شب نهم ماه صفر 1395

شب نهم ماه صفر 1395         
مراسم شب چهارم (دهه اول ماه صفر) مصادف با شب نهم ماه صفر در حسینیه مرحوم چمنی با حضور عزاداران سیدالشهداء حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) برگزار گردید
گزارش جلسه

مراسم شب اول (دهه اول) مصادف با شب ششم ماه صفر حسینیه مرحوم چمنی(ره) با نماز جماعت مغرب و عشاء و تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز گردید سپس حجت الاسلام و المسلمین سید رضا جعفری سخنرانی پرداختند و در ادامه حاج منصور ارضی به مرثیه سرایی و روضه خوانی پرداختند سپس با مداحی و نوحه خوانی حاج سیدعلی قریشی ، حاج حسن علیرضایی ، حاج محمدرضا نیکنامی این جلسه به پایان رسید.


 
اجمالی از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین سید رضا جعفری در شب چهارم (دهه اول ) مصادف با شب نهم ماه صفر1395 در حسینیه مرحوم چمنی(ره)

حجت السلام والمسلیمن سید رضا جعفری مثل همیشه با این آیه سخنان خود را آغاز نمود
"فَسَتَذْکُرُونَ مَا أَقُولُ لَکُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ"
 پس به زودى آنچه را به شما مى‏ گویم به یاد خواهید آورد و کارم را به خدا مى‏ سپارم خداست که به [حال] بندگان [خود] بیناست 
اما موضوع سخنرانی "علم" با این آیات آغاز شد:
سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی الْآفَاقِ وَفِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ أَلَا إِنَّهُمْ فِی مِرْیَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطٌ (فصلت 53و54) 
به زودى نشانه‏ هاى خود را در افقها[ى گوناگون] و در دلهایشان بدیشان خواهیم نمود تا برایشان روشن گردد که او خود حق است آیا کافى نیست که پروردگارت خود شاهد هر چیزى است، آرى آنان در لقاى پروردگارشان تردید دارند آگاه باش که مسلما او به هر چیزى احاطه دارد.
تصور عام مردم از علم و ادراک و اراده ایشان از آیات آفاقی و انفسی تصوری توام با عالم ،معلوم و علم است یعنی وقتی در قرآن کریم می‌خوانند"وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ کُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِکَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِی بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ"(بقره 31) و [خدا] همه [معانى] نامها را به آدم آموخت‏ سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود اگر راست مى‏ گویید از اسامى اینها به من خبر دهید.
فکر میکنند خداوند با ایجاد صوت با ملکی ارتباط برقرار می‌کندمانند رابطه آموزشی بین معلم و شاگرما...یعنی علم را حدوث یک امر معدوم تصور میکنندو قبل از آموزش هیچ اثری از علم در متعلم وجود نداشته است.
ویا عرضه کردن علم و اسماء به حضرت آدم را به معنی نشان دادن یک مطلب و موضوعی تصور میکنند، پس وقتی حرف از بهرمندی و تبین و تفسیر آیات قرآن می‌شود این فیض را به صورت علم و ادراکی تصوری می‌پندارند. این نحوه تصورات هنگام قرائت و نقل روایات صورتی عوامانه از مطالب قرآن و احادیث است که بواسطه عدم دقت به وجود می‌آید. چون انسانها گمان میکنند وقتی به دنیا می‌آیند چیزی نمی‌دانند و چیزی متوجه نمی‌شوند و سپس به آموختن مشغول می‌شوند خداوند هم همین رفتار را با انسان دارد. 
چون بین خود و آنچه می‌آموزد تفاوت قائل است (تفاوت مفهومی و یا ماهویی) پس وحی ، علم حضوری و علمی غیر تدریسی را ناخوانده ملا شدن می‌داند. پس این مفاهیم بدون زحمت کشیدن به ذهن او آمده است ویا شبها خوابهایی می‌بیند. این نحوه تصور از ارتقاء و علم بسیار سابقه داردچون علم را عَرَض انسان می‌دانستند.
