بچه‌های هیاتی سعی کنید ریشه‌تان را با امام حسین علیه السلام قوی کنید.

بیانات حاج منصور ارضی در دعای کمیل شب بیست و نهم ماه محرم الحرام مورخ بیست و هشتم مهر ماه ۱۳۹۶ حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

بچه‌های هیاتی سعی کنید ریشه‌تان را با امام حسین علیه السلام قوی کنید.


اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم 
بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها

ما به آن آرزوهایی که در رشد ما اثر مثبت داشته باشد می‌رسیم. واقعاً خداوند نمی‌خواهد ما ذره‌ای دست از بندگی برداریم.
در ادامه بررسی مناجات چهارم از خمسه عشر به نام مناجات الرّاجین، باید بدانیم که هر مناجاتی یک نگاهی به خداشناسی دارد. " یَا مَنْ إِذَا سَأَلَهُ عَبْدٌ أَعْطَاهُ وَ إِذَا أَمَّلَ مَا عِنْدَهُ بَلَّغَهُ مُنَاهُ " اى آن که هرگاه بنده‌اى از او بخواهد عطایش کند، و هرگاه چیزى را که نزد اوست آرزو کند به آرزویش برساند.
واقعاً از خداوند هر چه بخواهیم به ما عطا می‌کند و آن آرزوها نیز در نزد خداوند است. بدانید در خدمت خداوند حرام و گناه نیست که شما بخواهید. متاسفانه گاهی از خداوند چیزی می‌خواهید که باید در بساط شیطان پیدا کرد، نزد خداوند فقط خیر است " خَیْرُکَ إِلَیْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَیْکَ صَاعِد " (دعای ابوحمزه ثمالی) از طرف خداوند همه چیز خیر است ولی چون ما متوجه نیستیم چنین چیزهایی از خداوند می‌خواهیم؛ مانند پول زیاد می‌خواهی! نه سنی داری، نه تجربه‌ی داری و نه علمی داری، خُب نباید بیشتر از ظرفیت‌مان از خداوند بخواهیم. باید از بزرگان دعا را آموخت، که می‌گویند آنچه خیر است را برای ما مقدر فرما.
در این دعا می‌گوییم؛ خدایا آنچه بنده تو آرزو کند و از پیش تو باشد، به آن آرزو می‌رسد " أَمَّلَ مَا عِنْدَهُ بَلَّغَهُ مُنَاهُ " ما به آن آرزوهایی که در رشد ما اثر مثبت داشته باشد و نه در گناه و سرگرمی دنیوی می‌رسیم. واقعاً خدا نمی‌خواهد ما ذره‌ای دست از بندگی برداریم. پس در همه اموری که ما برای خود می‌سازیم باید به سوی خدا باشد. مانند امیرالمومنین علی علیه السلام که کار می‌کردند تا به مردم خیر برسانند اما ما کار می‌کنیم برای خودمان! کسی که همه چیز را برای خود جمع می‌کند، نمی‌تواند همه آن اموال را مصرف کند و یک‌جایی از دست می‌رود.
" إِذَا أَقْبَلَ عَلَیْهِ قَرَّبَهُ وَ أَدْنَاهُ " و زمانى که به او روى آور مقرّب و نزدیکش کند.
اگر دستگاهی ساخته شود و به ما نیت‌ها را نشان دهد می‌بینیم که همه ما برای حاجات خودمان آمده‌ایم و اصلا به‌دنبال تقرب به خداوند نیستیم. برای قرب و نزدیکی به خداوند انسان‌های کمی هستند که به مناجات می‌پردازند. افراد خوب ما هم به‌دنبال زیارت کربلا هستند، یا از وضعیت جامعه و مسئولین با این همه مشکلات ناراحت هستند. اما اولیاء خدا از دوری با خداوند ناراحت هستند و به مناجات می‌پردازند:
هرگز حدیث حاضر غایب شنیده‌ای  //  من در میان جمع و دلم جای دیگر است
بچه هیاتی‌ها محرم امسال هم تمام شد، آیا از این سفره آماده استفاده کردیم؟ آیا از معنویت آن بهره‌مند شدیم؟ می‌بینی شخصی در این ساعت و مناجات دارد با موبایلش بازی می‌کند ان شاءالله دارد دعا و قرآن می‌خواند. ولی چرا دیگر کسی این مفاتیح‌ها را برنمی‌دارید و نمی‌خواند، خاک نشسته است.

