوید ولی چنان زبان می‌گشاید گه بوی بندگی نمی‌دهد، بدانید این راه و رسم بندگی نیست. بعضی اگر متنعم از نعمت و یا فیضی شوند چنان رفتار می‌کنند که کسی متوجه آن نباشند تا به کسی رزقی نرسانند. و این بیان نیز جایگاهی است که باید از خداوند درخواست شود "لِآلائِكَ مِنَ الذّاكِرينَ" کسی تعریف می‌کرد ثروتمندی پول زیاد در بانک نگه داشته بود و رییس بانک به او پیشنهاد داد که از این پول کمی وام قرض الحسنه به افراد بی‌بضاعت بده! این فرد ثروتمند به شدت مخالفت کرد و از زیربار مسئولیت شانه خالی کرد و تقسیم روزی را به گردن خدا انداخت! و گفت من هر آنچه دارم خودم جمع کردم بقیه بروند از خدا بگیرند. خدا هم آنچه باید به او می‌داد را داد، به شکلی که برای بهبودی دردش حاضر بود همه ثروتش را بدهد ولی دیگر دیر شده بود. انسان کاری می‌کند، و یا حرفی می‌زند که عواقب آن را نمی‌تواند با هیچ دعا و ذکری برطرف کرد؛ بلاهایی که برسر خودمان می‌آوریم دعا ندارد. هر چه بگردیم بعضی دردها را نمی‌توان با دعا درست کرد، ظلم به افراد و خیانت از آن گناهانی است که به هیچ وجه برطرف نمی‌شوند. باید دقت کنیم، بعضی کارها توبه دارد و بعضی کارها توبه ندارد، باید تمام عمر خود را خرج استغفار کنیم تا شاید در آخرین لحظه خداوند تو را ببخشد. این چه معنی دارد هر هفته برای زیارت امام حسین علیه السلام به کربلا برویم. برای تعریف از کسی نمی‌توانیم بگوییم این آدم خوبی است چون هر هفته به زیارت کربلا می‌رود. کمک به مومن و دستگیری از همسایه و آشنا یک وظیفه و فریضه دینی است ولی زیارت هر هفته امام حسین علیه السلام که یک واجب دینی نیست، حمایت ما از حجاب یک وظیفه است که از آن غفلت می کنیم. ما نباید احکام الهی را زیرپا بگذاریم و به جای آن به کارهای دیگر بپردازیم. ما نباید راه خود را گم کنیم، همین چند نفری که هستیم نباید راه خود را گم کنیم. بیاییم فرایض واجب و مستحب و گناه را از هم به خوبی تشخیص دهیم وقتی با گناه روبرو می‌شویم تذکر بدهیم چون این خود ما هستیم که می‌توانیم سرزمین خود را نجات بدهیم، چون همه اسباب فراهم است. ما باید به خودمان برسیم، برای خودمان خرج کنیم، این به این معنی نیست که پول خرج کنیم، باید نسبت به اعمال و رفتار و گفتارمان هوشیار باشیم، جوشن صغیر ما را باید متنبه کند و حواسمان جمع باشد.

هرکسیکه حقوق مردم و بیت المال را ضایع کرده از ابتدا تا به امروز همه باید جوابگو باشند و جزای اعمالشان را ببینند

بسم الله الرحمن الرحیم ذره‌ای از حقیقت امیرالمومنین علی علیه السلام در زیارت غدیریه امام هادی علیه السلام منعکس شده، حتماً این زیارت را بخوانید. البته روز غدیر اعمال فراوانی دارد ولی این زیارت نیز در جای خود اهمیت خاصی دارد. البته نزدیکی به نجف و حرم امیرالمومنین علی علیه السلام شرط زیارت ایشان است ولی خواندن این زیارت را از همین راه دور از شما قبول می‌کنند. در این دعا مسائل مهمی را حضرت علی النقی علیه السلام برای ما روشن می­نمایند. اول صفات امیرالمومنین علی علیه السلام را که در قرآن آمده است برای ما بیان می‌دارند مثل "يَا أَمِينَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ"، " حُجَّتَهُ الْبَالِغَةَ عَلَى عِبَادِهِ"، "النَّبَأُ الْعَظِيمُ" و شاید بتوان گفت مهمترین صفت ایشان را "صَدَّقْتَ بِالْحَقِّ" روشن می‌فرمایند در این فراز: "وَ صَدَّقْتَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ مُكَذِّبُونَ وَ جَاهَدْتَ [فِي اللَّهِ‏] وَ هُمْ مُحْجِمُونَ [مُجْمِحُونَ‏] وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا لَهُ الدِّينَ صَابِرا مُحْتَسِبا حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ" «حق را تصدیق گفتی وقتی که آنان را تکذیب می‌نمودند و جهاد کردی و آنان از جهاد عقب‌نشینی می‌کردند خدا را عبادت کردی، در حالیکه خالص نمودی برای او دین را، صبر کردی و به حساب خدا گذاشتی تا آنچه یقین است به‌تو رسید، آگاه باشید لعنت خدا بر ستمکاران» امام هادی علیه السلام در زیارتنامه غدیر خم راه تمام ظالمان را از راه خدا جدا و مشخص می‌کنند. شاید از این جهت از زیارت جامعه کبیره با ارزش‌تر باشد و در انتهای زیارت هرچه لعن است برای دشمنان اهل بیت بیان می­کنند: "اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَنْبِيَائِكَ وَ أَوْصِيَاءِ أَنْبِيَائِكَ بِجَمِيعِ لَعَنَاتِكَ" یعنی کسی که به فکر آزار امیرالمومنین علی علیه السلام باشد، همه انبیا و اوصیا خدا را آزرده است، بعد از این مقدمه نیز می‌فرماید: "الْعَنْ مَنْ غَصَبَ وَلِيَّكَ حَقَّهُ وَ أَنْكَرَ عَهْدَهُ وَ جَحَدَهُ بَعْدَ الْيَقِينِ" «لعنت کن کسی را که حقّ ولی­ات را غصب کرد، و پیمانش را انکار نمود، و او را پس از یقین و اقرار به ولایتش روزی که دین را برای او کامل کردی منکر شد» این فراز از زیارت بیان می‌کند افرادی که منکر حق ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام شدند و با او جنگیدند اقرار به این مقام داشته­اند. خیال نکنید که این انکار فقط آن زمان بوده و منظور یک یا چند دسته و گروه در آن زمان بوده است. الان نیز منکران حق ولایت همین گونه عمل می‌کنند بعد از اقرار به ولایت، به دشمنی با آن می‌پردازند. امروز هم اگر کسی با این هیئات و دستگاه امام حسین علیه السلام مشکل و کشمکش داشته باشد، مورد همین لعن قرار می‌گیرد! در ادامه این فراز برائت تازه به خود امیرالمومنین علیه السلام می‌پردازد و می‌فرمایند"اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ ظَلَمَهُ وَ أَشْيَاعَهُمْ وَ أَنْصَارَهُمْ" یعنی نه تنها همه افرادی که به امیرالمومنین علیه السلام ظلم کرده و ایشان را به شهدت رساندند لعن می‌شوند بلکه یاران و وابستگان آنها نیز مورد لعن هستند و باز بر این لعن تاکید می‌فرمایند "اللَّهُمَّ الْعَنْ ظَالِمِي الْحُسَيْنِ وَ قَاتِلِيهِ" اینجا تایید حرف قبلی ماست که دشمنی با حق ولایت تنها محدود به روز غدیر و یا فقط خود امیرالمومنین علی علیه السلام نیست بلکه ظلمی ادامه دار است چنانکه امام هادی علیه السلام در ادامه زیارتنامه می‌گوید:"الْمُتَابِعِينَ عَدُوَّهُ وَ نَاصِرِيهِ وَ الرَّاضِينَ بِقَتْلِهِ وَ خَاذِلِيهِ لَعْنا وَبِيلا" «پیروی‌کنندگان از دشمنش و یاوران دشمنش، و راضیان به قتلش، و دریغ‌کنندگان از یاری‌اش لعنتی شدید و سخت» ببینیند به صراحت در مورد افراد راضی به قتل و یا دریغ کنندگان از کمک به امام حسین علیه السلام صحبت می‌شود و مورد لعن قرار می‌گیرند. بعد از این مطلب دوباره می‌فرمایند:"اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ مَانِعِيهِمْ حُقُوقَهُمْ" و نکته مهم این لعن این است "مَانِعِيهِمْ حُقُوقَهُمْ" حتی افرادی که به هر نحوی مانع رسیدن به این حقوق شوند، این سِیر در محرم مشخص می‌شود. روزی که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف قیام کند و بخواهد انتقام بگیرد یکی از کارهایشان انتقام حقوق شیعیان و محبین و خود اهل بیت علیهم السلام است، این پیام عاشوراست! ما باید مراقبت کنیم، هرکسیکه حقوق مردم و بیت المال را ضایع کرده از ابتدا تا به امروز همه باید جوابگو باشند و جزای اعمالشان را ببینند. این گرانی­ها و آزاری که مردم دیدند باید جواب داده شود. شاید ما در کاسبی خود کمتر سود برده باشیم و یا آن طور که باید از کار خود بهره­مند نشدیم ولی عده‌ای زیر فشار قرار گرفتند. نمونه‌اش همین پول­هایی که برای جهیزیه و یا برای صدقات جمع­آوری می‌کنیم؛ شخصی با پانصدهزار تومان مشکلش حل می‌شود. شما در این جلسه جمع می‌شوید هم برای اهل بیت علیهم السلام گریه می‌کنید و هم برای رفع مشکلات مردم و هم نوعان خود پول می‌دهید این مسئله مهم و تاثیرگذاری است. در هرکاری باید به این نکات و مسائل توجه کرد. برای نشر حق امیرالمومنین علیه السلام نباید پرچم­ها زمین گذاشته شود، حواستان به هیئات باشد دشمن این هیات­ها را هدف قرار داده است. امام فرمود اگر اتفاقی افتاد، دشمنان حتماً طراحی می‌کنند تا انتقام بگیرند. شما در قضیه فتنه سال 1388 در این هیات­ها پای این انقلاب ایستادید اما الان یک عده دارند دسیسه می‌کنند تا افرادی که پای انقلاب ایستاده‌اند را در همین هیئات بزنند. این هیات­ها را امسال با مراقبت بیشتری برگذار کنید و از الان برای عاشورا و محرم برنامه­ریزی داشته باشید. گرانی هست اما برای دستگاه امام حسین علیه السلام نباشد! اگر توانستیم از اضافه زندگی خود بزنیم و خرج دستگاه امام حسین علیه السلام کنیم، تا این پرچم­ها زمین نماند، تا این چای روضه از بین نرود و تا اطعام مستحقان فراموش نشود. هر کاری انجام می­دهیم مراقب باشیم مورد لعن­های زیارت غدیریه قرار نگیریم.

عده¬ای از مسلمانان در مقابل آمریکا و استکبار متواضع هستند ولی در مقابل خداوند و دوستان خداوند اینگونه نیستند و آنها را به مسخره می‌گیرند

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اِلّا تَطَوُّلاً يا رَبِّ وَ اِحْساناً و اَبَيْتُ اِلّا انْتِهاكاً لِحُرُماتِكَ، وَاجْتِراءً عَلى مَعاصِيكَ وَتَعَدِّياً لِحُدُودِكَ، وَغَفْلَةً عَنْ وَعيدِكَ، وَطاعَةً لِعَدُوّى وَعَدُوِّكَ، لَمْ يَمْنَعْكَ يا اِلهى وناصِرى اِخْلالى بِالشُّكْرِ عَنْ اِتْمامِ اِحْسانِكَ، وَلاَ حَجَزَنِى ذلِكَ عَنْ اِرْتِكابِ مَساخِطِكَ" « اصرار بر رساندن عطا و فزون بخشی و احسان ای پروردگار، و من هم خودداری نمودم مگر از شکستن احترام محرّماتت، و جسارت بر گناهانت و تجاوز از قوانینت، و غفلت از تهدیدت، و فرمانبری از دشمنم و دشمنت، ای معبودم و یاورم کوتاهی­ام در سپاسگزاری­ات تو را از تمام کردن احسانت بر من باز نداشت، و این چشم پوشی و بزرگواری من را از انجام کارهای مورد خشمت مانع نشد.» دعای جوشن صغیر از قسمت­های مختلفی تشکیل شده است؛ ابتدا با بیان عنایات خداوند شروع شده و بعد به دفع خطرها و سوءظن­ها می‌پردازد و سپس به چگونگی زمین­گیر کردن دشمنان می‌پردازد و به نعمات و عنایاتی می‌پردازد که بدون درخواست ما عطا می‌شود و این محبت خداوند را می‌رساند. بنده واقعا در مقابل این همه احسان نمی‌تواند کلامی به کار ببرد "اِلّا تَطَوُّلاً يا رَبِّ وَ اِحْساناً" عنایات حق همیشه و مستمر است. منتهی در برابر این همه نعمات ما جرأت بر معاصی پیدا کردیم، عوض اینکه بیشتر بر بندگی خود بیفزاییم و مراقبت بیشتری داشته باشیم. به زبان قرآن "تقوا" و پرهیزگاری دورتر می‌شویم و بر " وَاجْتِراءً عَلى مَعاصِيكَ" و به تعدی از حدود خود می‌پردازم. ما از یاد می‌بریم خداوند وعده داده اگر کسی خطا کند و به خطا برود چوب می‌خورد ولی غقلت دامن­گیر ما شد. عوض اینکه از خداوند اطاعت کنیم این همه آیات اطاعت آمد و ما معطل ماندیم. آن روز در غدیر همه عالم معطل شدند و این معطلی می‌ارزید، چون به نمایندگی همه عالم آن عده با ولایت بیعت کردند، و باید این پیام را می‌رساندند و متاسفانه یک عده خیانت کردند و این پیام را نرساندند. همین­جا داریم بیان می‌کنیم عوض آنکه طاعت و اطاعت رسول خدا و امیرالمومنین علی علیه السلام را داشته باشند اطاعت از دشمن کردند "وَطاعَةً لِعَدُوّى وَعَدُوِّكَ" نکته‌ای که باید اینجا به آن اشاره کنم این است؛ مبارزه سرکشی و اطاعت در وجود انسان نهاده شده، این­ها اگر جابجا شوند و یا اولویت­های آن تغییر کند، می‌بینید یک عده قصد مبارزه با دشمن خدا را دارند، قصد اطاعت از خدا را دارند ولی در مقابل خدا سرکشی می‌کنند. مثلا پول نزول می‌دهد و یا می‌گیرد، در حالی که قرآن به صراحت می‌فرماید ربا محاربه با خداست "یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِىَ مِنَ الْرِّبَو اْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ * فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ فَأْذَنُواْ بِحَرْبٍ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُوسُ أَمْوَالِكُمْ لاَ تَظْلِمُونَ وَلاَ تُظْلَمُونَ " «اى کسانى که ایمان آورده اید! تقواى الهى پیشه کنید و آنچه را از (مطالبات) ربا باقى مانده است، رها کنید، اگر ایمان دارید.* اگر(چنين‏) نكرديد، بدانيد به جنگ با خدا و فرستاده وى‏، برخاسته‌‏ايد؛ و اگر توبه كنيد، سرمايه‏هاى شما از خودتان است‏ نه ستم مى‏كنيد و نه ستم مى‏بينيد.» (سوره بقره آیه 278 و 279) ما باید در مناسبات خود دقت داشته باشیم و همین شب­های جمعه که برای مناجات می‌آییم باید اعمال خود را بسنجیم، وقتی اسم خدا و امام حسین و اهل بیت علیهم السلام می‌آید و دلت می‌لرزد، به همان اندازه که به خود می‌آیی معرفت داری! دقت کنید اشک و توجه شما با معرفت شما تناسب دارد، و در این ساعات ایام هفته خود را بسنجید. هرکاری که در تمام هفته انجام دادید در این ساعت خود را نشان می‌دهد. نگوییم مناجات را یک نفر بد می‌خواند و یا بی­حال می‌خواند، اینطور نیست، آدم تا وقتی وصل باشد به شخص دیگری نیاز ندارد. نگوییم باید شخص خاصی باشد تا مناجات کنیم، با استغفار حال شما باید عوض شود. اینطور نیست که ما فکر کنیم باید کسی باشد که گوش ما را نوازش دهد، این حرف­ها گول زدن خود است. هر وقت خواستی ببینی در هفته­ای که گذشت خوب مراقب گوش و چشم و زبان و قلب خود بودید یا نه! وقتی در مناجات حاضر می­شوی با صلوات دلت روشن می­شود آمادگی برا مناجات داری. او با تو حرف می‌زند که حال مناجات دارید. نجوا درد دل یک طرفه است ولی مناجات دوطرف دارد، و با حرف زدن من خدا نیز همراهی می‌کند. در دعای یا شاهد کل نجوا به همین موضوع اشاره می‌شود. وقت مناجات است او حرف می‌زند که ما به حرف می‌آییم گاهی اوقات اینقدر ما هیاهو می‌کنیم که فقط صدای خود را می‌شنویم. اینها مسائل قابل تاملی است؛ پس وقتی جای طاعت عوض شود دیگر نمی‌گوییم"اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِيقَ الطَّاعَةِ، وَ بُعْدَ الْمَعْصِيَةِ، وَ صِدْقَ النِّيَّةِ" بلکه جای آن به دنبال توفیق معصیت و دوری از طاعت می‌گردیم و از این بدتر به جایی می‌رسیم که دیگر به زیارت عاشورا توجه نداریم و نمی‌گوییم"اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ" و جای دوست و دشمن را عوض می­کنیم. عده­ای از مسلمانان همینطور هستند؛ در مقابل آمریکا و استکبار و صهیونیسم و منکرات دیگر سر خم می‌کنند و متواضع هستند ولی در مقابل خداوند و دوستان خداوند اینگونه نیستند و آنها را به مسخره می‌گیرند. همین الآن و همزمان با مناجات ما اگر شما به جاهای خصوصی و یا حتی عمومی مثل پارک­ها بروید، می‌بینید افرادی حتی با خانواده ولی ظاهری متفاوت نشستند و تا صبح هم بیدار هستند ولی یک کلام از خدا یاد نمی‌کنند، خسته هم بشوند می‌روند به بستر گرم و نرم خود و استراحت می­کنند. اما تو اینجا نشسته­ای و با حرف و ذکر خدا همنشین شده‌ای. اما دقت کنید گاهی اوقات خود را بسنجید و ببینید از اینجا به طاعت خدا دست پیدا می‌کنید یا طاعت دیگران!؟ یک وقت برای خوشحالی خداوند دل بنده‌ خدا را به دست می‌آورید و یک وقت اصلا به دنبال قصد و منظور دیگری هستید. "يا اِلهى وناصِرى اِخْلالى بِالشُّكْرِ" حالا در این بخش از دعا می‌گوییم واقعا من دقت نکردم، و اصلا ندامت در من ایجاد نشد و هیچ یاری به من از طاعت دشمنت نرسید بلکه او من را استعمار و استثمار کرده است. شما وقتی به این نقطه می‌رسید ناامید می‌شوید، شاید قصد رها کردن همه چیز را هم داشته باشید ولی امام می‌فرمایند شما وقتی چنین مطالبی را ابراز کردید به خداوند بگویید با همه این حرف­ها که من نتوانستم به هیچ شکلی جلوی خود را بگیرم، خودم را به شما رساندم و در مقابل شما حاضرم تا هر تنبیهی را که می­خواهید برای من در نظر بگیرید. "اَللّهُمَّ وَ هذا مَقامُ عَبْدٍ ذَليلٍ، اِعْتَرَفَ لَكَ بِالتَّوْحيدِ، وَ اَقَرَّ عَلى نَفْسِهِ بِالتَّقْصيرِ فى اَداءِ حَقِّكَ، وَ شَهِدَ لَكَ بِسُبُوغِ نِعْمَتِكَ عَلَيْهِ وَ جَميلِ عادَتِكَ عِنْدَهُ وَ اِحْسانِكَ اِلَيْهِ، فَهَبْ لِى يا إِلهِى وَسَيِّدِى مِنْ فَضْلِكَ ما اُريدُهُ اِلى رَحْمَتِكَ، و اَتَّخِذُهُ سُلَّماً أَعْرُجُ فيهِ اِلى مَرْضاتِكَ، وَ امَنُ بِهِ مِنْ سَخَطِكَ بِعِزَّتِكَ وَطَوْلِكَ" «خدایا این است جایگاه بنده خواری که برای تو به یگانگی اقرار کرد، و برای خویش به کوتاهی در ادای حق تو، و گواهی داد برای تو به کمال نعمتت بر او و شیوه زیبا و دلنشینت نزد او و احسانت بر او، پس به من ببخش ای خدای من و سرور من از فضلت آنچه را که در راه رسیدن به رحمتت می‌خواهم تا نردبانش قرار دهم که از آن به سوی خشنودیت بالا روم، و با آن از خشمت امان یابم، به حق عزّت و عطای همیشگی‌ات» عبدی که معترف به وحدانیت است و از قصور خود شکایت و اعتراف می‌کند یعنی بندگی را فهمیده است. اگر شب­های جمعه در مناجات به این مقام رسیدیم مسیر درست بندگی را انتخاب کرده و در حال حرکت هستیم. شاید هفته خود را به درستی به پایان رساندیم اما اگر چنین نیست، شاید بگوییم چقدر الهی العفو بگوییم؟! چقدر دست خود را بلند کنیم و از خدا استغفار بطلبیم؟ حالا به جای صد بار استغفار ده بار استغفار کنیم چه می‌شود؟ این اشخاص با خودشان دائم در کلنجار هستند ولی آن کسی که عاشق است با دست و پای خود هرکار که بتواند انجام می‌دهد، به وقت مناجات دست خالی خود را بلند می‌کند، به وقت عزاداری با دست و سینه خود ابراز ارادت می‌کند با قلب و چشم و زبان خود الهی العفو می‌گوید از این اعضا و جوارح کار می‌کشد ولی ما از روی تنبلی و یا غفلت می‌گوییم چرا باید از بدن و جسم خود کار بکشیم؟ هنگام ورزش و یا تفریح با حرف مربی و یا هم تیمی خود یک تمرین را برای قوی­تر شدن جسم انجام می‌دهیم، حالا این تمرین به اقتضای ورزشی که ما انجام می­دهیم متفاوت است ولی هیچ وقت اعتراض نمی‌کنیم این تمرین را کمتر و یا به شکل­ دیگیری آن را انجام دهیم. در دعای کمیل می­خوانیم "قَوِّ علی خِدْمَتِکَ جَوارِحی" همه اعضا و جوارح روحی و درونی من قوت برای خدمت به خداوند پیدا کند. کسی که ورزش می‌کند حواسش جمع است و همت به تمرین و ورزش دارد ما نگوییم خدایا "وَ اشْدُدُ عَلَي ألعَزيمَةِ جَوانِحي" «درون من را بر عزم، سرسخت گردان.» اقرار به تقصیر باید جز مناجات ما باشد، در روز عرفه خداوند اجازه داده ما نمایش بندگی و مناجات داشته باشیم. دعای عرفه قبل از این به چشم نمی‌آمد و فقطچند برنامه در کل ایران برای دعای عرفه بود، و امروزه الحمدلله می بینید در هر شهری روز عرفه را مثل لیله القدر بزرگ می­دانند. جالب اینجاست که در دعای عرفه چهره جوانان بیشتر به چشم می‌خورد. دشمن از این ناراحت است، جوانان برای مناجات روز و شب حاضر هستند؛ ماه رمضان شب­ها و دعای عرفه در روز شاهد اظهار بندگی جوانان هستیم. در گرما و سرما مردم حاضرند و نتیجه توفیقِ حضور مردم، تسلیم شدن دشمنان است . دشمن برای بقا در مقابل چنین ملتی تسلیم می‌شود، صبر مردم در مقابل دشمن کار دستشان داده است. " يا إِلهِى وَسَيِّدِى مِنْ فَضْلِكَ ما اُريدُهُ اِلى رَحْمَتِكَ" وقتی انسان به جای خوب و نزدیک سریع می‌رسد واقعا اراده‌اش نیز تغییر می‌کند. گاهی می­بینی شخصی در عرض چند دقیقه هر سه ضریح مطهر را زیارت می‌کند ولی یک ساعت در رستوران می‌نشیند تا غذا آماده شود. یعنی به شهر ری می‌آییم پنج دقیقه زیارت می‌کنیم و یک ساعت در رستوران می‌نشینیم! ما جایی در دسترس خود داریم که مانند ندارد، برای زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها که زیارت چهارده معصوم است چنین روایاتی نداریم، برای زیارت حضرت رضا علیه السلام چنین روایاتی نداریم. ما سلام بر حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام می‌دهیم ثواب زیارت امام حسین علیه السلام را می‌بریم" يَا مَنْ بِزِيَارَتِهِ ثَوَابُ زِيَارَةِ سَيِّدِ الشُّهَدَاءِ يُرْتَجَى" (زیارتنامه حضرت عبدالعظیم علیه السلام) رجاً زیارت کربلا را می‌بریم. خب بنشینیم و چند آیه قرآن و دعا بخوانیم، این همه دعا را رها کردیم و از این فیض خود را بی‌بهره گذاشتیم. "اجْعَلْنى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشّاكِرينَ وَ لِآلائِكَ مِنَ الذّاكِرينَ" «من را بر نعمت­هایت از شاکران و در برابر عطاهایت از ذاکران قرار بده.» خداوند اگر کسی را دوست داشته باشد به او هر آنچه نیاز دارد می‌دهد، خدایا کاری کن من جز شاکرین نعمت­های تو باشم. از خداوند می‌خواهیم این شکر را برای ما جعل کند، خداوند فقط می‌تواند جعل کند و افراد دیگر جاعل هستند. به هرکسی که می‌رسید به او باید از محبت­ها و عنایات خداوند گفت و این وظیفه ماست.

غدیرخم مسئله را برای همه مومنان، منافقان و کافران و همچنین امر هدایت و ولایت را روشن کرد

بسم الله الرحمن الرحیم نکته مهم بعد از روز عرفه و عید قربان چگونگی حال ماست! اگر آمادگی برای بندگی بیشتر داشته باشیم، معلوم است که لبیک­های ما قبول شده است. اگر بی‌حس باشیم و یا حال دیگری داشته باشیم، کربلا هم برویم هیچ اثری ندارد. توفیق ما در سیر بندگی ماست؛ نقطه اول و آخر بندگی ما. شناخت حقیقت غدیر یعنی مولا امیرالمومنین علی علیه السلام؛ این شناخت با شعر و مطلب حاصل نمی‌شود. عده­ای بعد از عرفه و عید قربان اصلاً توجهی ندارند. در عید قربان حاجیان قربانی کردند -حج وظیفه‌ای سخت است و توصیه می‌کنم سعی کنید در جوانی بروید- بعد از عرفه و عید قربان حجاج با غدیر خم روبرو می‌شوند پس معلوم می‌شود حساب و کتابی در بندگی وجود دارد که خط طاعت و عبادت حج به غدیر خم می‌رسد. حالا هرکس می‌خواهد به دنبال این خط بندگی باشد و یا نه "إمَّا یَکُونُ شَاکِراً وَ إمَّا یَکُونُ کَفُوراً" (سوره انسان آیه 3) . راه تشخیص حقیقت ایمان را در ما قرار داد‌ند و آن را اعلام کردند "فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا" «سپس بدی­ها و پرهیزگاری­هایش را به او الهام کرده.» کسی دیگر نمی‌تواند بگوید من نمی‌دانم یا نمی‌دانستم، حقیقت کربلا و نجف و کاظمین(چهارده امام معصوم) شناخت غدیر است. اگر متوجه این امر باشیم تازه می‌فهمیم امیرالمومنین علی علیه السلام منافع دنیوی برایش پشیزی ارزش نداشته است و ما هم باید اینگونه باشیم. لذا هرچه از مواهب و منافع دنیا بهره­مند می‌شوید انفاق کنید و صدقه بدهید. شخص از دنیا می‌رود بعد از چند وقت هنوز وراث نتوانستند اموال او را حساب کتاب و تقسیم کنند. تا زنده هستید برای امیرالمومنین علی علیه السلام خرج کنید. اگر می‌خواهید صدقه و یا کمک به جهیزیه و یا هر کار خیر دیگری داشته باشید به عشق و نیت امیرالمومنین علی علیه السلام انجام دهید. اینطور نیست که مسیر ناهموار و نامشخص باشد؛ امیرالمومنین علی علیه السلام همه چیز را مثل روز روشن کرده و حتی دشمن ایشان در یک آن قبول کرد ایشان امام است، ولی بعد شیطان با وسوسه او را منحرف کرد. غدیرخم مسئله را برای همه مومنان، منافقان و کافران و همچنین امر هدایت و ولایت را روشن کرد. بعضی از دوستان می‌گویند این خانوادهایی که می‌خواهند به آن­ها چادر بدیهد شاید چادر سر نکنند، ولی من می‌گویم ما وظیفه داریم و باید اینگونه اتمام حجت کنیم. با نیّت تبلیغ حجاب امکاناتی در اختیار ما قرار گرفته ما وظیفه داریم این تبلیغ را انجام دهیم، دیگر تصمیم و انتخاب با خود بانوان است. شاید بخواهند در عزاداری­ها و یا مراسم­های دیگر فقط چادر سرکنند؛ خلاصه که موثر است. چون از خرج و نیّت امیرالمومنین علی علیه السلام این پول­ها جمع می‌شود، پس دیگر این جهیزیه‌ها و چادرها مال من و شما نیست بلکه برای امیرالمومنین علی علیه السلام است، پس اثر دارد! مردم کوفه هم به امیرالمومنین علی علیه السلام ناسزا می‌گفتند و هم از او نافرمانی می‌کردند ولی امیرالمومنین علی علیه السلام شب­ها به کمک فقرا و مردم کوفه می‌رفت. اگر ما بودیم که چنین طاقتی نداشتیم و از بار مسئولیت شانه خالی می‌کردیم. این آقا که بوده؟ که ما هنوز او را نشناختیم! یک بار دیدم آقای جوادی آملی فرمودند اگر ثروت و مال دنیا خوب بود اول خداوند به اوصیا و انبیای خود عطا می‌نمود. خودمان را آماده کنیم برای غدیر شما اگر دل یک نفر را در خانواده و میان آشنایان و محله به نیت امیرالمومنین علیه السلام شاد کنید غدیر را درک کردید. خیال نکنید درک غدیر یعنی اذکار سنگین با تعداد زیاد، این الفاظ به چه دردی می‌خورد وقتی چراغ هدایت را روشن نکند والا چشمان ما بیشتر از زبان کار می‌کند برای امام حسین علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام کار می‌کند. ان‌شاءالله امیرالمومنین علی علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیه ما را عاقبت به خیر کنند.

برای ترویج عفاف و امر به معروف حجاب باید زحمت کشید؛ من توصیه می‌کنم به مساجد و هیاتی‌ها برای خرید چادر مشکی مردم و خانواده‌ها سهمی در نظر بگیرند

بسم الله الرحمن الرحیم در مورد روز عرفه چند جمله بگویم، مبنای لزوم عرفه اصول دین است(توحید، نبوت، معاد، امامت و عدل) یعنی وقتی اینها کمرنگ شود اباعبدالله علیه السلام قیام می‌کند، حضرت مهدی علیه السلام قیام می‌کنند. اما ما وظیفه‌ای داریم! ما نیز نسبت به قسمتی از گستره اسلام مسئولیت داریم، که جزئی از این مسئولیت دفاع از اسلام و حریم اهل بیت علیهم السلام است. منتهی بعضی دیگر ادعای دین دارند ولی اصلاً توجهی ندارند. یکی از گوشه­های دفاع از اسلام و ولایت موضوع عفاف است شما بدانید بدون اینکه بگویند عده‌ای از بزرگان، بانوان و فرزندان ما تا آنجا که بتوانند عفاف را رعایت می‌کنند نشانه آن هم وقتی است که اجتماعی برای دین و انقلاب می‌شود با خیل خروشان آن­ها روبرو می‌شویم؛ عده‌ای از بیرون و داخل نقشه می‌کشند که با هم هماهنگ هستند، در میان جامعه به خودنمایی و جلوه فروشی می‌پردازند که باید قانون با آنها برخورد کند. ما وظیفه تذکر لسانی داریم ولی عده‌ای از هنجارشکنان با قصد قبلی آماده درگیری­های مختلف هستند همانطور که مشاهده می‌کنیم. طبق دستور مقام معظم رهبری(مدظله العالی) و امام خمینی(رحمت الله علیه) اگر امر به معروف و نهی از منکر برای ما خطراتی همراه داشته باشد باید شیوه کارمان را عوض کنیم. یکی از روش­های مبارزه با این ناهنجاری­ها مخصوصا برای افرادی که پوشاک می‌فروشند عرضه چادر قیمت مناسب -نه این قیمت­های میلیونی- است. حالا ما تصمیم گرفتیم قسمتی از کمک به جهیزیه را به ترویج عفاف تخصیص بدهیم، چادر نماز، چادر مشکی! برای ترویج عفاف و امر به معروف حجاب باید زحمت کشید و هزینه کرد، من توصیه می‌کنم به مساجد و هیاتی­ها برای خرید و کمک هزینه خرید چادر مشکی مردم و خانواده‌ها سهمی در نظر بگیرند. باید برای امر به معروف قدم برداشت و فقط نهی از منکر نداشت، با دیدن بدحجاب و بی‌حجاب در جامعه که نمی‌شود گفت دین مردم از دست رفته است و کار تمام شد! رهبری می‌فرمایند اصلا نباید عقب نشینی کنیم، بیان این است که برنامه­ریزی داشته باشید و فکرها را کنار هم بگذارید تا ببینید از چه راهایی می‌توانید کمک کنیم. یکی از راهکارها احیای کارخانه­های نساجی است. ما در همین صنف لباس فروشان داشتیم کارخانه‌هایی که براثر تصمیمات اشتباه دولت­های کنونی و قبلی تعطیل شدند. اگر فقط دنبال مقصر بگردیم باید از دولت­ها و نمایندگان مجلس و قوه قضائیه مجرم و مظنون جمع کنیم. ما با آگاهی از همه درگیری­های موجود از دفتر رییس قوه قضائیه تا برخورد با آمریکا و سایر مداخله­گران، تا سر فرود آوردن عربستان و امارات نباید تکلیفمان را فراموش کنیم. تکلیف ما نماز و خمس و روزه و امر به معروف و نهی از منکر است در مورد عفاف چه کاری کردیم؟ این خیلی مهم است. لذا ما قسمتی از منابع مالی خود را برای پارچه چادری و یا چادر دوخته صرف می‌کنیم. با همه این حرف­ها باید دعا کنیم در این کار موفق باشیم و دعای دست جمعی ما یعنی مشارکت جمعی ما تا با چنین کلیدی مشکلات را حل کنیم. با این نیت خود را آماده روز و دعای عرفه کنید؛ قرآن را فراموش نکنید که برکت بر زندگی شما سرازیر می­شود، با تلاوت قرآن در میان مردمی که به دل­مُردگی دچارهستند زنده دل می‌شویم. یعنی بین مردمی که آلوده به دنیا هستند و فقط به فکر خوردن هستند و برایشان چطور و از کجا آمدنش مهم نیست. باید به خداوند پناه برد تا ما نیز گرفتار نشویم، گفته­اند منع کسی را نکنید، چون به سرتان می‌آید. به فردی گفتند تو در بازار سی سال تجربه داشتی چطور اجازه دادی کلاه سرت بگذارند؟ گفت منع نکن به سرت می‌آید. ما حرفمان بر این است که بیدار شویم، ما امام حسینی‌ها بیدار شویم می‌بینیم " یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ" داریم، وقتی من آمار بدهم می‌بینید از سه هزار تومان پول شروع کردیم به جهیزیه دادن تا الان که با چند میلیون هم نمی‌توانیم جهیزیه کامل بدهیم. حالا چند صفر برداریم یا برنداریم چه مشکلی حل می‌شود؟! به جای آن که صفرها را بردارید و میلیاردها تومن دیگر خرج بتراشید کار دیگری باید کرد تا اقتصاد به حرکت درآید. "اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي عَقْلاً كَامِلاً وَ لُبّاً رَاجِحاً وَ قَلْباً زَكِيّاً وَ عَمَلاً كَثِيراً وَ أَدَباً بَارِعاً" «بارالها مرا عقل كامل نصيب گردان و مغز ممتاز و قلب پاك با تزكيه و تهذيب و عمل صالح بسيار و ادب عالى عطا فرما» (زیارت مطلقه امام علی علیه السلام)

استکبار جهانی بر علیه ما متحد شده است ولی چون مردم علم را در کنار معرفت قرار دادند کاری از دست دشمنان بر نمی‌آید

بسم الله الرحمن الرحیم در ادامه شرح حدیث صد و سه خصلت مومن در کلام رسول الله صلی الله علیه و آله به صفت نود و سوم رسیدیم: "وَ لَا یَتَعَلَّمُ إِلَّا لِیَعْلَمَ وَ لَا یَعْلَمُ إِلَّا لِیَعْمَلَ" «مومن دانش را نمی‌آموزد مگر برای دانستن و آگاهی و نمی‌آموزد مگر برای عمل.» خیلی از جوانان مومن ما نیز فکرشان دنیایی است؛ درس می‌خوانند و به مدارج بالای علمی می­رسند فقط برای اینکه بهتر پول در بیاورند! ولی در زندگی به جایی نمی‌رسند. در مقابل عده‌ای دیگر از وقتی که دلشان برای انقلاب تپید، فکر این هستند که در همین راستا قدمی برای مردم و اسلام بردارند. برای مثال همین نوابغی که خود را به نمایشگاه‌ها می‌رسانند و نقشه‌ها و طراحی­ها و نوآوری­های خود را عرضه می‌کنند و رهبری هم در این باره می‌فرمایند: " ايده‌ي کار علمي در ذهن نخبه شکل مي‌گيرد، بعد تبديل مي‌شود به علم، بعد تبديل مي‌شود به فن‌آوري، بعد تبديل مي‌شود به صنعت، بعد مي‌آيد توي بازار مصرف، بازخورد آن در بازار مصرف، باز توليد ايده مي‌کند. اين چرخه همين‌طور استمرار پيدا مي‌کند. همکاري دولت و دستگاه‌هاي صنعتي و دستگاه‌هاي مديريتي و دستگاه‌هاي دانشگاهي در اين امر ضروري است." (بيانات مقام معظم رهبری در ديدار نخبگان جوان 14/7/1389) رهبری از به نتیجه رسیدن علوم و مکاشفات و دستاوردهای جوانان پشتیبانی و استقبال می‌کنند. خیلی­ها درس می‌خوانند، زبان­های خارجی می‌آموزند فقط برای اینکه در کاسبی موفق‌تر باشند. بهتر از این تجارت، علمی است که برای آگاهی و معرفت و انتشار آن به دست می‌آورند. امام باقر علیه السلام می‌فرمایند: "لَو اُتِيتُ بِشابٍّ مِن شَبابِ الشِّيعَةِ لا يَتَفَقَّهُ[فِي الدِّينِ] لأَدَّبتُهُ" «اگر جوان شيعه‌اى را نزد من بياورند كه علم[دين] نمى‌آموزد، او را تأديب مى‌كنم.» (المحاسن) امام مُفْتَرَضُ الطَّاعَة چنین می‌گویند و اتفاقاً امام صادق علیه السلام نیز روایتی دارند که می‌فرمایند: کسانی که نمی‌روند تفکر در مورد دین کنند من حاضرم با تازیانه بر سرشان بزنم! بعضی­ها واقعا بیخیال هستند. مثلاً جوانان ما در همین ایام تابستان شروع می‌کنند به درس و تقویت بنیه علمی خودشان و عده‌ای حتی به دنبال همین هم نیستند. وقت خود را تلف نکنید. امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: "لَستُ اُحِبُّ اَن اَرَی الشّابَّ مِنـکُم اِلاّ غادیاً فی حالَینِ: اِمّا عالِماً اَو مُتَعَلِّما، فَاِن لَم یَفعَل فَرَّطَ، فَاِن فَرَّطَ ضَیَّعَ، وَ اِن ضَیَّعَ اَثِمَ، وَ اِن اَثِمَ سَـکَنَ النّارَ وَ الَّذی بَعَثَ مُحَمَّدا بِالحَقِّ" «دوست ندارم جوانانِ شما را جز در دو حالت ببینم: دانشمند یا دانش اندوز. اگر جوانی چنین نکند، کوتاهی کرده و اگر کوتاهی کرد، تباه ساخته و اگر تباه ساخت، گناه کرده است و اگر گناه کند، سوگند به آن کس که محمّد صلی الله علیه و آله را به حق برانگیخت، دوزخ نشین خواهد شد.» همینکه شما پای منبر می‌نشینید و یک حدیث می‌آموزید خود یک علم آموزی است و یا قرار گذاشتیم با عده‌ای روزی یک جز و با عده‌ای هفته‌ای یکی جز قرآن بخوانیم و این خود علم آموزی است. همین روخوانی­ها باعث می‌شود بفهمیم قرآن چه می‌گوید. من دست آن کسی را که روزی یک جز قرآن می‌خواند را می‌بوسم چون این تعلیم علم است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمایند: "مَنِ ابتَغى العِلمَ لِيَخدَعَ بِهِ النّاسَ لَم يَجِدْ رِيحَ الجَنَّةِ" «هركس دانش را براى فريفتن مردم بجويد، بوى بهشت را نيابد.» (مکارم اخلاق) در حدیثی دیگر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌فرمایند: "اَلْعِلْمُ حَیاةُ الاِسْلامِ وَ عِمادُ الاْیمانِ وَ مَنْ عَلِمَ عِلْما اَتـَمَّ اللّه‏ لَهُ اَجْرَهُ وَ مَنْ تَعَلَّمَ فَعَمِلَ عَلَّمَهُ اللّه‏ ما لَمْ یَعْلَمْ" «علم، حیات اسلام و تکیه­‏گاه ایمان است و هرکس علمى بیاموزد، خداوند پاداش او را تمام گرداند و هر کس بیاموزد و عمل کند، خداوند، تعلیم دهد به او آنچه را که نمى‌داند.» (نهج الفصاحه) یکی از دلایل تاکید بر خواندن قرآن این است که شما با خواندن چندین مرتبه متوجه می‌شوید قرآن چه می‌فرماید! استکبار جهانی بر علیه ما متحد شده است ولی چون مردم علم را در کنار معرفت قرار دادند کاری از دست دشمنان بر نمی‌آید. البته عده‌ای قلیل به غرب گرایش پیدا کردند و به پیام­ها و اخبارشان واکنش نشان می‌دهد. این احیای جامعه همان رسیدن به آیه قرآن است که می­فرماید: "وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيءٍ عَليمٌ" «پرهیزگار باشید! و خداوند به شما تعلیم می‌دهد؛ خداوند به همه چیز داناست.» (سوره بقره آیه 282) کسی که در مسیر درست و برای خداوند قدم بردارد خداوند به او تعلیم می‌دهد. ما اشتباه کردیم، ما حتی در خانه امام حسین علیه السلام هم آمدیم اشتباه کردیم زیرا درخواست دنیایی داشتیم. لذا فقط اجازه دادند تا زیارت عاشورا را بخواینم، چون در همین دعا می‌خوانیم: "أَنْ يُعْطِيَنِي بِمُصَابِي بِكُمْ أَفْضَلَ مَا يُعْطِي مُصَاباً بِمُصِيبَتِهِ، مُصِيبَةً مَا أَعْظَمَهَا" «که عطا کند به من به خاطر مصیبت­زدگی‌ام به شما برترین چیزی را که عطا کند به مصیبت زده‌ای به خاطر مصیبتش، چه مصیبتی بزرگ است آن مصیبت، و چه عظیم است آن عزا در اسلام.» "أَفْضَلَ مَا يُعْطِي" خیلی مهم و بزرگ است خداوند عطا دارد ولی به یک عده "أَفْضَلَ مَا يُعْطِي" دارند و این نکته عجیبی است. در حدیثی دیگر امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: "مَنِ اِزْدَادَ فِي اَللَّهِ عِلْماً وَ اِزْدَادَ لِلدُّنْيَا حُبّاً اِزْدَادَ مِنَ اَللَّهِ بُعْداً وَ اِزْدَادَ اَللَّهُ عَلَيْهِ غَضَباً" « به بنده‌ای دانشی ندهند كه به دنیا علاقه‌مندتر شود، مگر آن كه از خدا دورتر و مورد خشم او قرار گیرد.» وقتی دانش و علم نسبت به خداوند زیاد شود به سوی او حرکت می‌کنیم؛ اما محبت ما نسبت به دنیا افزایش می‌یابد و نتیجه این حرکت چیست؟ اینکه ممکن است عاقبت به خیر نشویم چون خداشناسی را خرج دنیا می‌کنیم و دنیا هم افزوده می‌شود. اگر ثروت و پول و ملک و دنیا خوب بود، اول خداوند به اهل بیت و انبیاء علیهم السلام و اولیای خود عطا می‌نمود و در نهج البلاغه وارد است دنیا بیش از مقدار معاش کثیف است و آن­ها که بیشتر در مال دنیا غرق هستند خرج کردن برایشان سخت­تر است. پس آن­ها که ثروتمند نیستند به راحتی صدقه و انفاق دارند، به راحتی اموال خود را برای کمک تقسیم می‌کنند. حدودا ما از سال 1368 با سه هزار تومان جهیزیه جمع‌آوری می‌کنیم؛ ولی الان با چهار میلیون کمک به جهیزیه پرداخت می‌شود همین مقدار کم را هم شیطان سعی می‌کند جلوی پرداختش گرفته شود. یک شب در ماه رمضان خیرٌ من الف شهر است و کمک کردن در مجلس امام حسین علیه السلام برای ما بالاترین ارزش را دارد حالا این کمک می‌خواهد صدقه باشد و یا جهیزیه و یا کمک به مسجد و یا کارهای دیگر، باور کنیم بعضی کارها ارزش چند برابر پیدا می‌کند. من راه را به شما نشان می‌دهم: "إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا"