مثال واضح آن خواندن و آموختن قران است، که به قصد فهم آن به قرائت آن مشغول می‌شویم و نزول قرآن نمی‌تواند فقط به قصد خواندن ویا ترجمه کردن آن باشد چون حتی اگر قائل به خواندن وترجمه کردن هم باشیم بعضی از واژه‌های قران را نمی‌توان دقیق ترجمه کرد چون قران به زبان عربی مبین وحی شده که دامنه الفاظ آن بسیار بسیط است برای مثال همین بسم الله در ابتدای قرآن... اسم به معنی علامت و نشانه نیست ویا "الله" به معنی خداوند ، یا خدا نیست چون خدا در حکمت به معنی خودآ می‌باشد، به معنی واجب الوجود، یعنی کسی که به خودش قائم است و علت ندارد.(الفاظ دارای دامنه‌ی از معانی هستند که بامصادیقو حتی منویات ذهنی افراد تطابق کامل ندارند، حال در برگرداندن این الفاظ از زبانی به زبان دیگر دچار مشکلاتی دو چندان و یا غیر قابل حل می‌شویم) 
از همین مثالها می‌توان به تقوا که فقط به معنی پرهیز نیست و یا کرامت به معنی فقط بزرگواری در مقابل دیگران نیست اشاره کرد. کریم فقط یک بخشنده بی دلیل نیست این معانی از ملازمات و همراهی اسم کریم و دیگر الفاظ می‌باشد. اصلاً معنی حمد هم فقط به معنی ثنا نیست شما برای معنی یک کلمه نیاز به تفسیر دقیق و صحیح دارید و ترجمه فقط می‌تواند شروع فهم به حساب بیاید...
علامه طباطبایی در تفسیر قرآن خود المیزان از همین روش استفاده می‌نمود که یکسری از آیات را در کنار آیه مورد نظر و یا الفاظ قرار میداد بعد روایات را می‌آوردند سپس یک نتیجه گیری برای نزدیک شدن به درک و فهم آن آیه و یا لفظ انجام می‌دادند. پس بعد از ایشان عده ای از شاگردانشان به جای ترجمه قرآن از این روش استفاده کردند چون قران را نمی‌توان ترجمه کرد.
این کاری است که برآمده از تحقیق است پس نمی‌توان به چنین قرانی به عنوان ترجمه و یا خواندن نگاه کرد چون از ظاهر آن هم نمی‌توان به راحتی گذشت.دلیل دیگر بر ناکافی بودن خواند و یا ترجمه کردن قرآن وحتی نیاز به تفسیرداشتن ان این است که سوالات زیادیاز ائمه اطهار و یا پیامبر صل الله علیه و آله در مورد منظور وتبین آیات وحی صورت پذیرفته است ، پی اگر قصداز تنزیل قران خواندن و دانستن ظاهر ان بوده چرا نیاز به تفهیم و تفسیر آن توسط خود رسول خدا و یا ائمه اطهار است؟ اگر قرآن به زبان فصیح زمان پیامبر نازل شده است دیگر دلیلی ندارد کسی در آن زمان از معنی زبان خود سوال کند! اگر فقط عربی دانستن ، گفتن و نوشتن برای فهم قرآن کفایت می‌کرد چه لزومی داشت پیامبر صل الله علیه و آله در شرح آیات نازل شده توضیح و یا تفسیری بیان کنند؟! و این دوره شرح و تفهیم 23 سال به طول انجامد؟ پس تبین قرآن نیاز فهم آن می‌باشد چراکه جایی برای سوال و کج تابی باقی نمی‌گذارد. 
علم هم چنین ماهیتی دارد ، وقتی می‌خواهی علم را تعریف کنی باز هم به علم نیاز داری و این تعریف با فهم علم یک دوری و موقوف به هم ایجاد میکند. پس در نهایت تعریف علم و تحقیق در آن منجر به تحیر منطقی می‌شود، و در تعریف آن اظهار عجز می‌شود. 
پیامبر صل الله علیه و آله می‌فرمایند" رَبِّ زِدنِی فِیکَ تَحَیُّراً"( تجلیات الالهیه، ص 91) و رسول الله از خداوند طلب تحیر می‌کرده است. 