آیا کسی هست که به در خانه خداوند بیاید و عطایی به او نشود؟!
" إِذَا جَاهَرَهُ بِالْعِصْیَانِ سَتَرَ عَلَى ذَنْبِهِ وَ غَطَّاهُ وَ إِذَا تَوَکَّلَ عَلَیْهِ أَحْسَبَهُ وَ کَفَاهُ " و گاهى که تظاهر به گناه کند گناهش را پرده پوشى نماید، و آنگاه که بر او توکل نماید او را بس باشد و کفایت کند.
ما هنوز نفهمیدیم پرده پوشی خداوند چقدر است. این حدیث را شنیده‌اید که وقتی معاذ الله دو نفر با هم گناهی را انجام می‌دهند خداوند به فرشتگان دستور می‌دهد که بر روی آن‌ها پرده بیفکنند تا دیگر ملائک آن‌ها را نبینند! چون بنده توکل به خداوند کند ایشان نیز به حساب خود می‌گذارد و او را کفایت می‌کند.  
" إِلَهِی مَنِ الَّذِی نَزَلَ بِکَ مُلْتَمِساً قِرَاکَ فَمَا قَرَیْتَهُ " خدای من! کیست که بر آستانت وارد شده و خواهان مهمان پذیرى‌ات باشد و تو از او پذیرایى نکرده باشى.
در این خانه حیوانات هم خیر می‌بینند، در این روزگار حتی حیوانات هم بهره‌مند می‌شوند.
اصلاً چه کسی هست تا در خانه تو بیاید و یا عبور کند و نگاهی بیندازد و شما به او عطایی نداشته باشید. خدا حاج احمد را بیامرزد که می‌گفت هر وقت به پرچم هیات رسیدی آن را ببوس! می‌گفتم چرا؟! می‌گفت به همین بوسه هم قیمت می‌دهند. 
فرد مستی پرچم هیات را بوسید، ناگهان دلش می‌لرزد و داخل می‌شود تا چایی بخورد. که مدیر هیات به او می‌گوید به آدم مست چایی نمی‌دهیم. این شخص می‌گوید من فکر کردم مجلس امام حسین علیه السلام است که گویا مجلس برای شماست. او از هیات بیرون آمد و رفت. صاحب مجلس می‌گوید در خواب دیدم ابا عبدالله علیه السلام می‌گوید چرا سگ در خونه ما را رد کردی؟! خلاصه صاحب هیات او را پیدا می‌کند و این شخصی که مست بود عوض شد و هر وقت می‌خواست وارد هیات شود می‌گفت من همان سگت هستم!
" أَ یَحْسُنُ أَنْ أَرْجِعَ عَنْ بَابِکَ بِالْخَیْبَةِ مَصْرُوفاً وَ لَسْتُ أَعْرِفُ سِوَاکَ مَوْلًى بِالْإِحْسَانِ مَوْصُوفاً "
آیا خوشایند است که از درگاهت با محرومیت بازگردم درحالی‌که جز تو سرورى که به احسان متصّف باشد نشناسم. آدم‌ها اصلاً خدا را نشناخته‌اند ولی چون خداوند موصوف به احسان یعنی معروف به احسان است به در خانه خداوند می‌آیند.

چقدر خوب بود در ایستگاه‌های صلواتی و موکب‌ها به‌جای خرج‌های ظاهری مردم را با جملاتی زیبا دعوت به دین‌داری و صفات خوب می‌کردیم. 
کسانی‌که با ظاهری نامناسب می‌آیند و می‌خواهند نذری بگیرند نمی‌خواهد به آن‌ها تذکر لسانی بدهید زیرا احتمال پرخاش دارد، نذری‌اش را بدهید برود او را نباید از در این خانه رد کرد. این‌جاست که بعضی از کارهای ما درست نیست.
در این ایام محرم بسیار ایستگاه و موکب برپا شد چقدر خوب بود که به‌جای خرج‌های ظاهری مردم را با جملاتی زیبا دعوت به دین‌داری و صفات خوب می‌کردیم مانند حیا و عفاف. نوشته و پیامی در جلوی موکب‌ها و ایستگاه‌ها نیست تا کسانی که غافل هستند مشاهده کنند و بفهمند این‌جا خانه خداست و دعوت به‌سوی امام حسین علیه السلام شده‌اند. مثلا بنویسید به زبان ساده و فارسی تا همه متوجه شوند آیا کسی هست امام حسین علیه السلام را با حیا و حجاب خود کمک بدهد؟! یا باگناه نکردن امام حسین علیه السلام را یاری کنیم. آیا کسی هست با نماز خواندن امام حسین علیه السلام را یاری دهد؟
الحمدلله که چه بسیار انسان‌ها به سمت امام حسین علیه السلام می‌آیند به‌خاطر هرموضوعی که می‌آیند ولی دریغ از رساندن پیام امام حسین علیه السلام به آ‌ن‌ها. بچه هیاتی نمی‌خواهد ریش‌ات را بلند کنی سعی کن ریشه‌ات را با امام حسین علیه السلام قوی کنی. خلاصه این‌گونه نمی‌توانیم کل مسیر را طی کنیم، بالاخره کار از دستمان خارج می‌شود. به این صورت به جایی نخواهیم رسید.