جوانان هوشیار باشند! در حالی که دنیا از این انقلاب ما بهره‌مند می‌شود ما نخواهیم انقلاب را از آنها بگیریم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" در این شب¬ها سعی کردیم به شکلی کوتاه در مورد مطالبی صحبت کنیم که به درد بندگی و مناجات می‌خورد. بزرگان دین -با هر شکلی که در صراط مستقیم و انقلاب هستند- توصیه به مراقبت و درخواست عاقبت به خیری در دعاها هنگام زیارت دارند. یکی از نکاتی که زائر باید به آن توجه کند این است"زائر نباید بار باشد بلکه یار امام رضا علیه السلام باشد" چون این بار اذیت¬کننده است و جز چیزهایی است که ما در زیارت می‌خوانیم. دشمنان اسلام آرام آرام در اذهان عمومی، مردم را نسبت به اهل بیت علیهم السلام کم رنگ و بی¬رنگ کردند بعد ائمه را از مقامشان پایین¬تر آوردند و به قول زیارت عاشورا "و لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَقامِکُمْ وَ اَزالَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتى رَتَّبَکُمُ اللَّهُ فیها" کار به جایی رسید که محبت به اهل بیت علیهم السلام باعث اذیت می‌شود. یعنی محبتی که توقع دارد از آسمان برایش همیشه پیاز و عدس و... بیاید همانطور که برای بنی اسرائیل اتفاق افتاد. یک روزی بنی اسرائیل چنان مقامی پیدا کردند که خداوند در قرآن فرمود: "أ‌َنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِین" «شما را بر عالمیان برتری دادم» (سوره بقره آیه 47) اما بعد چه شدند؟ تبدیل به بار سختی برای حضرت موسی علیه السلام و تا به الآن دردسر شدند! در زیارت حضرت رضا علیه السلام می‌خوانیم وقتی دشمن کاری کرد که نعمت خداوند تغییر کرد مانند آیاتی که در قرآن داریم نعمات را مبدل شد! (اگر به یاد داشته باشید در ماه مبارک رمضان و جلسات زیارت عاشورا اشاره به موضوع استبدال داشتیم که بسیار سخت است. یک روز شما را بدل از شخص دیگری قرار می‌دهند و یا یک روز فرد دیگری را به جای شما قرار می‌دهند که به جای شما گریه می¬کند و یا قرآن می‌¬خواند و نماز می‌خواند و سینه می‌زند و طاعت خدا را انجام دهد. خلاصه نعمت انسان تبدیل به نقمت می‌شود. در زیارت یک نکته بسیار موثر را اعلام می‌کنیم: "اللَّهُمَّ الْعَنِ الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَكَ" «خدايا لعنت كن كسانى را كه نعمتت را دگرگون كردند.» نعمت خداوند را مبدل کردند و بعد شروع کردند به تهمت زدن. یعنی اول این انقلاب را از نعمت تبدیل به نقمت کردند به شکلی که مردم فکر کنند بازگشت به گذشته راه پیشرفت و پناه بردن به استکبار درمان مشکلات است. این انقلاب با بیش از خون سیصد هزار شهید در دفاع مقدس و چندین هزار نفر در انقلاب و چندین هزار نفر بعد از دفاع مقدس به این جا رسیده است. این نکته مهمی است که اگر دقت نکنیم آرام آرام دشمن در تبدیل نعمات موفق می‌شود " بَدَّلُوا نِعْمَتَكَ" . در خدمت امام رضا علیه السلام این زیارت را می‌خوانید ولی وقتی در این نقشه قرار گرفتیم به راحتی می‌توانند به امام رضا علیه السلام تهمت بزنند. چندین هزار نفر به یُمن قدوم و کلام امام رضا علیه السلام شیعیه شدند به برکت آن حدیث سلسله الذهب چندین هزار نفر شیعه شدند، فقط بیست هزار عالم غیر شیعه با قلمدان طلا این روایت را نوشته‌اند. حرف ما نباید با عمل تفاوت داشته باشد؛ آن روز مامون فهمید و آمد شروع کرد امام را از مقام خود و جایگاه خود خارج کرد و سپس شروع به تهمت زدن کرد. امروز نیز امام خمینی رحمت الله علیه که رضوان خدا بر او باد را با غیر ایرانی خواندن متهم کردند؛ با مسائل مختلف علمی و فقهی متهم کردند تا بتوانند مقام ولی فقیه را خدشه¬دار کنند و تا امروز ادامه دارد و شما می‌شنوید. در زیارت امام رضا علیه السلام می‌خوانیم: "وَ اتَّهَمُوا نَبِيَّكَ وَ جَحَدُوا بِآيَاتِكَ" «و پيامبرت را متهمّ نمودند، و آياتت را منكر شدند.» به پیامبر تهمت¬های غیر قابل بیان زدند، که شرم از بیان آن¬هاست. این¬ها را گفتم که بدانید انقلاب خراب شدن و یا خراب کردن انقلاب کار دشمن است، حتی طرف برای امام حسین علیه السلام گریه می‌کند و عجل لولیک برای امام زمان علیه السلام می‌گوید ولی منظور دلش چیز دیگری است. من منظورم بیرون از هیات نیست -اختلاسگران و بی‌دین¬ها و انسان¬های جنایتکار اقتصادی جای خود دارند- همین افرادی که به زیارت امام رضا علیه السلام می‌آیند اول باید حواس جمع باشند. اولین نعمتی که فراموش می‌کنید همین زیارت است که با عنایت امام رضا علیه السلام حاصل شده است! حالا خودت انجام دادی؟! مثل همین است که بگویید من یک سال زحمت کشیدم و قرآن می‌گوید خمس بدهم؟ زحمت را من کشیدم خمس را به کسی دیگر بدهم؟! راهکار دشمن(شیطان) زیاد است و نفس ما آماده، اما اگر دعا و زیارت را با توجه بخوانید حواس خود را جمع می‌کنید به پیامبر صلی الله علیه و آله تهمت زدند و منکر آیات و نشانه¬های خداوند شدند، با آیه آیه قرآن جنگیدند و آن را به سُخره گرفتند. برای مثال در همین فضای مجازی شبهات و بی‌احترامی زیاد است که جا دارد مومن با دیدن آن¬ها بمیرد! به همین روش با آیات قرآن فرقه‌های انحرافی ساختند و در نقاط مختلف دنیا آماده می‌شوند برای ضربه زدن به مسلمانان که به مدد پروردگار وقتی به ایران می‌آیند همه تیم و اعضا گرفتار می‌شوند و از بین می‌روند. این فرقه‌ها سرلوحه کار خود را آیات قرآن قرار داده¬اند و حتی شعار و پرچمشان آیه و شعار اسلام است. "سَخِرُوا بِإِمَامِكَ وَ حَمَلُوا النَّاسَ عَلَى أَكْتَافِ آلِ مُحَمَّدٍ" «امام برگزيده‏ات را ريشخند زدند، و مردم را عليه خاندان محمّد مسلط كردند.» خیال نکنید چون ما با شوق به زیارت امام می‌آییم ایشان را به سُخره نگرفتند! واقعاً یک عده می‌گفتند امام رضا علیه السلام درباری شده و یا با شیعیان کاری ندارد و یا شیعیان نباید با او در ارتباط باشند! کاملاً مامون لعنت لله علیه بر روی مردم کار کرد و روز به روز ایشان را از جایگاه و مقامش دور کردند تا با تهمت به ایشان ضربه بزنند. همین اتفاق برای انقلاب افتاد، روزبه¬روز انقلاب را مسخره کردند تا بتوانند تهمت¬های مختلف را بزنند. انقلاب از بین نرفته بلکه جوانان و نسل امروز ارتباط خود را با انقلاب از دست می‌دهند، اشکال کار اینجاست که دور شدن از انقلاب بهانه‌ای است برای دور شدن از امام حسین علیه السلام! چون با بهانه انقلاب ائمه را مورد تهمت قرار می‌دهند. نتیجه این می‌شود که زائر به زیارت می‌آید و طلبکار است "حَمَلُوا النَّاسَ عَلَى أَكْتَافِ آلِ مُحَمَّدٍ" اینجا بحث سنگین می‌شود! اولیا خداوند که مقام حمل کتاب الله را دارا می‌باشند به جایی می‌رسند که سر آن-ها جدا می‌شود و حرف می‌زنند دستشان قطع شده ولی با نور بر دیوار می‌نویسد، این حنجره بریده با خواهر خود حرف می‌زند و ما در روضه‌ها این موضوع را تکرار می‌کنیم این مقامات که از حامل قرآن بودن جدا نیست. امام رضا علیه السلام آگاه به آشکار و پنهان ماست و نرسیده به مشهد برای ما استغفار می-کند. کاری می¬کنند که مردم بر گرده چنین آقایی سوار شوند در همین زیارت¬نامه نوشته است. شما نگاه کنید با چنین فتنه‌هایی حالا مردم به¬واسطه ایشان به زیارت می‌آیند و طاعت خداوند را می-کنند، به¬وسیله ایشان به نان و رزق حلال رسیدند. اما باز هم از ایشان طلبکار هستند و یا می‌گویند ما چنین کار و مقامی برای اهل بیت علیهم السلام درست کردیم، والا کسی شما را نمی‌شناخت، من برای شما خواندم که مردم شما را شناختند. همه این¬ها شرح " حَمَلُوا النَّاسَ" نیست. دردآور این است امیرالمومنین علیه السلام به یتیمان کوفه رسیدگی می¬کرد و آن زن او را نفرین می‌کرد. جلوی امیرالمومنین علی علیه السلام از ایشان بد می‌گفت و دلیل شهادت همسرش را حضرت می‌دانست. بعد از شهادت تازه متوجه شد آن فرد که کمک می‌کرد امیرالمومنین است. همه اهل بیت علیهم السلام همین طور هستند و از هم این کمک¬ها را ارث بردند، در زیارت امام رضا علیه السلام می‌خوانیم غیر از وارثی که برای ابا عبدالله علیه السلام است همه اهل بیت وارث امیرالمومنین و حضرت فاطمه علیهما السلام هستند. اینان وارثان انبیا هستند. هر کس به زیارت امام رضا علیه السلام می‌آید در این ساعات خاشع باشد، همین چند ساعت را با خشوع بگو من هیچی نداشتم، من اگر چیزی داشتم در کوی تو سر برآستان داشتم. در كوي تو سر بر آستان دارم من *** وين كار من است تا كه جان دارم من از من تو مپرس تا چه داري من هيچ *** تو هرچه به من دهي همان دارم من با امام رضا علیه السلام حرف بزنید و بگویید ما اصلا گمراه بودیم و در محافلی دیگر بودیم. رُک بگوییم اگر ما را به حال خود گذاشته بودید ما به انحراف کشیده می‌شدیم. از مجالس لهو و لعب ما را به زیارت اهل بیت علیهم السلام رسیدیم. در حالی که دنیا از این انقلاب ما بهره¬مند می‌شود جوانان به هوش باشند که انقلاب را از آن¬ها نگیرند. لااقل نباید اجازه بدهیم ضد انقلاب از ما بهره¬برداری کند. امام رضا علیه السلام سرجای خودش است، ما از او چیزی می‌خواهیم و به دور او می‌گردیم. ان شاء الله ما برای او بار نباشیم. ما از امام زمان و امام رضا علیهما السلام بخواهیم که یار آنها باشیم والا از درد و مریضی و معیشت مطلع هستند، شما از آقا با قلب خود چیزی بخواهید که برای آن به این دنیا آمدند. اگر با زبان بگویید و عجل فرجه از این نمی‌ترسید که زمان قیام مقابل امام بایستید؟ این خطرناک نیست؟ فلذا می‌فرمایند: بسا کسی که ز تقوا به عرش سِیر کند *** ولی چنان شود آخر که رو به دِیر کند برای هرکه دعا می کنی ز دلسوزی *** بگو که عــاقـبـتـت را خـــدا بــه خــِیــر کند عده¬ای دنبال گرفتن ذکر هستند؛ می¬گویم به جایش قرآن بخوانید، دنبال عاقبت به خیری باشید، ناگهان از راه راست منحرف می¬شوید. من به چشم خودم دیدم قائم مقام رهبری تبدیل شد ضد ولایت و رهبر و با همین حال مرد! از امام رضا علیه السلام این را بخواهید، چون رزق شما را می‌رسانند "وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ" «رزق شما و آنچه به آن وعده داده می¬شوید، در آسمان است» (سوره ذاریات آیه 22) پس در دعا به دنبال این مطلب باشید "أنْ تَجْعَلَ أوْقاتی مِنَ اللَّیلِ وَ النَّهارِ بِذِکرِک مَعْمورَةً" «که همه اوقاتم را از شب و روز به یادت آباد کنی» می خواهیم بگوییم ما در خدمت شما کم آوردیم. ما هم مانند آن بی‌سواد که گفتند دو حاجت برآورده داری؛ از خدا خواست اول بیل من را بزرگ کن و تبدیل به پارو کن(همه آرزوها و حاجات ما همینطوری است مگر اینکه از روی علم و آموزش باشد) دید با این پارو بزرگ نمی‌تواند کار کند، بعد باز از خداوند خواست پاروی او را تبدیل به بیل کند تا بتواند زمین را شخم بزند! یک وقت چنین حاجاتی پیش خدا و اهل بیت علیهم السلام نبریم در مقابل کریم باید آرزو حاجت خوب داشته باشید چون عین ادب است. ما در میان این مفاسد به زیارت امام رضا علیه السلام نائل شدیم از ایشان تشکر کنیم در همین جامعه کبیره می‌خوانیم: "وَ أَصْلَحَ مَا كَانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيَانَا" «و آنچه را از دنيايمان تباه شده بود، اصلاح كرد.» پس از خود ایشان بخواهیم مفاسد دنیایی را اصلاح کند. می‌خواهم بگویم همین که با ما ساختی ما را بس است "مُنْتَهَی الْحِلْمِ" من به شرح عرفانی و علمی کاری ندارم این معنی بندگی این کلام است.

راه معرفت یافتن به امام رضا علیه السلام استغفار طلبیدن است

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" موضوع اصلی، بندگی خداست حال به دعای کمیل باشد یا به مناجات جامعه کبیره باشد. در دعای آخرین رکوع نماز شب بیان می‌شود که حسناتی که از طرف حق به ما عطا شده نعمت گفته می‌شود و در کنارش شکرِ ضعیف ماست "هذَا مَقَامُ مَنْ حَسَناتُهُ نِعْمَةٌ مِنْكَ، وَشُكْرُهُ ضَعِيفٌ، وَذَنْبُهُ عَظِيمٌ" «این جایگاه کسی است که حسناتش نعمتی از تو، شکرش ضعیف و گناهش بس بزرگ است.» ببینید نعمتی که خدا به شما عطا نموده باید اینگونه ترسیم شود که هرچه شما از این نعمت استفاده می‌کنید خود را در مقابل آن ضعیف و کوچک بشمارید. اگر بنده در مسیر بندگی خطای بزرگی بکند و خود را بعد از عبادات کسی به شمار بیاورد و توهم عدم لغزش هم داشته باشد این اول مشکلاتش است. در حالات بندگی باید شکر را ضعیف، گناهان را عظیم و نعمات را بزرگ دانست. "وَلَيْسَ لِذلِكَ إِلّا رِفْقُكَ وَرَحْمَتُكَ" «برای آن جز نرمی و رحمتت چیزی نیست.» اگر اطراف ما رحمت و عنایات و رفق خداوند نبود ما اصلاً هیچی نبودیم. شما وقتی سحر بلند می‌شوید حرفتان بر این است؛ خداوند نیز در قرآن فرموده است: "كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ" «از شب اندکی را خواب می‌کردند. و سحرگاهان از خدا درخواست آمرزش می¬کردند.» قسمتی از شب را بعد از خواب به قرآن و سپس استغفار بپردازید البته صلوات و دعا هم جا دارد ولی حال مناجات با دستور استغفار و قرآن به دست می‌آید. اگر این کار که امر خداوند است ما تا به حال انجام نداده باشیم کارمان خیلی سخت است. چون به جای مخالفت با هوای نفس به مخالفت با امر خدا پرداختیم. اگر اعلام شده که صفت مومنان این استغفار شبانه است کمی کار را برای ما تقلیل داده‌اند. ما خیلی از استغفار دور هستیم لذا یکی از اعمال کنار امام رضا علیه السلام استغفار مخصوص ایشان است؛ یک استغفار می¬کنم با حیاء و یک استغفار می‌کنم به این معنی که حیای خوبی برای استغفار نداشتم "رَبِّ إِنّى أَسْتَغْفِرُكَ اسْتِغْفارَ حَيآء" بعد از زیارت حضرت این استغفارها را می‌خوانیم و دوباره به ایشان می‌گوییم: "طَالَ هُجُوعِي وَقَلَّ قِيامِي وَهذَا السَّحَرُ وَأَنَا أَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبِ" «ولی خواب من طولانی بود و بیداری شبم کم بود و این است سحر و من از تو برای گناهانم آمرزش می‌خواهم.» ضررکرده ما هستیم، حتی در مهمانی و ضیافت حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام ضرر می‌دهیم و این بدتر است. یک قسمتی از این ضرر مربوط به خود ماست که غافل هستیم و از طرفی تحریکات دوستان و آشنایان و تعریف¬هایی که می‌شنوید و یا تاییداتی که می‌شویم. یعنی آنی نمی‌گذارند شما زیارت کنید. چنان با شدت و تعدد می‌آیند و التماس دعا هنگام زیارت می¬گویند که حال زیارت از بین می‌رود. فضایی که برای بندگی باید فراهم شود اول تواضع و رسیدن به ضعف¬های خودمان است و دیگری دوری از عوامل بازدارنده و یا غافل¬کننده از بندگی خدا! کنار امام رضا علیه السلام استغفار زیاد وارد شده در حالی که در کنار دیگر اهل بیت علیهم السلام چنین استغفارهایی بیان نشده است! ولی در مورد امام رضا علیه السلام معلوم می‌شود راه معرفت یافتن به ایشان استغفار طلبیدن است. البته ما نیز در این کسب معرفت کوتاهی می‌کنیم، چون چقدر از وقت زیارت را به قرآن و مناجات مشغولیم و چقدر به فضای مجازی و تلفن همراه اختصاص می‌دهیم؟! می¬خواهم بگویم حالِ سحر خود را باید مدیریت کنید، و برای قبل و بعد از سحر برنامه داشته باشید(حداقل چند دقیقه) والّا به سن پیری که می‌رسید متوجه می‌شوید از چه عنایاتی بی‌بهره ماندید. یکی از بزرگان می‌گفت ضرر و زیان و منفعت ما در دست خداوند است همانگونه که در مناجات شعبانیه می‌خوانیم: "وَ بِيَدِكَ لا بِيَدِ غَيْرِكَ زِيَادَتِي وَ نَقْصِي وَ نَفْعِي وَ ضَرِّي" «و تنها به دست توست نه به دست غیر تو فزونى و کاستی¬ام و سود و زیانم.» ضرر کرده ما هستیم که وقتی به زیارت امام رضا علیه السلام می‌آییم، کم می‌آوریم، می‌بینید یک نفر کاری به این حرف¬ها ندارد و همه دلخوشی او دنیا و بازی در آن است، به ظواهر دنیا و طبیعت و ثروت دل بسته است. او را فردای قیامت حسابرسی می‌کنند ما را نیز حسابرسی می‌کنند. از ما سوال می‌شود تو کنار حرم امام رضا در روضه اهل بیت علیهم السلام بودی و عمر را به غفلت گذراندی؟! و او هم از اهل بیت غافل بوده است؟! چه جوابی داریم بدهیم؟!

یکی از وسوسه‌های شیطان در زیارت ایجاد شک در دل زائر است

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" حقیقت بندگی «وصل» است و هیچ¬گاه هجران نیست! منتهی خودِ بنده این ارتباط را به هجران مُبدل می‌کند. اگر دقت کنید در شخصیت بزرگان دین، هیچ وقت هجران نیامده است. فراق به معنی دوری یک موضوع، متفاوت است که در دعاها اعلام می‌شود. کسانی¬که قرآن و دعا زیاد می‌خوانند و دقت هم می-کنند توجه خود را به بندگی خدا بیشتر می‌کنند. آن¬ها برای ما گفته¬اند هجران نداریم و تمام ‌بندگی وصل است. منتهی در اثر ناملایماتی که خود ما ایجاد می‌کنیم، مانند گناه این وصال دچار وقفه می‌شود. در خواست ما نیز از خدا همیشه بندگی بدون وقفه و انقطاع است. لذا در دعاها دقت می‌بینیم: "اللَّهُمَّ لَا تَکِلْنِی إِلَى نَفْسِی طَرْفَهَ عَیْنٍ أَبَداً" «خداوندا، هیچ‌گاه من را به اندازه‌ یک چشم برهم زدن به خود وامگذار.» (تعقیبات صبح) قطع بندگی خیلی بد است مانند قطع شدن برق در حرم امام رضا علیه السلام که شما اینجا نشستید ناگهان برق می‌رود چشم نمی‌بیند، هرکس به سویی می‌رود! پس کسی نمی‌تواند ایراد بگیرد یا مدعی باشد به خدا و اهل بیت علیهم السلام که ما وصل نیستیم. از سویی نیز یکی از وسوسه‌های شیطان در زیارت ایجاد شک است، به امام رضا علیه السلام می‌گوییم دست همه را گرفتی دستم من را نیز بگیر! اصلاً آمدن به زیارت دست گرفتن و عنایت حضرت است. چه کسی می‌تواند بگوید به زیارت آمده ولی امام دست او را نگرفته است؟! این ما هستیم که حواسمان پرت می‌شود مثل بچه‌ای که در بازار شلوغ دستش را از دست پدر می‌کشد؛ وصال را منقطع می‌کنیم. ما دلیل این قطعی هستیم آن¬ها قطع نمی‌کنند، وصل همیشگی است! فلذا یکی از ارکان بندگی، استمرار و هدایت خداوند است که قرآن اعلام می‌کند: "الَّذِینَ هُمْ عَلَی صَلاَتِهِمْ دَائِمُونَ" «و كسانى كه بر نمازشان مداومت مى‌ورزند.» جز آنان که خوانند دائم نماز *** بسی پایدارند در این نیاز یعنی چه؟ یعنی شما در خواب هم در نماز هستید؟ این نشان می‌دهد که نور عنایت و هدایت خداوند برای بندگی هیچ وقت قطع نمی‌شود؛ خوشا آنان که اللّه یارشان بی *** بحمد و قل هو اللّه کارشان بی خوشا آنان که دایم در نمازنند *** بهشت جاودان بازارشان بی به قول امروزی یک انرژی و کشش بالایی از آن سو بندگی ما را به خود جذب می‌کند. این ما هستیم که چراغ هدایت را خاموش و روشن می‌کنیم و یا گاهی وقت¬ها بندگی¬مان به دل خودمان می‌زند و می‌خواهیم گناه کنیم و به غیر مشغول شویم. ولی واقعاً جایگاه ما در خدمت علی‌ابن موسی‌الرضا علیه السلام بودن است. این فضایی است که ایشان برای ما ساخته و ایجاد کرده، ولی ما دوری می‌کنیم و حواسمان نیست. ما عادت¬های بدی پیدا کردیم، به اینجا آمدیم برای زیارت و دعا خواندن و از منبر و کلام خداوند و ائمه فیض بردن ولی خود را با خبرهای دنیای مجازی و تلفن همراه مشغول می‌کنیم. شما صاحبخانه دل را پیدا کن، این مستاجرها و رهگذرهای دل را کنار بزن؛ محبت¬های غیر حقیقی را کنار بگذار و محبت واقعی را در دل خود در کنار صاحبخانه دل خرج کن. به اندازه‌ای که در ظاهر به هم دیگر احترام می‌گذارید و مودب می‌نشینید به همین اندازه در دل خود به امام رضا علیه السلام احترام بگذارید. دست دیگران در واقعیت خالی و امام رضا علیه السلام دارا و بخشنده است. مردی برای ملاقات امام رضا علیه السلام از راهی دور و سخت به نیشابور رفت، قبل از رسیدن به حضور امام با خود گفت به حمام بروم و مرتب به خدمت امام برسم. به حمام رفت و در آنجا به این فکر می‌کرد در زمان ملاقات به امام چه بگوید و چگونه اظهار ادب کند! در همین حین فردی که در کنار نشسته بود به او گفت می‌خواهی تو را بشویم؟ و تو را آماده دیدار با آن شخص مهمی که به دیدارش می‌روی کنم؟ مرد قبول کرد و به فکر و حرف¬های خود ادامه داد فردای آن روز به وقت ملاقات دید همان مرد که او را شست و تطهیر کرد امام بوده است! این حکایت واقعیت و یا بدون سند این را به ما می‌گوید اهل بیت علیه السلام خودشان ما را تطهیر و آماده زیارت می‌کنند! این اتفاق برای ما نیز می‌افتد، ما را نیامده تطهیر می‌کنند. امام در حال وصل بندگان به خداوند است. این شاید با قواعد فکری ما هم¬خوانی نداشته باشد ولی در این حکایت امام می‌فرمایند برای هر کدام از زائرین به انتظار نشسته¬ام. ایشان امام همه خلق هستند. اگر در بندگی وصال خود را یافتی دیگر از امام جدا نمی‌شوید، چه به زیارت بیایید یا نیایید! ما وطنمان اهل بیت هستند و محل زندگی¬مان جایی دیگر است. کربلا و مشهد و بقیع موطن ما هستند ولی در سایر نقاط ساکن هستیم "الى‌ أَوْطانِ تَعَبُّدِکَ طائِعَةً" «مشتاقانه به سوى(موطن) پرستشگاه¬هایت شتافته‌اند.» ما وقتی به زیارت می‌آییم به عبادت و بندگی خدا مشغولیم از بردگی غیر او گریخته‌ایم. مشکل ما همین است و فرق ما با سایرین در همین نکته است. یکی از اوطان ما حرم امام رضا علیه السلام است و امشب آمدیم همین را بگوییم، وقتی چنین دقتی داشتیم، متوجه می‌شویم مناجات یعنی نجوای ما با او، یکی ما می‌گوییم یکی خداوند به ما می‌گوید. در دعای کمیل یا دعای جامعه کبیره فریاد می‌زنیم " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِکُ الْعِصَمَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَمَ...." خدایا مرا بیامرز و از گناهانی که باعث بی‌حیایی شده پرده برندار! خب باید از جناب خدا هم به گوش بود! می‌گویند اباعبدالله علیه السلام آمد کنار قبر مادربزرگشان حضرت خدیجه سلام الله علیها چنان گریه می‌کردند که به اصحاب فرمود بروید؛ انس ابن مالک می‌گوید کمی دورتر که شدیم، دیدیم می‌فرمایند: «یا ذالمعالی! علیک معتمدی طوبی لمن کنت أنت مولاه» (ای خدایی که دارای شکوه و عظمتی! پشتیبانم تویی. خوشا به حال آن کس که تو مولای او هستی( «طوبی لمن کان خادما ارقا یشکو الی ذی الجلال بکواه» (خوشا به حال کسی که خدمتگزار و شب زنده¬دار است و گرفتاریش را فقط به خدای بزرگمنش خویش عرضه می¬دارد) ادامه شعر را خودتان در مستندات پیدا کنید، اَنس می‌گوید یک وقت دیدم یک صدایی از آسمان ندا داد! اَنت فی کنفی .... مناجات آن است که خداوند سخن بگوید، در خطاب پنج بیت نیز جواب آمد! مناجات اینگونه است والا هفته‌ای یک بار بیاییم و گناهان خود را بشماریم و باز بر سر کار قبلی و زندگی قبلی رفتن درست نیست. مناجات باید دائمی باشد و علما به همین دلیل از ما می‌خواهند قبل از اذان صبح برخیزیم و با خدا حرف بزنیم.

این روضه‌ها و زیارت‌ها تا وقتی زنده هستیم به دست ما می‌رسد

بسم الله الرحمن الرحیم دقت کنید که شب جمعه تا یکشنبه(22 الی 25 ذی‌القعده) روزهای زیارت مخصوص امام رضا علیه السلام است که به روایتی شهادت ایشان و شب دحوالارض نیز هست. که مقارن است با خروج ایشان از مدینه. ماه ذی‌القعده ماه عجیبی است که هشدار برای بیداری به ما می‌دهد. آن¬ها که در این ماه و این زمان در مدینه توفیق حضور دارند حتماً توجه داشته باشند در آن منطقه شیعیان مدینه مدفن مادر امام رضا علیه السلام است(مشربه ام‌ابراهیم) پس به نیابت از امام آن مدفن را زیارت کنید. هر چه هست ما را خیلی جالب در خانه اهل بیت علیهم السلام آوردند، اگر می¬توانید زیارت را از دست ندهید حتی یک شب مثل دحوالارض را به زیارت بیایید. این قدر ما به استراحت و خواب می‌گذرانیم ولی توفیق زیارت از دست رفته، این روضه‌ها و زیارت¬ها تا وقتی زنده هستیم به دست ما می‌رسد وقتی مرگ پیش بیاید دیگر کار و زندگی جلو آن را نمی¬توانند بگیرند. به دوستان گفته¬ام تا آخر ماه ذی¬القعده دقت کنید چگونه نفستان تنبیه می‌شود زیرا در دهه اول ماه ذی‌الحجه به نفس باید به مراتب دیگری توجه کنیم. "لَا یَقْبَلُ الْبَاطِلَ مِنْ صَدِیقِهِ"

راه مقابله با حسادت و دشمنی دیگران؛ گناه نکردن، صدقه دادن، در پناه خدا بودن و دعا کردن است

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اِلهی وَکمْ مِنْ حاسِدٍ شَرِقَ بِحَسْرَتِهِ وَعَدُوٍّ شَجِی بِغَیظِهِ وَسَلَقَنی بِحَدِّ لِسانِهِ وَوَخَزَنی بِمُوقِ عَینِهِ وَجَعَلَنی غَرَضاً لِمرامیهِ وَقَلَّدَنی خِلالاً لَمْ تَزَلْ فِیهِ نادَیتُک" «خدایا چه بسیار حسودی که از روی حسرت برافروخته گشت و دشمنی که به¬سبب خشمش به سختی اندوهناک شد، و من را با نیش زبانش آزرده ساخت و مژگانش را چون نیزه ای به بدنم فرو برد، و من را هدف تیرهای سرزنش نمود، و کاستی هایی را به گردنم انداخت که در خود اوست» در دعای جوشن صغیر، در بخش سوم به افرادی می‌پردازد که حسادت و بغض در گلوی آن¬ها گیر می‌کند و سعی می¬کنند با زبان و طعنه مومنین را آزار و اذیت کنند "اِلهی وَکمْ مِنْ حاسِدٍ شَرِقَ بِحَسْرَتِهِ وَعَدُوٍّ شَجِی بِغَیظِهِ وَسَلَقَنی بِحَدِّ لِسانِهِ" این دشمن را فقط نباید بیرونی به حساب آورد بلکه اینان نزدیک هستند، حال به هر صورت نزدیک شدند! به خداوند ابراز می‌کنیم چه بسیار دشمن حسودی که حاضر نیست ما قدم از قدم برداریم و حسادت در گلوی¬شان گیر کرده است. گاهی اوقات که کارها گره می‌خورد به دلیل آن است که در جوارح شخص دیگری گیر کرده است و اجازه نمی‌دهد شما حرکتی داشته باشید. عجیب اینکه شخص تو را نمی‌بیند ولی برای تو دردسر درست کرده و شما شبانه روز درگیر هم هستید. به همین دلیل در دعاهای مختلف به این موضوع اشاره می‌شود؛ برای مثال امام سجاد علیه السلام در دعا می‌فرمایند اگر جن وانس با هم جمع شوند و تو را بخواهند به زمین بزنند شما می¬توانید جلوی آنها را بگیرید. "بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ مِنَ اللَّهِ وَ إِلَى اللَّهِ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‏"(دعای دفع ضرر) «به نام خدا و به ذات خدا و از خدا و بسوى خدا و در راه خدا» شما اگر این دعا را صبح بخوانید به شما کمک می‌شود چون بعضی امور را حتی نمی‌توانید پیش بینی کنید. یک وقت در درس و یا کارتان درگیر افرادی می‌شوید که اصلا با آنها درگیر نیستید یا به عبارتی هیچ سودی برایش دشمنی ندارد ولی به شما ضرر می‌رساند روایتی هست می‌فرماید "الْحَسُودُ لَا یَسُودُ" (منقول از امام علی علیه السلام و رسول الله صلی الله علیه و آله) . این امر خطرناکی است، درجایی که همه چیز را رعایت کردی کارت در هم می‌پیچد و دستتان به جایی بند نیست. در اینجا باید با دعا خود را کمک داد. " وَعَدُوٍّ شَجِی بِغَیظِهِ وَسَلَقَنی بِحَدِّ لِسانِهِ" این دشمن چنان عداوتی دارد که بغض در گلو مانده است و حتی اگر خودش نتواند به شما ضربه بزند، از ضربه خوردن شما توسط دیگران نیز خوشحال می‌شود. کار به جایی می‌رسد با چشم و زبان و رفتار خود قصد ضرر رساندن و صدمه زدن دارد، همانطور که در دعای ابوحمزه ثمالی می¬خوانیم: "وَ خُذْ عَنِّي بِأَسْمَاعِ وَ أَبْصَارِ أَعْدَائِي وَ حُسَّادِي وَ الْبَاغِينَ عَلَيَ‏" «چشم و گوش دشمنان و حسودان و بيدادگران را بر من ببند.» دشمن یک وقت با شنیدن و گاهی هم با بصر دشمنی خود را ابراز می‌کنند، از اینجا توجه می‌شویم دشمنی اشکال و موارد مختلفی دارد، و فقط خیال نکنید شیاطین به سراغ شما می‌آیند. یک وقت با چشم یک شیطان انسی تمام زندگی و جوانی و دارایی از بین می ¬رود. راه مقابله با این شرایط گناه نکردن، صدقه دادن، در پناه خدا بودن و دعا کردن در این راه نیاز است. ولی همیشه از خود شما نیست. یک وقتی بدون علت با والدین و زن و فرزند و خانواده درگیر می‌شوید در حالی که اصلاً اهل این حرف¬ها نبودید. یک وقت در کار خود به هم می‌ریزید باید ببینید از کجا سرچشمه می‌گیرد! لذا بیشتر دعاها پناه بردن به خدا دارد و اعوذبالله می‌گوییم.