قرآن و وحی تا زمانی که از جانب رسول خداصل الله علیه و آله برما نازل نشود نمی‌تواند کلام خدا باشد، چون یا خداوند را باید صاحب تکلم بدانیم ،یا پیامبر را محل عرضه و واسطه وحی بدانیم آن هم به جهت ضعف ظرفیت وجود انسان ، یعنی پیامبر تعیین بخش کلام وحی است. برفرض غیرواقع اگر پیامبر صل الله علیه و آله در درنیا بودند ولی تکلم نمی‌کردند و یا مشخص نمی‌نمودند این کلام وحی است ، ما قرآن کنونی را نداشتیم و نمی‌دانستیم قرآن یعنی چه! و در واقع آیات با روایات ممزوج می‌شدند. توجه کنید ما الان وحی الهی را با چه استنادی قران می‌خوانیم؟ و آیات و دیگر کلام وحی را در آن داخل نمی‌دانیم؟ به استناد آنچه پیامبر تمییز می‌دادند، و حدود آیات و سور قرآن را ایشان اعلام می‌کردند. 
روزی جناب عمار از امیرالمومنین سوال می‌کنند دامنه علم شما کجاست حضرت جوابی از قران به او می‌دهد که متناسب با ایمان او باشد
" إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَى وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ"(یس 12)
 آرى ماییم که مردگان را زنده مى‏ سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‏ اند با آثار [و اعمال]شان درج مى ‏کنیم و هر چیزى را در کارنامه‏ اى روشن برشمرده‏ ایم
" إِمَامٍ مُبِینٍ" امام مبین کسی است که اشیاء در آن احصا شده یعنی جمع همه اشیاء یعنی جامع همه ملک و ملکوت است یعنی هرچه در نیا می‌تواند وجود داشته باشد یا در این دنیا است و یا اخروی است. 
اما برای افراد دیگر از فروعات تبین می‌کند مثلاً همان کلام معروف " سَلُونی قَبلَ أن تَفقِدُونی؛ فَلأََنا بِطُرُقِ السماءِ أعلَمُ منّی بِطُرُقِ الأرضِ"(خطبه 189) مردم از من بپرسید پیش از آنکه مرا نیابید، که من راههاى آسمان را بهتر از راههاى زمین مى‏دانم.
این عبارت یعنی هیچ خبری برای او تازه نیست و البته هیچ یک از ائمه برایشان جدید و حادث نیست، پس ازهیچ چیز ذاتاً ناراحت و غمگین نمی‌شود. بر همین اساس در منیه المرید که اداب نشستن در مجلس عالم است ( عالم را کنایه از ائمه نیز می‌توان گرفت) هیچ گاه سوال نکنید اجازه دهید او هر چه می‌خواهد و شما نیاز داشته باشید در اختیار شما قرار می‌دهد.
" لِسَائِلٍ سَأَلَهُ عَنْ مُعْضِلَةٍ سَلْ تَفَقُّهاً وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً فَإِنَّ الْجَاهِلَ الْمُتَعَلِّمَ شَبِیهٌ بِالْعَالِمِ وَ إِنَّ الْعَالِمَ الْمُتَعَسِّفَ شَبِیهٌ بِالْجَاهِلِ الْمُتَعَنِّتِ"(حکمت320)
 شخصى مسئلة پیچیده اى سؤال کرد، فرمود: براى فهمیدن بپرس ، به براى آزار دادن ؛ که نادان آموزش گیرنده، همانند داناست، و همانا داناى بى انصاف چون نادان بهانه جو است!از ائمه اطهار نپرسید که امتحان کنید بلکه بپرسید که بیاموزید.
پس در پاسخ به عمار امیرالمومنین از کیفیت علم خود مطلبی را عنوان می‌سازد که نه کسی در گوش من چیزی می‌گوید، نه به من وحی والهامی می‌شود و نهبه من القاء می‌شود ، بلکه وجود ایشان و همه حضرات خود همه چیز هستند و چیزی از آنها پنهان نیست. 
پس مقام اتحاد علم ، عالم و معلوم وجود دارد که با توجه به امر خداوند باز می‌گردد


صوت ها
شب جهارم - حسینیه مرحوم چمنی - سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین سید رضا جعفری دانلود فایل
شب چهارم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج منصور ارضی دانلود فایل
شب چهارم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج سید علی قریشی دانلود فایل
شب چهارم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج حسن علیرضایی دانلود فایل
شب چهارم - حسینیه مرحوم چمنی - حاج محمدرضا نیکنامی دانلود فایل

تصاویر

نظرات

ارسال نظر

پست الکترونیک شما در بخش نظرات عمومی منتشر نخواهد شد.