اینکه رهبری را تحریم می‌کنند دشمن متوجه شده است که تحریم کردن یک شخص مقدس برای دنیا چه معنی دارد و باید پاسخ محکمی داده شود

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اِلهی کمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضی عَلَی سَیفَ عَداوَتِهِ وَشَحَذَ لی ظُبَةَ مِدْیتِهِ وَاَرْهَفَ لی شَباحَدِّهِ وَدافَ لی قَواتِلَ سمُوُمِهِ وَسَدَّدَ اِلَی صَوائِبَ سِهامِهِ وَلَمْ تَنَمْ عَنّی عَینُ حِراسَتِهِ وَاَضْمَرَ اَنْ یسُومَنِی الْمَکروْهَ وَیجَرِّعَنی ذُعافَ مَرارَتِهِ نَظَرْتَ اِلی ضَعْفی عَنِ احتِمالِ الْفَوادِحِ وَعَجْزی عَنِ الاْنْتِصارِ مِمَّنْ قَصَدَنی بِمُحارَبَتِهِ وَوَحْدَتی فی کثیرٍ مِمَّنْ ناوانی واَرْصَدَ لی فیما لَمْ اُعْمِلْ فِکری فی الإِ رْصادِ لَهُمْ بِمِثْلِهِ فَاَیدْتَنی بِقُوَّتِک وَشَدَدْتَ اَزْری بِنُصْرَتِک وفَلَلْتَ لی حَدَّهُ وَخَذَلْتَهُ بَعْدَ جَمْعِ عَدیدِهِ وَحَشْدِهِ واَعْلَیتَ کعْبی عَلَیهِ وَ وَجَّهْتَ ما سَدَّدَ اِلَی مِنْ مَکائِدِهِ اِلَیهِ وَرَدَدْتَهُ عَلَیهِ وَلَمْ یشْفِ غَلیلَهُ وَلَمْ تَبْرُدْ حَزازاتُ غَیظِهِ وَقَدْ عَضَّ عَلَی اَنامِلَهُ وَاَدْبَرَ مُوَلِّیاً قَدْ اَخْفَقَتْ سَرایاهُ فَلَک الْحَمْدُ یا رَبِّ" «خدایا چه بسیار دشمنی که شمشیر دشمنی‌اش را به روی من کشید، و لبه تیغش را بر من تیز کرد، و باریک نمود دم برنده اسلحه‌اش را و زهرهای کشنده‌اش را برای من درهم آمیخت و تیرهای بی خطایش را به سوی من نشانه گرفت و چشم نگهبانش از من به خواب نرفت و نهانی بر آن است تا مرا در معرض امور ناخوشایند قرار دهد، و به من بچشاند زهر جگر سوزش را، خدایا به ناتوانی من نگریستی که تاب حوادث بزرگ را ندارم و در درماندگی ام را از انتقام گرفتن از آن با ستیزه جویی¬اش قصد من کرده دیدی، و تنهاییم را در برابر بسیاری از آنان که آزار مرا اراده نموده اند، و در کمین من نشستند مشاهده کردی و در آنچه که اندیشه ام را علیه آنان برای مقابله به مثل بکار نگرفتم، پس مرا به نیرویت تأیید کردی و پشتم را با یاریت محکم نمودی، و تیغ او را به نفع من کند کردی، و او را پس از جمع آوری نفرات و تجهیزاتش خوار نمودی، و مقام و جایگاه مرا بر او برتری دادی و آنچه را از نیرنگ هایش به جانب من هدف گرفته بود به سوی خودش بازگردانی و علیه او به کار بستی، ولی عطش کینه اش فرو ننشست، و سوزش دل برامده از خشمش سرد نشد درحالی که از غیضش بر من انگشت به دندان گزید و پشت کرده پا به فرار نهاد و سپاه و نفراتش تار و مار شد، پس تو را سپاس » دعای جوشن صغیر که درباره¬اش مطالبی عرض شد از ادعیه¬ای است که برای هوشیاری ماست. اولین هشدار این دعا به بیداری دشمن است و انتظار او برای استفاده از یک فرصت در ضرب زدن است. هوشیاری دیگر این دعا نسبت به توجه و حفاظت خداوند در برابر ماست. و در این دعا حاجت خود را حفاظت خداوند در مقابل دشمنان بیان می‌کنیم، از همین جا دقت بندگی آشکار می‌شود. شمشیر دشمن آماده است " کمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضی عَلَی سَیفَ عَداوَتِهِ" دشمن تمام عدوات جنگی خود را آماده نگهداشته است -شمشیر و نیزه و تیر و کمان و سلاح¬های زهرآگین- و چشمانش کاملاً باز است "وَلَمْ تَنَمْ عَنّی عَینُ حِراسَتِهِ" دشمن همیشه در حال رصد کردن ماست. امروزه کسی که گوش به زنگ باشد می‌بیند و می‌فهمد، چطور دشمن در کمین ماست. تمام وسایل و ملزومات دشمن آماده است، ناتوانی دشمن در نداشتن نیست، در نتوانستن نیست؛ دشمن ما ناتوان نیست بلکه بسیار هم قوی است. حال شما این دشمن را شیطان حساب کن و یا دشمن بیرونی! همه مقدمات را چیده است. در دعا می‌فرماید نازل شده است؛ گرفتاری موسی بن جعفر علیه السلام و به تنهایی در مقابل همه کاخ نشینان بوده است، اما نتوانستند به ایشان صدمه وارد کنند و بعد از قرائت این دعا تمام تیرهای بلا به سوی خود دشمن باز می‌گردد و صبح روز بعد خبر مرگ دشمن او نیز می‌رسد. "وَاَضْمَرَ اَنْ یسُومَنِی الْمَکروْهَ وَیجَرِّعَنی ذُعافَ مَرارَتِهِ" در دل، دشمن به خاک و خون کشیدن ماست و می‌خواهد کاملاً زهر خود را به ما بچشاند و ما را به زمین بکشاند " وَعَجْزی عَنِ الاْنْتِصارِ مِمَّنْ قَصَدَنی بِمُحارَبَتِهِ" در واقع ما از جواب دادن به دشمن عاجز هستیم. اگر همین دوستان و نیروهای ضربتی و رزمنده به خودشان به بالند و خدا را یاد نکنند تیرها و نقشه‌های اینان نقش بر آب می‌شود و به خطا می‌رود فرقی هم نمی‌کند نیروی سپاهی و ارتشی و یا انتظامی باشند. وقتی مطالبی را بیان می‌کنند حواسشان به خداوند متعال هم باشد، ما هم باید حواسمان به خدا باشد. گاهی اوقات بعضی از افراد ضعف ایمان پیدا می‌کنند، این شهدا هستند که قدم رنجه می‌کنند. شما خیال نکنید این¬ عزیزان را نگه می‌دارند تا به یک زمانی برای عوام فریبی چنین می‌کنند. این طور نگاه کنیم که از غیب برای ما کمک آمده است، هنوز شهدا به ما کمک می‌دهند امروز تهران زنده به وجود شهدا شد و فردا شهرهای دیگر چنین اتفاقی برایشان می‌افتد. " فَاَیدْتَنی بِقُوَّتِک وَشَدَدْتَ اَزْری بِنُصْرَتِک" با این شناختی که از دشمن پیدا کردیم می‌دانیم خداوند به یَد خود و قوت خود برای ما پشت و پناه است. در قرآن هم جناب هارون برای حضرت موسی علیه السلام پشت و پناه بیان شده است "اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي" «پشتم را به او محکم کن» (سوره طه آیه 31). خداوند هارون را پشت و پناه موسی قرار داد این هم همان معنا را می‌دهد و به پشت و پناه و نصرت خداوند پشتمان محکم شد. " وفَلَلْتَ لی حَدَّهُ وَخَذَلْتَهُ بَعْدَ جَمْعِ عَدیدِهِ" بعد از آن که خداوند کمک کرد جمع دشمن به هم ریخت. شما نگاه کنید آمریکایی¬ها سرتاسر منطقه نیرو دارند و غیر از آنها اروپایی¬ها نیز در منطقه پراکنده هستند، ولی حالا می‌بینند در ایران بعضی مسئولین دست از سهل‌انگاری کشیده‌اند، حالا چه در سطح دولت و چه نیروهای دیگر و ادعای آنها برگشت به قبل از زیاده خواهی¬هاست. نتیجه چیست؟ نتیجه این است که پشت و پناه آنها با اینکه قوی بود با وجود قدرت خداوند بهم ریخته است "فَاَیدْتَنی بِقُوَّتِک وَشَدَدْتَ اَزْری بِنُصْرَتِک" خداوند متعال بیانش در این جمله مناجات کاملاً روشن است. "واَعْلَیتَ کعْبی عَلَیهِ وَ وَجَّهْتَ ما سَدَّدَ اِلَی مِنْ مَکائِدِهِ" دشمن بسیار مکار است و به دنبال کندن چاله¬ها و ایجاد مشکلات زیادی برای ماست. ما باید این را بفهمیم و اثر این ادراک تقویت اراده ماست. ولی از طرفی باید حواسمان را جمع کنیم و ملت ما باید هوشیار باشد. چون آن ضربه زننده به ظاهر الآن فلج شده ولی اینطور نیست و تو اعلام می‌کنی " وَقَدْ عَضَّ عَلَی اَنامِلَهُ وَاَدْبَرَ مُوَلِّیاً قَدْ اَخْفَقَتْ سَرایاهُ" آنها شعله غضب و جنایت و کینه‌شان اصلاً آرام نشده است. و هیچ وقت این خیال را نکنیم که حاکم ظالم و جوری مثل آمریکا با این ضربه‌ها که می‌بیند رام می‌شود. اصلاً این طور نیست او مثل درنده‌ای است که ضربه خورده و پایش در تله است ولی باز دندان و چنگ نشان می‌دهد، این درنده اگر از این تله رها شود ما را می‌درد. ما در دعای جوشن صغیر اینگونه مناجات می‌کنیم ولی در دعای کمیل می‌گوییم الهی این گرفتاری را دارم و این مقامات بندگی است و در گرفتاری¬های زیادی به سربرده و این گرفتاری¬ها را به صورت پوزش از خداوند عنوان می‌کنیم " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِکُ الْعِصَمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَم " این گرفتاری ما مربوط به بی‌حیایی¬های ماست ولی در جوشن صغیر سیر مناجات ما اینگونه است که دشمن بغل گوش من است و همین الآن دستش را تکان دهد من را مورد اصابت قرار داده است. در مراسم زیارت عاشورا هم بیان شد که دشمنان در منطقه چهار هواپیمای جاسوسی داشتند که ما فقط یکی از آن¬ها را ساقط کردیم، و گویا قصد داشتند عسلویه را بزنند و با حمله به یکی از فازهای عسلویه تمام فازهای آن را از کار بیندازند چون همه این فازها با هم مرتبط است و این پروژه بسیار عظیم است. خداوند وقتی نخواهد پا ها می‌لغزد، آمد بالای سر مبارک رسول الله صلی الله علیه و آله شمشیرش را کشید و گفت چه کسی است که تو را از دست من نجات دهد؟ پیامبر فرمودند خداوند! مرد گفت چطور می‌تواند؟! در همین حین زمین زیر پایش لغزید و زمین خورد، پیامبر بلند شد وشمشیر او را از زمین برداشت و گفت من که به تو گفتم خداوند من را نجات می‌دهد! ما باید دقت داشته باشیم و ببینیم خداوند ما را کجا یاری کرده است و می¬کند. اگر پشتیبان رهبری نباشیم همان بلایی به سر ما می‌آید که بر سر پیروان امام صادق علیه السلام آمد! امام صادق علیه السلام چهار هزار نیرو و شاگرد تربیت کرده بودند که می‌توانستند بازدارنده باشند. وقتی از دنیا می‌روند کسی اصلاً برای بیداری نمی‌آید و کسی متنبه نبود، اینقدر غفلت خطرناک است! ما هم حتی با آمدن به مناجات متوجه آن نیستیم. از خداوند بخواهیم این غفلت را از ما برطرف کند. به راستی بعضی¬ها به حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام می‌شوند ولی به جای زیارت ایشان فاتحه می‌خوانند! و از فیض زیارت و در محضر ایشان بودن، غافل هستند. ضرر بزرگی که در زمان امام صادق علیه السلام پیش آمد برای نزدیکان و مدعیان فرهنگ و علم بود. چرا که چهار هزار عالم پای کار بودند و تمام علوم عصر را امام صادق علیه السلام به دست اینان رسانده بود. از شیمی و فیزیک و نجوم و ریاضی ... اما نیرویی که به فکر اسلام باشد، کجا بود؟ یک بار به شخص مدعی فرمودند من اگر به اندازه این گله گوسفند پیرو واقعی داشتم قیام می‌کردم. این یعنی کسی پای رکاب ایشان نبود. تا جایی که به یکی از نزدیکان توصیه می‌فرمایند اگر نماز را درست ادا نکنید به شفاعت ما نمی‌رسید. کسی که نماز را سبک بشمارد از ما اهل بیت نیست. خیلی راحت در روز روشن می‌آمدند درخانه حضرت را آتش می‌زدند و می‌رفتند. به هیچ کس صدمه نمی‌زدند و فقط بی احترامی و جسارت می‌کردند و می‌رفتند. مراقب باشیم دایره رهبری مورد تهاجم قرار نگیرد. این که امروز رهبری را تحریم کردند نگوییم رهبر که ساده¬زیست است و هیچ اثری بر او ندارد. بعضی¬ها که سهل¬انگار و مدعی فهم هستند گفتند ببینید چه خبر است که رهبری را تحریم کردند در حالی که دشمن متوجه شده است تحریم کردن یک شخص مقدس برای دنیا چه معنی دارد، این هم یک شکل اهانت سیاسی است و باید پاسخ محکمی داده شود. در صورتی که رهبری به هر فردی احترام خودش را می‌گذارد حتی وقتی در مورد ترامپ حرف میزند می¬فرمایند " یک شخصی گفته دیگه کسی مرگ بر آمریکا نمی‌گویند" . زبان مومن؛ لسان زیبا است و در بدترین حالت هم زیبایی خود را از دست نمی¬دهد ولی در مقابل؛ دشمن هر کاری را به هر شکلی که بتواند حرف می‌زند. این روند با این سرعت به جایی می‌رسد که می‌گویند قرآن هم تحریم است کسی نباید قرآن بخواند. این حرکت شاید سبک باشد، ولی در دنیا اثرش را در می¬گذارد مانند در مجامع بین¬المللی و یا خمس و وجوهاتی که از سراسر مردم دنیا به رهبری می‌رسد، تحریم شده و می‌خواهند از این طریق ضربه بزنند، ما باید آگاهانه برخورد کنیم. بیاییم ببینیم در زمان امام صادق علیه السلام به چه روش¬هایی روابط امام را با مردم قطع کردند تا خفقان به جایی رسید که امام صادق علیه السلام پول زیارت امام حسین علیه السلام را به کسی عطا می‌کردند و نائب الزیاره می‌فرستادند، یعنی خودشان نمی‌توانستند به زیارت بروند. ما اگر حواسمان جمع نباشد و از موقعیت امام خود درک درستی نداشته باشیم رهبر نیز در غربت امام صادق علیه السلام فرو می‌رود.

همه گرفتاری‌های ما از این است که ما از دستگاه امام حسین علیه السلام دور شدیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ.... وَ لاَ تَسْتَبْدِلْ بِنَا غَيْرَنَا فَإِنَّ اسْتِبْدَالَكَ بِنَا غَيْرَنَا عَلَيْكَ يَسِيرٌ وَ هُوَ عَلَيْنَا كَثِيرٌ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وُلاَةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ وَ بَلِّغْهُمْ آمَالَهُمْ وَ زِدْ فِي آجَالِهِمْ‏" «خدایا دفاع کن، از ولیّت، و خلیفه‌ات و حجّت بر آفریدگانت... و ما را به غير ما مبدل مگردان كه البته اين تبديل ما به غير بر تو آسان است اما براى ما بسيار(گران) است پروردگارا درود و رحمت فرست بر واليان عهد او و پيشوايان بعد او و آن بزرگواران را به آمال و آرزوهاى بلندشان نايل ساز و بر عمرشان بيفزا» عرض ما بر این بود که اگر ما کوتاهی در یاری اسلام داشته باشیم، به هر نحوی! درخواست ما در دعای امام زمان علیه السلام (رضویه) این است که کسی دیگر را به جای من نگذارد " لاَ تَسْتَبْدِلْ بِنَا غَيْرَنَا " و اگر این اتفاق افتاد خداوند ضرر نمی‌کند. برای شما آسان است و برای من سخت است که این کار را جمع کنند. بقیه این دعا مربوط به افرادی است که بحث ولایت فقیه را نمی‌فهمند حتی شاید در کسوت روحانیت باشند ولی قبول ندارند و اگر اصرار کنیم، می‌گویند هر چه قانون می‌گوید! خدا رحمت کند مرحوم شهید بهشتی و یارانشان را که این اصل 110 را در قانون اساسی جای دادند، والا در این روزگار با چه مشکلاتی دست به گریبان بودیم. اگر می‌شد قانون قصاص را نیز درست می¬کردند تا از سختی این امر کاسته شود که با ترور به شهادت رسیدند. حالا دیگرانی مثل آقای رئیسی بتوانند این کار را با همکاری نمایندگان مجلس به سرانجام برساند، چون در قصاص برکات زیادی است. "اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وُلاَةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ" نکته این است بعد از امام زمان ائمه‌ای وجود ندارد. پس این یعنی مربوط به چه می‌شود؟ باید گفت این ائمه مربوط به نواب خاص و افرادی است که در نامه آخر به آن اشاره می‌شود؛ "وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ" «اما در رخدادهایی که پیش می‌آید به راویان حدیث ما مراجعه کنید؛ زیرا آنان حجت من بر شمایند و من حجت خدا بر آنان هستم.» آن بزرگان الگوی ما، مثل حضرت امام و مقام معظم رهبری هستند، باید توجه داشته باشیم که آنان حجت بر ما و امام زمان حجت بر همه است. در صلوات بر پیامبر و خاندانشان می¬فرستیم ولی در این فراز از دعا می‌گوییم "صَلِّ عَلَى وُلاَةِ عَهْدِهِ" یعنی کسانی که بعد از تو می‌آیند و جامعه اسلامی را تنظیم می‌کنند. یک پیچ در یک دستگاه می‌تواند کل دستگاه را معیوب سازد، حالا شما امری را که با آن یک مملکت را حفظ می‌کنیم، مقتدرانه در نظر بگیرید. هنوز مدهوش صحبت های مقتدرانه رهبری با نماینده ژاپن هستند، گرچه وقتی برگشته حرف¬های نسنجیده‌ای هم زده است! مانند داستانی که شخصی به تبریز رفته و یک آذری زبان به او گفته «تِزُول» وقتی برگشته به شهر خودش با ناراحتی رفته بالای پشت بام خانه¬اش و گفت«تِزُول» پدر و مادرت هستند. این مقام ژاپنی هم که از اینجا رفته، گفته به خیالشان با بچه طرف هستند. با این همه که رهبری برای او ارزش قائل شد متوجه جواب رهبری نشد. پشتوانه جواب رهبری سرنگونی پهباد فوق پیشرفته آمریکا بود. هر چند ما معتقدیم "وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى" «چون تو تیر (یا خاک) افکندی نه تو بلکه خدا افکند (تا کافران را شکست دهد)» (سوره انفال آیه 17). این خداوند بود که دشمن را ساقط کرد ما فقط تیر را رها کردیم، این را بدانید به غیر از این پهباد چند هواپیمای دیگر نیز در تیر رس پدافند ایران بوده اما این پهباد به علت قیمت و تکنولوژی بالا مورد اصابت قرار گرفت. ما از واقعیت ماجرا با خبر نیستیم مانند واقعه طبس که گفتیم خدا بیامرزد آنها که شهید شدند. ریگهای بیابان مامور امر خداوند شدند به نفس خمینی عزیز! کار دشمنان را تمام کردند. اینها آماده بودند عسلویه را بزنند که گرفتار تیر غیب خداوند شدند و حیرت زده ماندند و این «آواکسی» که همیشه سمت عربستان بود و به تازگی آمده بود تنگه هرمز چنان عقب نشینی کرده که اصلاً ماندند چه کنند. این را از جوابهای¬شان می‌شود فهمید اول گفتند این یک شوخی است، بعد گفتند یک اقدام خودسرانه بوده و یکی می‌گوید هدفشان چیز دیگری بود و .... خلاصه اینکه غوغایی است. بر طبق نظر قرآن ما این کار را نکردیم، برای بعضی که غرور آنها را می‌گیرد می‌گوییم شما تیری نزدید بلکه خداوند تیر به دشمن زد و دشمن در بهت فرو رفته است. ما می‌گوییم این حسین حسین اثر دارد، این ناله‌ها و لبیک¬ها در ماه رمضان اثر داشت و می‌گوییم اگر این تیر خطایی داشت، باعث تنظیم شدن این تیر شد و دقیق به هدف خورد. خیال نکنید این حسین گفتن ما بی‌اثر است این طور نیست. یکی از نوکرها از دنیا رفته حاج حسین آقای خلج نوحه¬خوان بود و غریب از دنیا رفت. البته هر نوحه خوانی غریب می‌شود و از دنیا می‌رود. آخرش همین است تا زمانی که صدایی داریم همه رفیقان دور ما هستند. او نیز نوحه خوانی بود که غوغا می‌کرد و دشمن نیز می‌داند این¬هایی که می‌آیند و روضه می‌خوانند مردم را به سوی خداوند می‌کشانند "اِنی اَتَقَرَّبُ اِلَی اللهِ" هستند و عاقبت اینان هستند که تیر می‌زنند. منتهی بعضی داخلی¬ها از مسئول گرفته -البته آنها نیز قرار بود خادم ملت باشند- تا کارگر و سیل زده و زلزله زده تا بفهمند خداوند چطور کمک کرده خیلی طول می‌کشد. همه گرفتاری¬های ما از این است که ما از دستگاه امام حسین علیه السلام دور شدیم. اگر بندگی نکنیم خداوند جای ما افراد دیگر را قرار می‌دهد مثلاً دیر می‌آییم که این حرف¬ها را نشنویم! و باز برگردیم به دنبال زندگی خودمان. به قول خودشان همیشه دنبال این هستیم که آرامش پیدا کنیم، فقط با شنیدن حدیث و حرف نمی‌توانیم بندگی کنیم. سنت خداوند استدراج است و یواش یواش ما کنار می‌رویم که خیلی بدتر از ناگهان کنار گذاشته شدن است. یک نفر یکی در میان کمیل و زیارت عاشورا و مراسم می‌آید بعد دو هفته و سه هفته یک بار می‌آید بعد می‌گوید تابستان کار دارم و بعد مشغول دیگر سرگرمی‌ها می ‌شود. امام گریه می‌کرد و می‌فرمود خداوند ما را دچار استدراج نکن که بدترین درد است. در ماه رمضان کمک¬های مردمی زیادی جمع کردیم برای سیل زدگان و صدقات و همین طور خمس و زکات کمک¬های خوبی جمع آوری شد این کمکها توسط مردم بود، از همین کمک¬های کوچک ما که در اثر مشارکت پای کار آمدند و خداوند این را می‌بیند و خداوند از همه بینشی بهتر دارد"إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ" کمک کنیم و از دردسرها خلاص شویم. شخصی گریه می‌کرد می‌گفت دارایی برای ما 750 میلیون مالیات بر ارث بریده است، گفت پدر شما قبل از فوت چنین پولهایی می‌داد؟ اگر شما پول ندهید اول پول مالیات بر ارث را برمی¬دارند. چرا خودمان به دیگران کمک نکنیم؟ چرا باید دیگران این پول را برداشت کنند؟ این پول¬ها را بدهید هرچه پولها را نگهداریم دردسر است، بالاخره یک جایی پیدا می‌شود ما را دفن کنند ولی جا برای همه پیش خداوند است.

می‌گوییم آمریکا این قدرت و ادوات جنگی را دارد بعد می¬بینیم با بهترین وسایل باز هم عقب-نشینی می‌کند؛ این قدرت خداوند متعال ودعاهای مومنین است

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" از امشب دعایی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به حضرت موسی کاظم علیه السلام در عالم خواب آموزش دادند را با هم می¬خوانیم. دعای جوشن صغیر را هر وقت در زندگی¬تان گره کوری افتاد بخوانید. وصف انسان¬های گرفتار در شکل¬های مختلف در این دعا بیان می‌‎شوند. سپس سیر دیگری دارد و دروس دیگری بیان می‌کند یکی از این دروس حمد، شکر و ذکر خداوند است. در یک جمله که تکرار می‌شود مرتب به بیان حمد و شکر و ذکر پروردگار می‌پردازید و یا صورت شاکرین را در میان ملائکه حاضر نشان می‌دهد "فَلَک الْحَمْدُ یا رَبِّ مِنْ مُقْتَدِرٍ لا یغْلَبُ" و یا در جملاتی دیگر اشاراتی وجود دارد مثل "وَذی اَناةٍ لا یعْجَلُ" . اولین دسته خود انسان است و ما هم خبر نداریم؛ مثل همان هواپیماهایی که طبس آمد و طوفان شن شد و آن¬ها از بین رفتند و بعد ما چشمانمان را باز کردیم و خبردار شدیم؛ و آن کسی که خبر داد(بنی صدر) دستور داد آنجا را بمباران کنند به بهانه‌ای که همه نیروها نابود شوند و آن فرمانده¬ای که آنجا بود و خبر داد هم شهید شد. ما اصلاً خواب بودیم، که این پهپاد فوق پیشرفته ساقط شد و خبر آن پخش شد. در فراز اول می‌خوانیم: "اِلهی کمْ مِنْ عَدُوٍّ انْتَضی عَلَی سَیفَ عَداوَتِهِ" «خدایا چه بسیار دشمنی که شمشیر دشمنی‌اش را به روی من کشید.» چه بسیار دشمنی که منتظر و آماده است برای دشمنی با من ولی من حواسم نیست و او می‌تواند غافلگیرم کند. اسلحه دشمن می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد و اولین دشمن انسان نیز شیطان است. توجه کنید در این مدت کم که از ماه رمضان گذشته ما به چه جیزهایی گرفتار شدیم و کسی هم نمی‌داند ببینیم چقدر ما هرکدام دور افتادیم، ما تا از ماه رضان بیرون آمدیم غافلگیر شدیم. "شَحَذَ لی ظُبَةَ مِدْیتِهِ وَاَرْهَفَ لی شَباحَدِّهِ" «لبه تیغش را بر من تیز کرد.» دشمن به هر شکلی خود را آماده کرده ولی من غافل هستم و در تیررس دشمن قرار گرفته‌ام. جالب این است بعضی می‌گویند ببینید اینها باز دوباره با آمریکا درگیر شدند حالا بیا درستش کن، حالا بیشتر تحریم می‌شویم. یعنی طرف هیچ حرکتی ندارد و فقط نشسته و مصرف می‌کند. تلاش و تحصیل و خلاقیت و کار وظیفه هر مسلمانی است. آن شخص چندین سال در این کشور زندگی کرده ولی یک منبع موثق برای اطلاعات خود از داخل پیدا نکرده است. به همین خاطر حرف¬هایی تکراری بر روی دیوار و خیابان¬ها می‌زنند تا اگر کسی رد شد از فکر او با خبر شود. ببینید چقدر به سمت بردگی رفتند -ما را از بردگی بیرون آوردند و یک زدگی به ما دادند تا زندگی را خرج بندگی خداوند کنیم ولی بعضی عقبگرد کردند و زندگی را باختند- به شکلی که از غلام بودن لذت می‌برند. حالا این فرد می‌خواهد هر کسی باشد دین داشته باشد یا نه! آن برهنگی آلت حرب و جنگی و آلوده بودن آن به سموم مختلف در مورد اسلحه دشمنی است که فقط حاضر است با فشار یک دکمه همه چیز را بهم بریزد. این بیان دشمن، از ترس نیست بلکه قدرت خداند در مقابل دشمن قداره کش را بیان می‌کنیم. مثلا می‌گوییم آمریکا این قدرت و ادوات جنگی را دارد بعد می¬بینیم با بهترین وسایل باز هم عقب¬نشینی می‌کند. ببینید چه می‌گوید ما بهترین پهپاد را ساقط کردیم و ترامپ دیوانه می‌گوید من فکر نکنم این¬ها شیطنت کردند. در حالی که روز قبلش گفته بود من دیگر نمی‌شنوم مردم ایران مرگ بر آمریکا بگویند، این یعنی زمام امور از دستش خارج است. همه جوره داریم شرح اسلحه کاری دشمن را بیان می‌کنیم. اینکه می‌گویند یک پهپاد ما داریم و یک پهپاد هم آنها دارند با همین تکنولوژی یعنی دارای قدرت هستند ولی در برابر خداوند نمی‌توانند مقاومت کنند. همه این ناله‌های شما تیری است به سوی دشمن، مانند اینکه می‌گویند با نفرین به تیر غیب گرفتار شد!؟ این همان دعاهایی است که طرف سحر بیدار می‌شود و می‌گوید یا منتقم انتقم من اعداء آل محمد. این¬ها همه اسلحه‌های خود را آوردند و در منطقه امتحان کردند ولی ضرر کردند؛ فکر می‌کنند پول گرفتند ولی تک تک نابود می‌شود و ناکارآمدی آنها مشخص می‌شوند تا بی‌حیثیت شوند. اصلاً چه کسی باور می‌کرد مردم یمن این قدر قوی باشند! خداکند این بحرینی¬ها همین شکل قوی برخورد کنند تا آن قوم ظالم و جنایتکار را بیرون کنند. "وَدافَ لى قَواتِلَ سمُوُمِهِ، وَسَدَّدَ اِلَىَّ صَوائِبَ سِهامِهِ" «و زهرهای کشنده¬اش را برای من درهم آمیخت، و تیرهای بی¬خطایش را به سوی من نشانه گرفت.» در آن زمان اسلحه‌ها شمشیر و تیروکمان و نیزه بوده و آغشته به زهر می‌شدند اگر می‌خواستند خیلی کاری‌تر باشد. مثل آن شمشیری که بر فرق مبارک حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام زده شد و گفته¬اند هزار دینار برای خرید و هزار دینار برای آغشته به زهر شدن داده است. حالا ما در این دعا به جایی می‌رسیم که می‌خوانیم این خداوند است که این شرارت¬ها را دفع نموده است. و به همین دلیل کسی که از من حراست می‌کند و رهگیر من است به خواب نمی‌رود. البته این فراز دعا از سویی قدرت دشمن و از سویی نیروهای الهی را بیان می‌کند. این نیروها در دست خداوند است و اوست که کنترل همه چیز را در اختیار دارد. این وسایل دشمن هرچقدر هم قوی باشد باید مومنین توجه به خداوند داشته باشند ما از کسانی که شُل دین وبی‌دین هستند انتظار نداریم، چون این چنین افراد هم اگر در اینجا بیایند هم برای خوردن و گشتن و تفریح می‌آیند تا ثواب ببرند. دیدی که خریدها چطور شده همه دستفروش¬ها جمع می‌شوند و به چه کسانی می‌فروشند! اصلاً برای مومن باید ثابت شود که دشمن هر نقشه‌ای داشته باشد خداوند نقشه‌ای بالاتر دارد. آن به آن شیطان و ایادیش برای من و شما نقشه می‌کشند و آن به آن خداوند اعلام کرده اگر با او باشیم من در دل شما می‌اندازم و نقشه برآب می‌شود. اگر مکری باشد "وَاللهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ" می‌شود نمی‌فرمایند والله افضل الماکرین چون بالاتر از خیر چیز دیگری نیست. و هیچ حرکتی به حساب نمی‌آید، شما در دعای کمیل شب¬های جمعه می‌خوانیم: "اَللّهُمَّ وَمَنْ اَرادَنی بِسُوء فَاَرِدْهُ وَمَنْ كادَنی فَكِدْهُ" «خدایا، آنکه برایم بد خواست برایش بد بخواه وآنکه مرا فریب داد فریبش بده.» شما از کسی می‌خواهید که قدرت بر هر کاری دارد، با هر تکنولوژی و موشک بیایند او قدرت بیشتری دارد. مثلاً در سوریه اعلام می‌کنند موشک زدند و پدافند پنج - شش تا از این موشک¬ها را منهدم کردند ولی بقیه چه شده؟ ولی خداوند این طور نیست، خداوند همه قدرت¬های سرکش را نابود می‌سازد؛ منتهی شب جمعه برای دعای کمیل مناجات میاییم باید بفهمیم و قدرت خدا را ببینیم. اول قدرت خدا را در خودت جستجو کن. ما را یک هفته شیطان به دنبال خودش کشانده و همه شکلی برای ما بساط پهن کرده است، شوخی و جدی ما گناه کردیم. وقتی خواستیم بیاییم اینجا با خود گفتیم مگه خدا ما را راه می‌دهد؟ مرحوم چمنی نیز همین را بیان می‌کرد و می¬گفت یک هفته شیطان کشید و خداوند هم کشید و عاقبت خداوند پیروز شد و ما به این مناجات رسیدیم، این قدرت خداوند است. ما وقتی دعا می خوانیم اصلاً توجه نداریم چه کسی مخاطب خواسته‌ها و حاجاتمان است فقط حرف می‌زنیم و می‌رویم. هیچ وقت هم خداوند جهل و نادانی¬مان را به رخمان نکشیده است. باور می‌کنید این دعای توسل که شما می‌خوانید برای تمامی افرادی که زیر این زمین خوابیده‌اند موثر است، چه برسد برای افراد حاضر و یا حتی زائران گذری که نسیمی از این دعا به آن¬ها می‌رسد. چقدر قدرت خداوند بر همه ما آشکار است و ما توجه نداریم. به خواست خداوند است که شب می‌شود و هر وقت بخواهد روز می‌شود و یا هوا گرم و سرد می‌شود در دعا و مناجات شعبانیه همین موضوع را بیان می‌کنیم و اعتراف داریم که چیزی در ید قدرت ما نیست "بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی" . حرف بر این است ما اگر شب جمعه آمدیم و این چیزها را فهمیدم به نفع ماست و اگر نفهمیدیم دوباره برمی‌گردیم به نقطه اول خودمان، تازه کمی هم سُست می‌شویم چون می‌گوییم ما رفتیم ولی نرسیدیم؟! فرق ما بقیه مناجاتی¬ها همین است؛ حاج حسین ورامینی یک هیاتی بود که تازه از دنیا رفت ایشان شب-های جمعه در مسجد حرم حضرت سیدالکریم علیه السلام به ما چای می¬داد و این هفته از دنیا رفت. حاج آقا نجفی، مرد بزرگواری که دائم الذکر بود و همیشه به فکر باز کردن گره دیگران بود و در محله هم همینطور رفتار می‌کرد. این طور افراد خداوند را شناخته‌اند و خیلی¬ها این شکلی زندگی می‌کنند. خدا رحمت کند حاج مومن پدر حاج حسن ناصحی را که سال¬ها قبل از دنیا رفته و قبرش در همین صحن است. ایشان صبح پنجشنبه می‌آمد و بساط خود را پهن می‌کرد، صبح به طرافیان صبحانه و ظهر نهار و شب نیز شام می¬داد و بین این¬ها مشغول دعا و مناجات بود. البته آن زمان کسی زیاد نبود بیست - سی نفر بودیم که گاهی به تنهایی دعا می‌خواندند این بساط بود تا جمعه و دعای سمات و درحالی بود که از این مناجات لذت می‌برد. اکثر ما چیزی از دعا نگذشته می‌خواهیم زود بلند شویم و برویم. کسی که بتواند تمام اعمال همین مفاتیح برای شب جمعه را انجام دهد خیلی است یکی دو نفر این برنامه را داشتند و ما تا زمانی که از مناجات لذت نبریم باید دنبال دنیا بدویم. ان شاء الله که بتوانیم از بندگی خودمان لذت ببریم و شرط آن این است که اول خدا را بشناسیم، اولین شناخت خداوند هم قدرت اوست که در ابتدای دعای کمیل بیان می‌شود "بِقُوَّتِك الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا كلَّ شَی ءٍ" این یعنی هرکس با خداوند باشد بر همه چیز چیره می‌گردد. حالا می‌خواهد سپاهی و یا ارتشی باشد. هرکس با خداوند باشد در مسیر خدا قرار می‌گیرد و این را یقیین بدانیم. البته یک مدتی این افراد جولان می دهند، منافقین از همین شلوغی¬ها سوء استفاده کردند و در چنین روزهایی با ورود به حرم امام رضا علیه السلام بمب¬گذاری کردند. آن¬ها که شهید شدند به مقام عالی رسیدند و این¬ها که به خودفروختگی و خیانت پرداختند به اسفل السافلین رفتند. آن¬ها در به در شدند و در دنیا دیگر منزوی هستند. هرکسی به دستگاه الهی پیوست عاقبت بخیر شد، مخصوصاً ما که از روز اول محبت امام حسین و امیرالمومنین و سایر اهل بیت علیهم السلام را در دل¬مان آماده کردند.

دستگاه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف با شک و ریا و شبهه و دورنگی سازش ندارد؛ با ریا نمی‌توانیم حرکت کنیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْ ذَلِكَ لَنَا خَالِصاً مِنْ كُلِّ شَكّ وَ شُبْهَةٍ وَ رِيَاءٍ وَ سُمْعَةٍ حَتَّى لاَ نَعْتَمِدَ بِهِ غَيْرَكَ‏ وَ لاَ نَطْلُبَ بِهِ إِلاَّ وَجْهَكَ وَ حَتَّى تُحِلَّنَا مَحَلَّهُ وَ تَجْعَلَنَا فِي الْجَنَّةِ مَعَهُ‏" «پروردگارا اين(درخواست و دعا را) براى ما خالص از هر گونه شك و ريب و ريا و دورنگى قرار ده تا آنكه ما به غير تو اعتماد نكنيم و جز لقاى تو را طالب و مشتاق نباشيم و تا آنكه ما را به مقام او وارد كنى و در بهشت رضوان با او قرارگاه دهى.» "خَالِصاً مِنْ كُلِّ شَكّ وَ شُبْهَةٍ وَ رِيَاءٍ وَ سُمْعَةٍ" هرکسی که در دستگاه امام زمان و یا در دستگاه امام حسین علیهما السلام کاری را انجام می‌دهد مانند مداحی، سینه¬زنی، آشپزی، کارهای فرهنگی وخدمت¬رسانی و.... باید دقت کند "خَالِصاً مِنْ كُلِّ شَكّ" خالص برای خدا کار کند و از شک و ریا و شبهه و دورنگی به دور باشد. بعضی¬ها ممکن است ندانند باید از همه ریا و شک و دو رنگی خود را دور کنیم؛ شاید شما شک کنید در مسائل شرعی مثلا خُمس؛ می‌گویید پول ندارم و یا خیلی کم پول دارم. در این صورت یا باید هرچه داری حساب کنی و یا پول خود را به اصطلاح دست¬گردان کنید و بدهکار شوید تا بتوانید در مال خود تصرف کنید و از غذا و وسایل استفاده کنید. حتی نمی‌توانید بگویید من پول ندارم ولی حالا این صد هزار تومن را بگیرید! این هم یک شکل حرام است. در سر سال خمس باید پرداخت کنید و نمی¬شود خمس را حساب نکنید. حتی همین گریه و غذا و سحر و افطارتان مشکل دار می‌شود اما بعضی¬ها توجه ندارند. اگر خمس¬تان را در ماه مبارک رمضان انجام دهید اثرش بیشتر است؛ چون شیطان جلوی شما را نمی ‌گیرد، آخر سال می‌گوید اینقدرش را بده به بچه‌ات این قدرش را جنس بخر و شما را وسوسه می¬کند. خمس مالیات نیست که بخواهیم از پرداخت آن سرباز بزنی، خمس پول خدا و اهل بیت علیهم السلام است. به افرادی که یقین دارید نماینده مرجع هستند پرداخت داشته باشید. نپرداختن خمس مانند آن است که شما روزه را تا ظهر نگه¬ دارید و باقی روزه را یک روز دیگر بگیرد. امام على علیه السّلام فرمودند: "اَللّهُمَّ ارْزُقنى عَقْلاً كامِلاً وَ عَزْما ثاقِبا وَ لُبّا راجِحا وَ قَلْبا زَكيّا وَ عِلْما كَثيرا وَ اَدَبا بارِعا وَاجْعَلْ ذلِكَ كُلَّهُ لى وَلا تَجْعَلْهُ عَلَىَّ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ" «خدايا من را عقلى كامل، تصميمى نافذ، خردى برتر، دلى پاك، دانشى فراوان و ادبى والا روزى كن و تمام اين¬ها را به سود من قرار ده نه به زيانم، اى مهربان‌ترين مهربانان» دستگاه امام زمان با شک و ریا و شبهه و دورنگی سازش ندارد. با ریا نمی‌توانیم حرکت کنیم و امام زمان علیه اسلام هم به ظاهر و هم به باطن امر دارند. امام علی عليه السلام در غررالحکم می‌فرمایند: "الشَّكُّ ثَمَرَةُ الجَهلِ" «شكّ، ثمره نادانى است.» ما حتی اگر در نماز شک کنیم مربوط به جهل است. باور کنید اگر مسائل نماز را بدانیم خیلی کمتر شک پیش می‌آید. در جایی دیگر امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرمایند: «هركه درباره خدا گردنكشى كند، دستخوش شک شود و هركه شک كند، خداوند بر او چيره گردد و با قدرت خود وى را به خوارى افكند و با جلال خود وى را حقير گرداند، همچنان كه او به پروردگار مهربان و بزرگوار خود مغرور شد و در كار خداوند كوتاهى كرده بود.» شک در زندگی مشترک باعث سست شدن روابط می‌شود تا جایی که از سایه همراه همسرت نیز می‌ترسی و زن و مرد هم ندارد. فکر نکنید چون چندین شب از ماه رمضان را به مناجات برخاستی نباید خود را از دیگران بهتر بدانی! وقتی در خانه خدا می‌آییم واقعاً بگوییم "الهی عُبْیدُكَ بِبابِكَ" و مانند فردی حرف بزنیم که هنوز نگران گناهانش است. خود حرف زدن و نجوا آن مهم است. در مکارم الاخلاق پيامبر خدا صلى الله عليه و آله می‌فرمایند: "مَن تَعَلَّمَ العِلمَ رِياءً و سُمعَةً يُريدُ بِهِ الدُّنيا نَزَعَ اللّه ُ بَرَكَتَهُ و ضَيَّقَ عَلَيهِ مَعيشَتَهُ و وَكَلَهُ اللّه ُ إلى نَفسِهِ و مَن وَكَلَهُ اللّه ُ إلى نَفسِهِ فَقَد هَلَكَ" «هركس از روى ريا و سُمعه(رسيدن به گوش مردم) و به قصد دنياخواهى علم بياموزد خداوند بركتش را از آن مى‌گيرد، زندگى‌اش را بر او سخت مى‌گيرد و او را به حال خودش وامى‌گذارد، و هركس كه خدا او را به حال خودش وا گذارد هلاك شده است.» شک ممکن است به جایی برسد که دچار وسواس شود یعنی هرچه خود را می‌شوید از کارش راضی نیست. این حالت برای افراد در هنگام غسل و وضو خیلی رخ می‌دهد برای بهبود این مشکلات باید با خوب¬ها همنشین شد و اول خوب عالم والدین هستند. با پدر و مادر خود مانند بره باشید اینها دعا کنند یک سری از بیمارهای درونی از میان می‌رود. با زن و بچه خودتان خوب رفتار کنید بعد با دوستان و آشنایان. شما وقتی بیش از اندازه به دوستان و دیگران احترام می‌گذارید نشان می‌دهد آنجاهایی که باید احترام و همنشینی می‌داشتید خرج نکردید. حتی اگر والدین شما از دنیا رفتند بر سر قبر آنها حاضر شوید دو رکعت نماز بخوانید چند خط قرآن بخوانید و با آنها درد دل کنید و مطئمن باشید اثر آن را خواهید دید. خداوند در قرآن می‌فرمایند: "لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً" (سوره بقره آیه 83) اول خداوند بعد پدر و مادر! حالا در دستگاه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وقتی بیایید کار زیاد است. جمعه روز زیارتی امام زمان علیه السلام است شبی که امام زمان همه بیچاره‌ها و عقب مانده‌های ماه رمضان را جمع می‌کند. اینها که ماندند عاشقانی هستند که هنوز باور نکردند خدا آنها را بخشیده است و یا خدا آنها را بخشیده ولی کارهایشان جور نشده و یا هنوز روش بندگی را نیاموخته‌اند؛ نگران هستند اگر بعد از ماه رمضان شیطان به سراغ آنها بیاید می‌توانند جلوی شیطان ایستادگی کنند؟! این نگرانی هم هست. الان شیطان نیست، ولی بعد از ماه رمضان یقه ما را می‌گیرد. شب¬های شنبه وقتی من جوان بودم خیلی¬ها خواسته¬هایشان به امام زمان بود. شما نیز امشب به اباصالح بگویید: "يا أبا صالِحٍ أرشِدونا إلَى الطَّريقِ يَرحَمْكُمُ اللَّهُ" «يا أبا صالح! راه را به ما نشان دهيد خداوند، شما را رحمت كند.» کلمه اباصالح سریع‌تر از همه اسما و کنیه‌های حضرت است به عبارتی وقتی می‌گوییم یا اباصالح یعنی درمانده هستیم

با ناامن شدن کشور انحرافات و ضربات دشمن از نقاط مختلف وارد می‌شود. همه باید بدانند با این آمریکایی‌ها نمی‌شود حرف زد

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ اسْلُكْ بِنَا عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَاجَ الْهُدَى... وَ امْنُنْ عَلَيْنَا بِمُتَابَعَتِهِ وَ اجْعَلْنَا فِي حِزْبِهِ الْقَوَّامِينَ بِأَمْرِهِ الصَّابِرِينَ مَعَهُ الطَّالِبِينَ رِضَاكَ بِمُنَاصَحَتِهِ‏ حَتَّى تَحْشُرَنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ مُقَوِّيَةِ سُلْطَانِهِ‏" «پروردگارا تو ما را به دست مبارك آن حضرت به راه هدايت راهنمایی فرما ... و بر نعمت متابعتش بر ما منت گذار و ما را از سپاه آن حضرت كه به فرمانش كاملا قيام كنند و با او شكيبا و صابرند و در يارى و مددكارى او صرف رضا و خشنودى تو را طالبند قرار ده» بحث حکومت حضرت مهدی روحي و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفدا‌‌ء در دعای رضویه مربوط به یک سری از احکام در ارتباط با فرد، جامعه، مبارزه و حرکت¬های اجتماعی است که به برخی از موارد پرداختیم. باز هم تکرار می‌کنم این دعا می‌تواند در زمان حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف عملیاتی شود. رسیدیم به این فراز "وَ امْنُنْ عَلَيْنَا بِمُتَابَعَتِهِ" خود تبعیت از امام زمان علیه السلام کمی سخت است و تاریخ مصادیق زیادی از پا به¬ رکابان امام دارد که با وجود جانبازی برای امام و جراحت در راه مبارزه، بعد از مدتی مسیرشان عوض شده است، در انقلاب ما نیز خیلی¬ها ریزش داشتند چه افرادی که زحمت کشیدند و با گذشت زمان به ریزش¬های انقلاب مبدل شدند و یا حتی تبدیل به نیروی ضد انقلاب شدند! شخصی که امید جوانان و مردم را ناامید می‌کند خائن به این ملت است. اگر به سخنان مقام معظم رهبری در دیدار با اساتید دانشگاهی در تاریخ خرداد مراجعه کنید متن دقیق این مطالب را مشاهده می¬کنید. ما در شب¬های احیا آزاد بودیم و در این حال به سوی خدا بازگشتیم، حالا یک فردی هم شُل حجاب بود و یا با خالکوبی آمده و نشسته این خوان گسترده بار عام است و خود ما جزء مهمانان هستیم. افرادی که بی‌دلیل در این شب¬ها برخورد تند با مهمانان خداوند دارند به خیال خودشان صاحبخانه هستند نه مهمان. صاحب چنین مجالسی خداوند و پیامبر و قرآن و ائمه و امام زمان علیهم السلام هستند. اگر ما بعد از ماه رمضان ایمانمان درست شد به راه هدایت آمدیم و اگر هنوز ایمان در ما اثر نکرده بود همچنان باید به دنبال هدایت باشیم. ما وظیفه داریم خود را به مهمانی خدا برسانیم و اجازه ندهیم این شب¬ها از دستمان برود، همانگونه که در دعای این شب¬ها می‌خوانیم: "اَللّـهُمَّ وَهذِهِ اَيّامُ شَهْرِ رَمَضانَ قَدِ انْقَضَتْ، وَلَياليهِ قَدْ تَصَرَّمَتْ، وَقَدْ صِرْتُ ..." «پروردگارا! شب¬های ماه رمضان سپری شد، روزهای ماه رمضان درنوردیده شد و ما نمی¬دانیم که در این روزها و شب¬هایی که گذشت، چه مقدار توانستیم ظرف وجود خودمان را از رحمت تو، از عنایت تو لبریز کنیم و چه مقدار بهره ببریم.» یکی از درخواست¬های مهم برای رسیدن به مقام یاری امام زمان علیه السلام "وَ امْنُنْ عَلَيْنَا بِمُتَابَعَتِهِ" است. راوی می‌گوید به امام باقر علیه السلام عرض کردم: اگر پیش از آن که قائم علیه السلام را درک کنم بمیرم چه؟ فرمود: به درستی که هرکس از شما نظرش این باشد که هرگاه قائم آل محمد علیهم السلام را دریابد او را یاری خواهد کرد، مانند کسی است که در حضور او با شمشیر خود جهاد کرده باشد. خود نیت مهم است؛ ما هم جز رعیت¬های امام زمان هستیم. اینجا هیچ چیز رایگان نیست، جزئیات نباید شما را از قافله عقب بیندازد. چون ما جز 313 یار اصلی امام نیستیم پس از یاری امام باید دست بکشیم؟ گاهی حاجتی داشتید و برای رفع حاجت به مسجد جمکران و یا مسجد سهلهِ رفتید و بعد هم یادتان رفت. اگر شما بخواهید با امام زمان علیه السلام دست بدهید در همین مسجد ارک هم می‌شود. او باید بخواهد و ما پاک شویم وقتی امام اراده کند او پاک است و پاک کننده، پس مارا پاک می‌کنند به شرطی که ما مردانگی کنیم و درست یاعلی بگوییم. امام صادق عليه السلام فرمودند: "لَو أدرَكتُهُ لَخَدَمتُهُ أيّامَ حَياتي" «اگر او[امام زمان عليه السلام] را دريابم، تمام عمر به او خدمت مى‌كنم.» (الغيبه نعمانى) از خداوند می‌خواهیم بامّنت تابعیت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را به ما عطا کنند و به همین دلیل امام صادق علیه السلام در مقام و شأن حضرت چنین سخنی فرمودند. امام صادق علیه السلام صدق کامل دارند و این کلام نشانگر آن است که از امیرالمومنین علی علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها تا بقیه ائمه اطهار علیهم السلام همه همین نظر را دارند چون کلهم نور واحد هستند. از دیگر راه‌های یاری امام زمان علیه السلام در زمان غیبت تقویت معرفت و درک به آن حضرت است. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در بحارالانوار فرمودند:«هرکس که دوست دارد خدا را درحال ایمان کامل و مسلمانی مورد رضایت او ملاقات کند ولایت و محبت امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف را بپذیرد.» دفاع از ولایت و محبت امام جزیی از سیر بندگی ماست ولی نباید فریب خدعه دشمن را بخوریم؛ البته دشمنان اسلام همیشه باید مورد لعن باشند و این دستور مراجع ماست ولی بیش از این گفتن و جلوتر از این رفتن ولایت مداری را مخدوش می‌کند. وقتی بیش از این گفتن باعث برانگیخته شدن تعصب¬ها می‌شود، و تندروی¬ها را تشدید می‌کند، باید دقت بیشتری کرد. "يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَاب"(39رعد) «خدا آنچه را بخواهد محو يا اثبات مى‌كند و اصل كتاب نزد اوست.» خداوند اگر بخواهد می‌تواند مسائلی را محو کند تا مشکلی ایجاد نشود و این خیلی مسئله مهمی است. گروه¬های ملحدی که در کردستان و سیستان و بلوچستان هستند، افرادی نیستند که دست بردارند. ما در این ایام به همه شکل مورد هجوم قرار گرفتیم ولی چون مردم ایستادگی کردند دشمن نتوانسته کاری کند. موضوع اصلی در محورهای سخنان رهبری این¬ است؛ ما بر سر ناموس مذاکره نمی‌کنیم. حالا احمق است کسی که اسم مذاکره و یا شبیه مذاکره را بیان کند. با ناامن شدن کشور انحرافات و ضربات دشمن از نقاط مختلف وارد می‌شود. همه باید بدانند با این آمریکایی¬ها نمی¬شود حرف زد. پیروی از فرامین امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف در روایتی از کمال الدین به سند خود از پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمودند: خوشا به حال کسی که قائم اهل بیت من علیهم السلام را درک نماید در حالی که در زمان غیبت پیش از قیامش به امامت او معتقد باشد و با دوستانش دوستی کند و دشمنانش را دشمن بدارد، چنین کسی از رفقای من و مورد دوستی من، و گرامی‌ترین امت نزد من در روز قیامت خواهد بود. تدارک و آماده سازی خود و جامعه جهت ظهور سومین راه برای یاری رساندن به امام زمان علیه السلام است. جامعه برای رسیدن به دولت زیبا وکریمه حضرت "اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیك فِی دَوْلَةٍ كرِیمَةٍ" (دعای افتتاح) نیازمند آمادگی قشرهای مختلف است. مثلا مداح نباید ماشین آن¬چنانی سوار شود چرا که به خود و دیگران ضرر می‌زند. یعنی هر قشری رنگ اشرافی¬گری پیدا کند به مرحله سختی می‌رسد. مداح با چنین مشخصاتی برای شهر تهران کم داریم. وقتی انسان می‌داند که لحظه به لحظه خطر در اطرافش است چگونه با خدا در ارتباط باشد؟ باید دائم الذکر و به یاد خداوند باشد. اینکه خود را به مجالس اهل بیت علیهم السلام برسانیم و با ایشان حرف بزنیم به شرطی که حق الناس را رعایت کنیم باعث رشد می¬شود. اینکه بعضی¬ها مجالس خانگی برپا می‌کنند خیلی رسم خوبی است و آن را ترک نکنید؛ مخصوصاً بین بانوان خوب است چون زن¬ها خود را مشغول مهمانی¬های دورهمی می‌کنند خدایی نکرده برای نشان دادن لباس¬ها و طلاهای¬شان. امیرالمومنین علیه السلام در رابطه با شرایط کسانی که امام با آن¬ها بیعت می‌کند می‌فرمایند: اگر ولایت آن امام را قبول دارند با ایشان همراه شوند، در امانت خیانت نکنند، پاکدامن باشند، اهل دشنام نباشند، ظلم و ستم و خونریزی نکنند، به خانه‌ای هجوم نبرند، ساده¬زیست باشند. بر مرکب‌های گران قیمت سوار نشوند دنبال شهوت¬رانی نباشند. شراب ننوشند. به پیمان خود عمل کنند ثروت و مال را احتکار نکنند(از اموال مردم برای خود، گندم و جو و طلا و.... ذخیره نکنند) در راه خدا به شایستگی جهاد کنند.

افرادی که با تکیه بر مسئولیت‌های زود گذر حکم به اختلاط دختر و پسر و کشیدن قلیان می‌دهند بدانند! قطعا گرفتار می‌شوند

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ اسْلُكْ بِنَا عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَاجَ الْهُدَى وَ الْمَحَجَّةَ الْعُظْمَى وَ الطَّرِيقَةَ الْوُسْطَى‏ الَّتِي يَرْجِعُ إِلَيْهَا الْغَالِي وَ يَلْحَقُ بِهَا التَّالِي وَ قَوِّنَا عَلَى طَاعَتِهِ وَ ثَبِّتْنَا عَلَى مُشَايَعَتِهِ‏ وَ امْنُنْ عَلَيْنَا بِمُتَابَعَتِهِ وَ اجْعَلْنَا فِي حِزْبِهِ الْقَوَّامِينَ بِأَمْرِهِ الصَّابِرِينَ مَعَهُ الطَّالِبِينَ رِضَاكَ بِمُنَاصَحَتِهِ‏" «پروردگارا تو ما را به دست مبارك آن حضرت به راه هدايت راهنمایی فرما به طريق شرع عظيم الشأن و طريقت عدل و درستى كه هر غالى و هر تالى بايد به آن طريق باز گردد رهبرى فرما و ما را بر طاعت آن حضرت قوت عطا فرما و بر پيرويش ثابت قدم بدار و بر نعمت متابعتش بر ما منت گذار و ما را از سپاه آن حضرت كه به فرمانش كاملا قيام كنند و با او شكيبا و صابرند و در يارى و مددكارى او صرف رضا و خشنودى تو را طالبند قرار ده» عرض ما بر این بود که خداوند متعال به وسیله حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف حکومتی را برپا خواهد کرد که زندگی ارزشمند در آن دارای جلال و جمال بندگیست. برای رسیدن به چنین امری باید همه ملزومات این حکومت ایجاد شود؛ من¬جمله گفته شده که گروه¬های ملحد و منافق و کافر باید از میان برود و ممالک دیگر در عالم باید تحت اختیار حضرت باشند و در نبود چنین مقدمه‌ای این حکومت برپا نمی‌شود. ما نیز به عنوان جزیی از این نظام باید در رده‌های مختلف این حکومت سهیم باشیم؛ پس باید برای وقوع این حکومت تلاش و کوشش داشته باشیم و خود را ملکف به آن بدانیم. در فرازی دیگر از خداوند درخواست داشتیم ما را به دست حضرت مهدی علیه السلام و به طریق شرع(عدل و دوستی) هدایت فرما. بعد از این مرحله ما را در طاعت و اطاعت قُوَّت عطاکن "وَ قَوِّنَا عَلَى طَاعَتِهِ" شاید نسبت به خیلی از امور نقد و حرف¬هایی برای گفتن داشته باشید ولی به خاطر رهبری سکوت کرده¬اید. در حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف اصلی‌ترین کار طاعت و اطاعت است. در ماه مبارک رمضان تاکید بر خواندن دعای سلامتی برای امام زمان وجود دارد ولی در شب بیست و سوم، امام شناسی باید کامل شود. اگر قرار نیست نفس را کنترل کنیم صد سال دیگر هم روزه بگیریم و شب¬زنده‌داری وگریه برای امام حسین علیه السلام داشته باشیم -که حق هر فردی گریه بر امام حسین علیه السلام است- اعمال ما درجا زدن و حمالی کردن است. در شب¬های دیگر ماه رمضان خداوند بندگان را می‌‎بخشد ولی در شب بیست و سوم خداوند معیشت و کار تو را رقم می‎‌زند. خیلی¬ها الان اهل مناجات است ولی سال دیگر ممکن است مخالف باشند. مانند همین شخصی که زده -با هر انگیزه‌ای- همسر خود را به قتل رسانده، قطعا نفرین¬هایی پشت سرش بوده چون می¬خواستند برای خانواده‌ها گرفتاری درست کنند و خداوند هم خود و خانواده‌اش را گرفتار کرد. این افرادی که با تکیه بر مسئولیت¬های زود گذر حکم به اختلاط دختر و پسر و کشیدن قلیان می‌دهند بدانند! گرفتار می‌شوند، چون عاقبت ظالم گرفتاری است "و سَیعلَمُ الّذینَ ظَلَموا أَی مَنقَلَبٍ ینقَلِبونَ" «و آنان كه ظلم و ستم كردند به زودی خواهند دانست كه به چه كیفرگاهی باز می‌گردند.» مصداق این آیه فقط مربوط به شمر و یزید لعن الله علیه و دیگر دشمنان اهل بیت نیست و بلکه ممکن است روزی یقه ما را هم بگیرد و باید نگران باشیم. در شب قدر فقط بگوییم العفو! خداوند هم باید بگوید باشد؟ من بخشیدم؛ نه! بلکه شما باید یک سری از کارها را کنار بگذارید. مثلا در همین مصاحبه‌ها که انجام می‌شود می¬بینی شخص حال خوبی هم دارد ولی اصلا نمی‌داند حجاب جز ملزومات و ضروریات دین است؛ حتی مردها به ریش و لباس مرتب و ظاهری مقبول توجه ندارد! به خیالمان شب لیله القدر یعنی بیاییم به خداوند بگوییم این مقدار باختم و شما ما را ببخش! این تفکر اسلامی نیست که ما یک شب و یا روز در هفته و سال به گناهان خود اعتراف کنیم و از کشیش درخواست بخشیده شدن گناه کنیم. این تفکر غلط مربوط به مسیحیت و بهاییت است. در شب قدر بیداری ملاک نیست ولی باید تصمیم داشته باشیم که امر دین را انجام دهیم و از گناه دوری کنیم. ما تا الان با شیطان کنار نیامدیم؟ حرف علما در این شب¬ها این است خداوند آغوش سوی ما باز کرده تا ما به سوی خدا برگردیم. خداوند تواب است، یعنی خدا سوی ما برگشته ولی ما توبه نمی‌کنیم، اگر توبه هم کنیم باز فردا همان کارهایی که قبلا انجام می‌دادیم را تکرار می‌کنیم. حالا که آمدید در این مجلس بترسید چون حاجی اگر حجش مورد قبول حضرت ابراهیم علیه السلام نباشد در بازگشتش شیطانی است. یکی از وجُوه اشتراکی ماه رمضان با حج همین است؛ فردا اگر مثل قبل از ماه رمضان زندگی کردید بدانید در این شب¬ها و روزها ذکر زبانی شما به قلب راه نیافته است. اگر دیدید نمی‌خواهید گناه کنید، نمی‌خواهید با نامحرم صحبت کنید(اگر ضرورتی هم وجود دارد حد و حدود دارد) این¬ها را باید گفت و عمل کرد والا چه نیازی است شب تا صبح ذکر بگویی ولی بی‌حاصل؟ باز هم دشمن پیروز شد؟! علما در صورت فقه و اخلاق یک سری از احکام را بیان کردند. آیا قرار است این احکام باز هم نادیده گرفته شود؟ از من گفتن بود، من آن¬چه شرط بلاغت بود را گفتم و شنیدید مسجد ارک حال خوبی دارد؛ اینجا قهوه‌خانه نیست، سینما نیست که حالا بیاید یک سکانس احساسی ببینید و چشمانتان گریان شود. این گریه عاطفی نیست، ما از اعمالی که با ما وارد قبر می‌شود، زاری می‌کنیم. در این قبر ما تنها هستیم و باید جوابگوی اعمال خود باشم. اینکه ما عرض می‌کنیم در حکومت امام زمان علیه السلام بر طبق دعای رضویه می‌خوانیم "اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ" طاعت سخت است و امام صادق علیه السلام می¬فرماید: "إِنَّ حَدِيثَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ لاَ يَحْتَمِلُهُ إِلاَّ صُدُورٌ مُنِيرَةٌ أَوْ قُلُوبٌ سَلِيمَةٌ أَوْ أَخْلاَقٌ حَسَنَةٌ إِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِنْ شِيعَتِنَا اَلْمِيثَاقَ كَمَا أَخَذَ عَلَى بَنِي آدَمَ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ َمَنْ وَفَى لَنَا وَفَى اَللَّهُ لَهُ بِالْجَنَّةِ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا وَ لَمْ يُؤَدِّ إِلَيْنَا حَقَّنَا فَفِي اَلنَّارِ خَالِداً مُخَلَّداً" «حديث ما صعب و مستصعب است، تحمل آن را ندارد جز سينه‌هاي نوراني، يا دل¬هاي سالم، يا اخلاق نيكو، همانا خدا از شيعيان ما پيمان(به ولايت ما) گرفت، چنان كه از بني‌آدم(ربوبيت خود) پيمان گرفت و فرمود: «آيا من پروردگار شما نيستم؟»پس هركه نسبت به ما(پيمان خويش) وفا كند، خدا بهشت را به ‌او پاداش دهد، و هر كه ما را دشمن دارد و حق ما را به ما نرساند، هميشه و جاودان در دوزخ است.» طاعت سخت است و به همین دلیل در دعا می‌گوییم "قَوِّنَا عَلَى طَاعَتِهِ" از خداوند می‌خواهیم ما را یاری دهد، از فردا به جای مستحبات اول به واجبات همت کنید، تمام واجبات را از فردا شروع کنید. اگر بگویی پول برای انفاق ندارم و یا فردا هم باید پول برای انفاق بدهیم؟ رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: "مَنْ تَفاقَرَاِفْتَقَرَ" «هركه خود را به صفت فقيران درآورد فقيرتر مي‌شود.» (بحارالانوار) انفاق بسیار مهم است، خمس سومین از فروع دین است. نمی‌شود به یک سری از احکام الهی ایمان داشته باشیم و عمل کنیم و به یک سری از اعمال و احکام ایمان نداشته باشیم و عمل نکنیم "نُؤمِنُ بِبَعضٍ وَنَكفُرُ بِبَعضٍ" (سوره نسا آیه 150) در کلام علما و روایات هست خداوند می‌فرمایند اعمال این افراد برای من نیست چون شرک ورزیدند. اگر ماه مبارک رمضان را از دست بدهیم سخت است تا خود را در روز عرفه به سرزمین عرفات برسانیم، تا آنجا خدا ما را ببخشد. فکر کنیم ببینیم از کجا خود را به این مجلس رساندیم برای یک ساعت هم رفیق و یا همراه خود را به حال خودش رها کن ببین چگونه این شب را احیا می-کنی. وقتی ما را در قبر می‌گذارند همین رفیق کمی گریه می‌کند و بعد به دنبال کارش می‌رود. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیرو می‌خواهد همانطور که جمهوری اسلامی نیرو می‌خواهد، امروز در کردستان و آذربایجان غربی با پژاک و تروریست¬ها درگیر هستند، عده‌ای برای این جامعه جان نثار می‌کنند، ما چه می‌کنیم؟ وقتی کسی نمی‌فهمد نمی‌شود با تزریق چیزی را به او فهماند، من این حرف¬ها را می‌زنم و از خدا می‌خواهم خودش اثر بگذارد. جان برکفانی در لب مرز با تروریست¬ها و قاچاقچی¬ها درگیر هستند و شهید می‌شوند ولی امروز چه کسی به فکر شهدا است؟! کسی به دنبال فاتحه برای شهدا نیست و آنها نیازی ندارند، ولی چقدر اخلاق و اعمالمان شبیه شهدا شده است؟ چرا کسی از دین نمی‌پرسد!؟ در باب هدایت حرف زیاد است. در دنیای امروز ما هنوز داریم شهید و اسیر می‌دهیم، هنوز دارند جوانان ما را سر می‌برند. این زحمت¬های کشیده شده است برای امنیت و یک شب حرف راست زدن من و شما با خدا؛ قدر بدانید. حالا چه کسی آمده به صداقت با خدا حرف بزند؟ هر کسی که آمده دستِ قلب خود " جَوَارِحَ الْقُلُوبِ" را بالا بگیرد بگوید من آمده‌ام امشب با خدا حرف بزنم. بگو من میخواهم بنده خدا و یار امام زمان علیه السلام شوم. همیشه گفتند امام زمان در بیابان¬هاست تا از جامعه ما دور باشد. در حالی که با مردم و در میان مردم زندگی می‌کنند. من این امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را تازه پیدا کردم، این جوانان ما این¬گونه عوض شدند. من شهدای دفاع مقدس را دیدم و می‌گویم بعضی¬ها که بدنشان خالکوبی داشت توبه می‌کردند ولی نگران اثر خالکوبی¬ها بر بدنشان بودند و می‌ترسیدند کسی به انقلاب و امام زخم زبان بزند. من یک عزیزی را می‌شناختم که در شب عملیات بر اثر شلیک توپ دشمن هیچ اثری از او باقی نماند؛ در این راه آبرو می‌خرند ولی در عوض در محیط مجازی آبرو می‌برند. خداوند آبرودار است ولی با ظالم آبرویی ندارد. ای خدا مقام شب قدر را تو بهتر می‌دانی، به ما گفتند امشب تو می‌خواهی دست ما را بگیری که ما آمده-ایم. به ما گفتند امشب به اندازه هشتاد سال عمر جبران می‌شود؛ قرآن فرموده "لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ" پس امشب همه به سوی خداوند برگردیم به سوی دین و انقلاب برگردیم. اگر ما به سوی دین نرویم پای انقلاب نایستیم، دین و انقلاب ما زمین می‌خورد! تا زمانی که حرمت این خون¬ها که پای انقلاب ریخته شده باقیست انقلاب می‌ماند. برای باز گشت به سوی خدا فقط کافی است درپی ‌واجبات برویم؛ نماز اول وقت، نماز قضا، رد مظالم، خمس، حق الناس و.... هر چشمی که برای امام حسین علیه السلام گریه می‌کند از امام زمان علیه السلام اجازه دارد. کسی که با خدا دست بدهد خدا دست او را رها نمی‌کند. خداوند تا دست تو را در دستان امام زمان نگذارد تو را رها نمی‌کند.

اگر در دستگاه امام حسین علیه السلام نباشیم بعد از ماه مبارک رمضان شیطان با برنامه‌ریزی ما را با خود می‌برد

اعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَ خَلِيفَتِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ وَ لِسَانِكَ الْمُعَبِّرِ عَنْكَ النَّاطِقِ بِحِكْمَتِكَ‏ .... " "اللَّهُمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ أُمَّتِهِ وَ جَمِيعِ رَعِيَّتِهِ‏ مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ وَ تَجْمَعُ لَهُ مُلْكَ الْمَمْلَكَاتِ كُلِّهَا قَرِيبِهَا وَ بَعِيدِهَا وَ عَزِيزِهَا وَ ذَلِيلِهَا حَتَّى تُجْرِيَ حُكْمَهُ عَلَى كُلِّ حُكْمٍ وَ يَغْلِبَ (تَغْلِبَ) بِحَقِّهِ (عَلَى كُلِّ) كُلَّ بَاطِلٍ" «پروردگارا تو به خود آن حضرت و اهل بيتش و فرزند و ذريه و امت و جميع رعيتش عطايى مرحمت فرما كه به آن عطا ديده‌‏اش روشن و روانش شاد و مسرور شود و كشور تمام مملكت داران عالم از قريب و بعيد آنها و عزيز و ذليلشان همه را به او عطا فرما تا آنجا كه حكمش بر هرحاكمى نافذ و حق او را بر هر باطلى غالب گردان.» در ادامه بحث دعای رضویه به فراز بیست و دوم رسیدیم، و از خداوند می‌خواهیم مانند امام زمان علیه السلام ما نیز در ید قدرت و مورد توجه ایشان قرار داشته باشیم. یک موضوع خیلی مهم پایه‌ریزی و زمینه سازی برای ایجاد حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در این دعا است. پیام ها و بیانات مقام معظم رهبری مدظله العالی گویای همین امر است، حالا اگر کسی بگوید دولت من برای عدل و یا کریمه است، این ها برای تبلیغ و بازی است، اتفاقاً دولت کریمه که در دعای افتتاح به آن اشاره می‌شود دولتی است که ما زمینه‌های آن را فراهم می کنیم. زمانی عطایی از جانب خداوند است و ما نیز باقی آن را می‌خواهیم. من یادم هست بزرگترها می گفتند مگر ما کی هستیم که این ابراز محبت را به ما اجازه داده‌اند. همین دعای فرج وسیله ابراز محبت است. در این دعا نیز همین اجازه به ما داده شده که می‌توانیم بگوییم " اللَّهُمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ ... وَ جَمِيعِ رَعِيَّتِهِ‏" و بعد از این عطایای خداوند خط مشی بیان می‌شود "تَجْمَعُ لَهُ مُلْكَ الْمَمْلَكَاتِ كُلِّهَا" حالا این مملکت می‌خواهد دور یا نزدیک باشد، ایران و یا عربستان باشد. باید همه این بلاد‌ها تحت فرمان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باشند و تا چنین نشود مبارزه و درگیری وجود دارد، ما نیز باید آماده باشیم. حالا یک وقت جنگ نظامی است یک وقت جنگ در فضای مجازی است و یا جنگ فرهنگی.... من قصد ندارم برای شما اخبار را بازگویی کنم، اما بعد از این سی شب وقتی از این مسجد بیرون رفتید باید در ذهنتان به حکومت امام زمان علیه السلام از همه زوایا فکر کنید "حَتَّى تُجْرِيَ حُكْمَهُ عَلَى كُلِّ حُكْمٍ" حق باید بر کل باطل غلبه داشته باشد. بحث "جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ" (آیه 81 سوره اسراء) بهتر ما را به این موضوع راهنمایی می‌کند. در مناجات مریدین می‌گوییم "لِقَاؤُكَ قُرَّةُ عَیْنِی‏" روشنی چشم در ظهور و آمدن امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است "لاَ تُكَذِّبْ ظَنِّي بِإِحْسَانِكَ" (دعای ابوحمزه ثُمالی) در روایتی حضرت محمد صلی الله علیه و آله فرمودند: "قُرَّةُ عَيْنِي فِي اَلصَّلاَةِ" «روشني چشم من در نماز است.» (الخصال) . "اُطلُبُوا الوَلَدَ وَ التَمِسوهُ ؛ فَإنَّهُ قُرَّةُ العَينِ، و رَيحانَةُ القَلبِ" «فرزند بخواهيد و آن را طلب كنيد؛ چرا كه مايه روشنى چشم و شادىِ قلب است.» (مکارم الاخلاق) . این شب ها ما باید با حاجت به مناجات بپردازیم و آن به آن حاجت داشته باشیم، در این بین اگر خود ما نور چشم امام زمان علیه السلام باشیم و این حاجت ما بشود چه اتفاقی می افتد؟! ببینید ما در بین شعرا شاعری داریم که اینقدر این حاجت را دارد که در رویا می‌بیند حضرت فاطمه سلام الله علیها سوال می‌کنند چرا برای حسنم شعر نگفتی؟ این یک بحث دیگری دارد و آن توجه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها به شاعر است. جناب "آرام" در شعری رسید به این مصرع «به پیش مصطفی شرمنده باشم» و ماند! می‌گوید خیلی گریه کردم و دیدم نمی‌توانم باقی شعر را بگویم، خوابم برد؛ در عالم رویا دیدم امیرالمومنین علیه السلام فرمود بقیه شعر را چنین بگو «که زهرا کشته و من زنده باشم» توجه ائمه به دیگر شعرا و مداحان نیز چنین بوده است مثل مرحوم حاج مرزوق آیا ما برای امام زمان علیه السلام نور چشم هستیم؟ کارهای ما نباید بزرگ و سنگین باشد تا به چشم بیاید، نه بلکه ما تمام کارهایمان می‌تواند نور چشم امام زمان باشد. ما خیلی خوب باشیم به دنبال امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می‌گردیم ولی امام زمان خودش به دنبال عده‌ای می‌گردد. این معنی نور چشم بودن است. کسی اگر فرایض واجبش را درست انجام بدهد دست در دست امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف گذاشته است. اگر در دستگاه امام حسین علیه السلام نباشیم بعد از ماه رمضان شیطان با برنامه‌ریزی ما را با خود می‌برد، خود را نزد حضرت زهرا سلام الله علیها، امیرالمومنین علیه السلام و دیگرائمه امانت بگذارید. به خودتان اشاره کنید و بگوید "هذِا اَمانَتُکَ یا امیرالمؤمنین" اگر این را درست گفتید شما را نگه می‌دارند، هرجا پای گناه در میان باشد همه چیز را به ‌هم می‌ریزد. در مظلومیت امام علی علیه السلام باید بگوییم که برای درک دشمنی خوارج با این خاندان به حادثه شهادت زید ابن علی فرزند امام سجاد علیه السلام مراجعه کنید. بعد از شهادت بدن مطهر ایشان را در زیر رودخانه‌ای دفن کردند تا قبر ایشان مخفی بماند ولی خوارج قبر را یافتند و قبر را شکافته و جسد را بیرون کشیده و آتش زدند. فلذا به هنگام تدفین امیرالمومنین علی علیه السلام چهار تابوت از چهار جهت مختلف از شهر بیرون رفت و تا زمان هارون الرشید لعن الله علیه مدفن امیرالمومنین علی علیه السلام مخفی بود. حالا به راحتی ما برای زیارت به نجف می‌رویم. این امنیت و آرامش و این شکوه نتیجه خون شهدا و مدافعین حرم ایران و عراق است.

لیله القدر محل اراده خداوند برای جمع نمودن بندگانش بود، پس با اراده او اینجا هستیم.

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "وَ اقْسِمْ لِي حِلْما يَسُدُّ عَنِّي بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًى تَمُنُّ بِهِ عَلَيَّ مِنْ كُلِّ ضَلالَةٍ وَ غِنًى تَسُدُّ بِهِ عَنِّي بَابَ كُلِّ فَقْرٍ وَ قُوَّةً تَرُدُّ بِهَا عَنِّي كُلَّ ضَعْفٍ وَ عِزّاً تُكْرِمُنِي بِهِ عَنْ كُلِّ ذُلٍّ وَ رِفْعَةً تَرْفَعُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ ضَعَةٍ وَ أَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنِّي كُلَّ خَوْفٍ وَ عَافِيَةً تَسْتُرُنِي بِهَا عَنْ كُلِّ بَلاءٍ" شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان به گفته بزرگان از شب هایی است که به احتمال زیاد لیله القدر است. ما نیز در این شب از خداوند می‌خواهیم در این شب منتی بر سر ما بگذارد و ما بتوانیم بندگی خود را به نمایش بگذاریم. در خانه خداوند تملق و چاپلوسی خریدار دارد و ما می‌خواهیم بندگی خود را در خانه خداوند عرضه کنیم و ایشان مهر تائید بر آن بزند. در این شب اعمال یا قبول است و یا مردود، پس آمدن ما به عنوان یک رسم سالیانه برای ما عمل قابل قبولی نیست و یا به عنوان اینکه همه مشغول این کار هستند پس ما نیز اینجا باشیم غلط است. امام هفتم شیعیان حضرت امام موسی‌بن‌جعفر علیه السلام فرمودند: "ما قُسِّمَ بَيْنَ الْعِبادِ افْضَلُ مِنَ الْعَقْلِ، نَوْمُ الْعاقِلِ افْضَلُ مِنْ سَهَرِ الْجاهِلِ" «چيزى بافضيلت‌تر و بهتر از عقل، بين بندگان توزيع نشده است، تا جایى كه خواب عاقل -هوشمند- افضل و بهتر از شب زنده دارى جاهل بى‌خرد است.» اینکه حالا در لیله القدر بعضی‌ کارها را جایگزین کارهایمان انجام دهیم کار قابل قبولی نیست. همه دعوا شیطان با بندگان خدا این است که نمی‌خواهد فرایض به درستی و با فهم انجام شود. البته عده‌ای نیز در این شب ها حلال و حرام را با هم ممزوج می‌کنند، می‌گویند یک شب که هزار شب نمی‌شود، در حالی که در روایات داریم یک شب برابر با هزار ماه است. یعنی یک وقت می‌بینی به اندازه هزار ماه در یک شب برایت گناه می‌نویسند. در این چند شب از ماه مبارک رمضان در مورد امام زمان عجل الله علیه السلام صحبت کردیم و گفتیم ایشان با ما در حال زندگی هستند در حالی که ما شنیدیم او در بیابان به تنهایی زندگی می‌کند و به دور از بشر و بندگان خداوند است. از دعای رضویه فهمیدیم نه تنها امام زمان علیه السلام با ما است و زندگی می‌کند بلکه برای حاجات و دعاهای ما نیز طلب مغفرت و عنایت دارد. ایشان به فکر ما هستند و می‌فرمایند: "إِنّا غَیْرُ مُهْمِلینَ لِمُراعاتِکُمْ، وَ لا ناسینَ لِذِکْرِکُمْ، وَ لَوْ لا ذلِکَ لَنَزَلَ بِکُمُ اللاَّواهُ، وَ اصْطَلَمَکُمُ الاْعْداءُ فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا" «ما در رعایت حال شما کوتاهی نمی‌کنیم و یاد شما را از خاطر نبرده‌ایم، که اگر جز این بود گرفتاری‌ها به شما روی می‌آورد و دشمنان، شما را ریشه کن می‌کردند. از خدا بترسید و ما را پشتیبانی کنید.» امام زمان علیه السلام را باید در شب قدر بشناسیم و از همین دعا می‌توانید امام شناسی داشته باشید. چیزهایی که در دعای این شب می‌خواهیم به ما عطا کنی چند چیز حیاتی است. در بین دعای شب بیست و سوم و شب سی‌ام یک دعایی هست غیر از دعاهای هر شب ماه رمضان می‌خوانیم: "وَ اقْسِمْ لِي حِلْما يَسُدُّ عَنِّي بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًى تَمُنُّ بِهِ عَلَيَّ مِنْ كُلِّ ضَلالَةٍ" «و آن چنان بردبارى روزى من گردان كه در نادانى را به روى من ببندد، و هدايتى كه رهيدن از هر گمراهى را به وسيله آن بر من منت نهى.» جهل علاوه بر علم با حلم و عقل نیز درگیر می‌شود یعنی شما اگر یک آدم بی‌حجاب و یا کم‌حجاب را می‌بینید و بخواهید به صِرف مسائل عقلی با او صحبت کنید حتماً درگیری پیش می‌آید باید با حلم برخورد کنید. یا جوانی را می‌بینید که مشکلی دارد نمی‌شود به صرف علم با او برخورد کنیم. همین طور از خداوند می‌خواهیم با نادانی ما از باب حلم، ما را هدایت فرماید. "وَ غِنًى تَسُدُّ بِهِ عَنِّي بَابَ كُلِّ فَقْرٍ" از غنی بالذات می‌خواهیم فقر از هر بابی را بر ما بسته شود. فقر انواعی دارد، فقر اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، عقلی، شخصیتی و... یکی از فقرها فقر فرهنگی است که طرف با حجاب نامناسب در اطراف هیات ها و مسجد بچرخد! حتی به سراغ قطعه شهدا گمنام و مدافعان حرم برود! یا مثلاً می‌گوییم قرآن به سربگیریم، تلفن همراه خود را به سر می‌گذارد! اینطور خود را نشان دادن چه معنی دارد؟ خیلی ها یک شب به مسجد می آید وبار سی- چهل سال خود را برمی‌دارند منتهی باید رسم مهمانی را رعایت کنند، می‌شود بعد هشتاد سال یک شب آدم شد به شرط آنکه از خودت رسمی درست نکنی! یک عده در رسم زندگی با امام زمان نیز بدعت می‌گذارند، ما می خواهیم در این مسجد اعمال شب احیا را انجام دهیم چه معنی دارد از خودت عملی را درست کنی؟ "وَ قُوَّةً تَرُدُّ بِهَا عَنِّي كُلَّ ضَعْفٍ" ما ضعیف هستیم. ببینید امر رهبری یک امری خیلی نرم و آرام است و به اندازه، اما ما قاطی می‌کنیم و می‌گوییم مثل اینکه آقا هم نمی داند. دانشجو، دکتر و روحانی می‌رود خدمتشان و از نقاط ضعف می گویند، رهبری از همه چیر آگاه است و احترام می‌گذارد تا من مداح پیش او دو خط شعر بخوانم. وقتی رهبری احترام می‌گذارد من نباید هر چیزی را بگویم! من یک بار خدمت ایشان رسیدم و گفتم حضرت آقا اگر شعرهای من ایرادی دارد به من گوش زد کنید. گفتند فلانی قرار نیست من اینجا بنشینم واز خواندن کسی ایراد بگیرم، مجلس روضه است خب کم و کسری خودش را دارد ولی اگر بنا باشد حتما موارد را بیان می کنیم تا شما هم متوجه شوید. حالا ما در زمانی قرار گرفتیم به نام لیله القدر، که باید در آن اول خودشناسی و خدا شناسی و امام شناسی و معاد و اصول دین باشد. اگر کسی فهمید و از جایی دیگر خط نگرفت خدا راشکر. چون حملات به شکلی است که جوان لیله القدر نداشته باشد حالا یک شب اینترنت را قطع کن تا پیام نیاید و برود نمی‌شود؟ این شب ها شیطان در بند است هر چه هست وسوسه نفس خودمان است. ما نمی‌فهمیم شب قدر یعنی چه! "عِلْما تَفْتَحُ لِي بِهِ كُلَّ يَقِينٍ وَ يَقِينا تُذْهِبُ بِهِ عَنِّي كُلَّ شَكٍّ" تمام این موارد حیاتی که در دعا وارد شده و از خداوند درخواست می‌شود به اندازه‌ای مهم است که می‌گوییم "بِهِ الْإِجَابَةَ... فِي هَذِهِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ " و در همین لحظه به ما عطا کن و با تکرار و تاکید فراوان. عجیب این است که اگر این موارد را امشب گرفتیم که هیچ، چون برای شب بیست و سوم چیزهای دیگری درخواست می‌کنیم. من فقط فهرست درخواست ها را می‌خوانم. "تَحُولُ بِهَا بَيْنِي وَ بَيْنَ الذُّنُوبِ حَتَّى أُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِينَ عِنْدَكَ" از خداوند دیواری محکم و غیرقابل نفوذ از عصمت درخواست می‌کنیم که بین ما و گناه قرار بگیرد. افرادی که کمی به حال روزه داری خود توجه داشتند و برای خودشان زحمت کشیدند و علاوه بر روزه‌داری انفاق و قرآن و نماز را فراموش نکردند. اگر توانستیم از گناه دوری کنیم در این راه موفق بودیم والا باز هم این شب را از دست دادیم. حتی ما معلوم نیست تا شب بیست و سوم زنده باشیم پس به خودمان بیایم. فلاحت و رستگاری زمانی است که ما به اهل بیت علیهم السلام برسیم "عِنْدَ الْمَعْصُومِينَ" ما به معصومین برسیم، معصومینی که نزد خداوند هستند. آیه آخر سوره قمر می‌فرمایند: "فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ" «در جایگاهی پسندیده، نزد فرمانرایی توانا.» در تفسیر آیه بیان شده که ملیک مقتدر امام حسین، امام زمان و امیرالمومنین علیهم السلام هستند. آن وقت خیلی ها همنشین این معصومین می‌شوند. حواسمان به این دعا و درخواست های آن باشد ما باید قوی باشیم. ما داریم دعای درخواست های عملیاتی برای تشکیل حکومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را دارد می خوانیم. این دعا نشان می‌دهد ما در کجای این حکومت قرار می‌گیریم، شهدا و افرادی که رجعت دارند و یا دعای عهد خواندند چه نقشی در این حکومت دارد. حکومت امام زمان علیه السلام جان فشان و سرباز هم می‌خواهد، اگر این امام شناسی را داشتیم لیله القدر را درک کرده ایم. بعضی افراد می‌گفتند امام زمان نامه اعمال ما را امضا می‌کند و تمام می‌شود. اما سوال اینجاست برای امام زمان چه عمل و کاری کردید که امام زمان نامه اعمال شما را تایید کند؟ اول از همه هیچ کار خوبی از ما سر نزده "شَرُنا علیک صَائِد" ما روزه را شناختم و فهمیدم از این ساعت تا این ساعت باید امساک داشته باشیم و حتی از حلال هم بگذریم، می‌خواهیم تمرین کنیم. این شب ها آمدیم بگوییم آقا ما تا همین قدر فهمیدیم بقیه کار دست توست این را بگویید و بلند شوید و بروید. نکته مهم بعدی این است امشب باید بگوییم: "يا وَلِيَّ اللّهِ إنّ بَيْنى وَ بَيْنَ اللّهِ عز و جل ذُنُوبا لا يَأْتى عَلَيْها إلّا رِضاكُمْ" «اى ولىّ خدا! بى‌گمان، ميان من و خداوند عزوجل، گناهانى است كه جز رضايت شما، آنها را محو نمى‌كند.» بگویید شما باید اعلام رضایت کنید. چون امام زمان علیه السلام زنده و حی هستند فقط ما هستیم که او را نمی‌بینیم ولی او ما را می‌بیند و صدای ما را می‌شنود! مسیر لیله القدر همین است. لیله القدر محل اراده خداوند برای جمع نمودن بندگانش بود، پس با اراده او اینجا هستیم، یعنی می‌شود ما دست پُر از این مجلس بیرون بیاییم.

رهبری می‌فرمایند ما مسئولین خدمتگزار مردم هستیم ولی بعضیها می خواهند ما نوکر مردم باشیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی لَکَ شَاکِراً وَ لَکَ ذَاکِراً وَ لَکَ حَامِداً وَ اِلَی طَاعَتِکَ عَامِداً وَ بِقَضَائِکَ رَاضِیاً وَ عَنْ سَخَطِکَ نَائِیاً یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ" «پروردگارا! من را شاكر و حامد نسبت به خود قرارده و به درستى و دقّت تمام در طريق طاعت و بندگى خود هدايتم فرما، و راضى به قضايى كه اراده فرموده‌‏اى قرارده و از سخط و غضب خويش بترسان، اى برترين رحم‏‌كنندگان.» در ابتدا عید سعید فطر را تبریک می‌گوییم ولی دوستان دقت داشته باشند که تعدادی از مراجع که عید را پس فردا می‌دانند نظرشان محترم است اما ولی‌فقیه و حاکم عید را فردا(یکشنبه) می‌داند و این دسته مراجع فقط نظر فقهی خود را ارائه دادند. توجه کنید که اظهار نظرهای شما باعث از بین رفتن روزه‌ها و زحمت­های معنوی که برای خودتان کشیده­اید نشود. مراقب باشید شیطان از کوچکترین فرصت بهترین بهره‌ها را می‌برد. هر مرجع باید نظر فقهی خود را بیان کند و ما به ولی فقیه رجوع و کار خود را درست می‌کنیم. نکته بعدی اینکه فطریه‌ها و کفاره‌های خود را جدا از هم شب عید کنار بگذارید. ما علاوه بر فطریه و کفاره، صدقه و کمک به جهیزیه و کمک به مسجد هم داریم. از خداوند منان و تمام امکانات الهی، اولیای الهی و اهل بیت علیهم السلام ممنون هستیم. از همه عزیزانی که کمک کردند چراغ خانه خدا خاموش نشود و ما هم به فیض رسیدیم تشکر می­کنیم. ان شاء الله شیطان از چنین جمع­هایی دور باشد. در آخرین فراز از دعای حیات طیبه حضرت فاطمه سلام الله علیها که می‌رسیم به "اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی لَکَ شَاکِراً..." . از نظر رسول الله صلی الله علیه و آله نشانه شاكر و سپاسگزار چهار چيز است: "وَ امّا عَلامَةُ الشّاكِرِ فَاَرْبَعَةٌ: اَلشُّـكْرُ فِى النَّعْماءِ وَ الصَّبْرُ فِى الْبَلاءِ وَ الْقُنُوعُ بِقِسْمِ اللّهِ وَ لا يَحْمِدُ وَ لا يُعَظِّمُ اِلاَّ اللّهَ" ۱ ـ در نعمت­ها شكر مى‌كند ۲ ـ در گرفتارى صبر مى‌كند ۳ ـ به قسمت الهى راضى و قانع است ۴ ـ جز خدا، كسى را ستايش و تعظيم نمى‌كند(بحارالانوار) . شاکر در نعمت­ها شکر می‌کند؛ برای مثال در سجده زیارت عاشورا می‌خوانیم: فلک الحمد الشاکرین سخت‌ترین نعمت رسیدن به محبت امام حسین علیه السلام در اثر ولایت کلیه علوی است. اینکه در زیارت عاشورا شکر می‌کنیم یعنی به امام حسین علیه السلام رسیدیم و هرکسی که زیارت عاشورا را می‌خواند به تمام شکر می‌رسد و اهل بیت علیهم السلام همین را می‌خواستند که ما به ایشان مخصوصا امام حسین علیه السلام برسیم. بدین ترتیب خداوند در اثر محبت امام حسین علیه السلام آبرو و مقام را برای ما "جعل" می‌کند "اللهم جعلنی عندک وجیهاً بالحسین" یعنی آبرو ما در جایی قرار می‌گیرد که پاک نمی‌شود. جالب اینجاست که خود ما هم می­خواستیم آبرویمان را ببریم ولی نتوانستیم زیرا حکم خدا جعل شده است. برای همین باید به قسمت و رزق الهی راضی و قانع باشیم "و فی جمیع احوال متواضعا" پس شاکر جز به خدا نمی­تواند کسی را ستایش کند. حتی برای معلم و والدین هم اندازه­ای معین دارد که بیش از آن عقوبت دارد. روایتی از امام هادی علیه السلام است که فرمودند: "الشاكِرُ أسعَدُ بالشُّكرِ مِنهُ بِالنِّعمَةِ التي أوجَبَتِ الشُّكرَلأنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ والشُّكرَ نِعَمٌ وعُقبى" «خوشبختىِ شكرگزارى براى شاكر، بيشتر از خوشبختى او به نعمتى است كه موجب شكر شده است؛ زيرا نعمت متاعى[فانى] است اما شكر، نعمت و عاقبت است.» امشب می‌خواهیم دعای توبه را قرائت کنیم ولی باید شاکر باشیم برای ماه رمضان! دقت کنید شکر مسئله ساده و پیش پاافتاده‌ای نیست بلکه آخرین مرحله از زیارت نامه اباعبدالله شکر برای اباعبدالله علیه السلام است. شکر پاسخی دندان­شکن از جانب خواهر ابا عبدالله است که فرمودند "ما رایتُ الا جمیلاً" حضرت سجاد علیه السلام فرمودند: "أشكَرُكُم للّهِ أشكَرُكُم للناسِ" «سپاس­گزارترين شما از خدا سپاس­گزارترين شما از مردم است» مردم اگر نباشند خدمت کردن معنی ندارد، حتی مداحی و روضه و دعا بدون مردم معنا و اثر خود را ندارد. رهبر معظم انقلاب مدظله العالی و امام خمینی رحمت الله علیه بیان می‌فرمایند ما خدمتگزار مردم هستیم ولی دیگران اینگونه نیستند یعنی حاضر هستند نوکر آمریکا باشند ولی نوکر مردم خودشان نباشند. در حدیثی دیگر امام زین‌العابدین علیه السلام می‌فرمایند: "يقولُ اللّه ُ تباركَ و تعالى لِعبدٍ مِن عَبِيدِهِ يَومَ القِيامَةِ: أ شَكَرتَ فُلانا؟ فيقولُ: بَل شَكَرتُكَ يا ربِّ، فيقولُ: لَم تَشكُرْني إذ لَم تَشكُرْهُ" «خداوند تبارك و تعالى در روز قيامت به يكى از بندگان خود مى‌فرمايد: آيا از فلانى سپاسگزارى كردى؟ عرض مى‌كند: [نه] ، بلكه از تو سپاسگزارى كردم اى پروردگار من خداوند مى‌فرمايد: چون از او تشكّر نكرده‌اى از من هم نيز تشكّر نكرده‌اى.» شکرگزاری از مردم مقام بالایی دارد، وقتی کسی در میان یک جمع از گناهی توبه می‌کند بقیه مردم نیز از فیض رحمت خدا برخوردار می‌شوند از چنین شخصی باید تشکر کرد. یک گناهکار اگر توبه کند ما نیز سود می‌بریم وقعاً باید از هر زن و مردی که در این مراسم شرکت و چراغ خانه خدا را روشن کرده باید تشکر کرد. لذا امشب می‌خواهیم همه توبه کنیم. لذا آقا سیدعلی میرهادی رحمت الله علیه از استادش شیخ محمود زاهد روایت می‌کرد ایشان شب عید فطر دعای توبه می‌خواند و ما به این رسم اقدام می‌کنیم. همه این دعا تشکر از مردم است ولی می‌خواهم بگویم حالا که باید از مردم تشکر کرد بهترین مردم حضرت علی علیه السلام است و از ایشان هر روز و هر لحظه باید تشکر کرد. باید از امیرالمومنین علی علیه السلام و فرزندانشان تشکر کنیم. بهترین مردم عالم امام حسین علیه السلام است و باید با خون از ایشان تشکر کنیم بهترین فرزند امیرالمومنین علی علیه السلام که امام حی ما هستند امام زمان علیه السلام است. اینکه می‌گویند ما از هیچ به وجود آمدیم به آن جهت است که ما از مَنی نجس بودیم و حالا به اینجا رسیدیم. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به ما نگاه کرده و ما را انتخاب کردند. "فنظر الینا نظرتا رحیما" در روز عید خواندن دعای ندبه وارد است. ما با نگاه امام زمان علیه السلام به اینجا رسیدیم، با نظر ایشان ما در این مراسم هستیم. این باقیات الصالحات یک معنی عام دارد و آن فرزند و یا وقف مال است ولی یک معنی خاص هم دارد و آن گریه بر امام حسین علیه السلام است که باقیات الصالحات ما می‌شود. صد سال از این سفر گذشت ولی هنوز سفره دست نخورده است. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف همه حساب­ها را برای ما نگه می‌دارد این روضه­ها و گریه­هاست که می‌ماند. برای این نعمت از امام زمان علیه السلام تشکر کردیم؟!

ائمه اطهار علیهم السلام همیشه به وسیله دعا درحال درس دادن به ما هستند

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" در شب عید فطریه‌های خود را کنار بگذارید و پرداخت کنید. توجه کنید برای قضای روزه‌ ماه رمضان تا یک سال فرصت دارید و کفاره روزه مربوط به سال قبل است. شب عید اعمال زیادی دارد؛ از جمله نماز هزار و یک سوره اخلاص که بجا آورید اگر نتوانستید صد و یک مرتبه بخوانید فراموش نکنید. سوره‌های کهف، انعام، یاسین را قرائت کنید. امشب شب آخر ماه مبارک رمضان است؛ از فردا مراقب باشید زیرا از فردا وسوسه­ها دامن­گیر ما می‌شوند، خود را بیشتر در دامن و پناه خدا قرار دهیم و این مراقبت را از همین مراسم مناجات شب آخر شروع کنید. نماز روز عید از مراسم شب مهمتر است و اولویت نماز عید است. آخرین فراز دعای حیات طیبه که حضرت فاطمه سلام الله علیها بیان فرمودند این است: "اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی لَکَ شَاکِراً وَ لَکَ ذَاکِراً وَ لَکَ حَامِداً وَ اِلَی طَاعَتِکَ عَامِداً وَ بِقَضَائِکَ رَاضِیاً وَ عَنْ سَخَطِکَ نَائِیاً یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ" «پروردگارا! من را شاكر و حامد نسبت به خود قرارده و به درستى و دقّت تمام در طريق طاعت و بندگى خود هدايتم فرما و راضى به قضايى كه اراده فرموده‌‏اى قرار ده و از سخط و غضب خويش بترسان اى برترين رحم‏‌كنندگان.» حضرات معصومین علیهم السلام هیچ­گاه در دعا کم نگذاشتند، البته به ما هم درس دادند حالا ما بهره­مند می­شویم یا خیر به خودمان بستگی دارد اما خودشان در این مباحث پیشرو بودند. هرچه خدا از بنده ‌خواسته این خاندان اول بوده‌اند. مصداق یا اول الاولین و انتهای دعا و شکر بودند. فلذا در جوشن صغیر می‌خوانیم: "اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ" «من را در برابر نعمتهایت از شاکران و در برابر عطاهایت از ذاکران قرارده» ائمه معصومین علیهم السلام از ابتدا بوده­اند و خودشان را آن به آن از خدا می‌خواستند و هیچ­گاه نگفتند ما تکمیل و کامل شدیم و تمام شد. هر دفعه به شکلی آمدند در خانه خدا که ما خجالت می­کشیم. شما جملات آخر دعای عرفه را مطالعه کنید فقط آدرس می‌دهم، چون اهل بیت و پیامبر علیهم السلام اول کسانی است که از آتش عبور می‌کنند. در صورتی که دوستان دوستانشان نمی‌سوزند. دعا یک رابطه دو طرفه بین خدا و بندگان است. این روایاتی است که به ما رسیده اما این­ها در بندگی همیشه در حال درس دادن به ما بودند. در دعای امین الله ما وصف خدا و اهل بیت و وصف افرادی که وصل و امتحان شدند را می‌خوانیم: "اللّهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ والِهَةٌ وَسُبُلَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ شارِعَةٌ" (امین الله) «خدایا دل‌های فروتنان سرگردان به سوی توست و راه‌های مشتاقان به درگاهت نمایان است» واقعاً این ماه رمضان بود که از ما گذشت؛ زیرا می‌گوییم "قَدْ تَصَرَّمَ"و ما باز ماندیم. اگر ایمان خود را می‌خواهید درجه­بندی کنید باید توحید خود را بسنجید و اینگونه از ماه مبارک رمضان بیرون ‌بروید. در قسمت دیگر زیارت حضرت اینگونه است: "إِنَّ الْمُؤْمِنَ هِمَّتُهُ فِي الصَّلاةِ و الصِّيامِ و الْعِبادَةِ" حالا مثل وقتی که به زیارت ائمه می‌رویم می‌گوییم: "آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ" شما استغفار و شکر را در هیچ جا فراموش نکنید حتی در همین مراسم هم می‌توانید بگویید اگر ما شروع نکنیم ماه رمضان می‌گذرد و ما می‌مانیم. شما شک نکنید در این ماه رمضان به مهمانی خدا آمدید مثل حرم مطهر ائمه علیهم السلام که به زیارت می‌روید. وقتی این را بیان می‌کنیم نشان می‌دهد ما در ماه رمضان ماندگار هستیم یا خیر. ماه رمضان از ما می‌گذرد و می‌رود اما در دعای وداع ماه رمضان بیان براین است که یک عده از این ماه رمضان تا آن ماه رمضان خودشان را حفظ کردند. این خیلی عجیب است که آن عالم بزرگوار تمام سال را شب­زنده­داری کرد تا لیله القدر را درک کرده باشد. نگذارید خواب شما را فرا بگیرد طوری تلویزیون ببینید که ضرر به نماز شب شما نزند؛ طوری غذا بخورید که برای نماز شب سنگین نباشید. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به آن بزرگ فرمودند اگر می‌خواهی به من برسی دعای جامعه کبیره، تهجد و عاشورا را فراموش نکن. هیچ وقت زیارت عاشورا را برای حاجت دنیایی نخوانید. ما باید وظیفه خود را انجام دهیم تا از فیض نیفتیم؛ حیف است به بهانه بیماری دعا و مناجات و روضه را فراموش کنیم. اگر نمی‌توانید در حسینیه و هیات و مسجد حاضر شوید دلیل نمی‌شود دعا و مناجات و روضه را فراموش کنید. ایام سال همیشه درحال گذر است آنچه می‌ماند استفاده و بهره ما از این فرصت­هاست. حضرت زهرا سلام الله علیها دعای حیات طیبه را برای ما بیان نموده و ما باید از آن بهره­مند شویم و به اندازه خود از دعا فیض ببریم. دعای وداع ماه رمضان را با حلال کردن و گذشتن از خطای دیگران و بخشیدن زیبا کنیم. خداوندی که جابر است جبران می‌کند. خمس و زکات فطره خود را فراموش نکنید. خدایا ما را دلواپس ماه محرمت قرار بده!

رفتار و سیره شهدا نشان­ می­دهد که ما در جذب دیگران به دین ضعیف عمل کرده­ایم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْاَدَبِ فِیمَا تَوَجَّهْتُ اِلَیْکَ فِیهِ" «حُسن ادب را نصيب من قرار ده آنچنان كه به واسطه آن­ها توجه به تو داشته باشم» توصیه و تذکرات را دوستان عرض نمودند؛ من هم یک نکته در مورد فطریه بگویم که پرداخت فطریه به میزان حدود ۳ کیلوگرم قوت غالب است حداقل است و میزان بیشتر آن بدون محدودیت است. مثلاً یکی از عزیزان فطریه خود را سیصد هزار تومان برای هر نفر عنوان کرد. ما فردا شب دعای وداع و پس فردا شب مناجات توبه از صحیفه امام سجاد علیه السلام را می‌خوانیم. حتما صحیفه همراه­تان باشد. تذکر سوم؛ شب عید زکات فطریه را بین افراد خانواده­تان دست­گردان کنید و با خود به مسجد بیاورید ما صندوق­های جداگانه­ای برای عام و سادات و کفاره مشخص کردیم که می­توانید پرداخت کنید. در مورد ادب، حضرت زهرا سلام الله علیها در دعای حیات طیبه می‌فرمایند: "وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْاَدَبِ فِیمَا تَوَجَّهْتُ اِلَیْکَ فِیهِ" منظور از ادب در کلام حضرت در راستای توجهات الهی قرار گرفتن است؛ یعنی اعمال مورد قبول خداوند قرار بگیرد. این امر یکی از مهمترین موضوعات است. امام على عليه السلام می‌فرمایند: "حُسنُ الأدبِ يَستُر قُبْحَ النَّسَبِ" «حُسنِ ادب، قُبحِ نسب را مى‌پوشاند» ادب به تنهایی نشان­دهنده شخصیت فرد است و قومیت و نژاد و حتی نسب فرد را تحت الشعاع قرار می‌دهد. در ماجرای کمک شهید ابراهیم هادی به یک دزد که بعد از جراحت او را به بیمارستان می‌برد و مداوا می‌کند که همین کار باعث جذب آن شخص به جبهه و شهادت وی می‌شود. این نشان می‌دهد که ما چقدر در این باب ضعیف عمل نمودیم. امام سجاد عليه السلام می‌فرمایند: "حَقُّ وَلَدِكَ أَنَّكَ مَسْؤُولٌ عَمّا وُلّيتَهُ [بِهِ] مِنْ حُسْنِ الْأَدَبِ وَالدِّلالَةِ عَلى رَبِّهِ وَ الْمَعُوَنَةِ عَلى طاعَتِهِ فيكَ وَ فى نَفْسِهِ" (تحف العقول) حق فرزند تو اين است... در سرپرستى وى مسؤوليت دارى كه ادب او را نيكو كنى و به سوى پروردگارش رهنمون سازى و در فرمانبردارى از او، نسبت به وظايف تو و خودش، يارى‌اش دهى» شاید حدود پانزده سال قبل ما در مورد حقوقی که امام سجاد علیه السلام بیان کردند بحث کردیم؛ همیشه برگردن انسان حقی هست تا زمانی که زنده باشد. البته وظیفه هر شخصی یافتن و رسیدن به ادب است که والدین باید در این مسیر کمک کنند و در همین رابطه امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرمایند: «هركه دلداده ادب باشد بدي­هايش كاستى مى‌گيرد.» این حدیث جای آرزو کردن دارد؛ بدانید هرکه ادب خرج کند از بدی­هایش کاسته خواهد شد. بعد از خداوند و اهل بیت علهم السلام باید به والدین احترام گذاشت. یعنی به جای در خدمت رفیق بودن در خدمت والدین باشید. پدر و مادر هر دینی که داشته باشند باید محترم نگاه داشته شوند. فراز بعدی که به شرح و بسط آن می‌پردازیم "اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی لَکَ شَاکِراً وَ لَکَ ذَاکِراً وَ لَکَ حَامِداً وَ اِلَی طَاعَتِکَ عَامِداً وَ بِقَضَائِکَ رَاضِیاً وَ عَنْ سَخَطِکَ نَائِیاً یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ" «پروردگارا! مرا شاكر و حامد نسبت به خود قرار ده و به درستى و دقّت تمام در طريق طاعت و بندگى خود هدايتم فرما، و راضى به قضايى كه اراده فرموده‌‏اى قرار ده و از سخط و غضب خويش بترسان، اى برترين رحم‏‌كنندگان»

تنها راه نجات کشور زنده شدن روح امر به معروف و نهی از منکر در بین مسئولین است

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ وَجِّهْنِی لِلْخَیْرِ وَ یَسِّرْنِی لَهُ وَ اَعِنِّی عَلَیْهِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ اَهْلِهِ" «خدايا! من را متوجه انجام كارهاى خير و نيكوكن و انجام آن­ها را براى من آسان گردان و در انجام آن­ها من را يارى‌كن و من را نيز از اهل خير قرارده» در ادامه دعای حیات طیبه عرض ما بر این بود که حضرت زهرا سلام الله علیها می‌فرمایند خدایا اول من را متوجه کارهای خیر و نیکو گردان و دوم انجام کارهای خیر را برای من آسان گردان و من را از اهل خیر قرار بده! یک وقت شما واسطه خیر می‌شوی ولی یک وقت خودت اهل خیر هستی؛ منتهی باید کار خیر را از خدا بدانید مثلا صدقه دادن را با نیت این که خدا فکر آن را در سرتان پرورانده و همت پرداخت هم از سوی خدا بوده و پول و رزق را هم رسانده است، نگاه کنید. زمانی که اینگونه شد کار خیر را واجب می‌دانید و این یعنی خیر روی خیر. شما اگر خمس اموال را در ماه مبارک رمضان بدهید اثر بهتری دارد، غیر از ماه رمضان شیطان با اغواگری آن را به عقب می‌اندازد، حتی شده با کار خیر پرداخت خمس واجب را به تعویق می‌اندازد. دوش به دوش عبادت کار می‌کند تا شما در فریضه واجب اطاعت­پذیری را به نمایش نگذارید. در این رابطه چند مورد را عرض کردیم و در ادامه امیرالمومنین علی علیه السلام در حدیثی می­فرمایند: "ثلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ فَقَد رُزِقَ خَيرَ الدُّنيا والآخِرَةِ هُنَّ: الرِّضا بالقَضاءِ، والصّبرُ على البَلاءِ، والشُّكْرُ في الرَّخاءِ" (غررالحکم) «سه چيز است كه هركس داشته باشد خير دنيا و آخرت روزيش شده است آن سه چيز عبارتند از: راضى بودن به قضاى الهى، صبر كردن بر بلا و گرفتارى و شكر كردن در هنگام آسايش و رفاه» راضی بودن به قضای الهی موضوع پیچیده‌ای است که وعاظ باید در مورد آن چندین شب صحبت کنند. صبر در بلا هم که سخت است و شکر در آسایش دورترین کار از ذهن است. گاهی شخصی که بیمار است و از او احوال­پرسی می‌کنی با ناراحتی می‌گوید شکر! به­صورتی شکر می‌کند که بیشتر ناله و نفرین است. وقتی در بیماری، به سختی الحمدلله می­گویی معلوم است که حال معنوی تو مساعد نیست زیرا نه صبر در مصیبت داری و نه شکر در آسایش! زمانی که راحت به مجلس مناجات می­آیی، صدقه می‌دهی، به راحتی نماز می‌خوانی و بدون دغدغه روزه می‌گیری یعنی آسایش و باید شکر کنی! آسایش باید ضمیمه آرامش را داشته باشد. رسول خدا صلی الله علیه و آله در روایتی می‌فرمایند: "مَن رَزَقَهُ اللّهُ حُبَّ الأَئِمَّةِ مِن أهلِ بَيتي فَقَد أصابَ خَيرَ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ ، فَلا يَشُكَّنَّ أحَدٌ أنَّهُ فِي الجَنَّةِ" (الخصال) «هركه خداوند محبّت اهل‌بيت من را روزيش كند، بى‌گمان به خير دنيا و آخرت رسيده است و در اينكه او اهل بهشت است احدى نبايد شكّ كند.» این محبت در کلام پیامبر صلی الله علیه و آله غوغاست از همین محبت است که بعضی امام­های جماعت اجازه ندادند چراغ مساجد خاموش شود ولی در مقابل بعضی نماز جمعه را هم تعطیل کردند! بعضی هیئات تعطیل شدند و بعضی ارتباط خود را نگه داشتند. برای افزایش این محبت باید لحظه به لحظه دعا کرد، همانگونه که برای زیاد شدن روزی دعا می‌کنیم. همه وجود خود را در اختیار این محبت بگذارید این دعایی که در دعای ابوحمزه ثمالی می‌خوانیم و به آن اشاره می­کنیم: "وَ بِحُبِّي النَّبِي الاْمِّي الْقُرَشِي الْهاشِمِي الْعَرَبِي التِّهامِي الْمَكِّي الْمَدَنِي اَرْجوُ الزُّلْفَةَ لَدَيكَ" «و به حرمت قرآن بر تو اعتماد كنم و به دوستي و محبتي كه به پيامبر امي قرشي هاشمي عربي تهامي مكي مدني دارم اميد تقرب به تو را دارم» امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: "إنْ أرَدْتَ أنْ تَقَرَّ عَينُكَ و تَنالَ خَيرَ الدُّنيا و الآخِرَةِ فاقْطَعِ الطَّمَعَ عمّا في أيْدِي النّاسِ و عُدَّ نَفْسَكَ في المَوْتى و لا تُحَدِّثَنَّ نَفْسَكَ أنّكَ فَوقَ أحَدٍ مِن النّاسِ و اخْزُنْ لِسانَكَ كما تَخْزُنُ مالَكَ"(بحارالانوار) «اگر خواهى كه به آرزويت برسى و به خير دنيا و آخرت دست يابى، چشم طمع از مال مردم برگير و خود را از مردگان بشمار، و خويشتن را از هيچ كس برتر و بالاتر مپندار، و همچنان كه از دارايى خود نگه­دارى مى‌كنى، زبانت را نيز نگه دار.» من همیشه گفتم سعی کنید با دوستانتان رفت‌وآمد خانوادگی نداشته باشید و در زندگی خصوصی هم کنکاش نکنید؛ یکی از دلایلش همین موضوع است. زندگی دوستان نباید ما را جلب و یا ذهن ما را درگیر کند. نکته بعدی حدیث که کمتر به آن توجه می‌شود یاد مرگ است انسان نباید خود را بالاتر از دیگران بداند و مرگ را فراموش کند. بنده هم وقتی اینجا حرف می‌زنم باید سعی کنم خودم را از همه کوچکتر بدانم و برای آخرتم کار کنم. نکته آخر باز هم اشاره به نگه­داشتن زبان است. چطور ما دارایی و پول خود را در بانک می‌گذاریم و با یک کارت خرید و رمز آن به سادگی مخارج زندگی را مدیریت می‌کنیم؛ همین کار را هم می‌توانیم با زبانمان داشته باشیم. این شب­ها زبان خود را امانت خدمت حضرت فاطمه سلام الله علیها بگذاریم و بگوییم بی‌بی اگر این زبان در پیش من باشد، همه را از دست می‌دهم. در همین رابطه جناب لقمان به پسرش می‌فرمایند: "أي بُنَيَّ، إنَّ اللِّسانَ مِفتاحٌ لِلخَيرِ وَالشَّرِّ فَاختِم عَلى فيكَ، إلاّ مِن خَيرٍ كَما تَختِمُ عَلى ذَهَبِكَ وفِضَّتِكَ" «اى پسرم! زبان، كليد خير و شر است پس جز در خير، دهانت را مهر و موم كن، همان طور كه[صندوق] طلا و نقره را مهر و موم می­کنى» ما چقدر در فضای مجازی و رادیو و تلویزیون و حتی منبرها ذکر و یاد نیکوکاری و امر به معروف را شنیدیم؟ و چون عمل نکردیم از شنیدنش خسته شدیم. به همین دلیل امام صادق علیه السلام کار خیر و نیکو را به جوانان توصیه نمودند: "عَلَيكَ بِالأَحداثِ فَإِنَّهُم أسرَعُ إلى كُلِّ خَيرٍ" «جوانان را درياب، زيرا كه آنان سريع­تر به كارهاى خير روى مى‌آورند» اینکه ما در خیلی چیزها به جوانان نیاز داریم مشخص است همانطور که رهبر معظم انقلاب مدظله العالی در بسیاری از امور خوهان اجرایی شدن نقشه‌ها توسط جوانان هستند و در همین دیدار آخر خود با دانشجویان فرمودند جوانان پای کار بیایند! با یک مشت پیر و فرتوت که نمی­شود کار اجرایی انجام داد. آخر هم می‌بینیم اختلاس دامن­گیر این دولت­ها شده، و امان از آن روزی که بورس به مشکل بخورد. رسول خدا صلي الله عليه و آله در جنگ تبوك به معاذ بن جبل فرمودند: مى­خواهى درهاى خير و سعادت را به تو معرّفى كنم؟ او گفت: آرى اى رسول خدا، پيامبر صلي الله عليه و آله فرمودند: اين­هاست: ۱- " اَلصَّوْمُ جُنَّةٌ" روزه كه سپر(از آتش) است ۲- "الصَّدَقَةُ تُكَفِّرُ الْخَطيئَةَ" صدقه كه خطا را جبران مى­كند ۳- "وَقِيامُ الرَّجُلِ فِى جَوْفِ اللَّيْلِ يَبْتَغى وَجْهَ اللّهِ" بيدارى انسان در دل شب كه به­خاطر خدا باشد و سپس اين آيه را خواندند: "تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ" (سوره سجده آیه ۱۶) «از بستر خواب پهلو تهى مى‌كنند، پروردگارشان را با بيم و اميد مى‌خوانند و از آنچه به آن­ها داده‌ايم انفاق مى‌كنند.» این صدقاتی که ما در ماه رمضان جمع می‌کنیم تا چندین ماه بعد از ماه رمضان گره­هایی از مردم در معیشت و یا مشکلاتشان را باز می‌کند این یعنی ماه رمضان تاثیرات خود را تا چند ماه بعد هم باقی می‌گذارد. همه باید دوستانشان را شب­ها بیدار کنند تا از بندگی عقب نمانند؛ این قیام لیل واقعاً جز خواسته‌های اهل بیت علیهم السلام برای دوستانشان هست. ابوالجارود گويد از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمودند: هركس تصميم به كار خيرى گرفت سريع اقدام كند، زيرا اگر در آن تاخير روا دارد، شيطان در آن كار مهلت مى‌يابد و فرصت انجام آن را مى‌گيرد. در فراز بعدی دعا می‌خوانیم: "وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْاَدَبِ فِیمَا تَوَجَّهْتُ اِلَیْکَ فِیهِ" «حُسن ادب را نصيب من قرار ده آنچنان كه به واسطه آن­ها توجه به تو داشته باشم.» بارها گفتیم برای کسب عالی‌ترین آداب بندگی یکی از کارهایی که می‌توانید انجام دهید خواندن دعای عالیه المضامین بعد از زیارت قبور ائمه اطهار علیهم السلام است که در انتهای دعا بیان ادب و شرح آن را داریم "اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي عَقْلاً كَامِلاً وَ لُبّاً رَاجِحاً وَ قَلْباً زَكِيّاً وَ عَمَلاً كَثِيراً وَ أَدَباً بَارِعاً" «بارالها من را عقل كامل نصيب گردان و مغز ممتاز و قلب پاك با تزكيه و تهذيب و عمل صالح بسيار و ادب عالى عطا فرما» در زیارت مطلقه چهارم امیرالمومنین علی علیه السلام نیز همین فراز قرار دارد، پس حضرت فاطمه سلام الله علیها رزق ادب را درخواست دارند. اگر این ادب برای خدا خرج نشود، برای والدین خرج نشود به دیگران برسد یک بازی بیشتر نیست. به میزانی که ادب در ما ایجاد می‌شود باید به همان اندازه توجه­مان به خدا بیشتر شود "فِیمَا تَوَجَّهْتُ اِلَیْکَ فِیهِ" اولین مساله­ای که باید رعایت کرد و ما را به سوی خدا می‌رساند همین نماز است، آن هم با اذان و اقامه و استغفار قبل از آن. عجیب است که ما حتی در نماز هم نمی‌توانیم فکر خود را معطوف به پروردگار کنیم؛ یعنی در مقابل خدا تواضع و خشوع کامل نداریم. حالا اگر یک بهانه‌ای هم به وجود بیاد که دیگر خدا را در نماز فراموش می‌کنیم و به زندگی فکر می‌کنیم. پس تمرین اول ادب اینست که در نماز توجه خود را به سوی خداوند قرار بدهیم. این ترجمه عملی این فراز دعا است. انسان نباید ذلیل باشد؛ انسان باید ادب خود را در عزیز بودن و شرافت بیابد و همه این­ها در عزت نفس قابل جمع است. امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرمایند: "حُسنُ الأدبِ يَنُوبُ عنِ الحسَبِ" «ادب نيكو، جايگزين شرافت مى‌شود» همین صدقات و کمک­های خیری که می‌کنید و یا نذوراتی که در اربعین می‌پردازید خود یک نوع ادب مالی است. ما واقعا ملت عجیبی هستیم و اکثراً دنبال خیر هستیم، البته افرادی هستند که دزد باشند و یا اهل اختلاس. زمانی می‌دیدیم دزد به ماشین می‌زند و یا مالی را می‌برد، ولی در این روزگار که ما مشغول مناجات و خیر و نیکوکاری هستیم عده‌ای به دنبال خالی کردن جیب و حساب مردم هستند، بهشت و جهنم از همین دنیا مشخص می‌شود شک نکنید. تنها راه نجات نیز زنده شدن روح امر به معروف و نهی از منکر در بین مسئولین است

مقام معظم رهبری قطعا مورد تایید هستند ایشان با زبانی ساده دریایی از علم را نمایان میکنند ولی سکوت را برمی‌گزینند

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "سُبْحانَ مَنْ يَعْلَمُ جَوارِحَ الْقُلُوبِ! سُبْحانَ مَنْ يُحْصِى عَدَدَ الذُّنُوبِ! سُبْحانَ مَنْ لَايَخْفى عَلَيْهِ خافِيَةٌ فِى السَّمَاواتِ وَالْأَرَضِينَ! سُبْحانَ الرَّبِّ الْوَدُودِ! سُبْحانَ الْفَرْدِ الْوِتْرِ! سُبْحانَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ" «منزّه است آن‌که قوای پنهانی دل‌ها را می‌داند، منزّه است آن‌که عدد گناهان را بر می‌شمارد، منزّه است آن‌که پوشیده‌ای در آسمان‌ها و زمین‌ها برای او پوشیده نمی‌ماند، منزّه است پروردگار پر مهر و محبت، منزّه است آن یگانه و فرد، منزّه است بزرگ بزرگ‌تر.» امام على عليه السلام می‌فرمایند: "يارَبِّ، يارَبِّ! قَوِّ عَلى خِدمَتِكَ جَوارِحي وَاشدُد عَلَى العَزيمَةِ جَوانِحي" «پروردگارا، پروردگارا! اندام من را برخدمتگزارى‌ات نيرومند ساز و درونم را در تصميم­گيرى قوى­دار.» قلوب ما هم یک سری اعضا و جوارح دارد، واقعا بدن ما چه تعداد اعضا دارد؟ وجود ما چشم و گوش و آرزو و بصیرت و شناخت دارد. خداوند سمیع است و سمع دارد و همه فضائل را دارد. مخلص‌ترین افراد هم شاید یک رزائل اخلاقی و روحی داشته باشد و ما نمی‌دانیم این را چه کسی می‌فهمند؟ "سُبْحانَ مَنْ يَعْلَمُ جَوارِحَ الْقُلُوبِ" اگر ما نفهمیدیم ایرادی ندارد ولی بشنوید که خود قلوب هم جوارحی دارد و هر حرکتی که می‌کند ممکن است ما متوجه نشویم. مثلاً کسی کار خیر می‌کند و هیچ کس متوجه نمی‌شود که این ریا بوده و یا از خلوص نیت؛ تکرار هم نمی‌شود تا کسی متوجه شود اما در دل خود می‌گوید خدایا من این کار را کردم. اما اگر زرنگ باشد در قلب خود می‌گوید خدایا این نعمت را به وسیله من عطا نمودی! پس اعضای بدن مانند قلوب یک سری جوارح دارد و اگر ما بفهمیم حرکت­هایی دارد. تو از خدا می‌خواهی، خب ممکن است هر دو را بخواهی "قَوِّ عَلى خِدمَتِكَ جَوارِحي" من می‌خواهم اعضا و جوارح من در خدمت تو باشد و تو می‌دانی و هیچ کس نمی‌داند که می‌شود "یَعلم قَوِّ عَلى خِدمَتِكَ جَوارِح القلوب" . امروز داشتم به خودم می‌گفتم برای هرچه توبه و مناجات و گریه و روضه داشتم و از همه گناهانم از خدا عفو و بخشش می‌خواهم ولی خودم هیچی ندارم، هرچه عمل داشتم و هرچه عمل در آینده انجام می‌دهم برای توست. تو می‌دانی کدام ریا بوده و کدام خالص برای تو بوده است. "سُبْحانَ مَنْ يُحْصِى عَدَدَ الذُّنُوبِ" «منزّه است آن‌که عدد گناهان را برمی‌شمارد» خدایا من نمی‌دانم قلب من چه گناهانی کرده ولی تو حساب ما را داری. ذنوب فقط برای گناهان بیرونی مثل گناه صغیره و کبیره و اعمال مباح و مکروه وغیره نیست بلکه ذنوب مربوط به جوارح القلوب هم می‌شود. خدایا من نمی‌دانم قلبم چه گناهانی داشته ولی تو حسابش را داری، اگر کسی اینطوری گریه کند آن وقت می‌تواند درست در خانه اهل بیت علیهم السلام برود. سائل در خانه اهل بیت علیهم السلام شغل و مقام نمی‌شناسد اینکه اوتاد و عباد خدا از زیر بار مسئولیت فرار می‌کردند به علت دانش و عمق علم آن­هاست. فکر نکنید مثلاً مقام معظم رهبری مدظله العالی بی‌علت مورد تایید قرار دارد ایشان با زبانی ساده دریایی از علم همراه دارد ولی سکوت را برمی‌گزیند. چرا که همه چیز در عالم بر مبنای خواست خداوند و رسول خدا صلی الله علیه و آله و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و سپس مقام معظم رهبری است. این مطالب بسیار دقیق و حساس است تا جایی که عقل که هیچ عشق و محبت نیز به سختی می‌تواند به درک آن برسد. "قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا" «به اندازه و تناسب(اهلش) مقدر کرده‌اند» (سوره انسان آیه ۱۶) . پس دانستیم عدد ذنوب شمرده شده به دست خداوند است و جالب اینجاست که از "سُبْحانَ" استفاده می‌کنیم یعنی خداوند قدرتی بالاتر از این دارد و منزه‌تر از آن است که نامش برده شود. اینکه خداوند با ما به زبان قرآن و یا انبیاء سخن گفته ما خودمان را گم می­کنیم زیرا او غنی بذات است و ما هیچ. او اجازه داده ما با او حرف بزنیم و ما را مخاطب سخنان خود قرار داده است. خدایا امشب دیگر ببخش. این­ قدر قبل از ما را بخشیدی، خدایا تو ضرر نمی­کنی ولی ما ضرر می‌کنیم اگر ما را نبخشی. "سُبْحانَ مَنْ لَايَخْفى عَلَيْهِ خافِيَةٌ فِى السَّمَاواتِ وَالْأَرَضِينَ" هرچه در آسمان و زمین قرار دارد، از تو مخفی نیست. معطل این مهمان و آن مهمان خدا نباشید ببینید عوض شدید؟ اگر عوض شدید کرامت و عنایت خداوند را نشان دهید ولی برای اینکه نترسیم می‌فرمایند " سُبْحانَ الرَّبِّ الْوَدُودِ" خداوند با همه بی‌نیازی و صمدی­اش عاشق بندگان است. اینطور اهل بیت علیهم السلام برای خداوند از حال می‌رفتند؛ حضرت زهرا سلام الله علیها نیمه شب در نماز و در خانه عبادت می‌کردند و حضرت علی علیه السلام میان نخلستان از خوف خدا جان می‌داد. در جامعه کبیره می‌خوانیم: "أَنْقَذَنَا مِنْ شَفَا جُرُفِ الْهَلَكَاتِ وَ مِنَ النَّار" «خدا ما را به وسیله شما از پرتگاه هلاکت­ها و آتش دوزخ رهانید.» ابو درداء روایت می‌کند در نخلستان­های اطراف مدینه بودم آوازی من را به خود جلب کرد به دنبالش رفتم و ناگاه دیدم على بن ابى طالب علیه السلام است. خود را از او پنهان کردم چند رکعتى بجا آورد و سپس به درگاه خدا مشغول گریه و زارى و دعا شد و ضمن مناجاتش می­گفت: «معبودا وقتی به عفو تو فکر می­کنم؛ خطایم برای من آسان آید و وقتی به یاد سخت­گیرى تو می­افتم؛ گرفتاریم بر من بزرگ شود سپس فرمود آه اگر من در نامه عملم گناهى بخوانم که آن را فراموش کردم و تو آن را بر شمردى و بگویى او را بگیرید. واى از این گرفتارى که عشیره‏اش نتوانند نجاتش دهند و قبیله‏اش سودى بدو نرسانند. همه مردم به حال او رقت کنند گاهى که او را احضار نمایید. ابو درداء می­گوید: تا این که در گریه کردن از نفس افتاد و دیگر حس و حرکتى از او ندیدم با خود گفتم حتما خواب بر او به خاطر شب­زنده­داری غلبه کرده، بگذار براى نماز صبح بیدارش کنم. نزد او رفتم و دیدم چون چوب خشکى افتاده او را تکان دادم اما تکان نخورد و گفتم إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ به خدا على بن ابى طالب علیه السلام از دنیا رفته است. دوان دوان به منزلش رفتم که خبر فوت او را به فاطمه سلام الله علیها برسانم. حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند داستان چیست؟ داستان را به او گزارش دادم فرمودند: اى ابو درداء به خدا این همان غشى است که از ترس خدا به او دست می­دهد. سپس آب آوردند و بر چهره علی علیه السلام پاشیدند و به هوش آمد و به من که گریه می­کردم نگاه کرد و فرمودند: اى ابو درداء براى چه گریه میکنى؟ گفتم از این آسیبى که به خود میزنى فرمودند: اى ابو درداء چطور میتوانی باشى اگر ببینى من را براى حساب دعوت کرده­‏اند، بزه‏کاران کیفر را معاینه کنند و فرشتگان سخت­گیر و دوزخیانان تندخو گرد من را دارند و من در برابر ملک جبار ایستاده‏ام دوستان از من دست کشیده و اهل دنیا به من دلسوزى کنند اینجا تو باید بیشتر به حالم رقت کنى در برابر کسى که چیزى بر او پوشیده نیست. ابو درداء گفت این حالت را به خدا در هیچ کدام اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله ندیدم.

دركار خير خود را به زحمت اندازيد و در اين راه با هوا و هوس خود مبارزه كنيد

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللّٰهُمَّ إِنَّ خِيَرَتَكَ فِيمَا اسْتَخَرْتُكَ فِيهِ تُنِيلُ الرَّغائِبَ وَتُجْزِلُ الْمَواهِبَ وَتُغْنِمُ الْمَطالِبَ وَتُطَيِّبُ‌الْمَكاسِبَ، وَتَهْدِي إِلَىٰ أَجْمَلِ الْمَذَاهِبِ وَتَسُوقُ إِلَىٰ أَحْمَدِ الْعَوَاقِبِ وَتَقِي مَخُوفَ النَّوَائِبِ" «خدایا بهتر چیزی که پسندیدی، در آنچه من از تو در آن طلب خیر کردم، به خواسته‌ها می‌رساند و موهبت‌ها را شایان می‌سازد و درخواست‌شده‌ها را پرسود می‌کند و کسب‌ها را پاکیزه می‌نماید و به زیباترین روش‌ها هدایت می‌کند و به‌جانب ستوده‌ترین عاقبت‌ها سوق می‌دهد و از پیش‌آمدهای بیمناک حفظ می‌نماید» همه بزرگان فرمودند وقتی شما می‌گویید "حَی عَلی خَیرِ العَمل" حقیقت آن حضرت زهرا سلام الله علیها است. در زیارت عاشورا و دیگر زیارت­ها می‌خوانیم"اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خِیَرَةَ اللَّهِ وَابْنَ خِیَرَتِهِ" که منظور امیرالمومنین علی و حضرت فاطمه سلام الله علیهما است، البته دیگر اهل بیت علیهم السلام هم خیر هستند. افرادی که مقرب‌تر هستند بیشتر به خواسته­ها و حاجات توجه دارند و نزد خداوند از درخواست کم نمی‌گذارند. نزد خداوند چیزهایی هست که فقط برای اهل بیت علیهم السلام است زیرا واقعاً به درک آن رسیده و فهمیده­اند و همه‌اش خیر است البته که خداوند همیشه خیر است و شر ندارد. حالا حضرت اشاره‌شان به این است که ابتدا می‌خواهد خدا او را متوجه کند و کار خدا توجه دادن ما به کارهای خیر است. یک وقت من و شما کاری را انجام می‌دهیم که اصلاً خیر نیست و برای نفسمان و یا دیگری است. البته ما نمی‌توانیم دیگران را قضاوت کنیم بلکه باید همیشه نیت خیر در نظر داشته باشیم. بزرگان وقتی در دعاها می‌خوانند: "اللّهُمَّ إِنَّ خِيَرَتَكَ فِيمَا اسْتَخَرْتُكَ فِيهِ تُنِيلُ الرَّغائِبَ وَتُجْزِلُ الْمَواهِبَ" «خدايا! من را متوجه انجام كارهاى خير و نيكو كن و انجام آن­ها را براى من آسان گردان» در استخاره هم از خدا می‌خواهیم که ما را متوجه کار خیر و نیکوکاری کند و انجام آن را برای ما آسان سازد. ولی ما واقعا در استخاره چنین نیتی داریم؟ بیشتر می‌خواهیم حاجت خود را انجام و یا رد سازیم؛ نمی‌گوییم آنچه خدا می‌خواهد عملی شود و به سختی یا راحتی و نهی آن توجه داریم. عرض کنم شما لازم نیست در هرکاری استخاره کنید زیرا قدرت تفکر و مشورت دارید ولی نیت خیر خود را داشته باشید. خیر بطلبید و بدون این نیت کاری نکنید. شما عشق را بدون نیت خیر شروع نکنید. آدم به این شکل به سرمنزل مقصود نمی‌رسد. امام صادق عليه السلام در بحارالانوار می‌فرمایند: "ما اسْتَخارَ اللّهَ عزّوجلّ عَبدٌ مؤمنٌ إلّا خارَ لَهُ و إنْ وَقَعَ ما يَكْرَهُ" «هيچ بنده مؤمنى از خداوند عزوجل طلب خير نكند، جز آن كه به او خير دهد هر چند پيشامد ناخوشايندى برايش رخ دهد چرا كه باز خير او درهمان است.» اگر در ظاهر هم امر ناخوشایند باشد باز هم خیر او در همان است. مشابه همین آیه 216 سوره بقره که می‌فرمایند: "كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ" «جنگ بر شما مقرّر و لازم شده و حال آنکه برایتان ناخوشایند است و بسا چیزی را خوش ندارید و آن برای شما خیر است و بسا چیزی را دوست دارید و آن برای شما بد است وخدا[مصلحت شما را در همه امور] می‌داند و شما نمی‌دانید.» امسال چون ماه رمضان از شنبه آغاز شد و این روز متعلق به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دارد ما خود را میهمان و متوسل به پیامبر اعظم می‌دانیم و روایات را بیشتر از ایشان بیان می‌کنیم. نکته‌ دیگر در برپایی مراسم امسال داشت که هرکس به هر نحوی خود را به این مجلس رساند متوجه بندگی و مشقت بندگی شد زیرا هیچ سالی اینگونه مجلس برپا نشده است. بندگی ما بعد از این مشخص می‌شود؛ وقتی خانواده و فرزند و همسر و والدین از ما راضی بودند بندگی ما مشخص می‌شود. اگر به مشکلی بر‌خوردید اول از خودتان بپرسید در این امر نیت و طلب خیر کردید؟! ازدواج کردید برای طلب خیر؟ کار کردید برای طلب خیر؟ ما تشکیل خانواده می‌دهیم و مسئولیت قبول می‌کنیم برای اینکه خداوند به ما خیر برساند. حالا بی‌بی می‌فرمایند اول من را متوجه کن کار خیر کدام است، بعد آن را برای من آسان بگیر. حضرت فاطمه سلام الله علیها باعث افتخار همه عالم است؛ بی‌دلیل ام‌ابیها نشدند. حضرت می‌فرمایند اول من را متوجه کار خیر کن، این اهمیت کار خیر و نیکوکاری را نشان می‌دهد. ما نباید قارونی فکر کنیم؛ قارون می‌گفت اگر از این پول بدهم کم می‌شود، ولی خدا می‌فرماید کم نمی‌شود. امام على عليه السلام در غررالحکم می‌فرمایند: "اسْتَخِرْ ولا تَتَخَيّرْ ، فكَم مَن تَخَيّرَ أمْراكانَ هَلاكُهُ فيهِ" «از خدا طلب خيركن و بدون آن كارى را انتخاب نكن؛ زيرا بسا كسى كه [بدون طلب خير از خدا] كارى را انتخاب كرده و آن موجب نابودى او شده است» در روزهای اول ‌گفتیم اگر نشد شب­ها برای مناجات نمی‌رویم، زود می‌خواستیم میدان را خالی کنیم اما حالا ورق برگشت. آنچه خدا می‌خواهد خیر ماست. پیامبر صلی الله علیه و آله می‌فرمایند: «دركار خير خود را به زحمت اندازيد و در اين راه با هوا و هوس خود مبارزه كنيد زيرا طبيعت انسان به بدى تمايل دارد.» عجیب است که طبع انسان اینگونه است ولی باید جنگید و به همین دلیل می‌فرمایند مبارزه با نفس، جهاد اکبر است؛ باید جنگید ولی ما انجام نمی‌دهیم بعد ماه مبارک رمضان که شیطان و ایادیش آزاد می‌شوند باعث می‌شود همه چیزهایی را که بدست آوردیم از دست بدهیم. خب به دست آوردن خیر و خوبی شرایطی دارد که ایجا به نمونه‌های از آن اشاره می‌کنیم. امام على عليه السلام می‌فرمایند: "ما أعطى اللّه ُ سُبحانَهُ العَبدَ شيئا مِن خَيرِ الدُّنيا و الآخِرَةِ إلاّ بحُسْنِ خُلقِهِ و حُسنِ نِيَّتِهِ" «خداى سبحان چيزى از خير دنيا و آخرت را به بنده­اى نداد مگر به سبب خوش خويى و نيت پاك او.» خوش خویی و خوش خلقی چیزی است که می‌توان از این ماه مبارک رمضان بهره ببرد و از خدا این حاجت را بطلبید. اصلاً هر حرفی شنیدی فقط نگاه کن و بگو خدایا کمکم کن، این امتحان است. چرا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در جمعه آخر ماه شعبان خطبه خواندند و با صدای بلند فرمودند: "فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ بِنِیَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طَاهِرَةٍ" «از پروردگار خویش با نیت­های راستین و دل‌های پاک بخواهید.»

دشمن بداند؛ ما از او هراس نداریم و با تمام وجود در مقابل او می‌ایستیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" در شب آخر لیله القدر در ماه رمضان توصیه می‌کنم برای پرداخت و دست­گردانی خُمس­تان، زیرا اگر کسی تعلل کند مشکلاتی در عرض سال برایش درست می‌شود. تمام مقدراتی که امشب در امضای حضرت صاحب ارواحنا فداه می‌آید شرط­های مهمی دارد که یکی از آن­ها ادای فرایض واجب است. توصیه دوم در مورد لیله القدر تصنعی نبودن اذکار است؛ یعنی هر چه می‌گویید از استغفار و صلوات و... باید از قلب شما بگذرد. امشب در دعا اعلام می‌کنیم اگر من جز شقی­ها هستم این را پاک کنید و من را جز سُعدا قرار بدهید؛ برای این اتفاق باید رضایت کامل باشد. اصل و رضایت آخر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است و با امضای ایشان مقدرات شما به خیر می­شود. بحث مرگ در هر زمانی مشکلی ندارد برای ما فقط عوض شدن خانه است و تفکری که مرگ را مساوی با نابودی می­داند مربوط به تفکر شیعه نیست. ما از این خانه دنیا به خانه‌ای دیگر منتقل می‌شویم و حواسمان باید به هر دو خانه باشد. این شب­ها حتماً این نفرات کادر درمان و بهداشت که در مبارزه با این بیماری به شهادت رسیدند را یاد کنید. این­ها همه عند ربهم یرزقون هستند. ما هم همین­طور باید ادامه بدهیم؛ شما وقتی برای مناجات به اینجا می‌آیید پلیس راهور، راهنمایی و رانندگی، نیروی انتظامی و یا سازمان­های دیگر از ساعت­ها قبل در تلاش هستند برای برپایی و آماده نگه­داشتن مراسم، حتی نیروهایی که به چشم ما نمی‌آیند و امنیت این مراسم­ها را تامین می‌کنند از مرزبانان کشور گرفته تا سپاه و ارتش و نیروهای امنیتی دیگر و شاید کار آن­ها بیشتر موجبات جلب رضایت خداوند را فراهم کند. دشمن مترصد ضربه زدن به کشور در هر مناسبت و فرصتی است که با وجود این نیروها جلوی آن­ها گرفته شده است؛ این یعنی در خط مقدم استجابت دعا همین نیروهایی که نظم و امنیت در دستان آن­ها هست قرار دارند. یعنی به یکی از این نیروها بگوییم التماس دعا باور کنید بهتر از دیگران است، چون آن­ها عملاً در عبادت و اطاعت مقیم هستند پس بهتر هم می‌توانند دعا کنند و در درجه بالاتری از ما که برای دعا خواندن خود را به این محل رساندیم قرار دارند. کسی که می‌خواهد به حضرت زهرا سلام الله علیها که روح این شب­های قدر هستند برسد با شرط عمل به فرایض امکان­پذیر است از جمله خواندن سه سوره که در این شب وارد شده است(سورهای روم، عنکبوت و دخان) من پیشنهاد می‌دهم بزرگان ارتباط این سوره­های قرآنی را با لیله اقدر و حضرت زهرا سلام الله علیها پژوهش کنند. گاهی مطالب را به وضوح بیان می­کنند و گاهی هم در نهان و بطن باید ارتباط مطالب را پیدا کرد. پس علاوه بر ما از راهنمایی و رانندگی و نیروی انتظامی و ارتش و سپاه خدا نیز تشکر نموده است "فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَليمٌ" (سوره بقره آیه ۱۵۸) من به یاد دارم در نظام طاغوت با چه سختی­هایی ما احیا می‌گرفتیم و هرکس بر بالای منبر باید شاه را دعا می‌کرد، پس فکر نکنید هیچ مداح و منبری و هیاتی سر خود را جلوی طاغوت خم نکرده است الا قلیلی از نیروهای عظیم انقلابی از نواب صفوی تا علمای بزرگوار دیگر و همچنین افرادی که با خلوص نیت قدم جلو نهاده و در گمنامی سرب گداخته را به جان خریدند و بر روی منبر به مبارزه پرداختند. ما هنوز این افراد را از یاد نبردیم و دیگران هم نباید از یادشان برود. پس اصل موضوع در لیله القدر کسب رضایت است شما این دعای هر شبی که در دهه آخر ماه رمضان خوانده می‌شود را فراموش نکنید. می‌گوییم ایام ماه مبارک رمضان شب و روزش از دست من رفته است: "هَذِهِ أَیَّامُ شَهْرِ رَمَضَانَ قَدِ انْقَضَتْ وَ لَیَالِیهِ قَدْ تَصَرَّمَتْ وَ قَدْ صِرْتُ" «خدایا این روزهای ماه رمضان است که گذشت و شب­های آن است که از دست رفت» همین طور که می‌خوانیم به این فراز می‌رسیم که می‌گوییم: "إِنْ کُنْتَ رَضِیتَ عَنِّی فِی هَذَا الشَّهْرِ فَازْدَدْ عَنِّی رِضًا وَ إِنْ لَمْ تَکُنْ رَضِیتَ عَنِّی فَمِنَ الْآنَ فَارْضَ عَنِّی" «اگر در این ماه از من خشنود بوده‏ای، بر خشنودی‏ات از من بیفزا و اگر خشنود نبوده‏ای از هم اکنون از من خشنود شو.» رضایت خدا در این شب مهم است و عبادت ما در این شب­ها تازه ثمر و میوه می‌دهد و رضایت خدا ثمره عبادتی است که در آن تقوا و عفو و گذشت باشد؛ به همین میزان همه دستاوردهای شما ناقص است. به همین دلیل پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در خطبه آخر ماه شعبان می‌فرمایند: بیایید جان­های خود را نجات دهید "أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَنْفُسَکُمْ مَرْهُونَةٌ بِأَعْمَالِکُمْ فَفُکُّوهَا بِاسْتِغْفَارِکُمْ" «ای مردم! جان‌هایتان در گرو اعمال شماست پس با طلب آمرزش از خدا، آن‌ها را از گرو، خارج کنید.» چطور می‌خواهیم جانمان را نجات بدهیم؟! ما اینجا می‌آییم تا فقط آدم شویم، رضایت خدا در رضایت امام مفترض الطاعة است؛ پس از امام زمان علیه السلام رضایت بطلب! خود حضرت زهرا سلام الله علیها فرزندان خود را شب بیست و سوم بیدار نگه می‌داشتند و به دنبال رضایت پروردگار بودند گرچه رضایت امام زمان در رضایت حضرت زهرا سلام الله علیهما است. ما همه این ها را می‌دانیم لیکن عمل به این دانسته‌ها شرط است. اگر از رضایت امام زمان و حضرت فاطمه علیهما السلام اطمینان دارید بخوابید راحتتر هستید. اگر به دنبال بازی در این شب­ها باشید یا دنبال مکروهات باشید برای شما همان مکروهات و بازی­ها را می‌نویسند. به دست آوردن رضایت، لیله القدر را به ما نشان می‌دهد والا خوابیدن و یا دیدن امام زمان ارواحنا فداه ملاک نیست زیرا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف امشب مستقیما ناظر بر اعمال ماست. "عَیْنُ اللّه النّاظِرَهُ وَ اُذُنُهُ السّامِعَه وَ لِسانُهُ النّاطِقُ، وَ یَدُهُ الْباسِطَه" (زیارت امرالمومنین) «چشم بینا، گوش شنوا، زبان گویا و دست گشاده خداوند است.» حضرت مظهر شناخت " ما تُخْفِي الصُّدُورُ" است یعنی هرچه در سینه ات می‌گذرد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می‌بینند. خیلی از گناهکاران این شب­ها گریه می‌کنند؛ اگر برگشتند و دل امام زمان ارواحنا فداه را به دست آوردند به راه صلاح وارد شدند والا بدانند بهشت و جهنم از همین دنیا شروع می‌شود. امشب را اگر از دست بدهیم خیلی بدبخت می‌شویم، تا جایی که حضرت زهرا سلام الله علیها که معنای لیله القدر است در بندگی خود تلاش می‌کند به شب لیله القدر برسد نمی‌گوید من مقصد نهایی رضایت خدا و یا مبدا رضایت هستم بلکه به شکلی مناجات می‌کند که امام حسن علیه السلام می‌فرمایند ما صدای لرزیدن استخوان­های مادرمان را می‌شنیدیم. خب ما چقدر می‌ترسیم؟! ما در مقابل دشمن به واسطه ترس از دشمن هراس نداریم و با تمام وجود در مقابل هر دشمنی می‌ایستیم. به همین دلیل می‌گویم این شب­ها بگویید "یا مُلَینَّ الحَدیدَ" ای کسی که آهن را برای داوود نرم کرد دل من را هم در مقابل خودت نرم کن! امشب روزی و حتی لقمه­ها را می‌نویسند چه شاکر چه غافل! بیایید به جای شک در نجاست و پاکی­ها به حلال و حرام نبودن لقمه‌ و روزی توجه داشته باشیم. طرف را می‌شناسید که خمس نمی‌دهد ولی از دست او لقمه می‌گیرید. امیرالمومنین می‌فرمایند: "أَدَاءُ الْفَرَائِضِ وَ اجْتِنَابُ الْمَحَارِمِ وَ الِاشْتِمَالُ عَلَى الْمَكَارِمِ ثُمَّ لَا يُبَالِي أَنْ وَقَعَ عَلَى الْمَوْتِ أَوِ الْمَوْتُ وَقَعَ عَلَيْهِ وَ اللَّهِ لَا يُبَالِي ابْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنْ وَقَعَ عَلَى الْمَوْتِ أَوِ الْمَوْتُ وَقَعَ عَلَيْهِ" «انجام واجبات و پرهیز از محرمات و متلبس شدن به مکارم(اخلاق) در این صورت(برای انسان) فرقی نمی­کند که مرگ به سراغش آید یا او به سراغ مرگ رود به خدا قسم! برای فرزند ابوطالب فرقی ندارد که به سراغ مرگ رود یا مرگ به سراغش آید.» اصل زندگی این است. مسئولیت پذیری یعنی همین، فیض کاشانی با آن همه ارادت و ادب که صاحب دیوان­ها و اشعار فراوانی است می‌گوید صبح به صبح همسر و خانواده‌ام جلو من را می‌گرفتند و می‌گفتند برای ما لقمه حلال بیاور....، چطور می‌خواهیم فردای قیامت جواب دهیم همین خانواده جلو ما را می‌گیرند و بازخواست می‌کنند یا می‌گویند تو به ما لقمه حلال ندادی! در احکام روزه می‌فرمایند هنگام روزه­داری اگر به شکل غیرمنتظره و یا سهوی سر به زیر آب برود روزه اشکال ندارد ولی شما برای اینکه روزه‌ات باطل نشود اصلا استخر نمی‌روی. خب عزیزان این شبکه‌های اجتماعی مانند این استخر نیست؟ چند دفعه از آن­ها ضربه خوردید؟ نباید عقلانی‌تر با آن­ها برخورد کنیم؟ هیچ گناهی به ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام نمی‌تواند ضربه بزند ولی اگر به واسطه این گناهان و اشتباهات محبت اباعبدالله علیه السلام را از ما گرفتند چه کنیم؟! اگر چشمانمان خشک شد و برای روضه گریه نکردیم چه کنیم؟ امیر مومنین علیه السلام می فرمایند: "مَا جَفَّتِ الدُّمُوعُ إِلَّا لِقَسْوَةِ الْقُلُوبِ وَ مَا قَسَتِ الْقُلُوبُ إِلَّا لِكَثْرَةِ الذُّنُوبِ" «چشم‌ها[از اشک] خشک نمی‌شود، مگر به دلیل سنگدلی و دل‌ها سخت نمی‌شود، مگر به سبب زیادی گناهان، از بزرگ‌ترین عقوبت‌های الهی است که گنه­کاران به آن مجازات می‌شوند.» در روایتی آمده است: "إِنَّ لِلَّهِ عُقُوبَاتٍ فِي الْقُلُوبِ وَ الْأَبْدَانِ ضَنْكٌ فِي الْمَعِيشَةِ وَ وَهْنٌ فِي الْعِبَادَةِ وَ مَا ضُرِبَ عَبْدٌ بِعُقُوبَةٍ أَعْظَمَ مِنْ قَسْوَةِ الْقَلْبِ" «همانا، خدا عِقاب‌هایی در قلب و بدن دارد؛ [مانند] تنگى معيشت و سستى در عبادت و هيچ بنده‏اى به عقوبتی بزرگ‌تر از قساوت قلب، مجازات نشده است.» اینجا سخنان امام خمینی رحمت الله علیه در مورد راس کل خطیه را یادآور می‌شوم؛ مبنای آن روایت رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمودند: "جُمودُ العین مِن قَسْوَةِ القلب و قَسْوَةِ القلب مِن کثرة الذنوب وکثرةِ الذنوب من نسیان الموت و نسیان الموت من طول الأمَل و طول الأمَل من حب الدنیا و حب الدنیا رأس کل خطیئة" «ناتوانی در گریه کردن حاصل قساوت قلب(سنگدلی) و قساوت قلب حاصل زیاد شدن گناهان و زیاد شدن گناهان حاصل فراموشی مرگ و فراموشی مرگ حاصل آرزوهای بلند مدت و آرزوهای بلند مدت حاصل حب دنیاست و حب دنیا رییس همه گناهان است.» کمی دقت داشته باشیم چطور باید از کارگران و کار ایرانی حمایت کنیم ولی از مومن و نمازخوان حمایت نکنیم؟ الان که دیگر هرچیزی می‌توانید در خانه تهیه کنید و میل کنید حلالش را نوش جان کنید. منتهی علما می‌فرمودند وقتی حلال خدا حساب دارد حرام چه عقوبتی دارد؟ امشب شب مهمی است دقت بیشتری داشته باشید. آقا سیدمهدی طباطبایی نقل می‌کرد فردی آمد برای حساب و کتاب خمسش، برایش حساب کردم و دست گردان کردیم او به مناسک حج رفت و وقتی برگشت گفت من که حج رفتم و آمدم دیگر بیخیال شد! منتهی من سعی می‌کردم او را از جهنم نجات دهم ولی او فکر می‌کرد زرنگ است. حالا من می‌گویم چرا وقتی استطاعت دارید خمس پرداخت نمی‌کنید؟! چرا فقط حرف حج بیت الله الحرام را می‌خواهید ولی به آن عمل نمی‌کنید؟ می‌تواند حج به دست شیعیان بیفتد! ما نباید عقب بیفتیم. نماز شکر این شب­ها را بخوانید دو رکعت برای برگزاری این مراسم را فراموش نکنید. اگر دوستان و رفاقت­های نامناسبی دارید از آن­ها ببرید، معطل رفیق نباش. چرا امشب از همه انبیا و ائمه که سخت در مضیقه بودند یاد می‌کنیم؟ چون آن­ها نجات پیدا کردند پس ما نیز می‌توانیم نجات پیدا کنیم فقط باید تلاش کنیم. تا وقتی که زنده هستیم باید تلاش کنیم تا از این خانه به خانه جدید برویم، حالا برای این خانه جدید چقدر آماده هستیم؟

چرا بعضی­ها می­خواهند مردم ذلیل باشند و در مقابل آمریکا ایستادگی نکنند؟

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" امسال خیلی کمتر توانستیم برای جهیزیه و کمک­های دیگر جمع‌آوری کنیم؛ علاوه بر مشکلات مختلف افزایش قیمت­ها باعث شده در مضیقه باشیم. البته اگر خواستید صدقات را در قالب جهیزیه پرداخت کنید. در این شب­های احیا مردم در مجالس مختلفی شرکت کردند ولی مانند سال­های قبل فراگیر و شلوغ نبود. هرکسی به اندازه خودش می‌تواند در این شب­ها بهره­مند باشد. در دعاهای این شب­ها بیشتر نگران از دست رفتن فرصت­ها هستیم. "اللَّهُمَّ أَدِّ عَنَّا حَقَّ مَا مَضَی مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ اغْفِرْ لَنَا تَقْصِیرَنَا فِیهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا مَقْبُولا وَ لا تُؤَاخِذْنَا بِإِسْرَافِنَا عَلَی أَنْفُسِنَا وَ اجْعَلْنَا مِنَ الْمَرْحُومِینَ وَ لا تَجْعَلْنَا مِنَ الْمَحْرُومِینَ" «خدایا از ما حق آنچه را که از ماه رمضان گذشته ادا فرما و کوتاهی ما را از عبادت در این ماه بیامرز و ماه رمضان را از ما پذیرفته‏ تحویل گیر و ما را از زیاده‏روی­های علیه خویشتن مؤاخذه مکن و از رحمت‏شدگان قرار ده نه از محرومان.» (دعای دهه آخر ماه رمضان) یا در دعای دیگری می‌خوانیم: "اللَّهُمَّ وَ هَذِهِ أَیَّامُ شَهْرِ رَمَضَانَ قَدِ انْقَضَتْ وَ لَیَالِیهِ قَدْ تَصَرَّمَتْ وَ قَدْ صِرْتُ یَا إِلَهِی مِنْهُ إِلَی مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّی" «خدایا این روزهای ماه رمضان است که گذشت و شب­های آن است که از دست رفت من از این ماه چنان شده‏ام که‏ تو از من به آن داناتری» ماه رمضان در این روزها و شب­ها رو به پایان است و فرصت­های ما رو به اتمام است. برای خیلی­ها شب بیست و سوم آخرین شب است و البته عده­ای هم تمام شب­ها را احیا داشتند. اینکه شما وارد میهمانی خدا شدید و خداوند قبول کرده که بر سر این خوان نعمت بنشینیم؛ حالا می‌گوییم خدایا به خاطر آمد و رفت من سفره بهم خورد و من از فرصت­هایم درست استفاده نکردم و به این دلیل می‌گوییم خدایا خودت حق ماه رمضان را ادا بفرما چون ما نمی‌توانیم! بعضی ممکن است در این شب­های مهمانی خدا قصور و اشتباه داشتند و اصل مناجات و عبادت را فراموش کردند. تذکر می‌دهم برای فردا شب سه سوره علاوه بر سوره دخان را برای تلاوت فراموش نکنید وقت بگذارید و اعمال را مطالعه کنید؛ زیرا بعد از فردا شب شب­های ماه رمضان رو به سوی عادت پیش‌می‌رود. البته ما فردا شب مناجات کوفه را می‌خوانیم. در ادامه دعای حیات طیبه از صحیفه حضرت زهرا سلام الله علیها به فراز رسیدیم: "وَ اَحْسِنْ لِیَ الِاخْتِیَارَ بِلَا کَرَاهِیَهٍ" «بهترين اختيار و انتخاب را در مورد من داشته باش بدون آنكه اجبار و اكراهى در كار باشد» در اینجا به نکته‌ای مهم و زیبا اشاره دارد و عظمت این زیبایی به اندازه همه عالم است؛ خب این مهم است تا به حال چنین چیزی از خدا نخواستیم! بهترین انتخاب را برای من داشته باش بدون اینکه من اجبار و اکراهی داشته باشم. برای فهم و درک این مطلب مجبوریم به سراغ روایات و جملات گرانبهای ائمه اطهار علیهم السلام برویم تا شاید معنای کلام نمایان بشود. امام حسن علیه السلام می‌فرمایند: "مَنِ اتَّكَلَ عَلى حُسنِ الاِختيارِ مِنَ اللّهِ لَهُ لَم يَتَمَنَّ أنَّهُ في غَيرِ الحالِ الَّتِي اخْتارَهَا اللّهُ" «هركه به حُسن اختيار خدا براى او اعتماد كند، آرزو نمى‌كند كه در حالتى جز آنچه خدا برايش اختيار كرده است، باشد.» (تحف العقول) یعنی خداوند روزی را که برای ما مقرر فرموده بگوییم این بهترین انتخاب برای من بوده و حتی ممکن است شرایط مورد نظر ما نباشد ولی باید از خدا اینگونه تشکر کنیم. یک وقتی شما طلب روزی می‌کنید ولی اینجا بحث در مورد نعمتی است که خداوند در اختیار ما قرار داده است. البته دستور امام صادق علیه السلام را قبول داریم و فراموش نمی‌کنیم فرمودند"لاجَبْرَ وَلا تَفْوِيضَ، وَلكِنْ أَمْرٌ بَيْنَ أَمْرَيْنِ" به طور یکجانبه نه اسیر جبر و نه اختیار مطلق هستیم بلکه بین این دو در گردش است که سر نخ در نهاد خود و دست ماست. شما سر رشته امور خود را در دست داری ولی سر دیگر این بند را به دست خدا می‌سپاریم. چنانچه کمی با دقت این مطلب را پیگیری می‌کنیم به "يا مَنْ بِيَدِهِ ناصِيَتى" می­رسیم یعنی ای کسی که موی پیشانی من در دستان توست من اختیاری ندارم. البته بنده خیلی دور است ولی در ماه رمضان می­توان رشد فراوانی داشته باشد. امام صادق عليه السلام می‌فرمایند: «خداوند، اختيار همه كارها را به مؤمن داده، اما اين اختيار را به او نداده است كه ذليل باشد. مگر نشنيده‌اى كه خداى تعالى مى‌فرمايد: «وَ لِلّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ»؛ «عزّت، از آن خدا و رسولش و مؤمنين است»؟ پس مؤمن، عزيز است و ذليل نيست، فرمودند: مؤمن، از كوه محكم‌تر است؛ زيرا از كوه با ضربات تيشه كم مى‌شود اما با هيچ وسيله‌اى از دين مؤمن نمى‌توان كاست.» یک وقت ما اشتباه می‌کنیم و آمریکا می­خواهد به کشور ما حمله کند چرا بعضی­ها نمی­خواهند در مقابل او ایستادگی کنیم؟ مثلا وقتی قبول کردیم که در منبرها سخنی از امر به معروف نباشد ممکن است بیماری مانند کرونا به وجود بیاید تا منبر را جمع کند. حضرت می‌فرمایند همه چیز را خداوند در اختیار بشر قرار داده ولی این اختیار را قرار نداده تا ذلیل باشد ولی بعضی می‌خواهند مومنان ذلیل باشند این مورد نکوهش و غضب خداوند است. خیلی وقت­ها ما به دنبال آشنایی برای انجام کارمان خارج از روال قانونی و اداری می­گردیم مثلاً در شهرداری دنبال کسی می‌گردیم و یا التماس می‌کنیم تا خلاف کنیم! حضرت می‌فرمایند: عزت برای مومنین خداست و مومن عزیز است و ذلیل نیست. در روایتی دیگر امام هادى عليه السلام می‌فرمایند: "مَن جَمَعَ لَكَ وُدَّهُ و رَأيَهُ فَاجمَعْ لَهُ طاعَتَكَ" «هر كه دوستى و انديشه‌اش را در اختيار تو گذاشت، تو نيز اطاعتت را در اختيار او گذار» (بحارالانوار) برای دوستی و اطاعت خداوند و اهل بیت علیهم السلام اولین هستند و وقتی اجازه دادند ما آن­ها را دوست داشته باشیم دیگر به کسی برای اطاعت نیاز نداریم. به همین ترتیب محب، مومن و شیعه می‌شویم. اندیشه، و فکر و... را در اختیار ما گذارند و همه زندگی­مان را می­چرخانند. بعضی وقت­ها ما از کسی اطاعت می‌کنیم که فکر و اندیشه و دوستی و نیازهایش غلط و اشتباه است. لذا این ترجمه و شرحی دیگر از همان حرف امیرالمومنین علی علیه السلام است که فرمودند: "مَن عَلَّمَني حَرفًا فَقَد صَيِّرَني عَبدًا" «هرکس کلمه‌ای به من بیاموزد من را بنده خود کرده است.» البته حدیثی رسول الله صلی الله علیه و آله در حدیثی دیگر می­فرمایند: "مَنْ تَعَلَّمْتَ مِنْهُ حَرْفاً صِرْتَ لَهُ عَبْدا" (عوالی اللئالی) «ازكسي كه حرفي بياموزي عبد او شده‌اي» این یک نگاه توحیدی به دنیاست، چون همه چیز را خدا آموزش داده، هر چیزی بخواهیم به امیرالمومنین علیه السلام بیاموزیم ایشان می­داند پس ایشان بنده کسی به جز خداوند نیست. اگر کسی اندیشه و دوستی خود را در اختیار تو گذاشت تو اطاعت را در اختیار او بگذار و بهترین کس خداست و اهل بیت علیهم السلام اولی هستند، اولی که دومی ندارد. ایشان زیباترین افکار و اندیشه­ها را در اختیار ما گذاشتند و سرمایه­ای غنی به ما عطا کردند و واقعا شیعیان دارای چنین سرمایه‌ای هستند. شما نگاه کنید به حزب‌الله لبنان و حشد الشعبی که خدا حفظشان کند که با تضعیف این­ها داعش و دشمنان بشریت قدرت گرفتند. سرمایه دیگر ما رهبری معظم انقلاب مدظله العالی است که خودشان بندگی می‌کنند ولی اینقدر حواسشان جمع که اگر ما مشکلی داشته باشیم زود ما را هدایت می‌کنند و اعمال ما را نظارت می‌کنند. ما چنین رهبری در دنیا نداریم، بله درست است که مسلمانان توجه خاصی به مراجع خود دارند ولی اینقدر که ما به رهبری توجه داریم و به اطاعت و بندگی خدا می‌پردازیم در میان دیگر کشورها و ملت­های مسلمان نیست. واقعاً "اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنَا صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ غَيْبَةَ وَلِيِّنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا وَ شِدَّةَ الْفِتَنِ بِنَا وَ تَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَيْنَا" (دعای افتتاح) «خدايا از نبود پيامبران كه درودهاى تو بر او و خاندانش و از ناپيدايى مولايمان و بسيارى دشمنانمان و كمی نفراتمان و سختى فتنه‌ها به سويمان و از جريان زمان بر زيانمان به درگاه تو شكوه مى‌آوريم.» در شب­های احیا بعد از اینکه خودمان و راه را شناختیم تازه می‌فهمیم که باید یک رهبری داشته باشیم یعنی ما نیازمند یک امام زنده هستیم همانطور که امام صادق علیه السلام فرمودند: "لَوْلا الْحُجَّهُ لَسَاخَتِ الارْضُ بِاَهْلِهَا وَ بِیُمْنِهِ رُزِقَ الْوَری وَ بِوُجوُدِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء" (بحارالانوار) «اگر حجّت بر روی زمین نباشد، زمین مردم را به كام خود فرو می‌كشد و به واسطه اوست كه دیگران روزی داده می‌شوند و به خاطر وجود اوست كه زمین و آسمان برجا ایستاده‌اند» این امام شناسی به ما می‌آموزد که ملائکه در لیله القدر به خدمت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می‌رسند و شما هم خود را به خدمت امام زمان ارواحنا فداه می‌رسانید؟ ما همه چیز می‌گوییم ولی توجهی به ایشان آنطور که باید داشته باشیم نداریم و در نهایت فکر می‌کنیم کمک او می‌کنیم چون برای فرج دعا می­کنیم. یعنی با منت و توقع می‌گوییم اللهم عجل لولیک الفرج امام که احتیاجی به ما ندارند. در این شب­ها خیلی از مردم در مناجات با خدا گریه می‌کنند ولی صبح همه چیز را فراموش می­کنند و روز از نو می­شود. مگر چند نفر عوض می‌شوند؟ چند نفر بر این حال باقی می‌مانند؟ چند نفر بی‌خدا شب را صبح کردند؟ چند نفر بی‌خدا صبح با خدا بودند؟ اصل لیله القدر همین است والا تکرار ذکر لیله القدر را که هر سال داریم. وقتی من نخواهم در هدایت باشم چه تاثیری دارد؟ بدون استغفار واقعی لیله القدر به چه دردی می‌خورد؟ وقتی من استغفار می‌کنم بدون شرایط چه تاثیری دارد؟ از امیر المومنین علی علیه‌السلام روایت شده است که به شخصی که در حضور حضرت گفت: استغفرالله، فرمودند: مادرت به عزایت بنشیند. می‌دانی استغفار چیست؟ استغفار درجه بلند مرتبگان بوده و شش شرط دارد: پشیمانی از گذشته و تصمیم بگیری که هیچ‌گاه آن را دوباره تکرار نکنی، حقوق تمام مخلوقات را ادا کرده تا جایی که خداوند را سبک­بار دیدار نمایی تمام واجباتی را که ضایع کرده‌ای جبران نمایی، گوشتی را که از مال حرام روییده با اندوه ذوب کرده تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت جدیدی به وجود آید، رنج فرمان برداری را به جسم بچشانی، همانگونه که شیرینی گناه را به آن چشانیده‌ای و در این هنگام بگو: استغفرالله. ما استغفار می­کنیم درحالی که حتی نیت برگشتن از گناه را هم نداریم امیرالمومنین اینطور با ما حرف می‌زند. یک وقتی در مورد استغفار حرف می‌زدیم و برای آن سیصد مرحله ذکر کردیم، شاید باورکردنش سخت باشد ولی باید عظمت این استغفار را بفهمیم. ان شاء الله در این شب­ها ما از خواب غفلت بیدار شویم؛ ذکر حضور قلب می‌خواهد و خیلی سخت است.

سخت­‌ترین کارها ترک گناهان است که با رحمت خدا امکان­پذیر است

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ خِرْ لِی بِمَیْسُورِ الْاُمُورِ لَا بِمَعْسُورِهَا وَ اجْعَلْ لِی فِی ذَلِکَ مَا تُحِبُّ" «پروردگارا من را به كارهاى آسان و سهل مكلّف گردان و از من اعمال شاقّ و دشوار مطالبه مكن، و آنچه را كه دوست دارى من را در انجام آن¬ها موفق بدار.» بعد از شب بیست و سوم باید خیلی چیزها را قضا می‌کنیم، باید خیلی بیشتر دست و پا بزنیم تا بتوانیم با خدا مناجات داشته باشیم. آن¬ها که باید می‌آمدند و می‌رفتند خب رفتند و آن¬ها که باید بیایند و بمانند آمدند و متنعم از این برکات شدند و ما که سنگ کف رودخانه این مسیر هستیم هنوز در این مسیر هستیم این زلال سرشار از محبت هم جاری... دعا در همه این شب¬ها التماس بیشتر برای تغییر به سوی سُعدا است. ان شاء الله مبارکی این دعاها همان¬قدر که این ماه مبارک است برای ما بماند. همه آن¬ها که در شب¬های قدر آمدند خدا آن¬ها را در بندگی موفق بدارد و به دور از خطرات زمانه و این بیماری منحوس که درحال بررسی هستند که این بیماری حمله بیولوژیک بوده یا نه. به هر حال بعدها مشخص می‌شود و هرچه هست یک ترسی به جان دنیا افتاد که در مومنین ترس از خدا را زیاد کرد و در میان غیرمومنین ترس از بیماری و غیرخدا! در ادامه دعای حیات طیبه حضرت زهرا سلام الله علیها در صحیفه ایشان به این فراز رسیدیم " اللَّهُمَّ خِرْ لِی بِمَیْسُورِ الْاُمُورِ لَا بِمَعْسُورِهَا" اولی(یسر) آسانی و دومی(عسر) سختی معنی می‌دهد. اینکه حضرت زهرا سلام الله علیها می‌فرمایند آنچه را تو دوست داری در انجام آن برمن آسان بگیر و من را موفق دار؛ حضرت خودشان ناطق قرآن و آگاه بر همه چیز است. در ادامه آیاتی از قرآن را می¬خوانیم تا مشخص گردد. پس اینکه ایشان را حبیبه خدا می‌دانیم و نام پدر بزرگوارشان را حبیب الله میدانیم نشان¬دهنده دایره محبت بیش از آن است که ما به دور آن می‌گردیم، ما درک دقیقی از محبت نداریم. "يُريدُ اللّه ُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُريدُ بِكُمُ الْعُسْرَ" «خداوند براى شما آسانى مى‌خواهد و سختى نمى‌خواهد» (سوره بقره آیه ۱۸۴) . حالا بگذریم از اینکه عده‌ای علی‌رغم توانایی، روزه نگرفتند و به جنگ خدا رفتند؛ حالا با فهم این موضوع یا بدون فهم می¬دانیم خداوند متعال این روزه را بر ما فرض کرد تا اول بدن ما سالم شود و بعد روحمان. در این یک ماه فقط سختی بر بدن نیست و دیگر بعضی از اطباء و پزشکان یافته¬اند افرادی که در زوز دو وعده غذا بخورند بدن مقاوم‌تری نسبت به دیگران دارند. البته در کم خوردن و کم خوابیدن منافعی دیگر بسیاری هست. "مَنْ يَتَّقِ اللّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا" « هركس تقواى الهى پيشه كند خداوند، (مشكلات) كار را بر او آسان مى‌كند» (سوره طلاق آیه ۴) . هرکس تقوای الهی را پیشه کند، واقعاً کارها برای او آسان می‌شود درصورتی که خدا ترسی الهی باشد. در روایتی امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: "أيُّما مُؤمِنٍ نَفَّسَ عَن مُؤمِنٍ كُربَةً و هُو مُعسِرٌ يَسَّرَ اللّهُ لَهُ حَوائجَهُ في الدُّنيا و الآخِرَةِ" «هر مؤمنى كه گرفتارىِ مؤمن تنگدستى را رفع كند، خداوند حاجت¬هاى او را در دنيا وآخرت آسان(برآورده) سازد» (کافی) . به نکته استطاعت در روایت توجه بفرمایید؛ در بعضی فرایض استطاعت شرط است مثل حج و یا خمس ولی در مورد نماز حتی رو به قبله بودن و با ایما و اشاره کفایت می‌کند. شما یک بار دیگر نماز آخر امام خمینی رحمت الله علیه را ببینید ایشان با چه حالی نماز را می‌خواندند، حتی به سختی لب از لب می‌گشودند. حتی درحال غرق شدن هم نماز نباید فراموش شود. ما در مورد سختی و آسانی اعمال که حضرت فاطمه سلام الله علیها فرمودند این نکات را اشاره می‌کنیم و هنوز به حب اهل بیت علیهم السلام و یا عظمت نماز اشاره‌ای نداشتیم. رسول الله صلي‌الله عليه ‌و ‌آله در روایتی دیگر می¬فرمایند: "مَن يَسَّرَ عَلى مُعسِرٍ يَسَّرَ اللّهُ عَلَيهِ فِي الدُّنيا و الآخِرَةِ" «هركه سختى و پريشانْ حالىِ تنگدستى را بر او آسان گردانَد، خداوند در دنيا و آخرت بر او آسان مى‌گيرد.» ما امسال توانستیم دو طرح بسته‌های کمک مردم مومن را در طول ماه مبارک رمضان اجرا کنیم و یک مرحله هم در ماه شوال اجرا می¬کنیم. لازم نیست شما به مناطق خیلی دور افتاده بروید همین اطراف خودتان را هم با دقت بیشتری نظاره کنید بین همین آشنایان و دوستان خود می‌توانید افرادی را پیدا کنید. هرکس به اندازه خودش کمک کند خداوند هم در دنیا و آخرت بر او آسان می‌گیرد. آن دنیا برای همه سخت است وقتش که برسد همه متوقف می‌شودند قرآن می‌فرماید: "وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ" «و(در موقف حساب) نگاهشان دارید که در کارشان سخت مسئولند» (سوره صافات آیه ۲۴) . کسی اصلا نمی-‌تواند قدم بردارد و زمین او را بازداشت می‌کند. نکته بعدی همین دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک است: "اَللّـهُمَّ ارْزُقْنى فيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ صَيِّرْ اُمُورى فيهِ مِنَ الْعُسْرِ اِلَى الْيُسْرِ وَ اقْبَلْ مَعاذيرى وَ حُطَّ عَنّىِ الذَّنْبَ وَ الْوِزْرَ يـا رَؤُفـاً بِعِـبادِهِ الصّـالِحـينَ" «خدايا در اين ماه، فضيلت شب قدر را روزيم كن، و كارهايم را از سختى به آسانى برگردان، و پوزش¬هايم را بپذير و گناهان و وِزرهايم را بريز، اى خداى مهربان نسبت به بندگان صالح خويش.» بعضی می‌گویند دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک همان دعای روز بیست و سوم ماه رمضان است. البته جا به جا بودنش ایرادی ندارد و حتی بعضی در هر روز همه دعاهای ماه را می‌خوانند که این خود یک رمز و رازی دارد. شما واقعاً در این دعا می‌خواهید شب قدر را روزی¬تان کنند ولی این شب تمام شد! با این که حکم آن امری محتوم و مختوم است باز هم می‌گوییم اللهم ارزقنی! یعنی خداوند بخواهد می¬شود همان¬طور که قرآن می‌فرماید: "یَمْحُوا اللهُ مَا یَشَاءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتابِ" «خداوند هرچه را بخواهد محو، و هرچه را بخواهد ثابت نگه‌مى‌دارد؛ و «ام الکتاب» [لوح محفوظ] نزد اوست.» در روایتی دیگر از رسول خدا صلی اله علیه و آله نقل شده است: "مَنْ نَفَّسَ مِنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ الدُّنْيا نَفَّسَ اللّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقيامَةِ وَ مَنْ يَسَّرَ عَلى مُعْسِرٍ يَسَّرَ اللّهُ عَلَيْهِ فِى الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ مَنْ سَتَرَ عَلى مُسْلِمٍ سَتَرَ اللّهُ عَلَيْهِ فِى الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ" «هركس غمى از غم¬هاى دنيا را از مسلمانى برطرف نمايد، خداوند غمى از غم¬هاى روز قيامت را از او برطرف كند و هركس بر شخص تنگدستى آسان بگيرد، خداوند در دنيا و آخرت بر او آسان گيرد و هر كس راز مسلمانى را بپوشاند، خداوند در دنيا و آخرت راز پوشانده شود.» «درکتاب فلاح السائل -به نقل از معاذ بن جبل- آمده است به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله عرض كردم: چه عملى انجام دهم؟ حضرت فرمودند: اى معاذ! در يقين، به پيامبرت تأسّى جوى. عرض كردم: شما رسول خدايى و من معاذ هستم! فرمودند: اگر چه در دانش و معرفت تو كاستى باشد ... اى معاذ از برادران دينى خود بدگويى مكن [سپس اعمال زيادى بر شمرد] عرض كردم: چه كسى طاقت اين همه را دارد؟ قال: يا معاذُ أما إنَّه يَسيرٌ على مَن يَسّر اللّه ُ؛ فرمودند: هان اى معاذ! اين خصلت¬ها براى كسى كه خدا بخواهد آسان مى¬شود.» سخت¬ترین کارها کنار گذاشتن گناهان است که با رحمت خدا همراه می‌شویم.

اگر فقط یک شب درست بیاییم کافی است و امام حسین علیه السلام دیگر ما را رها نمی­کند

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اقْسِمْ لِی حِلْما یَسُدُّ عَنِّی بَابَ الْجَهْلِ وَ هُدًی تَمُنُّ بِهِ عَلَیَّ مِنْ کُلِّ ضَلالَهٍ وَ غِنًی تَسُدُّ بِهِ عَنِّی بَابَ کُلِّ فَقْرٍ وَ قُوَّهً تَرُدُّ بِهَا عَنِّی کُلَّ ضَعْفٍ وَ عِزّاً تُکْرِمُنِی بِهِ عَنْ کُلِّ ذُلٍّ وَ رِفْعَهً تَرْفَعُنِی بِهَا عَنْ کُلِّ ضَعَهٍ وَ اَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنِّی کُلَّ خَوْفٍ وَ عَافِیَهً تَسْتُرُنِی بِهَا عَنْ کُلِّ بَلاءٍ وَ عِلْما تَفْتَحُ لِی بِهِ کُلَّ یَقِینٍ وَ یَقِینا تُذْهِبُ بِهِ عَنِّی کُلَّ شَکٍّ وَ دُعَاءً تَبْسُطُ لِی بِهِ الْاِجَابَهَ فِی هَذِهِ اللَّیْلَهِ وَ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ السَّاعَهِ السَّاعَهِ السَّاعَهِ یَا کَرِیمُ وَ خَوْفا تَنْشُرُ [تُیَسِّرُ] لِی بِهِ کُلَّ رَحْمَهٍ وَ عِصْمَهً تَحُولُ بِهَا بَیْنِی وَ بَیْنَ الذُّنُوبِ حَتَّی اُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِینَ عِنْدَکَ بِرَحْمَتِکَ یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ" «خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و آن­چنان بردباری روزی من گردان که در نادانی را به روی من ببندد، و هدایتی که رهیدن از هر گمراهی را به وسیله آن بر من منت نهی، و ثروتی که در هر فقری را به سبب آن بر من ببندی، و نیرویی که به آن هرگونه ضعفی را از من برگیری، و عزّتی که من را به آن از هر خواری اکرام نمایی، و مرتبه بلندی که من را به آن از هر افتادنی بلند گردانی، و امنیتی که به آن هر ترسی را از من دور کنی، و سلامتی کاملی که من را به آن از هر بلایی بپوشانی، و دانشی که به آن در هر یقینی را به رویم بگشایی، و یقینی که به آن هر شکی را از من برطرف کنی، و دعایی که به آن سفره اجابت را در امشب و در این ساعت بگسترانی همین ساعت، همین ساعت، همین ساعت ای کریم، و ترسی که به آن هرگونه رحمتی را برایم پخش کن، و بازدارنده­ای که بین من و گناهانم پرده شود، تا به سبب آن نزد معصومین به درگاهت رستگار شوم، به حق مهربانی‌ات ای مهربان­ترین مهربانان» (دعای شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان) من از همه عزیزان، مستمعین و شما برپاکنندگان مجلس مناجات و احیا که خودتان حدود فاصله­گذاری و نکات پروتکل بهداشتی را در این شب­ها رعایت کردید؛ تشکر می‌کنم. خود شما عزیزان هستید که مجلس را می‌گردانید و بعد از خدا و اهل بیت علیهم السلام صاحب مجلس هستید طبق فرمایش امام صادق علیه السلام که می‌فرمایند: "إِنَّ تِلْكَ الْمَجَالِسَ أُحِبُّهَا فَأَحْيُوا أَمْرَنَا فَرَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا" «من اين مجالس را دوست دارم، با تشكيل اين نوع مجالس امر ما اهل‌بيت عليهم‌السلام را زنده كنيد.» و همین ادب و رعایت شما، خیر شماست! هرکس خودشناسی داشته باشد می‌داند چه خلقت نازنینی است و اجازه بی‌احترامی به خود را نداریم زیرا ما "اَحسن الخالقین" هستیم. حالا اگر توهینی هم به­وسیله گناه به خود کردیم -گناه توهین به خود است- و یا خود را به ­واسطه اشتباه و خطا در افعال­مان عقب انداختیم می­توانیم در چنین شبی پاک گردد. چنانچه توجه نداشته باشیم، خود را نمی‌شناسیم و در این صورت نمی‌توانیم خدا را هم بشناسیم! پیامبر صلی الله علیه و آله ، اهل بیت علیهم السلام را هم نمی‌شناسیم و از آن مهم‌تر دستورات خدا و دین را نمی‌شناسیم. در فروع دین بعضی دستورات واجب به صورت استطاعت بیان می‌شود مانند حج و روزه که در استطاعت واجب است ولی بعضی دیگر از فرایض مطلق واجب است مانند نماز. این یعنی اگر شما به مردم خدمت کردید ولی نماز نخواندید فقط حمالی و بارکشی کردید. ما در همین شب احیا مهمان­های یک شبه زیاد داریم، خیال نکنید با این ترفندها می­توانید بر سر دین­داری­تان کلاه بگذارید. شما در دعاهای شب بیست یکم(شب قدر) بعد از دعای سی‌ام ماه رمضان درخواست می‌کنیم: "َهُدىً تَمُنُّ بِهِ عَلَىَّ مِنْ کُلِّ ضَلالَة، وَغِنىً تَسُدُّ بِهِ عَنّى بابَ کُلِّ فَقْر" «هدایتى به من ده که بر من منّت رهانیدن از هر گمراهى و بى­نیازی بده تا درهاى انواع فقر را به تمامى بر من ببندید.» اما بعضی واقعاً نمی‌خواهند به دنبال هدایت باشند؛ یعنی از دعا یک امر عبث در ذهن دارند. مسیحیان در روزهایی دعا می‌کنند و از خدا حاجت می‌خواهند. ولی ما بعد از حاجت روایی، زندگی، قیافه و رفتارهای­مان کاملاً تغییر می‌کند. اگر شما مجموعه این رفتارها را بسنجید به این موضوع می­رسید که احیا و فکر کردن در لیله القدر بدون در شناخت حضرت زهرا سلام الله علیها! اگر اهل بیت علیهم السلام بخواهند ما ایشان را می‌شناسیم. ما باید بدانیم امشب که این دعا را می‌خوانیم فردا شب فرصت ما از دست رفته است. ما باید با منت هدایت را قبول کنیم، ما از ضلالت نجات پیدا می‌کنیم. مقام معظم رهبری مدظله العالی درخصوص امام خمینی رحمت الله علیه نقل می‌کنند در اواخر ماه رمضان وقتی به چهره ایشان نگاه می‌کردیم می‌دیدیم ایشان تغییر کرده­اند. در این زمان رهبر انقلاب هم اینگونه هستند؛ زیرا وقت خود را صرف امور دیگری نمی‌کنند. آنچه زیربنایی و حیاتی است بیان می‌کنند و باقی کارها را به خدا بازمی­گردانند. در ادامه این دعا موضوع بر چند اصل است مانند: "مِنْ کُلِّ بَلاء، وَعِلْماً تَفْتَحُ لى بِهِ کُلَّ یَقین، وَیَقیناً تُذْهِبُ بِهِ عَنّى کُلَّ شَکٍّ، وَدُعآءً تَبْسُطُ لى بِهِ الاجابَةَ فى هذِهِ اللَّیْلَةِ، وَفى هذِهِ السّاعَةِ" «من را از هر بلایى بپوشانى و دانشى که به آن هر یقینى را بر من مفتوح گردانى و یقینى که بدان وسیله هرشک و تردیدى را از من دور سازى و دعایى که اجابتش را بر من بگسترانى در همین امشب و در همین ساعت» حیف است در شب احیا دعایی در دست نداشته باشیم لحظه لحظه آن را از دست ندهید. افضل بر هرچیزی علم است؛ علم با ولایت افضل است. در چنین شبی می‌خوانیم: "السلام‏ عَلَيْكَ يا عَيْنَ اللَّهِ النَّاظِرَةَ" «سلام بر تو ای چشم نگارنده خداوند.» البته اهل بیت علیه السلام همه عین الله الناظره هستند ولی امیرالمومنین علی علیه السلام را به شکلی دیگر و متمایز بیان می‌فرمایند. حضرت ما را در نظر گرفته و شاهد بر اعمال ماست و ما هم باید مراقب باشیم. شما هر حاجتی را از خدا می‌خواهید، از طرفی می‌گویی ما را از ضلالت نجات بده و از طرفی می‌خواهی باب فقر را ببندد. واقعا درد است یک حزب ‌اللهی فقیر باشد چه از نظر مادی چه از نظر معنوی! غنی باشیم و خرج کنیم. در چنین شبی(شب احیا) خمس بدهید! از طرفی یادآوری برای مردم شود که ما حواسمان به خمس هست. یک دانشجو آمد و گفت در این ماه رمضان ده هزار تومان پول دارم و دو هزار تومان آن را خمس می­دهم. واقعا این دو هزار تومان از دو میلیارد برای من بیشتر می‌ارزد؛ استطاعت همین است. " وَ عِلْما تَفْتَحُ لِی بِهِ کُلَّ یَقِینٍ" خدایا یک علمی به من بده تا با یقین اعمالم را انجام دهم، بعد از بیست و یک شب هنوز یقین نداریم خدا می‌بخشد، خب این علم بدون یقین است باید امشب همه جهد و تلاشمان را برای رسیدن به این یقین داشته باشیم.­ "خَوْفا تَنْشُرُ[تُیَسِّرُ] لِی بِهِ کُلَّ رَحْمَهٍ" خدایا خوفی به من بده که در انتها به رحمت تو برسم، رحمت تو بر هر چیزی محیط است. خدایا ما گدای تو هستیم و در حاجت خود سماجت داریم. این شیوه­ای است که اهل بیت علیهم به ما آموزش دادند؛ یعنی استغفار بدون ظن و شک و یقینا رحمت خدا را به همراه دارد. در مرحله بعد "عِصْمَهً تَحُولُ بِهَا بَیْنِی وَ بَیْنَ الذُّنُوبِ" به جایی برسیم که از گناه دوری گزینی، و این فلاح و خوش­بختی است والا باید برای این هم خیلی تلاش کنیم. همه این حرف­ها برای رسیدن به این نکته است "حَتَّی اُفْلِحَ بِهَا عِنْدَ الْمَعْصُومِینَ عِنْدَکَ" فردای قیامت از همان عالم قبر دیگر اهل بیت علیهم السلام ما را رها نکنند و مونس ما باشند. یعنی اگر یک شب درست بیاییم کافی است امام حسین علیه السلام ما را رها نمی­کنند. شخصی می­گفت می‌دانستم فردی که فوت شده اهل معصیت است در عالم خواب او را دیدم که از عذاب رها شده از او سوال کردم که چه شده است؟ گفت چند روزی است در نزدیکی من شخصی که اهل خواندن زیارت عاشورا بوده دفن شده است و هرشب امام حسین علیه السلام به او سر می‌زند و به همین دلیل ما را از عذاب رها کردند. معصومین که من برای خودم ساختم نه، بلکه آن­هایی که با خداوند همنشین هستند و آن به آن با خداوند هستند این­ها را باور می­کنند "فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌" (سوره نجم آیه 9) «(بدان نزدیکی که) با او به قدر دو کمان یا نزدیکتر از آن شد» به دست خداوند رحمت ایشان شامل حال ما می‌شود تا ابد. در قیامت داریم که پیامبر صلی الله علیه و آله بر منبر قرار می‌گیرند؛ پایین پای ایشان امیرالمومنین علی علیه السلام قرار می‌گیرند و به همین ترتیب باقی اهل بیت علیهم السلام قرار دارند و پس از ایشان شیعیان جایگاه دارند و این قرب فقط با دوری از گناه به دست می­آید.

مدافعین حرم ابتدا خودشان را شناختند و خودسازی کردند تا بتوانند مدافع حرم و حریم باشند

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "وَ اَجْزِلْ لِیَ الثَّوَابَ بِلَا مُصِیبَهٍ" «و بدون آنكه بر من حادثه و مصيبتى پيش آيد، اجر و پاداش عطا فرما» در ادامه کلام حضرت فاطمه سلام الله علیها در دعای حیات طیبه در باب صبر گفتیم امیرالمومنین علی علیه السلام فرمودند: " الصَّبرُ يُمَحِّصُ الرَّزِيَّةَ" صبر از شدت مصیبت می‌کاهد (غررالحکم) . اینکه در مصیبت صبر داشته باشیم به معنی تکرار و بازگویی و ناله کردن نیست. ما ابتدا باید بدانیم عملکرد این موجودی که خدا آفریده و در قرآن این چنین توصیف شده: " إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ" «واقعاً انسان دستخوش زيان است مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده و همديگر را به حق سفارش و به صبر توصيه كرده‏‌اند» چگونه است. مشخص می‌شود این موجود عزیز تاثیرگذار است و این نکته مهمی است! امام کاظم علیه السلام می‌فرمایند: "لَن تَكونوا مؤمنينَ حتّى تَعُدّوا البلاءَ نِعمَةً والرَّخاءَ مُصيبَةً وذلكَ أنَّ الصَّبرَعِند البلاءِ أعظَمُ مِن الغَفلةِ عندَ الرَّخاءِ" «شما هرگز مؤمن نيستيد مگر آن كه بلا و گرفتارى را نعمت شماريد و آسايش و رفاه را مصيبت؛ زيرا صبر بر بلا و گرفتارى ارزشمندتر است از غفلت به هنگام آسايش و خوشى.» (جامع الخبار) ما تازه به­صورت روضه و مصیبت به وقایعی که برای بی‌بی دو عالم اتفاق افتاده است نگاه می‌کنیم و متوجه عمق وقایع نیستیم. غیر از مصیبت و شهادت اباعبدالله علیه السلام بهترین افراد وارسته زمان خود و همه زمان­ها را به شهادت رساندند؛ حرف­های بد و دردآوری عبیدالله لعن الله علیه زد ولی با این حال حضرت چه عمقی در عوالم و علوم الهی داشتند که فرمودند: "مَا رَأَیْتُ إِلَّا جَمِیلًا" و به همین دلیل امام چهارم نیز فرمودند: "أَنْتِ بِحَمْدِ اللَّهِ عَالِمَةٌ غَيْرُ مُعَلَّمَةٍ فَهِمَةٌ غَيْرُ مُفَهَّمَة" «عمه‌جان شما بحمدالله عالمه‌ای هستی بدون اینکه معلم داشته باشی و تو فهمیده‌ای هستی بی‌آنکه کسی مطالب را به شما یاد داده باشد.» وقتی چنین جمله‌ای بیان می‌فرمایند که من هرچه می‌بینم زیباست! نشان دهنده آن است که بی‌بی صبر بر مصیبت را از منظر امام کاظم علیه السلام نعمت می‌بیند. اینگونه درجه ایمان و مومن بودن را بهتر درک می‌کنیم. خیلی­ها زندگی­های مرفهی دارند ولی از زندگی خود راضی نیستند، چون اموال فراوانی دارند اما چقدر می­توانند استفاده کنند؟! این خون جگر شدن است، آرامش ندارند. اگر مومن بخواهد ایمان خود را امتحان کند ببیند چه چیزی را خوشبختی می‌بیند رفاه یا مصیبت اهل بیت علیهم السلام؟! شخصی بسیار متمول بود اما بر اثر اتفاقی همه چیز خود را از دست داد و در پایین شهر مستاجر شده و صاحبخانه هم برای تمدید اجاره خانه او را تحت فشار قرار داده و نمی‌تواند آن را پرداخت نماید. این آدم صدقه می‌داد کمک به جهیزیه می‌کرد، پول آزاد می‌داد خمس می‌داد ولی ورق برگشت! حالا حرف ما این است همانطور که در دعای جوشن صغیر می‌خوانیم افرادی گروه گروه در جامعه ما وجود دارند که " اَنَا فی عافِیةٍ مِنْ ذلِک کلِّهِ" هستند. عافیت با رفاه فرق دارد، این نکات دقیقی است که باید به آن توجه داشت. اینکه وقت بگذاری و به مسجد بیایی ولی دیگری نتواند به مسجد بیاید؟! اگر مومن بودید یکی از علائم این است که آسایش و رفاه را مصیبت می‌بینید. شهرت و ثروت بی‌نهایت را مصیبت و مسئولیت را سخت می‌بینی. اگر دنبال شهرت باشید بیچاره هستید چون شب و روز باید پاسخگو باشید و در آخر می‌گویی من نمی‌توانم. باید به دنبال گرفتاری مردم باشید. شکر خدا را برای عافیت در زندگی فراموش نکنید، بعد از هر استغفار شکر را فراموش نکنید. بعضی با خانواده خود خوش نیستند ولی با دوستان و آشنایان با حداقل­ها خوش می‌گذرانند؛ خب حالا در این بین خدا و شکر او کجا بود؟! تفریح را بدون مسئولیت و شکر و یاد خدا می‌خواهیم ما قابلیت تفریح نداریم. البته علما هم تفریح می‌کنند، مجلس درس و روضه هم برپا می‌کنند. حالا شما چند بار با دوستانتان اینگونه بیرون رفتید حتی در سفرهای زیارتی چطور رفتید؟! در زیارت نعوذبالله فقط مشغول غیبت و شوخی و مزاح هستیم نه زیارت! اولین وظیفه هرکس دفاع از حقوق خودش است اول از همه در مقابل نفس، بعد در مقابل دیگران و امور دیگر. بچه‌هایی که مدافع حرم هستند اول مدافع حق خود هستند زیرا باید خودشان را بشناسند بعد خدا و بعد اهل بیت علیهم السلام را تا بتوانند مدافع حرم و حریم باشند. مگر امام صادق علیه السلام برای مومن نمی­فرمایند: "القلبُ حَرَمُ اللّهِ، فلا تُسْكِنْ حَرَمَ اللّهِ غَيرَ اللّهِ" «دل حرم خداست، پس جز خدا را در حرم خدا مَنِشان!» (جامع الاخبار) چه شد که این حرم را فراموش کردیم؟ چرا یک­بار به دوستمان نگفتیم این شوخی و مزاح غیبت است؟! چرا این تذکرات را به هم و خودمان نمی‌دهیم؟ در باب آسان شدن مصائب روایاتی نقل شده که به تعدادی از آن­ها اشاره می‌کنیم: رسول اکرم صلى الله عليه و آله فرمودند: "مَن زَهِدَ في الدنيا هانَت علَيهِ المُصيباتُ" «كسى كه از دنيا دل بركند، مصيبت­ها بر او آسان گردد.» (كنز الفوائد) تمام گرفتارهای دنیا که برای ما بزرگ شده و در دعای کمیل می­خوانیم که کوچک است به­خاطر دلبستگی به دنیاست. چرا فرزند و آشنا این را گفتند؟ چرا محل کار این اتفاق افتاد؟ دعا کنید ابتدا خودمان درست شویم. فردای قیامت واعظین را بازخواست می‌کنند که آیا خودتان انجام دادید؟ قرآن می‌فرماید: "يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ" «اى كسانى كه ايمان آورده‏‌ايد چرا چيزى مى‏‌گوييد كه انجام نمى‏‌دهيد نزد خدا سخت ناپسند است كه چيزى را بگوييد و انجام ندهيد.» (سوره صف آیات 2 و 3) پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله فرمودند: "مَن عَظُمَت عِندَهُ مُصيبَةٌ فَليَذكُرْ مُصيبَتَهُ بي؛ فإنّها سَتَهُونُ علَيهِ" «هركه برايش مصيبتى بزرگ پيش آيد، مصيبت درگذشت من را ياد كند در اين صورت مصيبتش بر وى آسان خواهد شد.» این حدیث اشاره دارد به مصائب حضرت و اهل بیت علیهم السلام که باعث سهولت صبر بر مصیبت است. یادآوری نمایم که سختی­های شعب ابی‌طالب گوشه‌ای از مصائب زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله است. امام صادق عليه السلام در هنگام مصيبت فرمودند: "الحَمدُ للّه ِِ الذي لَم يَجعَلْ مُصِيبَتي في دِيني، و الحَمدُ للّه ِِ الذي لو شاءَ أن تكونَ مُصيبَتي أعظَمَ مِمّا كانت (كانَت)، و الحَمدُ للّه ِِ على الأمرِ الذي شاءَ أن يكونَ و كانَ" «خداى را سپاس كه مصيبت من را در دينم قرار نداد، خداى را سپاس كه اگر مى‌خواست مصيبتم از اين هم بزرگتر مى‌شد، خداى را بر امرى سپاس كه او خواست بشود و شد.» در دعای نیمه شعبان را می­خوانید: "اللهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْیَتِکَ مَا یَحُولُ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ مَعْصِیَتِکَ وَ مِنْ طَاعَتِکَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ رِضْوَانَکَ وَ مِنَ الْیَقِینِ مَا یَهُونُ عَلَیْنَا بِهِ مُصِیبَاتُ الدُّنْیَا و أَمْتِعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَ أَبْصَارِنَا وَ قُوَّتِنَا مَا أَحْیَیْتَنَا وَ اجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا وَ اجْعَلْ ثَارَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا وَ لَا تَجْعَلْ مُصِیبَتَنَا فِی دِینِنَا وَ لَا تَجْعَلِ الدُّنْیَا أَکْبَرَ هَمِّنَا وَ لَا مَبْلَغَ عِلْمِنَا وَ لَا تُسَلِّطْ عَلَیْنَا مَنْ لَا یَرْحَمُنَا بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ" «خدايا بهره‌ ما كن از ترس خود بدان اندازه كه ميان ما و نافرمانيت حائل شود و از اطاعت خويش بدان مقدار كه ما را به خشنودى و رضوان تو برساند و از يقين بدان حد كه به وسيله آن ناگواري‌هاى دنيا بر ما آسان گردد [خدايا] ما را به گوش­هايمان و ديده‌هایمان و نيرويمان تا زنده‌ايم بهره‌مند ساز و آن را وارث ما گردان و خون ما را به گردن كسى انداز كه بر ما ستم كرده و يارى ده ما را بر كسى كه با ما دشمنى كند و مصيبت ما را در دينمان قرار مده و دنيا را بزرگترين اندوه ما قرار مده و نيز[دنیا را] آخرين حد دانش ما قرار مده و مسلط مكن بر ما كسى را كه بر ما رحم نكند به رحمتت اى مهربانترين مهربانان.» واقعا اگر این بیماری پیش نمی­آمد شاید مردم کمتر یاد خدا می‌کردند و شاید هم بیشتر از این دوران سوءاستفاده ‌کردند؛ همانطور که بعضی به قصد اجرای نقشه‌های خود پیام دادند و مردم مصیبت کشیده را تحریک کردند؛ یعنی به اسم همبستگی و وفاق ملی مردم را به سوی اغتشاش هدایت می‌کنند. باور کنید اگر این بیماری نبود مردم بیشتر اذیت می‌شدند. البته کادر بهداشتی ما در خط مقدم سلامتی بیشترین شهدا را تقدیم این مرز و بوم کرده است که خداوند همه­شان را با شهدای کربلا محشور کند. البته بعضی به سوی خداوند متوجه شدند و عده‌ای نیز به همان زندگی خود مشغول هستند. این شب­ها خیلی­ها مشغول دعا هستند و آن­هایی هم که در هیات­ها جمع شدند با هوشیاری و رعایت دستورات بهداشتی مناجات را فراموش نکردند. خیلی از این عزیزان نیز امسال در کنار ما نیستند و به یاد همه قرآن بخوانید هر کس می‌خواهد یاد گذشتگان را زنده نگه دارد تلاوت قرآن را فراموش نکند و حتما روضه خانگی داشته باشد. امیرالمونین علی علیه السلام که بستری هستند، ضربه خوردند ولی به امام حسن علیه السلام توصیه می‌کنند امشب فقرا و نیازمندان را فراموش نکن. همین همیاری بسته‌های مومنانه وصیت امیرالمومنین علی علیه السلام به امام حسن علیه السلام است که به ما رسیده است. حالا همین آقا می‌فرمایند: "المُصيبةُ بِالدِّينِ أعظَمُ المَصائبِ" «مصيبتِ دينى، بزرگترين مصيبت است.» یقین بدانید آن قرآن مهجوری که گفتند امیرالمومنین علی علیه السلام است. فردا امیرالمومنین علی علیه السلام از ما شکایت می‌کند چون این قرآن به علی زنده ماند. شاید همه ما هم یک وقتی چیزی بگوییم و سال­ها نوکری خود را زیر سوال ببریم فکر نکنید که ما از اشتباه مبرا هستیم. از حضرت فاطمه سلام الله علیها در تعقیبات نماز عصر نقل شده است: "اَللّهُمَّ لا تَجعَل مُصیبَتی فی دینی وَ لا تَجعَلِ الدُّنیا اَکبَرَ هَمّی وَ لا مَبلَغَ عِلمی" «خداوندا! مصیبت من را در دینم قرار مده و «دنیا» را بزرگ ترین همّ و غم من و نهایت علم و هدف دانشم قرار مده.» امام على عليه السلام نیز می‌فرمایند: "أعظَمُ المَصائبِ و الشَّقاءِ الوَلَهُ بِالدُّنيا "«بزرگترين مصيبت و بدبختى شيفتگى به دنياست.» در روایتی دیگر امام على عليه السلام می‌فرمایند: "أعظَمُ المَصائبِ الجَهلُ" «بزرگترين مصيبت، نابخردى است.» هرکس از این احادیث می­تواند بفهمد که مصیبت بزرگ کدام است؛ لیکن شما در این مکتب تربیت شدید و بزرگترین مصیبت را مصیبت کربلا می­دانید. ما بزرگترین عطای پروردگار به مردم را همین زیارت عاشورا می‌دانیم زیرا سفره فیوضات در آن باز است. پس دقت کنید زیارت عاشورا را برای حوائج دنیوی نخوانید چون کار دنیا را بیشتر می‌کند؛ فقط برای درک معرفت و مصیبت اباعبدالله علیه السلام زیارت عاشورا را بخوانید. درک معرفت حضرت اباعبدالله علیه السلام باعث بندگی بیشتر ما می‌شود و برای حوائج به سراغ دیگر ادعیه بروید. زیارت عاشورا را خرج دنیا نکنید؛ امام حسین علیه السلام را برای دنیا خرج نکنید. شیخ محمود نجفی رحمت الله علیه یک زمانی گفت امام حسین علیه السلام را نفروشید امام حسین عرضه دارد خرجی زندگی شما را بدهد.

اگر در لیله القدر جهاد اکبر نداشته باشیم یقیناً نمی‌توانیم این شب را درک کنیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" اول از همه عزیزانی که در بیرون و داخل مسجد فاصله­گذاری اجتماعی و نکات بهداشتی را رعایت کردند تشکر می­کنم. در اولین شب قدر ماه مبارک رمضان خوشحال هستیم که عده‌ زیادی از مردم به خانه خدا می‌آیند و با خدا مناجات می­کنند. یقینا با چند نفر دفع بلا می‌شود ولی با جمعیت کثیر تاثیر بیشتری خواهیم دید؛ کارشناسان دینی و معنوی این بیان را دارند. کارشناسان تخصصی فقط در حوزه­ خود مسائل را بررسی می‌کنند، چطور یک مجتهد در امور پزشکی صاحب­نظر نیست و در این بحث نظر نمی­دهد چه اشکالی دارد در موضوع دعا و مناجات کارشناسان دیگر تسلیم باشند؟! این سرکشی­ها فقط باعث آسیب دیدن جامعه می­شود. عرض ما در ادامه دعای حیات طیبه در صحیفه حضرت فاطمه سلام الله علیها به این فراز رسید "وَ اَجْزِلْ لِیَ الثَّوَابَ بِلَا مُصِیبَهٍ" «و بدون آنكه بر من حادثه و مصيبتى پيش آيد، اجر و پاداش عطا فرما» و بعد در مورد مصیبت و ابعاد آن صحبت کردیم و گفتیم که آن مصیبتی که انسان را از گناه دور کند و به خدا برساند، سخت هست ولی نعمت همراه حکمت خداست؛ مخصوصاً اگر صبر همراه مصیبت باشد که باعث تسلیم شدن بنده در برابر خداوند می­شود. امام صادق علیه السلام در اصول کافی فرمودند: «مصيبتى را كه نعمتِ صبر در برابر آن به تو داده شده و به سبب آن مستوجب پاداش خداوند عزّوجلّ شده‌اى، نبايد مصيبت بشمارآورى؛ مصيبت آن است كه مصيبت ديده، به سبب صبر نكردن برآن، از اجر و ثوابش محروم شود» در مورد تسلیت گفتن هم روایت رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض کردیم: "مَن عَزّى مُصابا كانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ" «هركه مصیبت­زده‌ای را تسليت دهد، همانند اجر او داشته باشد.» امام رضا عليه السلام در تسليت به حسن بن سهل فرمودند: "التَّهنِئَةُ بِآجِلِ الثَّوابِ أولى مِن التَّعزِيَةِ عَلى عاجِلِ المُصيبَةِ" «تبريك گفتن براى ثواب آخرت، سزاوارتر از تسليت گفتن براى سوگوارى دنياست.» به این نکته دقت کنید این موضوع مهمی است، کسانی که در مصیبت دیگران خوشحالی کنند بی‌ادبی است و از گذشته آن را نهی می­کردند. امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: "لا تُبدِ الشَّماتَةَ لأخيكَ ؛ فَيَرحَمَهُ اللّهُ و يُصَيِّرَها بكَ" «در مصيبت(گرفتارى) برادرت اظهار شادى مكن، كه خداوند به او رحم مى‌كند و آن مصيبت را به سوى تو مى‌كشاند» (اصول کافی) . از بزرگی پرسیدم شما که با تجربه و دنیادیده هستید چطور سر شما کلاه گذاشتند؟! گفت زخم زبان نزن به سر تو هم می‌آید! بعد از چند وقت بر اثر یک اعتماد و اعتبار سر ما را هم کلاه گذاشتند. مصیبت که فقط مالی نیست، گاهی کسی بر اثر گناه زمین خورده است شما دعا کنید که خدا او را از خودش دور نکند؛ خدا باید ببخشد! امام صادق علیه السلام می‌فرمایند خداوند به مصیبت­زده رحم می­کند و همان مصیبت را به سوی تو می­کشاند. باز هم در همین باب رسول اکرم صلی الله علیه و آله می­فرمایند: "مِن كُنُوزِ البِرِّ: كِتمانُ المَصائب و الأمراضِ و الصَّدَقةِ" «پوشيده داشتن مصيبت­ها و بيماري­ها و صدقه، از گنج­هاى نيكى است.» کسی مشکل، مصیبت و یا بیماری برایش پیش می­آید، البته التماس دعا لازم است لیکن شلوغ بازی و یا به هر بهانه‌ای مشکلات را بیان کردن خوب نیست. توجه کنید گنج یک چیز مخفی است که به وقتش آشکار می­گردد! امیرالمومنین علی علیه السلام در نهج البلاغه می‌فرمایند: "مَنْ عَظَّمَ صِغَارَ الْمَصَائِبِ ابْتَلاَهُ اللّهُ بِكِبَارِهَا" «آنكه مصائب كوچك را بزرگ شمارد، خداوند او را به مصيبتى بزرگ مبتلا می‌سازد.» این مصیبت بیماری اتفاق افتاده و تصمیمی گرفته شده اگر مطالبه صحیح ما به­همراه یک حمایت درست انجام می­شد بستن مساجد و اماکن متبرکه تا الان رخ نمی‌داد. طبق اطلاعات و پژوهش­های اعلام شده توسط ستاد عالی کرونا درصد شیوع در مساجد و حرم­ها قابل قیاس با هیچ یک از مکان­های پرخطر نبوده و از طرفی بسیار بهتر می‌توانستیم جلوی شیوع و انتشار این بیماری را به کمک مساجد بگیریم. اگر مقام معظم رهبری مدظله العالی به این موضوع ورود نکرده بودند خیلی­ها اصلا متوجه عمق موضوع نشده بودند؛ زیرا خیلی­ها علیه مساجد و مراسم مناجات موضع گرفتند. از من کمترین بشنوید لیله القدر وقت شناخت خود، پروردگار، دنیا و هستی است باید ببینید برای چه به دنیا آمدیم و چه کاری باید انجام دهیم؟! طبق حدیث مشهور: "مَنْ‏ عَرَفَ‏ نَفْسَهُ‏ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ" «هرکس خود را بشناسد، قطعاً خدایش را خواهد شناخت.» شما اولین کاری که باید بکنید دست کشیدن از گناه است تا جایی که به «بُعد المعصیة» برسیم؛ یعنی علاوه بر گناه نکردن به دنبال دوری از گناه باشیم. اگر اول خود را شناختی و فهمیدی که خداوند تو را چرا خلق کرده؛ تازه به اینجا می‌رسی که می‌توانی خدا را بشناسی و شکر خدا را به جاآوری. حتی در چهارچوب خداوند می‌توانی از دیگران و بندگان خدا نیز شکر به جاآوریم؛ زیرا شکر برای غیر خدا یعنی چاپلوسی و ما در دعای ابوحمزه ثمالی فقط برای خدا تملق می­کنیم و این کار برای غیر خداوند نهی شده است. امشب می‌فهمیم خداوند عزوجل قبل از آفرینش، اهل بیت علیهم السلام را برای هدایت ما در نظر داشته است. خداوند کسی را برای هدایت خلق کرد که اگر نبود هیچ یک از موجودات و مخلوقات به وجود نمی­آمد؛ و او حضرت زهرا سلام الله علیها است. حالا که خداوند این تهیه را برای ما دیده می‌فهمیم در دعاهای روز می‌گوییم اگر من به لیله القدر رسیدم تاخیری بینداز تا من به این موضوع برسم و از آن لذت ببرم. امشب اصلا به وادی ضرر و ضربه به کسی نروید مثلا آمریکا ضرر کرده یا شخص دیگری، خودشناسی و مبارزه با نفسی که ما را در عرض یک­سال هرجا خواسته کشیده یعنی جهاد اکبر! اگر در لیله القدر جهاد اکبر نداشته باشیم یقیناً لیله قدر را درک نمی‌کنیم. بله در چنین شبی برای ما ثواب می‌نویسند و توفیق و حاجت به دست می‌آوریم اما مانند آبکشی که در درون آب، پر از آب است ولی وقتی از آب بیرون می‌آید آبی در آن باقی نیست. مثل آبکش وارد شب­های قدر نشویم، به خدا بگوییم کار ما را درست کن؛ ما اول تو را می‌شناسیم، خداوند می­تواند در یک لحظه کار ما را درست کند، خداوند خیلی غیرتی است. روزی موسی علیه السلام در مناجات با خدا گفت جوانی اعتراف به گناه کرده و از شما طلب عفو و بخشش دارد، خداوند خطاب نمود من قبل از آنکه بگوید بخشیدم ولی به او بگو چرا به خودم نگفتی و به پیامبرم گفتی؟! من بر روی بنده‌ام غیرت دارم و نمی‌خواهم حتی موسی هم بفهمد بنده‌ام چه کاری دارد. خدا امشب بساط لیله القدر را چیده تا دنبال شیطان نرویم؛ چقدر ما دور هستیم. واقعا اگر کسی بعد از این به دنبال شیطان برود و حرف او را گوش کند از هر حیوانی گمراه­تر است " بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلاً" . بیاییم با نفس اماره بجنگیم؛ این قدر درگیر جنگ با دیگران نباشیم. ابتدا در نبرد سخت با نفس خود پیروز شویم چرا که تا الان ما را به انحراف کشانده و نگذاشته ما خدا، حضرت زهرا سلام الله علیها ، اهل بیت علیهم السلام و رسول اکرم صلی الله علیه و آله را بشناسیم. امیرالمومنین علی علیه السلام گریه می‌کردند و از سختی مسئولیت می­گفتند. آمدند دیدند حضرت کفش خود را وصله می‌زنند؛ گفتند شما خلیفه هستید مشغول کفشدوزی هستید؟! حضرت پاسخ دادند ای مرد این قدر بدان کل حکومت و منصبش اندازه این کفش هم نمی‌ارزد. کسی دنبال حضرت نرفته ببیند چرا ایشان در تنهایی با چاه آب گریه می‌کردند؟! ایشان برای هدایت من و شما این مصائب را تحمل کرده­اند و اگر امشب فقط امیرالمومنین علی علیه السلام را بشناسیم ایشان خوشحال می‌شوند. آن­وقت دنباله­رو و پیرو امیرالمومینین علی علیه السلام می‌شویم. پیروی یعنی دانستن قدر وگرنه کسی نمی­تواند حضرت زهرا سلام الله علیها را درک ‌کند؛ قرآن صریحاً می‌فرمایند "وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ" و فقط می‌توانیم بگوییم "لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ" چون نه از روح خبر داریم و نه از اذن خدا! امشب می‌آییم تا فقط به اندازه هشتاد سال بهره ببریم به شرط اینکه به­سمت گناه نرویم. شما توجه کنید که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف برای جدشان امام حسین علیه السلام گریه می­کنند در مناجات با خداوند منان گریه می­کنند؛ در برابر ایشان گریه و دعای ما ارزشی ندارد. اگر امشب با خدا آشتی کردیم آن­وقت اهل بیت علیهم السلام دستمان را می­گیرند و می­فهمیم گریه بر اهل بیت علیهم السلام چقدر اثر بخش است. این قدر آدم­های بی‌دین که مشغول به گناهان علنی بودند یک شبه عوض شدند که حتی ما باور نمی‌کنیم؛ زیرا خیلی عقب هستیم. لذا به موسی علیه السلام فرمود موسی این بنده چرا برای خود من اعتراف نکرده و آمده به تو گفته است. امشب شما نیز فقط به خود خدا بگویید، نمی‌خواهد نامه بنویسید. اگر امشب خدا نبخشد از همه چیز کم می‌شود. شب­های اول ماه مبارک رمضان به خدا گفتم که اگر من را نبخشی تو ضرر می‌کنی یا من؟! تو که "وَلَا تَزِيدُهُ كَثْرَةُ الْعَطاءِ إِلّا جُوداً وَكَرَماً" هستی، من اگر بخشیده نشوم ضرر می‌کنم تو که منزه هستی! «گر جمله کائنات کافر گردند بر دامن کبریاش ننشیند گرد» امشب افرادی که ضرر کرده‌­اند به در خانه خدا آمده­اند. آن­هایی که با دستگاه امام حسین علیه السلام بازی کردند؛ با دعا بازی کردند؛ با دین بازی کردند؛ در خانه تو آمدند! من را به هر شکلی مجازات کنی حقم هست "و هو عدل" اما یکی چیزی امام زین­العابدین علیه السلام به ما یاد داده است که اگر امت پیامبر را بسوزانی و مجازات کنی پیامبر صلی الله علیه و آله ناراحت می­شود؛ حضرت زهرا سلام الله علیها نارحت و شیطان خوشحال می­شود و این برگ برنده ماست!

نیروهای نظامی ما خنده‌های دردناک دشمنان را به گریه و فرار تبدیل خواهند کرد

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اللَّهُمَّ اَعِزَّنِی بِالانْقِطَاعِ اِلَیْکَ بِلَا ضَرُورَهٍ" «بارالها! من را بدون هيچ نياز به جدايى و فاصله نزد خودت عزيز بدار» برای یادآوری عرض می­کنم علاوه بر اینکه ما در مسجد ماسک و موادضدعفونی­کننده استفاده می‌کنیم حتما شما عزیزان برای خود مُهر، جا نماز، زیرانداز، مفاتیح، قرآن، دستکش و ماسک شخصی استفاده نمایید. بدانید برای ما رعایت فاصله اجتماعی و نکات بهداشت یک ارزش و مسئله مهمی است. بعضی فکر می‌کنند ما قصد کم کاری در برپایی مراسم را داریم ولی بدانید ما با جان و دل و بیشتر از توان و ظرفیت خود سعی بر برگزاری این مجلس با رعایت تمام نکات بهداشتی را داریم؛ هر روز قبل از افطار مسجد را نظافت و ضدعفونی می‌کنیم به این خاطر که شما با حضور و دقت خودتان به مناجات بپردازید. در دعای حیات طیبه حضرت زهرا سلام الله علیها ما سعی داریم عمق و حقیقت کلام ایشان را با روایت شرح ‌دهیم و در حد خودمان بیان می‌کنیم. حدیثی امیرالمومین علی علیه السلام در مورد ادب فرمودند: "أفضلُ الأدبِ أن يَقِفَ الإنسانُ عند حَدِّه ولا يَتَعدّى قَدْرَهُ" «برترين ادب آن است كه انسان در حدّ خود بماند و از اندازه خويش تجاوز نكند» (غررالحکم) . این نکته خیلی مهمی است، حدود ادب در کلام خداوند و اهل بیت علیهم السلام باید از هر جهت عمل کنیم. مثلا در مقابل کسی که به شما تعدی می‌کند باید از خود دفاع کنید، البته انصاف هم داشته باشید همان­طور که رهبر معظم انقلاب مدظله العالی فرمودند. امیرالمومنین می‌فرمایند برترین ادب آن است که انسان در حد خود بماند و از اندازه خویش تجاوز نکند. اگر کسی فحش داد ما هم فحش بدهیم اصلا درست نیست ولی باید غلط بودن حرف و رفتار را به او تذکر دهیم. باید همان­طور که خدا گفته رفتار کنیم نه اینکه هر طور خودمان خواستیم رفتار کنیم. برای شناخت بهتر این حدود باید نشانه‌های بی‌ادب را شناخت. بعضی نشانه­های بی‌ادبی را امیرالمومنین بیان می‌کنند: "مَن قَلّ أدبُه كثُرَتْ مَساويهِ، لا تَصْفُو الْخِلَّةُ مَعَ غَيْرِ اَديبٍ، لا أدبَ لِسَيّئ النُّطْقِ" «كسى كه ادبش كم باشد، بدي­هايش بسيار مى‌شود؛ دوستى با شخص بى‌ادب، صميمانه نخواهد شد و شخص بد زبان، ادب ندارد.» از شخص بی‌ادب دوری کنید از افرادی که هرچه به زبانش می‌آید می­گویند دوری کنید؛ زیرا این بی‌ادبی دامن­گیر شما هم می‌شود و توفیق حضور را از ما می‌گیرند. اگر با شخص بی‌ادب رفیق شدید یقین بدانید که صمیمیت واقعی نخواهید داشت. فراز بعدی دعای حیات طیبه حضرت فاطمه سلام الله علیها چنین است: "وَ اَجْزِلْ لِیَ الثَّوَابَ بِلَا مُصِیبَهٍ" «و بدون آنكه بر من حادثه و مصيبتى پيش آيد، اجر و پاداش عطا فرما.» خدایا اگر می­خواهی ثوابی به من برسانی در کار خیر باشد و من را دچار مصیبت و سختی نکن. مانند امتحان راه­های مختلف برای برپایی مراسم مناجات در ماه مبارک رمضان که با سال­های گذشته مقایسه کنید! اگر نتوانستیم در این مراسم حاضر شویم، باید بخوابیم یا بیدار باشیم، و یا از طرق مختلف مثل صداوسیما و شبکه­های اجتماعی پیگیری کنیم. مومنین دو سلاح دارند که افراد دیگر ندارند اول سلاح دعا و دوم بکاء که بر اساس تربیت شیعی به دست ما رسیده است. حالا اگر به دلیل شرایطی نتوانستید در مراسم مساجد و هیئات شرکت کنید نباید که مناجات و دعا را فراموش کنید. ببینید همه فیوضات شب قدر در ما ثابت می‌شود به شرط اینکه دوباره به سمت حرام باز نگردیم. این خلاصه تمام دستورات اخلاقی است زیرا توبه هم یعنی عدم بازگشت به سوی گناه! والا فقط به زبان گفتن و یا حتی عمل کردن به صورت موقت و یا در محیط و زمان خاص را توبه نمی­گویند. برنگشتن به گناه توبه است و فهم این واقعیت در این شب­ها مهمان شدن خوبان در جوار خداست؛ و زمام امور در دستان امام زمان علیه السلام نوشته و امضا می‌شود. پس هرچه در دل ما هست امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می‌بینند. توصیه بعدی علاوه بر قطع دوستی با گناهکار و بی‌ادب، قطع کردن روابط و عادات گناه است. حتی اگر شبکه­های اجتماعی که شما را به این مجالس متصل می‌کنند باعث گناه شما هم می‌شوند از آن­ها دوری کنید. جنایتی که در این شبکه‌های اجتماعی صورت می‌پذیرد و بر پیر و جوان تاثیر می‌گذارد، بیشتر از ثواب آن است. اگر ارتباط با وسایل گناه را قطع نکنیم، وقت خود را در این دنیای مجازی تلف می­کنیم و حرص به گناه در ما از حرص به عبادت و طاعت بیشتر است. این حرص در وجود ما هست و یقین بدانید که حرص به گناه در ما بیشتر است و باید حتما برنامه‌ای برای این مشکل داشته باشیم شما یک وقت آقای خودتان هستید و یک وقت هم فریب خورده خودتان هستید زیرا خیلی­ها در همین ماه رمضان با عبادت و دعا به به سوی گناه می‌روند. نشان می‌دهد شیطان و ایادیش یک سال کاملاً بر روی ما کار کردند که اثرش هنوز در ما هست؛ ولی می‌توانیم لیله القدر این راه را عوض کنیم. حالا معنی حرف حضرت بیشتر مشخص می­شود که فرمودند خدایا می‌خواهی ثواب به من بدهید بدون مصیبت باشد. قبلاً فرموده بودند من را ادب کن بدون تنبیه، حالا می‌فرمایند بدون مصیبت به من ثواب برسان. امام صادق علیه السلام در این مورد چنین فرمودند:«اگر مرگ اين ميّت تو را به پروردگارت نزديك يا از گناهت دور كرده باشد، اين مصيبت نيست، بلكه براى تو رحمت و نعمتى است؛ اما اگر مرگ او تو را پند نداده و از گناهت دور نكرده و به پروردگارت نزديك نساخته باشد، مصيبتِ سخت دلى تو بزرگ­تر از مصيبتِ مرگ ميّت توست؛ اگر پروردگارت را بشناسى.» این حقیقت و درک مصیبت است! در مراسم عزاداری حداقل بهتر توجه کنیم و به یاد خدا باشیم؛ تا از گناه دور و به خدا نزدیک شویم. باید پرده‌های ادراک الوهیت کنار برود تا فلسفه عزادرای ما برای امام حسین علیه السلام و روضه و همدردی با کاروان اسراء آل الله علیهم السلام مشخص گردد. این دست­های بسته و مظلومیت اهل بیت علیهم السلام و ظلمی که به ایشان روا شده برای این است که ما را از گناه دور و به خدا و رحمتش نزدیک کنند. تازه معنی این کلام حضرت زینب سلام الله علیها را می‌فهمیم که فرمودند من هیچ چیز نمی‌بینم به جز زیبایی! هرکس مصیبتی دید و از گناه دور و به خدا نزدیک شد معنی تسلیم را درک کرده است. تسلیت اینجا معنی پیدا می‌کند "وَ لا تَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا" مصیبت نباید بر دین وارد شود. واقعا این دعای نیمه ماه شعبان را در نماز بخوانید کسی که به ما رحم نمی‌کند به ما مسلط نکن! "اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ مَعْصِيَتِكَ وَ مِنْ طَاعَتِكَ" «خدايا از خشيتت چنان نصيب ما كن كه بين ما و نافرمانى تو حايل شود، و از طاعتت آنچه كه ما را به خشنودى‏ ات برساند.» اگر در مقابل خدا خشیت نداشته باشیم حتماً مجبور می‌شویم در مقابل کسی‌ یا چیزی‌ دیگر سرخم کنیم پس بهتر است خدا را انتخاب کنیم. در انتهای چنین دعایی می‌گوییم " لا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لا يَرْحَمُنَا" خدایا کسی که بر ما رحم ندارد بر ما مسلط نکن. در روایتی دیگر امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: «مصيبتى را كه نعمتِ صبر در برابر آن به تو داده شده و به سبب آن مستوجب پاداش خداوند عزّ و جلّ شده­اى، نبايد مصيبت بشمار آورى؛ مصيبت آن است كه مصيبت ديده، به سبب صبر نكردن بر آن، از اجر و ثوابش محروم شود.» تنها صبر در برابر مصیبت می‌تواند آن را کنترل کند. واقعاً درد طاقت فرسایی است حدود سی ثانیه این ناوچه کُنارک در اجرای برنامه تاخیر داشته که این اتفاق ناگوار رخ داده و اجل آنها رسیده است. تنها راه تحمل این مصیبت صبر است؛ این افراد مایه افتخار کشور هستند و مرهم مصیبت همین رزمنده­های شجاع ارتش که در اثر تمرین و رزمایش جدی نیروی دریایی به شهادت رسیدند، مصائب حضرت زینب سلام الله علیها است. همین نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران خنده­های دردناک دشمنان را به گریه و فرار تبدیل خواهند کرد. اگر صبر، مصیبت را مهار کرد پاداش و عنایت خدا در انتظار خواهد بود و نداشتن صبر فقط باعث از دست رفتن اجر و ثواب این دردها می­شود.

دل‌های ما به خاطر مشغله‌های دنیایی سنگین شده که با استغفار می‌توان خود را آرام کنید

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" قبل از شروع جلسه تذکری بدهم که ما طبق ظرفیت و دستورالعمل بهداشتی تعداد محدودی از عزیزان را اجازه داریم در شبستان و مسجد جای بدهیم فلذا دوستان این دقت را داشته باشند که می‌توانند از فضای مجازی فیض و بهره‌ای کسب نمایند. همچنین باید نکات بهداشتی کاملا رعایت گردد همانگونه که مقام معظم رهبری مدظله العالی فرمودند. به فراز "وَ اَحْسِنْ لِیَ الْاَدَبَ بِلَا عُقُوبَهٍ" «و به بهترين نحو كه در آن مجازات و تنبيهى نباشد، من را ادب و تربيت فرما.» از دعای حیات طیبه حضرت فاطمه سلام الله علیها رسیدیم. حضرت از خدا ادبی می‌خواهند بدون تنبیه و عقوبت سخت. همین چیزی که در دعای ابوحمزه ثمالی به آن اشاره می‌شود "اِلهی لا تُؤَدِّبْنی بِعُقوُبَتِکَ" «خدایا من را به مجازات و عقوبتت ادب مکن.» یعنی من را به محبت خود ادب کن؛ سپس به­طور جامع صحبت می‌کنیم و تا یا رب می‌گوییم به دو موضوع می‌پردازیم اول درباره نجات و دیگری خیر! از خدا می‌خواهیم ما را به سوی خیر و نجات هدایت فرماید و "یا رَبِّ وَلا یوُجَدُ اِلاّ مِنْ عِنْدِکَ" همه چیز نزد پروردگار است. هیچ کس قدرت هدایت و خیر و نجات را ندارد الا خداوند این ساده‌ترین و ناب‌ترین مطلب است. خیر و نجات کنار هم است یک سّر نماز همین "حَی عَلی خَیرِ العَمل" است این حقیقت خیرالعمل رفتار حضرت زهرا سلام الله علیها است. خیر دست خداست و هیچ شری هم نمی‌رساند؛ حتی صاعقه نیز تسبیح خداست و اتفاقات بعد از آن نیز شاید به ظاهر ضرر باشد ولی در واقع خیر است. حال به روایات مربوط به موضوع ادب بپردازیم: امام على عليه السلام در نهج البلاغه می‌فرمایند: "عَلَيْكُمْ بِالاَدَبِ فَاِنْ كُنْتُمْ مُلوكا بَرَزْتُمْ وَ اِنْ كُنْتُمْ وَسَطا فُقْتُمْ وَ اِنْاَعْوَزَتْكُمُ الْمَعيشَةُ عِشْتُمْ بِاَدَبِكُم" «ادب بياموزيد زيرا كه[در اين صورت] اگر پادشاه باشيد برجسته مى‌شويد، اگر ميانه باشيد، سرآمد مى‌شويد و اگر تنگ دست باشيد با ادبتان گذران زندگى مى‌كنيد.» این یعنی مدیریت موقعیت، همین کاری که رهبر معظم انقلاب مدظله العالی در این ماجرای بیماری کرونا انجام دادند با ادب فراوان مطالب و گزارش­ها را گوش دادند و تصمیمات لازم را گرفتند و در پایان نیز از مردم تشکر کردند و قدردان زحمات مسئولین هم بودند و در نقد اتفاقات فرمودند یک کلام بی‌پاسخ ماند که شما برای همه مشکلات تصمیم گرفتید ولی برای مساجد و مراسم­های معنوی و مذهبی خیر... یک وقتی زلزله می‌آید کسی نباید در خانه بماند، یک وقت بیماری شیوع پیدا می‌کند و همه باید در خانه بمانیم، این هم یک ادب است. خداوند به ما می‌گوید بندگان من شما برای هر مسئله‌ای پاسخی پیدا می‌کنید ولی برای مناجات کاری نکردید؟! يكى از كنيزان امام حسن عليه السلام دسته گلى به ايشان تقديم كرد. امام به او فرمودند: تو در راه خدا آزادى! دليل اين كارشان را پرسيدند؟ حضرت فرمودند: " فَقالَ: اَدَّبَنَا اللّه ُ تَعالى فَقالَ: «و إِذا حُيّيتُم بِتَحيَّةٍ فَحَيُّوا بِاَحْسَنَ مِنْها»الآيَةِ، وَ كانَ اَحْسَنُ مِنْها اِعْتاقَها" خداوند، ما را [اين­گونه] ادب آموخته است، آنجا كه [در قرآن كريم ]مى‌گويد: «و چون احترام شُديد، به بهتر از آن پاسخ گوييد.» و بهتر از هديه او، آزادى او بود! دعبل می‌گوید "عَنْ دِعْبِلِ بنِ علىّ: اَنَّهُ دَخَلَ عَلى اَبِى الحَسَنِ الرِّضا عليه ‏السلام وَ اَمَرَ لَهُ بِشَىْ‏ءٍ، فَاَخَذَهُ وَ لَمْ يَحْمَدِ اللّه‏ قالَ: فَقالَ لَهُ: لِمَ لَمْ تَحْمَدِ اللّه‏؟! قالَ: ثُمَّ دَخَلْتُ بَعْدُ عَلى اَبى جَعفَرٍ عليه ‏السلام وَ اَمَرَ لى بِشَىْ‏ءٍ، فَقُلْتُ : اَلْحَمدُ لِلّهِ . فَقالَ لى : تَاَدَّبْتَ" به خدمت امام رضا عليه السلام رسيدم و امام امر فرمودند: انعامى به او بدهند دعبل آن را گرفت، اما خدا را سپاس نگفت، امام به او فرمودند: چرا خداوند راسپاس نگفتى؟! دعبل گفت: پس از مدّتى بار ديگر خدمت امام رضا عليه السلام رسيدم و ايشان فرمودند انعامى به من بدهند. من گفتم: خدا را سپاسگزارم. امام فرمودند: ادب را به جا آوردى. بعضی زبان شکر و تشکر ندارند، وقتی هدیه‌ای دریافت کردید بگویید الحمدلله که تو وسیله‌ای شدی این هدیه به من برسد. این حرف قارون است که می‌گفت من خودم کار کردم و به دست ‌آوردم. ما تا چه زمانی می­خواهیم بی‌ادب باشیم؟! در بلد الامین از جناب سلمان فارسى روایت کرده است هر بنده­ای که داخل صبح شود و سه مرتبه بگوید: "اَلْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ حَمْداً کثیراً طَیباً مُبارکاً فیهِ" «ستایش خاص خدا پروردگار جهانیان ستایش براى خدا ستایش بسیار و پاک و مبارک است.» حق تعالى هفتاد نوع بلا از او رفع کند که کمتر آن­ها اندوه باشد. آیا ما برای رسیدن به ماه مبارک رمضان شکر خدا را به جا آوردیم؟ آیا ما برای رسیدن به مناجات شکر به جا آوردیم؟ امشب شب هفدهم ماه رمضان است باید شکر خداوند را داشته باشیم. ما هرطور شده مناجات ماه رمضان را به جا آوردیم هرچند که به اندازه توان و ظرفیت­مان این مراسم را برپا کردیم. سال­های قبل این اندازه به مناجات همت داشتیم؟ قدر این مناجات را می‌دانستیم؟ همیشه سرگرم خودمان می‌شدیم. امسال هم به باز شدن و یا نشدن مساجد کار نداشته باشید چون همین سبب غیبت می‌شود ما که اهل مناجات هستیم باید از این مکروهات هم دور شویم. امشب شبی است که سه هزار و سه ملک، سه هزار و سه منقبت از حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام را بیان می‌کنند و به خدمت ایشان می‌رسند. کمی به خودمان برسیم و به خود توجه داشته باشیم تا افطار کردیم شروع نکنیم به مشغولیات دنیا، در دعای امین الله می‌فرمایند: "مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ‏" اولیا و اهل مناجات مشغولیات دنیایی­شان حمد و ثنای پروردگار است. من نمی‌گویم هفتاد مرتبه استغفار کنید ولی یک استغفار داشته باشید. نمی‌گویم هزار مرتبه سوره قدر را تلاوت کنید ولی یک مرتبه تلاوت آن را فراموش نکنید. نمی‌گویم صد مرتبه سوره دخان را تلاوت کنید ولی یک مرتبه این سوره را تلاوت کنید. از ماه رمضان چه می‌خواهیم؟ روزه فقط بستن دهان نیست خداوند بینا و بصیر است؛ زندگی خود را جمع کنیم نباید این زندگی غیرقابل کنترل باشد. در کتاب مکارم الاخلاق از پيامبر صلي الله عليه و آله نقل است: "اَنـَا اَديبُ اللّه ِ وَ عَلىٌّ اَديبى" «من ادب آموخته خدا هستم و على، ادب آموخته من است.» امیرالمومنین ادب آموخته پیامبر صلی الله علیه و آله است و اهل بیت علیهم السلام به همین ترتیب ادب آموخته هستند، به همین دلیل است در مورد اهل بیت علیهم السلام روایت شده "مَنْ زَارَهُ وَ بَاتَ عِنْدَهُ لَیْلَةً کَانَ کَمَنْ زَارَ اللَّهَ فِی عَرْشِهِ" «هرکس او را زیارت کند و یک شب نزدش بیتوته کند، مانند کسی است که خداوند را در عرش زیارت کرده است.» بهترین مصادیق ادب را بیان می‌کنیم تا بهتر ادب را بشناسید. امام على عليه السلام فرمودند: "اَحْسَنُ الآْدابِ ما كَفَّكَ عَنِ الْمَحارِمِ" «بهترينِ ادب­ها آن است كه تو را از حرام ها باز دارد.» (غررالحکم) امام حسن عسكرى عليه السلام می‌فرمایند: "لَيْسَ مِنَ الاَدَبِ اِظْهارُ الْفَرَحِ عِنْدَ الْمَحْزونِ" «شادى كردن در حضور غمگين، از ادب به دور است.» بعضی­ها در مراسم خاکسپاری شرکت می‌کنند هنگام تشییع پیکر همه مشغول ذکر لااله الا الله هستند و او مشغول موبایل یا بدتر شروع می‌کند به خندیدن! مراسم خاکسپاری که جای خنده نیست. بزرگان اخلاق مانند مرحوم حق شناس رحمت الله علیه می‌فرمایند شما جوانان کار خیلی بزرگی می‌کنید با خدا حرف می‌زنید! به نوجوانان ما فقط چند ساعت در روز از طریق تلفن همراه درس می‌دهند و این برنامه­ریزی خیلی بدی است که بقیه روز را هم موبایل در اختیارشان باشد؛ خوب­هایشان مشغول بازی می‌شوند و بدتر هم که معلوم نیست چه می‌کنند. حالا در لیله القدر چطور می‌شود این شخصیت­ها را به سوی خدا برگرداند؟! امشب برای همه طلب استغفار کنیم ببینید پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وقت استغفار برای همه طلب استغفار می‌نمودند شما نیز صبح­ها برای اهل خانواده و همه آنها که دوست دارید طلب استغفار کنید، شما در هر صورت هفتاد بار استغفار می‌کنید ولی نیت شما فرق دارد. شما وقت استغفار حال خود را متوجه همه مومنین بکنید. دل­های ما سنگین شده به خاطر مصیبت مشغله‌های دنیایی و اگر می‌خواهید از این مصیبت رها شوید استغفار را فراموش نکنید. امام حسن عسکری علیه السلام می‌فرمایند در حضور غمگین شادی نکنید، از طرفی برعکس هم عمل نکنید مثلاً کسی ناراحت از بسته شدن مساجد و حرم­هاست شما به قول معروف آتش بیار معرکه نباشید؛ این زبانتان را کنترل کنید نمی‌خواهد شادی و شوخی کنید ولی غم و ناراحتی طرف را هم بیشتر نکنید. در غررالحکم از امام على عليه السلام نقل است: "جالِسِ الْعُلَماءَ يَزْدَدْ عِلْمُكَ وَ يَحْسُنْ اَدَبُكَ وتَزكُ نَفسُكَ" «با علما معاشرت كن تا علمت زياد، ادبت نيكو و جانت پاك شود.» همیشه حرمت عالم را نگه دارید مخصوصا اگر نمی‌شناسید چون تلاش دشمن بر این است حرمت علما شکسته شود. توجه داشته باشید که وقتی ضرری وارد شود همه آسیب می­بینیم. بعضی بر اثر این بیماری مودب شدند و بعضی بی‌ادب‌تر! گر جمله کائنات کافر گردد ***** بردامن کبریا ننشیند گردی در این مجالس هم مودب باشیم هر مداحی خواند به امام حسین علیه السلام بگوییم برای تو می‌خواند و برای تو سینه می‌زنیم. اگر ادب نکنیم این مراسم­ها و هیئت­ها تعطیل می‌شوند و باید دنبال کار خودمان برویم. کسی که به نوکر امام حسین احترام نگذارد تادیب می‌شود. به همین جهت امام می‌فرمایند اگر می‌خواهید با کسی معاشرت داشته باشید علما را انتخاب کنید. همه عوض می‌شوند ولی چرا ما هنوز عوض نشدیم؟ پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله فرمودند: "اَدِّبوا اَولادَكُمْ عَلى ثَلاثِ خِصالٍ : حُبِّ نَبيِّكُمْ و حُبِّ اَهْلِ بَيْتِهِ وَ عَلی قِراءَةِ الْقُرآنِ" «فرزندانتان را به سه چيز ادب كنيد: عشق به پيامبرتان، عشق به خاندان او، و قرآن خواندن.» یا رسول الله صلی الله علیه و آله امسال ماه رمضان را با نام شما شروع کردیم ما شما را خیلی دوست داریم و از نبود ایشان شکایت کردیم "اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنَا صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ" این شکایت هم نزد خدا وارد است. یا رسول الله ما از آن آدم­ها نبودیم که به شما بی‌ادبی و جسارت کنیم. اینکه ما عاشق حسین علیه السلام هستیم نشان از حب اهل بیت علیه السلام است، قرآن در ماه رمضان ارزش خاصی دارد نباید این فرصت را از دست بدهیم. فردای قیامت مدیون قرآن نباشیم.

ما نباید صدای گریه رزمندگان دفاع مقدس را فراموش کنیم

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" "اَحْسِنْ لِیَ الْاَدَبَ بِلَا عُقُوبَهٍ وَ اَجْزِلْ لِیَ الثَّوَابَ بِلَا مُصِیبَهٍ" «بارالها! من را به بهترين نحو كه در آن مجازات و تنبيهی نباشد، ادب و تربيت فرما! و بدون آنكه بر من حادثه و مصيبتى پيش آيد اجر و پاداش عطا فرما.» اصل اطاعت در مناجات همیشه وجود دارد؛ رد مظالم مسئله دیگری است که برای قبولی عبادات و طاعات نیاز است. رد مظالم در دعای دوشنبه‌ها آمده است؛ اگر احساس می‌کنید رد مظالمی برگردن ندارید برای آن­ها که از دنیا رفته­اند بدهید. وقتی حقی بر اثر اتفاقی حتی غیرعمد برگردن کسی باشد و اطلاعی هم نداشته باشد می­توان رد مظالم داد، با این کار ثوابی برای خود و آن فرد که نیت کرده­ایم می‌فرستیم. اگر ما به فکر نباشیم کسی به فکر ما نخواهد بود " ولم يذكرُني ذاكِراً" (دعای‌نماز شب) کسی اگر می‌خواهد بداند رد مظالم چیست دعای روز دوشنبه را بخواند " وَأَسْأَلُكَ فِى مَظَالِمِ عِبَادِكَ عِنْدِى" این شب­هایی که دست و پای شیطان در غل و زنجیر دارد، برای خودتان کار کنید. پيامبر صلي الله عليه و آله می‌فرمایند: "اِنَّ الْبَلاءَ لِلظّالِمِ اَدَبٌ وَ لِلْمُؤمِنِ اِمتحانٌ وَ لِلاَنبياءِ دَرَجَةٌ وَ لِلاْولياءِكَرامَةٌ" «بلا براى ظالم مايه ادب، براى مؤمن آزمايش و براى پيامبران مايه ترفيع درجه و براى اوليا بزرگوارى است» (جامع الأخبار) . بلا برای کسی که ظالم است باعث تادیب می‌شود اگر بفهمد؛ برای مومن آزمایش است، مثل همین زلزله و یا بیماری! برای پیامبران باعث رشد و عظمت است و برای اولیا الهی سبب بزرگواری می‌شود. یعنی هر چه اباعبدالله علیه السلام بلا و مصیبت از شهادت یاران و اصحاب و خانواده و فرزندان دید همه باعث رفعت و بزرگواری ایشان می‌شود تا جایی که راوی می‌گوید بعد از هر مصیبت چهره حضرت زیباتر می‌شد. یا مصداق دیگری در واقعه کربلا خواهر ایشان حضرت زینب کبری سلام الله علیها است که فرمودند "مَا رَأَیْتُ إِلَّا جَمِیلًا" که با این جمله بر دهان یاوه‌گویان زدند. روایتی از امام حسن عسکری علیه السلام نقل شده است: "ربّما كانتِ الغِيَرُ نَوعاً مِن أدبِ اللّهِ عزّوجلّ" «چه بسا كه دگرگوني­هاى زمانه، نوعى از تأديب خداوند عزّوجلّ باشد.» در همین واقعه انقلاب و چهل و دو سال گذشته نوعی از تادیب خداوند را مشاهده می‌کنیم. اگر بخواهیم موضوع را بهتر متوجه شویم ابتدا باید جایگاه و ارزش ادب را بدانیم. امیرالمومنین امام على عليه السلام می‌فرمایند: "اِنَّ النّاسَ اِلى صالِحِ الاَدَبِ اَحْوَجُ مِنْهُمْ اِلَى الْفِضَّةِ وَ الذَّهَبِ" «مردم، به ادب(فرهنگ و تربيتِ) درست نيازمندترند، تا به طلا و نقره» (غررالحکم) . حضرت می‌فرمایند ادب داشته باشید چون ادبی که همراه تربیت و فرهنگ است نیازمندی­های ما را در روزمرگی برطرف می‌کند و مهم­تر از ثروت است. در حدیثی دیگر امام صادق علیه السلام بیان می­دارند: "اِنْ اُجِّلْتَ فى عُمُرِكَ يَومَيْنِ فَاجْعَلْ اَحَدَهُما لاِدَبِكَ لِتَسْتَعينَ بِهِ عَلىيَومِ مَوتِكَ فَقيلَ لَهُ: وَ ما تِلْكَ الاِسْتِعانَةُ؟ قالَ: تُحْسِنُ تَدبيرَ ما تُخَلِّفُ وَ تُحْكِمُهُ" «اگر در عُمرت دو روز مهلت داده شدى، يك روز آن را براى ادب خود قرارده تا از ‌آن براى روز مُردنت كمك بگيرى به امام گفته شد: اين كمك گرفتن چگونه است؟ فرمودند: به اينكه آنچه را از خود برجا مى‌گذارى، خوب برنامه‌ريزى كنى و محكم كارى نمايى.» برای به دست آوردن ادب عالی نیازمند عقل کامل هستیم فلذا در دعا می­خوانیم "اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي عَقْلاً كَامِلاً وَ لُبّاً رَاجِحاً وَ قَلْباً زَكِيّاً وَ عَمَلاً كَثِيراً وَ أَدَباً بَارِعاً" «بارالها من را عقل كامل نصيب گردان و مغز ممتاز و قلب پاك با تزكيه و تهذيب و عمل صالح بسيار و ادب عالى عطا فرما.» ما فقط با ادب می‌توانیم خیلی از مشکلات و حواشی را از بین ببریم و یا جلوی بروز آن­ها را بگیریم. دشمن از تو به همراه سجایای اخلاقی و یا بدون سجایای اخلاقی به دنبال بهانه است؛ یک آقایی حرفی می­زند، فقط با استفاده از یک کلمه و یا جمله هر چیزی را به او نسبت می‌دهند. وقتی بر محور ادب نگردید به راحتی اتهام می‌زنید. امام صادق علیه السلام در بیانی دیگر فرمودند: «بهترين ميراثى كه پدران براى فرزندان مى‌گذارند ادب است، نه ثروت"فإنّ المالَ يَذهبُ و الأدبَ يَبقى"زيرا كه ثروت مى‌رود و ادب مى‌ماند» حضرت اميرالمومنین علی عليه السلام در وصيت به امام حسن عليه السلام فرمودند: «ادب، مايه بارورى عقل و تزكيه قلب و زينت زبان و راهنماى انسان به اخلاق پسنديده است، اگر ادب همراه انسان نباشد او حيوانى رها شده بيش نيست، خداوند به ادب خير دهد كوچك را آقايى مى‌بخشد، پس درجستجوى ادب باش تا شخصيت وثروت بدست آورى، هركس پى ادب باشد به وسيله آن چيره مى‌شود كسى كه آن را رها كند بر او چيره مى‌شوند و حمله مى‌آورند.» در انتهای دعای شریف عالیه المضامین و انتهای زیارت امیرالمومنین علی علیه السلام می­خوانیم "اَللّهُمَّ ارْزُقنى عَقْلاً كامِلاً وَ لُبّا راجِحا وَعزّاًباقیاوَ قَلْبا زَكيّا وَ عِلْماكَثيرا وَ اَدَبا بارِعا وَاجْعَلْ ذلِكَ كُلَّهُ لى وَلا تَجْعَلْهُ عَلَىَّ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ" «خدايا من را عقلى كامل و خردى برتر و عزتی باقی و دلى پاك و دانشى فراوان و ادبی والا روزى كن و تمام اين­ها را به سود من قرار ده نه به زيانم، اى مهربان ترين مهربانان.» ادب همین است که خود را مشغول کار و یا رفتاری که اثری ندارد نکنیم، بله امر به معروف و نهی از منکر خوب است ولی به شرطی که اثر داشته باشد و یا شنیده شود. مثل همین کاری که علما بر منابر انجام می‎دهند و صدای خود را به همگان می‌رسانند. شما در ماه مبارک رمضان اصلا خود را مشغول دیگران نکنید؛ بلکه فقط به دنبال خودتان باشید در همین دعا می‌فرمایند " وَلا تَجْعَلْهُ عَلَىَّ بِرَحْمَتِكَ" بعد از درخواست از خدا با ادب کامل می‌گویی خدایا این حاجات من به زیان من نباشد! و باز خداوند را صدا می‌زنیم. در غررالحکم از امیرالمومنین علیه علیه السلام نقل شده: "قليلُ الأدبِ خيرٌ من كثيرِ النَّسَبِ" «اندكى ادب، بهتر است از تبار بسيار.» این نسب و سادات و آقازادگی هیچ کدام جای ادب را نمی‌گیرد. ما باید ببینیم خودمان چه کرده­ایم و در عمل باید دنباله رو اهل بیت علیهم السلام باشیم. یکی از محاسن و فرصت­های انقلاب دفاع مقدس بود بعضی از رزمندگان برای خود دفترچه‌ای از اعمال داشتند و رفتار خود را یادداشت می‌کردند و آخر شب با خود حساب و کتاب می‌کردند؛ حتی در کنار قبری که کنده بودند و نماز شب می­خوانند، صورت به خاک می‌گذاشتند و گریه می‌کردند. ما نباید صدای گریه رزمندگان دفاع مقدس را فراموش کنیم زیرا آرمان­های آنان را فراموش می‌کنیم و معرفت خود را از دست می‌دهیم. اگر به سخنان حضرت فاطمه سلام الله علیها دقت کنیم خداوند به ما معرفت درک و فهم این مطالب را می‌دهد و حتی اگر موفق به انجام آن نشویم، حداقل از مناجات خود لذت می‌بریم. اهل بیت علیهم السلام برای کمک به ما آمدند حتی آن ساربان لعن الله علیه که برای دزدی و غارت آمد به گودال قتلگاه امام حسین علیه السلام دست خالی برنگشت! ما که مقام ایشان را درک نمی‌کنیم مگر خودشان عنایت کنند. خدایا! کاری کن همه این­ها برای ما خیر و ثواب باشد "وَ الْبابُ الْمُبْتَلى بِهِ النّاسُ مَنْ أتاكُمْ نَجى وَ مَنْ لَمْ يَأْتِكُمْ هَلَك "«و آن درگاهى كه مردم، بِدان آزموده مى‌شوند هر كه نزدتان بيايد نجات مى­يابد و هر كه نيايد نابود مى‌شود» (زیارت جامعه کبیره) . هرکس دست از دامان اهل بیت علیهم السلام کشید هلاک شد!

جایگاه دوست‌داران دوست‌داران امام مجتبی علیه السلام در بهشت است پس شناخت ایشان برای ما ضروری است.

اَعُوذُبِاللّهِ منَ الشّیطانِ الرَّجیم بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ "الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُلِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَاعَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها" شب ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام است و تبریک می‌گوییم به حضرت فاطمه و امیرالمومینن علیهما السلام ، به همین مناسبت روایتی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می‌خوانیم: "الحسن و الحسین، ألا إنّ اباهما فی الجنة و أِمهما فی الجنة و...و هُما فی الجنة و من أحبهما فی الجنة و من أحبّ من أحبهما فی الجنة" «همانا حسن و حسین که پدر و مادرشان در بهشت است ... و خود آن دو نیز در بهشت هستند و هرکس آن دو را دوست بدارد در بهشت است و هرکس دوست­داران آن دو را دوست بدارد در بهشت است.» در روایتی دیگر می‌فرمایند: "فَاعْرِفُوهُ فَوَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفِي الْجَنَّةِ وَ مُحِبِّيهِ فِي الْجَنَّةِ وَ مُحِبِّي مُحِبِّيهِ فِي الْجَنَّةِ" «او را بشناسيد بدان كه جانم به دست اوست او در بهشت است و جایگاه دوستش در بهشت‏ و دوست دوستش در بهشت است.» دستور می‌دهند به شناخت و محبت از روی شناخت؛ پس شناخت امام حسن علیه السلام برای ما ضروری است. سال­ها ما شادی کردیم و جشن­ها گرفتیم ولی حضرت را نشناختیم. ان شاءالله امشب و فرداشب که به ایشان متوسل می­شویم خودشان را به ما بشناسانند یعنی همانطور که در دعای ابوحمزه ثمالی می‌خوانیم"بِكَ عَرَفتُكَ" به وسیله خودت به من معرفت دادی. پس از اهل بیت هم بخواهیم خودشان به ما معرفت شناخت را عطا کنند. اگر اهل بیت علیهم السلام خودشان به ما معرفت ندهند هرچه روایت و حدیث و قرآن بخوانیم باز هم به معرفت آن­ها نمی‌رسیم. در ادعیه صباح و مساء بعد از نماز صبح می‌خوانیم: "اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى عَرَّفنى نَفْسَهُ وَ لَمْ یَتْرُکْنى عَمْیانَ الْقَلْبِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى جَعَلَنى مِنْ اُمَّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى جَعَلَ رِزْقى فى یَدَیْهِ وَ لَمْ یَجْعَلْ رِزْقى فى اَیْدى النّاسِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى سَتَرَ ذُ نُوبى وَ عُیُوبى فَلَمْ یَفْضَحْنى بَیْنَ الْخَلایِقِ " «ستایش خدایى را سزاست که خود را به من شناساند و من را کوردل وامگذارد ستایش خدایى را سزاست که من را از امت محمد صلى الله علیه و آله قرارم داد ستایش خدایى را سزا است که روزى من را در اختیار خود قرار داد و قرار نداد روزی­ام را در اختیار مردم ستایش خدایى را سزاست که گناهان و عیب­هایم را پوشاند و در میان خلایق رسوایم نکرد.» این لفظ " عَمْیانَ الْقَلْبِ" یعنی چشم دل کور است پس کسی که خدا را نشناسد بینایی قلبی ندارد و بی‌زحمت به جایی نمی­رسیم. این اتفاقات به ما نشان داد که برای بندگی و مناجات باید زحمت کشید، تلاش کرد و به راحتی به دست نمی‌آید. شما اگر بخواهید همه تعقیبات و اعمال بین نمازها و شب­های ماه مبارک رمضان را بخوانید تمام طول شبانه­روز یا حتی بیشتر را باید برای این کار بگذارید. لیکن ما سعی می­کنیم مطالب گلچین شده را برای شما عرض کنیم؛ این دعا چهار حمد خدا را دارد که زمان زیادی هم نمی‌گیرد. قطب راوندى از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کرده است که حضرت رسول صلى الله علیه و آله فرمودند که هر که صبح کند و چهار نعمت خدا را یاد نکند مى­ترسم که نعمت خدا از او زایل گردد. اینکه می‌گوییم سپاس خدایی را که تکفل رزق من به عهده اوست، پس چرا برای روزی خود التماس به دیگران می‌کنیم؟ این درس توحیدی است. کسی که خدا را سپاس گوید دیگر با چه دشواری نمی‌تواند روبرو شود؟ برای خدا گوش بدهید و برای خدا عمل کنید والا ضرر می‌کنید. حالا شما نگاه کنید امشب شب ولادت است ولی با همه شب­ها متفاوت است چون می‌گوییم یا امام حسن علیه السلام "بِكَ عَرَفتُكَ" اگر می‌خواهید ما به سوی شما و خدا بیاییم شما باید ما را کمک کنید و خودتان را به ما بشناسانید زیرا شما دلیل راه ما هستید. به قول مرحوم چمنی ما دوزاری(دو ریالی) را بهتر از آیه قرآن می­شناسیم، بهتر از یک دعا می‌شناسیم، سطح فهم ما همین است اما اگر آن­ها نظر کنند اتفاقات دیگری می‌افتد. اگر آبرو از اهل بیت علیهم السلام بگیریم خواسته‌ها و حاجات را خداوند زود برطرف می‌کند مخصوصاً اگر برای قرب خودش باشد. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: "سُمِّيَ اَلْحَسَنُ حَسَناً لِأَنَّ بِإِحْسَانِ اَللَّهِ قَامَتِ اَلسَّمَاوَاتُ وَ اَلْأَرْضُ وَ اَلْحَسَنُ مُشْتَقٌّ مِنَ اَلْإِحْسَانِ وَ عَلِيٌّ وَ اَلْحَسَنُ اِسْمَانِ [مُشْتَقَّانِ] مِنْ أَسْمَاءِ اَللَّهِ تَعَالَى وَ اَلْحُسَيْنُ تَصْغِيرُ اَلْحَسَنِ" «نام حسن مشتق از احسان خداوند است و نام حسین تصغیر حسن است.» حتی شما می‌گویید یا محسن به حق الحسن که از احسان می‌آید. امشب به ایشان عرض کنیم امام حسن علیه السلام شنیدیم شما افرادی که به شما بی‌ادبی کردند هم بخشیدید پس ما را هم ببخشید اگر به امام حسن علیه السلام متوسل نشویم سر ما کلاه رفته است! رو به پناه کسی تا که تو هم کس شوی ... درمورد این مجلس هم بگویم سعی همه ما بر اقامه این مراسم است ولی با تعداد محدود علاوه بر درس مناجات، اطاعت­پذیری را هم می‌دهیم، اگر به ما بگویند این مراسم نباشد ما بدون درگیری و برخورد مراسم را تعطیل می­کنیم ما که مثل دراویش نیستیم بخواهیم حرف خود را به هر صورت به کرسی بنشانیم! ادامه دعای حیات طیبه به اینجا می‌رسد: "اَحْسِنْ لِیَ الْاَدَبَ بِلَا عُقُوبَهٍ وَ اَجْزِلْ لِیَ الثَّوَابَ بِلَا مُصِیبَهٍ" «بارالها! به بهترين نحو كه در آن مجازات و تنبيهى نباشد، ادب و تربيت فرما! و بدون آنكه بر من حادثه و مصيبتى پيش آيد، اجر و پاداش عطا فرما.» این همان مطلبی است که امام چهارم علیه السلام در دعای ابوحمزه ثمالی می‌فرمایند" إِلَهِي لا تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ" خدایا من را ادب کن بدون عقوبت خودت. ایشان حرف مادر را تکرار کردند! وقتی حاجت ما تکرار حرف اهل بیت علیهم السلام باشد، خدا ما را حاجت روا نمی‌کند؟ خدا می‌خواهد ببیند ما از اهل بیت چه می‌خواهیم؛ منتهی ما خود را مشغول چیزهایی می‌کنیم که ملائکه تعجب می‌کنند. حالا تادیب الهی با عقوبت و بلا را باهم در روایات جستجو می‌کنیم. امام حسین علیه السلام می‌فرمایند: "اَللّهُمَّ لا تَسْتَدْرِجنى بِالاِحسانِ وَ لا تُؤَدِّبْنى بِالْبَلاءِ" «خدايا! باغرق كردن من در ناز و نعمت، من را به پرتگاه عذاب خويش مَكشان و با بلايا(گرفتاری­ها) ادبم مكن» (بحارالانوار) . هیچ وقت از خدا نخواهید مریض شوید، من فرد خوبی را می­شناسم که همیشه این شعر را می‌خواند من درد خواهم و دوا نمی‌خواهم؛ این حرف امام را با اشعار و افراد غیر معصوم مقایسه نکنید همیشه از خدا صحت و تندرستی بخواهید تا مناجات او را به جا آورید و از خدا اطاعت کنیم. ما اگر تا قیامت باشیم و غصه اباعبدالله علیه السلام را بخوریم باز هم جا برای گریه و نوحه بر ایشان هست. پس این غم همیشگی است شما تا وقتی که زندگی دارید وسعت رزق و صحت و سلامت و حلال را بخواهید. دستور بر این است که اگر همه چیز هم دادند دل بسته به دارایی­ها نباشیم. شما اول چیزی که باید برای آن خرج کنید واجبات و فرایض است، مثل خُمس؛ خدا را که نمی­توان دور بزنیم، آخر ماه مبارک رمضان باید فطریه دهیم نمی‌شود با دین بازی کرد. نکته مهم در حدیث امام حسین علیه السلام در سنت استدراج است که " امام صادق عليه السلام درباره آيه " سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ" (سوره اعراف آیه ۱۸۲) فرمودند: استدراج اين است كه بنده گناه كند و با اين حال خداوند باز به او نعمت دهد، تا آن نعمت او را از استغفار از آن گناه باز دارد." همین طور نعمت زیاد می‌شود ناگهان باید جواب پس بدهیم؛ فکر نکنیم خداوند از ما غافل است! پس بهترین راهکار ما در هر مراسم و مناجاتی استغفار است، که باعث می‌شود همه مشکلات حل شود.